June 16, 2015

لستِ مثل سائر النّساء لتسيري على دربهن! فدربك وحيد وفريد و... سعيد


كلّما توجهتُ إليكِ بالنظر لأتقصّى ما تعيشينه هذه الأيام لا أرى سوى تضجّرٍ وشكوى من ضنك العيش... كلما تحدثت معك لا أسمع منك إلا عدم الرضا والتأفف من حياة التعب والجري وراء لقمة العيش...كلّما سألتك هل حصلت على حقوقك وحرياتك التي أصمّوا بها آذانك تردّين بالنفي وبأنّك منهكة القوى متعبة الجسد والفكر... تبحثين عن حياة هنيئة مطمئنة مع زوجك وأولادك ولكنّ ضغوطات الحياة تحول دون ذلك وتجعل كل فرد من العائلة غريبا عن الآخر له عالمه الخاص لا وئام ولا محبة بل لهث وانشغال كل بما يحقق فرحون.


هذه حياة المرأة اليوم تسعى لتحقيق سراب أوهموها به فعاشت وما زالت تحيا عيشة صعبة، تجاهلوا فيها خصوصيتها وقدراتها التي أودعها الله فيها وطالبوها بما لا تقدر عليه فصارت بين عملها الأصلي داخل البيت (ربة بيت وزوجة وأم) وبين كونها عاملة تطالب بالجودة والعطاء خارج البيت، فتفتّتت الجهود وصارت لا إلى هذا مستوفية ولا إلى ذاك ملبية، أصبحت تعيش حالة من التمزق والحيرة وتعاني من التوتر والإرهاق، وعوض أن تجد الراحة والسعادة الموعودتين لم تنل إلا الألم والتعب والتعاسة.


هل تساءلت لماذا يحدث لك كل هذا؟ بحثت عن السعادة في حريتك وخروجك إلى العمل ولم تجديها؟ أردت أن تتساوي مع الرجل لتحظي بكل ما ترغبين فيه من متع الحياة من لباس وأكل وعيش رغيد فلم تسعدي بل صرت معه تتسابقين وتتصارعين حتى تحققي جميع الأمنيات التي ما عادت فيها كماليات بل كلها ضروريات.


صرت تبحثين عن السعادة لأبنائك في حصولهم على أرقى الدرجات العلمية وفي توفير أكبر قسط من الثروة، ولما تتحقق الآمال والأحلام تقفين وقفة تأمل فتجدين أبناء أنانيين لا يهمهم إلا أنفسهم ولا يبحثون إلا عن إرضائها متغافلين جاحدين لك ولما بذلته من أجلهم من جهد وركض لتوفير ما يطالبون به.


هذه أنت، نظر إليك الغرب نظرته للمرأة عموما ولم يفرق بينك وبين اليهودية ولا النصرانية ولا الملحدة الكل موضوع في خانة واحدة "المرأة" وتعامل معك على هذا الأساس... تجاهل أنك مسلمة وأنك تختلفين اختلافا جوهريا عن الأخريات، فأنت تلتزمين بأحكام ربك في تعاملك مع زوجك وأبنائك وتسعين لنيل رضاه برعايتك لهم وبإرضائهم.


لست مثلهن لتلهثي وراء هذه الدعوات وهذه الشعارات التي لا همّ لها إلا صرفك عن دينك وعن أحكام ربّك... لست مثلهن لتقفي في وجه زوجك تتصارعين معه على حقوق وواجبات لأنك مكفولتها من ربّك وأنت والرجل شقيقان تتنافسان لنيل الخيرات والفوز بالجنات... لست مثلهنّ لتنسي واجبك كأم، وتحصرينه في توفير الحاجات المادية وتنسين العواطف والحب والحنان فلا تجدين لها وقتا!!!!


هل بات همّنا تربية أجيال أقصى أمانيها درجة علمية عالية وسيارة فخمة وسكناً رائعاً؟؟ هل هذا هو دورنا أختي المسلمة؟ هل صرنا نلهث وراء هذه الدنيا الزائلة وتغافلنا عن الآخرة؟ هلّا ألقينا بنظرة إلى ما يلحق بأخواتنا المسلمات في سوريا وأوزبيكستان وبورما والعراق واليمن ومصر ووو... والقائمة تطول.. والبكاء على حالهن يطول وذكرهن والحديث عنهنّ يطول ويطول...


يقول ربنا عزّ وجلّ: ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴾ ويقول الرسول ﷺ: «من لم يهتم بأمر المسلمين فليس منهم»، فأين المسلمات والمسلمون من اهتماماتنا؟ هل سعينا لنصرتهم؟ ماذا عسانا أن نفعل وأخواتنا يغتصبن ويقتلن؟


أين نحن من العاملات لإعادة دين الله إلى الحياة للاهتداء بهديه بعد أن فصله أعداؤه عن حياتنا وجعلونا نتخبّط بين براثن مفاهيمهم الفاسدة الضاربة لكل ما شرعه الله لنا؟ إنّ العمل لنصرة هذا الدين وإعلاء كلمته ورفع رايته لترفرف وحدها في السماء ولمّ شتات أمة جعلها ربّها خير أمة أخرجت للناس لهو أجلّ الأعمال وأعظمها، وقد وعت المرأة المسلمة هذا منذ بزوغ فجر الإسلام فدفعت في سبيل ذلك الغالي والنفيس فضحت بالنفس والمال والولد والزوج والأب والأخ مقبلة غير مدبرة تبتغي مرضاة ربها وترجو جنته ﴿أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّهُ الَّذِينَ جَاهَدُواْ مِنكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ﴾ [آل عمران: 142]


هذا جزاء الصبر على حمل دعوة الإسلام وتبليغها لتكون للعالمين رحمة فيهتدوا إليها ويعلموا أنّ السعادة كل السعادة في الإسلام وحده... فأن نصبر على أذى من يكيدون لديننا ونعمل مع المخلصين الصادقين ونتحمل التعب والألم لمصاب أمتنا، ويكون عملنا الأساسي واهتمامنا الرئيسي هو الخلاص من هذا الواقع المرير الذي قلب الموازين فجعل الباطل يسود والحق يطمسه الأعداء ويحاربونه فذلك فوزنا الكبير يقول سبحانه وتعالى ﴿إِنِّي جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائِزُونَ﴾ [المؤمنون: 111].


سبقتنا أمهات المؤمنين ونساء المسلمين لنيل رضا ربّهنّ، فلم يعنيهن ماذا سيحققن من حملهن للإسلام والدعوة إليه بل كنّ يطعن الله الذي خلق الكون والإنسان والحياة من عدم، وعليه فواجب عليهنّ طاعته فيما أمر والانقياد لأحكامه كما أراد لا كما يردن.


هذا دربهن وبهذا فزن بجنة ربهنّ بإذنه وعليه سنسير نحن أحفادهن نؤدي الأمانة التي أشفقت منها السماوات والأرض والجبال وحملناها نحن ﴿إِنَّا عَرَضْنَا الأَمَانَةَ عَلَى السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَن يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الإِنسَانُ إِنَّهُ كَانَ ظَلُومًا جَهُولاً﴾ حملناها لنكون من الأمة الوسط التي تقود العالم وتشهد على تبليغها له هذه الرحمة التي نزلها رب العالمين ﴿وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُواْ شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا﴾ [البقرة: 143]


فهلا سارعت أختاه للخيرات ولبّيت الدعوات وكنت من خيرة المسلمات حتى تفوزي بالجنات التي عرضها الأرض والسماوات؟ ﴿وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ﴾ [آل عمران: 133]

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
زينة الصامت

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو