مناقب ثاني الخلفاء الراشدين عمر بن الخطاب رضي الله عنه (ح9) نبذة من سيرة عمر رضي الله عنه
مناقب ثاني الخلفاء الراشدين عمر بن الخطاب رضي الله عنه (ح9) نبذة من سيرة عمر رضي الله عنه

الحَمْدُ للهِ مُنْزِلِ الكِتَابْ، وَمُجْرِي السَّحَابْ، وَهَازِمِ الأَحْزَابِ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى نَبِيِّنَا محمد، وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أُولِي الأَلْبَابْ، وَعَلَى وَزِيرَيهِ: أَبِي بَكْرِ الصِّدِّيقْ، مَنْ لِدَعْوَةِ الحَقِّ استَجَابْ، وَالفَارُوقِ عُمَرَ بْنِ الخَطَّابْ، الحَاكِمِ بِالعَدْلِ، وَالنَّاطِقِ بِالصَّوَابْ، ارزُقنَا الَّلهُمَّ خَلِيفَةً مِثْلَهُ، يَخَافُكَ وَيَتَّقِيكَ فِي الحَيَاةِ الدُّنْيَا، وَتَرْضَى عَنْهُ يَوْمَ يَقُومُ الحِسَابْ، وَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ، وَاحْشُرْنَا فِي زُمرَتِهِمْ، بِرَحْمَتِكَ يَا كَرِيمُ يَا وَهَابْ... آمِينَ. ...

0:00 0:00
Speed:
April 20, 2021

مناقب ثاني الخلفاء الراشدين عمر بن الخطاب رضي الله عنه (ح9) نبذة من سيرة عمر رضي الله عنه

مناقب ثاني الخلفاء الراشدين عمر بن الخطاب رضي الله عنه

   (   ح9   )    نبذة من سيرة عمر رضي الله عنه

الحَمْدُ للهِ مُنْزِلِ الكِتَابْ، وَمُجْرِي السَّحَابْ، وَهَازِمِ الأَحْزَابِ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى نَبِيِّنَا محمد، وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أُولِي الأَلْبَابْ، وَعَلَى وَزِيرَيهِ: أَبِي بَكْرِ الصِّدِّيقْ، مَنْ لِدَعْوَةِ الحَقِّ استَجَابْ، وَالفَارُوقِ عُمَرَ بْنِ الخَطَّابْ، الحَاكِمِ بِالعَدْلِ، وَالنَّاطِقِ بِالصَّوَابْ، ارزُقنَا الَّلهُمَّ خَلِيفَةً مِثْلَهُ، يَخَافُكَ وَيَتَّقِيكَ فِي الحَيَاةِ الدُّنْيَا، وَتَرْضَى عَنْهُ يَوْمَ يَقُومُ الحِسَابْ، وَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ، وَاحْشُرْنَا فِي زُمرَتِهِمْ، بِرَحْمَتِكَ يَا كَرِيمُ يَا وَهَابْ... آمِينَ.

أيها المؤمنون:

أحبتنا الكرام :

السَّلَامُ عَلَيكُمْ وَرَحْـمَةُ اللهِ وبركاتُه، وَبَعْد: نُواصِلُ مَعَكُمْحَلْقَاتِ كِتَابِنَا:"مَنَاقِبُ ثَانِي الخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ عُمَرَ بْنِ الخَطَّابِ t ". وَمَعَ الحَلْقَةِ التَّاسِعَةِ، وَهِيَ بِعُنْوَانِ: "نُبْذَةٌ مِنْ سِيرَةِ عُمَرَ t ". نَقُولُ وَبِاللهِ التَّوفِيقُ:

هُو عُمَرُ بنُ الخَطابِ بنُ نُفَيلٍ بنُ عَبدِ العُزَّى بنُ رَبَاح. وَأُمُّهُ حَنْتَمَةُ بنتُ هِشَامٍ بنِالمغيرة. أَسْلَمَ فِي العَامِ الخَامِسِ مِنَ البِعْثَةِ، وَعُمُرُهُ سَبْعٌ وَعِشرُونَ سَنَةً، بَعدَ أربَعِينَ رَجُلًا، وَإِحْدَى عَشْرَةَ امرَأةً، أَسْلَمُوا قَبلَهُ، وَكَانَ قَبْلَإِسلَامِهِ مُعَادِيًا لِلإِسلَامِ شَدِيدًا فِي عَدَاوَتِهِ، لَكِنَّ اللهَ شَرَحَصَدْرَهُ لِلإِسلَامِ استِجَابَةً لِدُعَاءِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لَهُ: الَّلهُمَّ أعِزَّ الإِسلَامَ بِعُمَرَ بنِ الخَطَّابِ. عُرِفَ عُمَرُ بنُ الخَطَّابِ بِشَخْصِيَّةٍ قَوِيَّةٍ، وَإِرَادَةٍ لَا تَلِينُ، وَحَزْمٍ وَعَزْمٍ فِي الأُمُورِ، وَهَيبَةٍ فِي القُلُوبِ، وَكَانَ سَفِيرُ قُرَيشٍ فِي الجَاهِلِيَّةِ، وَهِيَ مُهِمَّةٌ تَحتَاجُ إِلَى عِلْمٍ وَعَقْلٍ، وَكِيَاسَةٍ، وَحُسْنِ تَصَرُّفٍ.

عَمِلَ عُمَرُ فِي بِدَايَةِ نَشأَتِهِ بِالرَّعيِ، ثُمَّ عَمِلَبِالتِّجَارَةِ إِلَى الشَّامِ، وَإِلَى اليَمَنِ، وَكَانَ يَحرِصُ عَلَى مُقَابَلَةِ ذَوِى الشَّأنِ فِي تِلْكَ البِلَادِ؛ لِيَزْدَادَ عِلْمًا وَخِبرَةً بِالحيَاةِ، وَكَانَ وَاحِدًا مِنْ سَبعَةَ عَشَرَ رَجُلًا مِنْ قُرَيشٍ يَعْرِفُونَ القِرَاءَةَ وَالكِتَابَةَ فِي مَكَّةَ. واشتَهَرُ عُمَرُ بنُ الخَطَّابِ أَنَّهُ كَانَ قَوِىَّ البُنيَةِ، طَوِيلَ القَامَةِ، إِذَا مَشَى بَينَ النَّاسِ أَشْرَفَ عَلَيهِمْ، كَأَنَّهُ رَاكِبٌ عَلَى دَابَّتِهِ، أَبيَضَ اللَّونِ تَعُلُوهُ حُمْرَةٌ، جَهُورِيَّ الصَّوتِ، قَلِيلَ الضَّحِكِ، لَا يُمازِحُ أحدًا، مُقْبِلًا عَلَى شَأنِهِ.

أَمَّا صِفَاتُهُ الأَخلَاقِيَّةُ فَهِيَ الإِحْسَاسُ الكَامِلُ بِالمسئُولِيَّةِ، وَالشِّدَّةِ وَالفِرَاسَةِ، وَالعَدلِ وَالهيبَةِ، وَوَاضِحٌ أَنَّ هَذِهِ الصِّفَاتِ هِيَ نَتَاجُ عَوَامِلَ كَثِيرَةٍ مُتَنَوِّعَةٍ، مِثلِ نَشأَةِ عُمَرَ الأُولَى وَثَقَافَتِهِ، وَالقِيَمِ الَّتِي غَرَسَهَا الإِسْلَامُ فِي نَفْسِهِ.

أَمَّا إِحْسَاسُ عُمَرَ الكَامِلُ بمَسئُولِيَّتِهِ قِبَلَ الرَّعِيَّةِ، فَذَلِكَ مَا لَا حَاجَةَ بِنَا إِلَى التَّدلِيلِ عَلَيهِ، وَيُمكِنُ إِرجَاعُهُ إِلَى النَّزعَةِ الدِّينِيَّةِ الَّتِي مَلَكَتْ عَلَيهِ شِغَافَ نَفْسِهِ، وَالَّتِي شَهِدَ لَهُ بِهَا الجَمِيعُ، وَعَلَى رَأسِهِمْ رَسُولُاللهِ صلى الله عليه وسلم، فَالعَقِيدَةُ وَحْدَهَا هِيَ الَّتِي تَبْلُغُ بِالمرْءِ هَذَا المستَوَى القُدْسِيَّ، وَهِيَ الَّتِي تَجعَلُ الإِنسَانَ رَقِيبًا عَلَى نَفْسِهِ فِي جَمِيعِ حَركَاتِهِ وَسَكَنَاتِهِ، وَلَنْ تُغنِيَ عَنهَا أَيَّةُ رَقَابَةٍ أُخْرَى. وَمِمَّا أَعجَبَنِي وَأَشْغَلِ فِكْرِي مَا وَجَدْتُهُ مِنْ عَظِيمِ الصَّفَاتِ وَرَوْعَةِ الأَفكَارِ وَعَبْقَرِيَّةِ الذَّكَاءِ فِي شَخْصِيَّة عُمَرَ بْنِ الخَطَّابِ t وَأَرضَاهُ؛ فَلِذَلِكَ تَنَاوَلْتُ هَذِهِ الشَّخصِيَّةِ لأُبَيِّنَ أَنوَاعَ الذَّكِاءِ فِي شَخصِيَّتِهِ مِنْهَا:

أولا: دِقَّتُهُفي انتِقَاءِ وَاخْتِيَارِ الأَلْفَاظِ: رُوِيَ أَنَّهُ خَرَجَ يَعُسُّ المدِينَةَ بِاللَّيلِ، فَرَأَى نَاراً مُوقَدَةً فِي خِبَاءٍ، فَوَقَفَ وَقَالَ: يَا أَهْلَ الضَّوءِ. وَكَرِهَ أَنْ يَقُول: يَا أَهْلَ النَّارِ.

ثَانِيًا: قوة إيمانه:خَيرُ دَلِيلٍ عَلَى ذَلِكَ عَزْلُهُ لخَالِدِ بْنِ الوَلِيدِ عِندَمَا افْتَتَنَ المسلِمُونَ بِانتِصَارَاتِهِ فَخَافَ عَلَيهِمْ أَنْ تَزِيدَ عَقِيدَتُهُمْ بِخَالِدٍ، وَتَنقُصَ عَقِيدَتُهُمْ بِرَبِّ خَالِدٍ، وَيَضْعُفَ تَوكُّلُهُمْ عَلَى اللهِ وَيَتَّكِلُونَ عَلَى خَالِدٍ، وَلِذَلِكَ قَدَّمَ أَمِيرُ المؤْمِنِينَ دَرأَالمفَاسِدِ عَلَى جَلْبِ المصَالِحِ، وَأَنْعِمْ بِرَأيِهِ!!

ثَالِثًا: فِرَاسَتُهُ:عَنِ ابنِ عُمَرَ t قَالَ: قَالَ عُمَرُ بنُ الخَطَّابِ لِرَجُلٍ: مَا اسمُكَ؟ قَالَ: جَمرَة، قَالَ: ابنُ مَنْ؟ قَالَ: ابنُ شِهَاب، قَالَ: مِمَّنْ؟ قَالَ: مِنَ الحُرقَةِ، قَالَ: أينَ مَسكَنُكَ؟ قَالَ: الحَرَّةَ، قَالَ: بِأَيِّهَا؟ قَالَ: بِذَاتِ لَظَى، فَقَالَ عُمَرُ: أَدْرِكْ أَهْلَكَ فَقَدِ احَتَرقُوا.فَرَجَعَ الرَّجُلُ فَوَجَدَ أَهْلَهُ قَدِ احتَرَقُوا..   (   صفحه126 تاريخ الخلفاء.الإمام السيوطي   )   .

رَابِعًا: قُوَّةُ حُجَّتِهِ:رُوِيَ أَنَّ عُمَرَ بنَ الخطَّابِ t وَزَّعَ عَلَى النَّاسِ أَثوَاباً فَكَانَ لِكُلِّ رَجُلِ ثَوبٌ وَاحِدٌ، إِلَّا عُمَرَ ثَوبَانِ، وَعِندَمَا أَرَادَ ابنُ الخَطَّابِ t أَنْ يَخْطُبَفِي النَّاسِ قَالَ: اسمَعُوا وَأَطِيعُوا. فَقَالَ أَعرَابِيٌّ: لَا سَمْعَ وَلَا طَاعَةَ. مَاهَذَا الظُّلْمُ؟ لِمَ يَأخُذُ أَمِيرُ المؤْمِنِينَ ثَوبَانِ، وَنَحنُ نَأخُذُ ثَوبًا وَاحِدًا؟فَقَالَ عُمَرُ t لابنِهِ: قُمْ فَأَخْبِرْهُ؛ فَرَدَّ عَلَى الأَعرَابِيِّ قَائِلًا: إِنَّ أَبِي يَفُوقُ النَّاسَ طُولًا، وَقَدْ أَعطَيتُهُ ثَوبِي لِيَكْفِيَهُ أَنْ يَسْتَتِرَ بِهِ.

خَامِسًا: إِحْسَاسُهُ المرْهَفُ:رُوِيَ عَنْ عُمَرَ t قَالَ: كُنتُ لِلإِسلَامِ مُبَاعِدًا، وَكُنتُ صَاحِبَ خَمرٍ فِي الجَاهِلِيَّةِ أُحِبُّهَا وَأَشرَبُهَا، وَكَانَ لَنَا مَجلِسٌ يَجتَمِعُ فِيهِ رِجَالٌ مِنْ قُرَيشٍ، فَخَرَجْتُ أُرِيدُ جُلَسَائِي أُولَئكَ فَلَمْ أَجِدْ مِنْهُمْ أَحَدًا، فقلت: لو أنني جئت فلاناً الخمَّار!! وَخَرَجْتُ فَجِئتُهُ فَلَمْ أَجِدْهُ .. قُلتُ أُرِيدُ أَنْ أَطُوفَ بِالكَعْبَةِ، فَإِذَا رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ يُصَلِّي، وَكَانَ إِذَا صَلَّى استَقْبَلَ الشَّامَ، وَجَعَلَ القِبْلَةَ بَينَهُ وَبَينَ الشَّامِ، وَاتَّخَذَ مَكَانَهُ بَينَ الرّكنَينِ: الركْنِ الأَسوَدِ، وَالركُنِ اليَمَانِيِّ، فَقُلْتُ حِينَ رَأيتُهُ: وَاللهِ لَو أَنَّنِي استَمَعْتُ لِمُحَمَّدٍ الَّليلَةَ حَتَّى أَسْمَعَ مَا يُقُولُ، وَقَامَ بِنَفْسِي أَنَّنِي لَو دَنَوتُ أَسْمَعُ مِنْهُ لأُرَوّعَنَّهُ، فَجِئْتُ مِنْ قِبَلِ الحَجَرِ فَدَخَلْتُ تَحْتَ ثِيَابِهَا مَا بَينِي وَبَينَهُ إِلَّا ثِيَابَ الكَعْبَةِ، فَلَمَّا سَمِعْتُ القُرآنَ رَقَّ لَهُ قَلْبِي فَبَكَيتُ وَدَخَلْتُ الإِسلَامَ ...    (   صفحه83 عبقرية عمر. عباس محمود عقاد   )   .

سَادِسًا: مُرَاعَاتُهُ قَدْرَ الصَّحَابَةِ:وَرَعَى عُمَرُ t قَدْرَ الصَّحَابَةِ وَالتَّابِعِينَ كَمَا رَعَوا قَدْرَهُ،جَمَعَ مِنْهُمْ مَجْلِسَ المشُورَةِ لَا يُبرِمُ أَمرًا، وَلَا يَنقُضُهُ إِلَّا بَعدَ مُذَاكَرَتِهِمْ وَالاستِئنَاسِ بِنَصِيحَتِهِمْ، وَسَابِق عِلْمِهِمْ مِنْ مَأثُورَاتِ النَّبِيِّ عَلَيهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ وَأَحَادِيثِهِ. وَفِي تَقدِيمِهِ فِي الدَّخُولِ عَلَيهِ لِصُهَيبٍ وَبِلَالٍرَضِيَ اللهُ عَنهُمَا- وَهُمَا مَولَيَانِ فَقِيرَانِ- عَلَى سَادَةِ قُرَيشٍ كَسُهَيلِ بْنِ عَمْرٍو، وَأَبِي سُفيَانَ وَغَيرِهِمَا، خَيرُ دَلِيلٍ عَلَى إِنزَالِ النَّاسِ مَنَازِلَهُمْ حَسْبَ أَسبِقِيَّتِهِمْ فِي الإِسلَامِ وَتَضْحِيَاتِهِمْ فِي سَبِيلِ اللهِ.   (   صفحه177 عبقرية عمر. عباس محمود عقاد   )   .

سَابِعًا: سَدَادُ رَأيِهِ:وَقَدْ كَانَ مِنُ خُلُقِ عُمَرَ أَنْ يُقَدِّمَ الحَذَرَ، وَيَأْخُذَ بِالحَيطَةِ، وَيُطِيلَ الرَّوِيَّةَ، ثُمَّ يَجزِمُ بِالرَّأيِ السَّدِيدِ فِي غَيرِ إِبْطَاءٍ ...    (   صفحه185 عبقرية عمر.عباس محمود عقاد   )   

ثَامِنًا: تَأْيِيدُ الوَحْيِ لِقَولِهِ:عِندَمَا استَشَارَ الرَّسُولُ عَلَيهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ أَصْحَابَهُ فِي حَادِثَةِ الإِفْكِ قَالَ عُمَرُ: مَنْ زَوَّجَكَهَا يَا رَسُولَ اللهِ؟ قَالَ: اللهُ، قَالَ: أَفَتَظُنُّ أَنَّ رَبَّكَ دَلَّسَ عَلَيكَ فِيهَا؟؟ سُبْحَانَكَ هَذَا بُهتَانٌ عَظِيمٌ!!فَنَزَلَ القُرآنُ مُؤَيِّدًا كَلَامَ عُمَرَ..   (   صفحه123 تاريخ الخلفاء. الإمام السيوطي   )   .

أيها المؤمنون:

نَكتَفي بِهذا القَدْرِ في هَذِه الحَلْقة، مَوعِدُنَا مَعَكُمْ في الحَلْقةِ القادِمَةِ إنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى، فَإِلَى ذَلِكَ الحِينِ وَإِلَى أَنْ نَلْقَاكُمْ وَدَائِمًا،نَترُكُكُم في عنايةِ اللهِ وحفظِهِ وأمنِهِ، سَائِلِينَ الْمَولَى تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَن يُعزَّنا بِالإسلام، وَأنْ يُعزَّ الإسلام بِنَا، وَأن يُكرِمَنا بِنَصرِه، وَأن يُقِرَّ أعيُننَا بِقيَامِ دَولَةِ الخِلافَةِ الرَّاشِدَةِ الثَّانِيَةِ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ فِي القَريبِ العَاجِلِ، وَأَن يَجعَلَنا مِن جُنُودِهَا وَشُهُودِهَا وَشُهَدَائِها، إنهُ وَليُّ ذلكَ وَالقَادِرُ عَلَيهِ. نَشكُرُكُم ، وَالسَّلامُ عَليكُم وَرَحمَةُ اللهِ وَبَركَاتُه.

كتبها لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الأستاذ: محمد أحمد النادي

More from null

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" - پنځلسمه برخه

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه"

د استاد محمد احمد النادي لخوا چمتو شوی

پنځلسمه برخه

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على إمام المتقين، وسيد المرسلين، المبعوث رحمة للعالمين، سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين، او موږ له دوی سره شامل کړه، او زموږ په ډله کې مو راټول کړه ستا په رحمت ای تر ټولو رحم کوونکیه.

ګرانو اورېدونکو، د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

السلام علیکم ورحمة الله وبركاته، له دې وروسته: په دې برخه کې موږ د "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" کتاب په اړه خپلو غورونو ته دوام ورکوو. او د اسلامي شخصیت د جوړولو لپاره، د اسلامي ذهنیت او اسلامي نفسیاتو ته په پام سره، وایو او له الله څخه توفیق غواړو:

ای مسلمانانو:

په تېره برخه کې مو وویل: د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي، لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي، او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او په دې برخه کې اضافه کوو او وایو: د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي، د ابوهریره د حدیث له مخې چې بخاري په الادب المفرد کې راوړی، او ابویعلی په خپل مسند کې، او نسایي په الکنی کې، او ابن عبدالبر په التمهید کې، او عراقي وویل: سند یې ښه دی، او ابن حجر په تلخیص الحبیر کې وویل: سند یې حسن دی، ویې ویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "ډالۍ ورکړئ ترڅو مینه وکړئ".

