مؤتمر دور التعليم في مكافحة (الإرهاب)  القضية هي القرار من يتخذه
April 08, 2019

مؤتمر دور التعليم في مكافحة (الإرهاب) القضية هي القرار من يتخذه

مؤتمر دور التعليم في مكافحة (الإرهاب)

القضية هي القرار من يتخذه

تعقد منظمة التعاون الإسلامي ممثلة في مركز صوت الحكمة، وجامعة نايف العربية للعلوم الأمنية، تعقد مؤتمر "دور التعليم في مكافحة (الإرهاب والتطرف)" بمشاركة إسلامية واسعة، وذلك خلال الفترة ٩-١٠ نيسان/أبريل الحالي، وصرح الأمين العام للمنظمة، يوسف بن أحمد العثيمين، أن عقد المؤتمر يأتي في ظل تنامي ظاهرة (التطرف) العنيف التي باتت تؤرق العالم الإسلامي خلال العقود الثلاثة الأخيرة، وأنه من المهم النظر في تجارب المناهج التربوية من أجل التصدي لتوغل هذه الظاهرة الغريبة على مجتمعاتنا، حيث إن كل فعل عنيف أو تطرف في المجتمع هو وليد بناء فكري مشوّه، تطور وتغلغل في الظل بعيداً عن الرقابة وعن القيم الإيجابية التي تبثها المدرسة الحديثة والمناهج التعليمية الرسمية.

من جهته، أشار مستشار الأمين العام لمنظمة التعاون الإسلامي في مركز صوت الحكمة الدكتور محمد شهيم، إلى أن الهدف من المؤتمر هو "بحث دور التعليم في مكافحة (الإرهاب)، وكون (الإرهاب) ظاهرة فكرية لا تواجه إلا بالفكر، سيتم عرض التجارب الرائدة لعدد من الدول التي نجحت في هذا المجال واستخدمت التعليم لنبذ (العنف والتطرف) وتنقية الأفكار". (وكالة السودان للانباء 2019/4/1م).

ما هو الهدف من إطلاق مصطلح محاربة (الإرهاب) وتداوله بهذه الكثافة خاصة من المؤسسات الإسلامية؟ وما هي حقيقة الحرب على (الإرهاب)؟ وما الهدف الأساس من هذه المؤتمرات؟ وأي مصلحة يجنيها المسلمون من محاربة هذا (الإرهاب)؟ ولماذا ربط بالتعليم؟ وأي تعليم هو المعني؟ ولماذا يقتصر إلصاق هذا المفهوم بالإسلام والمسلمين؟! ولماذا تدار الحروب باسمه فقط على المسلمين وبلادهم؟ إن هنالك مغالطةً كبرى وتدليساً سياسياً أكبر أخفى وراءه وما زال يخفي حقيقة أمر (الإرهاب) والحرب عليه، وهذا ما سنسرده في هذا المقال.

دارت حروب طاحنة بين دول العالم في التاريخ الحديث لكن لم تضع أي دولة هدفاً لما يسمى محاربة (الإرهاب)، وهذه الحروب الطاحنة تدور بين الدول وتحصد ملايين البشر، ولم يعلن يوماً أنها لمكافحة (الإرهاب)، لكن اليوم كل الحروب التي تشن ضد (الإرهاب) هي فقط في بلاد المسلمين، وأصبح (الإرهاب) ومكافحته حديث المشايخ وغيرهم في الفضائيات وعبر الإنترنت وتقام له المؤتمرات والندوات وتسن له القوانين وتغير مناهج التعليم...

ولكي نعرف حقيقة (الإرهاب) لا بد من مقدمة تاريخية نتقصى فيها بداية إطلاق هذا المصطلح واستخدامه من الساسة في العالم. فبعد انتصار الحلفاء في الحرب العالمية الثانية عام 1945م، تغيرت الخارطة السياسية والعسكرية وصار حلفاء الحرب أعضاء دائمين في مجلس الأمن التابع للأمم المتحدة، التي أُنشئت حينها لتعزيز التعاون الدولي فيما بينهم ومنع الصراعات في المستقبل، وتم تشكيل حلفين هما شمال الأطلسي "الناتو" بزعامة أمريكا، والتي أصبحت الدولة الأولى، ثم تلاه تشكيل حلف وارسو لمواجهة التهديدات الناشئة من أعضاء حلف شمال الأطلسي (الناتو). هذا التغير في الموقف الدولي مهَّد الطريق لحرب باردة وظهرت الندية بين القوتين العظمتين من خلال التحالفات العسكرية والدعاية وتطوير الأسلحة والتقدم الصناعي وتطوير التكنولوجيا والتسابق الفضائي.

واللافت أن القوتين كانتا تسعيان نحو التهدئة وتجنب المواجهات العسكرية المباشرة لضخامة الأسلحة النووية التي تملكها كلا الدولتين، وفي 1991م انهار الاتحاد السوفيتي تاركاً أمريكا القوة العظمى الوحيدة في عالم أحادي القطب دون عدو يدفعها للخروج بجيوشها والانتشار في العالم وبدون هذا العدو يمنع الدستور الأمريكي الجيش من المشاركة في أي حرب، وهذا ما اختصره غورباتشوف آخر رؤساء الاتحاد السوفيتي حينما خاطب الأمريكيين قائلا: "سأحرمكم من شيء ستندمون عليه، ألا وهو العدو".

فكان على صانعي الاستراتيجيات السياسية أن يبحثوا عن عدوٍ بديل للشيوعية، بعد أن أدركوا أن خللاً ما أصاب مسيرتهم وهو أن غياب العدو الاستراتيجي بعد سقوط الاتحاد السوفيتي خطرٌ على الأمن القومي الأمريكي والذي بسببه ستلف جيوش أمريكا العالم وتسيطر عليه، فقد سُئل زينجو بيرزينسكي مستشار الأمن القومي للرئيس الأمريكي الأسبق "كارتر"، هل هو من أنصار نظرية المؤامرة في ما يخص أحداث 11 أيلول/سبتمبر؟ فأجاب قائلا: "نعم، نعم، تعودنا على أن يكون لنا عدو كل سنة".

وأصبحت أمريكا تسوق لنظام عالمي جديد خلال التسعينات تكرس من خلاله هيمنتها على العالم، وبعد حادثة انهيار مركز التجارة العالمي في أيلول/سبتمبر من عام 2001م، ثارت ثائرة أمريكا بإعلان الحرب على (الإرهاب) وهو تنظيم القاعدة في أفغانستان الذي نسبت له هذه الهجمات! وكما ساهم ذلك في حشد الرأي العام الأمريكي بضرورة الذهاب بعيداً لمحاربته! فكانت حرب أفغانستان والعراق، وخارطة طريق لشرق أوسط جديد وشمال أفريقيا.

وفي مؤتمر صحفي في البيت الأبيض في 2006/10/11م ذكر بوش الخلافة مرات عدة فقال: إن وجود أمريكا في العراق هو من أجل منع "إقامة دولة الخلافة التي ستتمكن من بناء دولة قوية تهدد مصالح الغرب"، وإن المتطرفين المسلمين يريدون نشر "أيديولوجيا الخلافة" (أي فكر الخلافة) التي لا تعترف "بالليبرالية ولا بالحريات" وأنهم يريدون حسب زعمه "إرهاب العقلاء والمعتدلين وقلب أنظمة حكمهم وإقامة دولة الخلافة"، وأن "مغامرة الرحيل عن العراق ستمنح المتطرفين الفرصة للتآمر والتخطيط ومهاجمة أمريكا واستغلال الموارد التي ستمكنهم من توسيع رقعة دولة الخلافة". وهذا يعني بالضرورة أنهم ما جاءوا لاحتلال العراق بحثاً عن أسلحة دمار شامل كما كذبوا على العالم كله.

هذه الأحداث أوجدت لأمريكا عدواً محدداً خارج حدودها، عدواً يؤهلها لإقناع شعبها ببقاء قواتها خارج الحدود أو الخروج بقواتها والانتشار بشكل أوسع من ذي قبل. إذن تم تحديد العدو الجديد وهو الإسلام والمسلمون باسم (الإرهاب).

وفي يوم 16 آذار/مارس 2019م، أعلن وزير داخلية إيطاليا ماتيو سالفيني، أن التطرف الوحيد الذي يجب الحذر منه هو "الإسلامي"، وذلك على خلفية "مجزرة المسجدين" التي راح ضحيتها 49 شهيداً في نيوزيلندا، حيث قال: "إذا كان هناك نوع من التطرف الذي أضعه كهدف لي في وزارة الداخلية، فهو التطرف الإسلامي".

 أما توني بلير رئيس وزراء بريطانيا الأسبق فقد قال في المؤتمر العام لحزب العمال بتاريخ 2005/7/17م "إننا نجابه حركة تسعى إلى إزالة دولة (إسرائيل)، وإلى إخراج الغرب من العالم الإسلامي، وإلى إقامة دولة إسلامية واحدة تحكم الشريعة في العالم الإسلامي عن طريق إقامة الخلافة لكل الأمة الإسلامية"، وحذر في حديث آخر من أن "تحكيم الشريعة وإقامة خلافة واحدة في بلاد المسلمين وإزالة نفوذ الغرب منه هو أمر غير مسموح ولا يمكن احتماله مطلقاً".

أما رئيس فرنسا ساركوزي وفي أول خطاب له في 2007/8/27م، فحذر من قيام دولة الخلافة التي ستمتد حسب تعبيره من "إندونيسيا إلى نيجيريا".

 لعل الأمة لها قابلية فهم تصريحات زعماء الغرب عن مكافحة (الإرهاب)، الذي يعني عندهم الإسلام ومشروعه الحضاري، ولكن حكام المسلمين اليوم، ومؤسساتهم المسماة إسلامية يبحثون في التعليم الذي يؤدي إلى (الإرهاب)، وهم يعنون حذف كل ما له علاقة بالإسلام في مناهج التعليم، تذرعا بمكافحة (الإرهاب)، خدمة للغرب لعله يرضى، لأن الغرب يعي تماماً أن مناهج التعليم وما تحويه هي الآليات التربوية التعليمية التي تكوّن للأفراد شخصياتهم الإسلامية المتكاملة وبذلك ينتقل الأثر إلى الأمة بأكملها لتعيش وفق ثقافتها وثوابتها والقيم الأساسية التي تكوّن فلسفتها، لذلك يحرض الغرب على تغيير المناهج في بلاد المسلمين وينبه كل الخاضعين له...

ما سمعناهم يعقدون مؤتمراً لتعديل مناهجهم في العلوم والرياضيات والتكنولوجيا، لتكون على أحدث ما يمكن أو تعديل للمناهج بصورة تحيي آمال الأمة وآمال الشباب في نهضة الأمة وفي تحرير الأمة أو تعديل المناهج باتجاه ثقافة الأمة الواحدة التي تطبق شرع ربها وتحمله للعالم رسالة هدى ونور، لأن القضية الأساسية هي قضية القرار من يتخذه، فلم يتم الحديث عن قضية تغيير المناهج إلا حينما طالبت أمريكا بها، والكل تداعى هكذا بقرار سياسي وفي يوم وليلة وكأن كل ما مضى من مناهج تستحق أن تُنسَف نسفا. ففي 24 أيلول/سبتمبر 2003 قامت إيلينا رومانسكي مسؤولة ما يسمى ببرنامج مبادرة الشراكة الأمريكية الشرق أوسطية بزيارة لدول الخليج وقالت في تصريحات كثيرة منها لا توجد فسحة لسردها (من الآن فصاعدا لا للكراهية وعدم التسامح والتحريض ونحن نحاول أن نعيش معا وأي منهاج دراسي لا يسير في هذا الاتجاه يجب تغييره)، وأضافت أنه (إذا كانت الحكومات والمجتمعات تريد رؤية مثل هذا التغيير وتود الحصول على نظام تعليمي يوفر المهارات وفرص العمل والمنافسة فإننا سنمد يدنا للمساعدة وأؤكد لكم نعم نود إزالة كل المواد السلبية من النصوص الدينية). ونشرت الشرق الأوسط أن إدارة بوش قررت تخصيص مبلغ 145 مليون دولار لميزانية العام 2004 لتشجيع التعليم العلماني في العالم العربي، فما تعليقك؟

إن مصطلح (الإرهاب) أينما أطلق لا يعني إلا محاربة الإسلام ومشروعه وهو بناء دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، ومن يعمل لها!! هذا هو (الإرهاب) الذي صنعوه كعدو لهم ليحاربوه، باسم نشر الحرية والعدل والمساواة ليُدَلِّسوا على شعوبهم بأن الإسلام هو عدو لهم، يقول الحق سبحانه وتعالى: ﴿إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ لِيَصُدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ فَسَيُنْفِقُونَهَا ثُمَّ تَكُونُ عَلَيْهِمْ حَسْرَةً ثُمَّ يُغْلَبُونَ وَالَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى جَهَنَّمَ يُحْشَرُونَ﴾.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الأستاذة/ غادة عبد الجبار أم أواب – الخرطوم

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو