2025-09-24
د الراية ورځپاڼه: د اسلامي امت اصلي وحدت
په خبرو او ویناوو نه کیږي
د دوشنبې په سهار د 2025 کال د سپتمبر په 8 مه، د اسلامي وحدت 39 نړیوال کنفرانس د ایران په پلازمېنه تهران کې د اسلامي سرمشریزې په کنفرانسونو تالار کې د اسلامي مذاهبو ترمنځ د نږدېوالي د نړیوالې ټولنې په ملاتړ پیل شو.
د اسلامي مذاهبو ترمنځ د نږدېوالي د نړیوالې ټولنې عمومي منشي ډاکټر شهریاري څرګنده کړه: "په دې حساسو شیبو کې چې نړۍ له ښکاره شخړو ځوریږي، د اسلامي وحدت نظریه چې د الهي ولایت او ایماني ورورولۍ پر بنسټ ولاړه ده د بل هر وخت څخه ډیره مهمه شوې ده، او نن ورځ اسلامي وحدت په کاري ډګر کې یوه اړتیا ده."
د ایران ولسمشر مسعود پزشکیان د اسلامي هیوادونو ترمنځ د کمزورې اړیکې نیوکه وکړه او زیاته یې کړه: "که موږ د حضرت محمد پیروان یو، نو ولې سره ویشل شوي یو؟ ستونزه په اسراییلو یا امریکا کې نه ده، بلکې زموږ په خپلمنځي اختلافونو او شخړو کې ده." هغه ټینګار وکړ چې یهود او امریکا به "د مسلمانانو په برید کولو جرات نه وای کړی که چیرې اسلامي نړۍ متحده وای"، او یادونه یې وکړه چې داخلي اختلافونو د فتنې رامینځته کولو او د ویرې په پلمه اسلامي هیوادونو ته د وسلو پلورلو لپاره لاره هواره کړې ده.
د اسلامي وحدت په اړه خبرې کول یوه مبهمه او عامه خبره نه ده، وحدت یوه ناڅرګنده فیصله او څرنګوالی نه دی، بلکې یو فرض، برخلیک ټاکونکې قضیه او زموږ د رب په کتاب او د پیغمبر ﷺ په سنتو کې معلومه ده، دا د هر هغه مسلمان لپاره یوه شرعي غوښتنه ده چې خپل امت ته منسوب وي، او د عبادتونو څخه ترټولو لوی عبادت دی، او د دې لپاره کار کول د الله په نزد ترټولو لوی عمل او قربت دی. مسلمانان په دې اړه عام نظر لري، سربیره پردې چې دا د زرګونو کلونو راهیسې یو واقعیت او حقیقت و او کافرانو د اسلامي دولت عثماني خلافت په ختمولو سره له منځه یوړ.
عجیبه خبره دا ده چې موږ د تفرقې نظامونو څخه د وحدت غږونه اورو، د وحدت په برخه کې ستونزه د اسلامي امت نه ده؛ ځکه چې دوی له وحدت سره مینه لري او د هغه په تمه دي. بلکې ستونزه د هغو ډېرو دولتونو او واکمنانو کې ده چې استعمارګرو کفارو د اسلام سره د جګړې او د وحدت د مخنیوي لپاره د دوی په استازیتوب ټاکلي دي، که نه نو ستاسو په نزد د وحدت په برخه کې څه خنډ دی که تاسو خپل سیاسي تصمیم لرئ؟
ایا کفري هیوادونو ستاسو دولتونه نه دي جوړ کړي او د خلافت له ړنګیدو وروسته یې اسلامي هیوادونه نه دي ویشلي، او هر یوه ته یې جعلي پولې جوړې کړې او داسې ځواک یې ورکړی چې شتون یې په لویدیځ پورې تړلی دی او له امت څخه یې واک اخیستی دی؟ نو تاسو څنګه د وحدت په اړه ژاړئ په داسې حال کې چې ستاسو وجود په خپله تفرقه ده؟! یا دا ستاسو د عادت په څیر یوه ګمراه کوونکې وینا ده؟ دا فریب او ګمراهي نور په امت پټه نه ده، تاسو د لویدیځ اجنټان او د اسلام د واک ته رسیدو او د وحدت د تحقق لپاره د هغه وسیلې یاست.
په غزه او لویدیځه غاړه کې د یهودانو جګړې په ښکاره توګه امت ته ستاسو د شتون حقیقت څرګند کړ او دوی ته یې وښودله چې ستاسو وجود ذلت، شرم، عار او خیانت دی. رسول الله ﷺ فرمایلي دي: «ژر به داسې وخت راشي چې نور امتونه به ستاسو په وړاندې داسې راټوليږي لکه څنګه چې خوراک کوونکي خپل لوښي ته راټوليږي»، یو سړي وپوښتل: ایا موږ به په هغه ورځ لږ یو؟ هغه ﷺ وفرمایل: «بلکې تاسو به په هغه ورځ ډیر یاست، مګر تاسو به د سیلاب د خځلو په څیر یاست، او الله به ستاسو د دښمنانو له زړونو څخه ستاسو وېره وباسي، او الله به ستاسو په زړونو کې کمزوري واچوي». یو سړي وپوښتل: اې د خدای رسوله! کمزوري څه ده؟ هغه ﷺ وفرمایل: «د دنیا سره مینه او د مرګ څخه کرکه».
نه داسې دولت شته چې هغه ته منسوب شي او نه داسې خلیفه شته چې د هغه تر شا جګړه وکړي او د هغه په واسطه ځان وساتي، او نه داسې وحدت شته چې خپل ګډوډي په یوه دولت کې د یو بیرغ لاندې سره یوځای کړي، دا څنګه نه کیږي په داسې حال کې چې رب العزت فرمایي: ﴿إِنَّ هَـذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ﴾؟ او هغه سبحانه وتعالی فرمایي: ﴿يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحاً إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ * وَإِنَّ هَـذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ﴾.
ستاسو دین د امت وحدت فرض کړی دی او د یو سړي په زړه کې د هغه بقا په داسې ډول چې څوک یې مخالفت وکړي هغه ته به سخته سزا ورکول کیږي او هغه ته به د مرګ سزا ورکول کیږي که څوک یې مخالفت وکړي او له ډلې څخه ووځي. له رسول الله ﷺ څخه روایت دی چې هغه وفرمایل: «څوک چې تاسو ته راشي په داسې حال کې چې ستاسو امر ټول په یو سړي باندې متفق وي او هغه وغواړي چې ستاسو عصا مات کړي یا ستاسو ډله وویشي نو هغه ووژنئ» او هغه ﷺ فرمایلي دي: «څوک چې وغواړي د دې امت په چارو کې تفرقه رامینځته کړي په داسې حال کې چې دوی ټول متحد وي، نو هغه په توره ووهئ که هر څوک وي» په صحیح مسلم کې راغلي دي: «که د دوو خلیفه ګانو بیعت وشي نو وروستی ووژنئ» او هغه ﷺ فرمایلي دي: «او څوک چې له امام سره بیعت وکړي او خپل لاس او د زړه میوه ورکړي نو هغه ته دې اطاعت وکړي که چیرې وکولی شي، که بل څوک راشي او له هغه سره جګړه وکړي نو د هغه غاړه ووهئ».
کافر لویدیځ د اسلامي دولت د جوړیدو له خطر څخه خبر دی او د امت د وحدت له خطر څخه خبر دی، ځکه چې د برتانیا د بهرنیو چارو وزیر کرزون د عثماني خلافت له ړنګولو وروسته په یوه بیان کې وویل: "موږ په ترکیه باندې برلاسي شو، چې له نن وروسته به بیا نه جوړیږي، ځکه چې موږ د هغې ځواک له دوو شیانو څخه له منځه یوړ: اسلام او خلافت."
هنري کیسنجر په 2004 کال کې په هند کې په یوه وینا کې وايي: "ګواښونه د ترهګرۍ څخه نه دي راځي، لکه څنګه چې موږ د سپتمبر په 11 مه ولیدل، بلکې ګواښ د بنسټپالو سخت دریځو اسلام څخه راځي چې د معتدل اسلام د کمزوري کولو لپاره یې کار کړی دی چې بنسټپالان یې د اسلامي خلافت په مسله کې مخالف بولي."
د ایتلافي ځواکونو قوماندان ریچارډ مایر وايي: د متحده ایالاتو د امنیت لپاره ترټولو لوی خطر هغه سخت دریځي دي چې د خلافت دولت د جوړولو هڅه کوي.
وحدت یوه ناڅرګنده طریقه نه ده، دا په پوهنتون کې راټولیدل یا اسلامي یا عربي همکاري نه ده چې کفارو رامینځته کړې ده او د هر هیواد حدود یې ساتلي دي لکه څنګه چې دي، بلکې هڅه کوي چې هغه وویشي، او نه د هغو واکمنانو لیدنه ده چې استعمارګرو کفارو د غندنې، ملامتولو، د وحدت په اړه خبرو کولو او په هغه څه باندې ژړا کولو لپاره ټاکلي دي چې چارې یې ورته رسیدلي دي.
د امت د وحدت قضیه په خبرو او ویناوو نه ده، بلکې یوه برخلیک ټاکونکې قضیه ده چې په اړه یې بې پروايي روا نه ده، او د مسلمانانو د چارو قیام له هرڅه دمخه د دې غوښتنه کوي چې دوی د اسلام پر بنسټ یو واحد وحدت وي، او د وحدت وجیبه په ټول امت، افرادو او لښکرو باندې واجبه ده، په دې شرط چې لښکر هغه ځواک ولري چې دوی ته د چارو واک سپارلو او د الله د دین او شریعت په ګټه د وضعیت بدلولو توان ورکړي، خو امت هم د دې مکلف دی چې د دې کرم لرونکي امت د یووالي د بیا راژوندي کولو او په لښکرو د فشار راوړلو لپاره دوامداره هڅې وکړي ترڅو دا موضوع ترلاسه کړي ترڅو امت ته خپل عزت او مقام بیرته ترلاسه شي او د ځمکې او اسمان خالق ترې راضي شي، او دا په الله ګرانه نه ده.
لیکنه: استاد عبدالحکیم عبدالله – د اردن ولایت
سرچینه: د الراية ورځپاڼه