د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي د عایشې د حدیث له مخې چې په بخاري کې راغلی، هغې وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ډالۍ منله او په بدل کې یې انعام ورکاوه".

او د ابن عمر حدیث چې احمد، ابوداود او نسایي روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په الله قسم درکړي، نو هغه ته پناه ورکړئ، او څوک چې له تاسو څخه د الله په خاطر څه وغواړي، نو هغه ته ورکړئ، او چا چې له تاسو څخه پناه وغوښته، نو هغه ته پناه ورکړئ، او چا چې تاسو ته احسان وکړ، نو هغه ته بدله ورکړئ، او که تاسو ونه مومئ، نو د هغه لپاره دعا وکړئ ترڅو پوه شئ چې تاسو هغه ته بدله ورکړې ده".

او دا د وروڼو ترمنځ دی، او د حاکمانو ته د رعیت د ډالیو سره هیڅ تړاو نلري، دا رشوت په څیر حرام دي، او د انعام ورکولو څخه دا دی چې ووایی: جزاک الله خیرا.

ترمذي د اسامه بن زید رضي الله عنهما څخه روایت کړی او ویلي یې دي چې حسن صحیح دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو نیک کار وکړ او هغه چا ته یې وویل چې هغه یې کړی دی: "جزاک الله خیرا" نو په ثناء کې یې ښه وکړ". او ثناء شکر دی، یعنې انعام ورکول، په ځانګړې توګه د هغه چا لخوا چې بل څه نه لري، لکه څنګه چې ابن حبان په خپل صحیح کې د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی، هغه وویل: ما د نبی صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "چا چې یو نیک کار وکړ او د ثناء پرته یې بل څه ونه موندل، نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په باطل سره ځان ښکلی کړ نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او ترمذي په حسن سند سره د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی چې هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو څه ورکړل او هغه یې وموندل نو هغه دې بدله ورکړي، او که یې ونه موندل نو هغه دې ثناء ووايي، نو چا چې ثناء وویل نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په هغه څه سره ځان ښکلی کړ چې نه وي ورکړل شوی نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او د ورکړې کفر یعنې پټول او پټول دي.

او په صحیح سند سره ابوداود او نسایي د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: "مهاجرینو وویل ای د خدای رسوله، انصار ټوله جزا واخیستله، موږ داسې خلک ندي لیدلي چې په ډیرو کې د دوی په څیر ښه مصرف کونکي وي، او نه هم په لږ کې د دوی په څیر ښه مرسته کونکي وي، او دوی زموږ لپاره بار کم کړ، هغه وویل: ایا تاسو په دې سره د دوی ثناء نه کوئ او د دوی لپاره دعا نه کوئ؟ دوی وویل: هو، هغه وویل: نو دا په دې سره برابر دی".

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې په لږ څه باندې هم د ډیرو په څیر شکر ادا کړي، او د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي، لکه څنګه چې عبدالله بن احمد په زوائد کې په حسن سند سره د نعمان بن بشیر څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په لږ څه باندې شکر ادا نکړي نو په ډیرو باندې به هم شکر ادا نکړي، او څوک چې د خلکو څخه شکر ادا نکړي نو د خدای څخه به هم شکر ادا نکړي، او د خدای د نعمت په اړه خبرې کول شکر دی، او د هغه پرېښودل کفر دی، او جماعت رحمت دی، او تفرقه عذاب دی".

او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي، لکه څنګه چې بخاري د ابوموسی څخه روایت کړی، هغه وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ناست و چې یو سړی راغی او سوال یې وکړ، یا یې د یوې اړتیا غوښتنه وکړه، هغه زموږ په لور مخ کړ او ویې ویل شفاعت وکړئ ترڅو تاسو ته اجر ورکړل شي او الله دې د خپل نبی په ژبه هغه څه فیصله کړي چې وغواړي".

او لکه څنګه چې مسلم د ابن عمر څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی، هغه وویل: "څوک چې د خپل مسلمان ورور لپاره د یو واکمن سره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره وسیله وي، هغه ته به د قیامت په ورځ د پل صراط په تېرېدو کې مرسته وشي، په هغه ورځ چې پښې ښویږي".

د مسلمان لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، لکه څنګه چې ترمذي روایت کړی او ویلي یې دي چې دا حدیث حسن دی د ابوالدرداء څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت دی، هغه وویل: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه دفاع وکړي، الله به د قیامت په ورځ د هغه له مخ څخه اور لرې کړي". او د ابوالدرداء دا حدیث احمد روایت کړی او ویلي یې دي چې سند یې حسن دی، او همداسې هیثمي هم ویلي دي.

او هغه څه چې اسحاق بن راهویه د اسماء بنت یزید څخه روایت کړي، هغې وویل: ما د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، نو دا د الله په غاړه ده چې هغه د اور څخه ازاد کړي".

او القضاعي په مسند الشهاب کې د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې د خپل ورور سره په غیاب کې مرسته وکړي، الله به ورسره په دنیا او اخرت کې مرسته وکړي". او القضاعي دا حدیث د عمران بن حصین څخه هم په دې زیاتوالي سره روایت کړی دی: "او هغه د مرستې کولو توان لري". او لکه څنګه چې ابوداود او بخاري په الادب المفرد کې روایت کړی، او الزین عراقي وویل: سند یې حسن دی د ابوهریره څخه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "مؤمن د مؤمن هنداره ده، او مؤمن د مؤمن ورور دی، له هر ځای څخه چې ورسره مخامخ شي، هغه د هغه له ضایع کېدو څخه ساتي او له شا څخه یې ساتنه کوي".

ای مسلمانانو:

تاسو په دې برخه کې او په تېره برخه کې د نبوي احادیثو له لارې پوه شوئ چې د هغه چا لپاره سنت دي چې د الله په خاطر له یوه ورور سره مینه لري، هغه ته خبر ورکړي او هغه ته د خپلې مینې په اړه ووایي. او د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي. لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي. او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي.

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي. او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي. ایا موږ به دې شرعي احکامو او د اسلام ټولو احکامو ته ژمن نه وو، ترڅو د خپل رب په څېر شو چې هغه یې خوښوي او راضي کیږي، ترڅو هغه څه چې په موږ کې دي بدل کړي، او زموږ حالات سم کړي، او د دنیا او اخرت په نیکیو بریالي شو؟!

ګرانو اورېدونکو: د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

په دې برخه کې په همدې اندازه بسنه کوو، ترڅو په راتلونکو برخو کې خپل غورونه بشپړ کړو، ان شاء الله تعالی، تر هغه وخته او تر هغه چې تاسو سره وینو، موږ تاسو د الله په پناه او ساتنه او امن کې پرېږدو. ستاسو د ښه اورېدلو څخه مننه کوو والسلام علیکم ورحمة الله وبركاته.

اې مسلمانانو! پوه شئ - 15 برخه

اې مسلمانانو! پوه شئ

15 برخه

دا چې د خلافت د دولت له مرستندویه دستګاه څخه وزیران دي، هغه وزیران چې خلیفه یې له ځان سره ټاکي، ترڅو د خلافت په بار کې مرسته وکړي او د هغې مسؤلیتونه په غاړه واخلي، د خلافت د بارونو زیاتوالی، په ځانګړې توګه هرکله چې د خلافت دولت لوی او پراخ شي، خلیفه یوازې د هغې په وړلو ستړی کیږي نو هغه چا ته اړتیا لري چې د هغې په وړلو کې ورسره مرسته وکړي ترڅو خپل مسؤلیتونه په غاړه واخلي، مګر د هغوی وزیران بې له قید او شرطه نومول روا نه دي ترڅو په اسلام کې د وزیر مفهوم چې د مرسته کوونکي په معنی دی د اوسنیو وضعي نظامونو د وزیر له مفهوم سره ګډ نه شي چې په ډیموکراټیک، پانګوال، سیکولر یا نورو نظامونو ولاړ دي کوم چې موږ په اوسني وخت کې وینو.