قصيدة... قالوا الطبيعة!! عبدُ المؤمنِ الزَيْلَعِيّ
قصيدة... قالوا الطبيعة!! عبدُ المؤمنِ الزَيْلَعِيّ

قالوا الطبيعةَ أنتجتَنا صُدفةً   بعضُ القرودِ تطورتْ إنسانا!! ...

0:00 0:00
Speed:
December 02, 2019

قصيدة... قالوا الطبيعة!! عبدُ المؤمنِ الزَيْلَعِيّ

قصيدة... قالوا الطبيعة!!

عبدُ المؤمنِ الزَيْلَعِيّ

قالوا الطبيعةَ أنتجتَنا صُدفةً بعضُ القرودِ تطورتْ إنسانا!!
وتجاهلوا أن الطبيعةَ لا تَرى وهيَ التي تمَضي على ما كانا
منْ ذا الذي أعطى الموادَ طباعَها هيهاتَها من ذاتِها تتفانى
إلا إذا شاء المهيمنُ خرقها وهوَ المدبرَ أبدعَ الأكوانا
من ذا الذي للشمس خطط سيرَها والأرضُ إن قرُبت غدتْ نيرانا
أو تبتعدْ عنا كثيرَ مسافةٍ صرنا جليداً بردُه يغشانا
من ذا الذي رفعَ السماواتِ العلى ونجومُها محكومةٌ دورانا
والأرضُ يمسكُ ماءَها وهواءَها تجري، ولولا ذاك عمَّ عَمانا
لا الليلُ يسبقُ للنهارِ فجلَّ من سلخَ النهارَ فسبِّحوا الرحمن
سبحانَه ربي البديعِ وخالقي فتفكروا كي تحصدوا الإيمانا
ودعوا الذين تهافتوا في قولهِم جحدوا الإلهَ وألحدوا كفرانا
يبنونَ أوهنَ حجةٍ ولربما بيتُ العناكب تعتليها شانا
تالله إن عقولهَم في غِيِّها والقردُ إن ينطق لقالَ بيانا
تباً لكم يا من جحدتم ربَكم كفرانُكم قد جاوزَ الشيطانا
قالوا الطبيعةَ صدفةً قد ألهمت نحلاً ليصنعَ بيته إتقانا
أعيا العقولَ بصنعه وهو الذي لم يدرسِ القانونَ والحسبانا
لا الجبرَ يعرف أو حدودَ تكاملٍ أو في التفاضلِ يحسنُ البرهانا
وتراهُ يجمعُ للرحيقِ ومنتجاً عسلاً لذيذاً ينفع الإنسانا
هيهات تنتجُه مصانعُ آلةٍ كلا ولا العلمُ الحديثُ تفانا
فاعرف حدودَك أيها الشخصُ الذي إخراجُه قد أزكمَ الحيوانا
ولم التكبرُ لست إلا نطفةً دَفقت وهذا الماءُ كان مهانا
واللهُ صيرها لتصبحَ مضغةً من روحِه نُفختْ لتعلوَ شانا
وخرجْتَ لا تدري الحياةَ حقيقةً وغدوتَ تنطقُ عاقلاً إنسانا
فاسألْ أباك أكان يملكُ أمرَه بمجيئِهِ الدنيا وعن مثوانا
قد جئتَ رغماً عنك ذاك لحكمةٍ لا طفرةً قد كنت أو حيوانا
بل أنت في هذا الوجود خليفةٌ فاحمدْ إلهَك لا تكنْ خسرانا
أين الطبيعةُ هل لديها آيةٌ؟! تأتي بها حتى نراهَ عيانا
كم مرسلٍ بعثت إلينا هادياً متحدياً بالمعجزاتِ قوانا
فلتطلبوها مثلَ ما طلب الأولو سبقوكمُ أم أنكم عُميانا
تفكيرهم قد كان أرقى منكمُ طلبوا الدليل من الرسولِ وكانا
وأتى الرسولُ عن الإلهِ مبلغاً قد خُلدتْ آياتُه قرآنا
فتأملوا القرآن ينطقُ صادقاً بكلامِ ربٍّ خاطبَ الوجدانا
بل خاطبَ العقلَ الذي لولاه ما جاءَ الرسولُ ليتلوَ الفرقانا
هذا كلامُ اللهِ بالفصحى أتى مُتحدياً للعالمين، مُصانا
متحديا عربَ الفصاحةِ كلَّهم وهمُ الذين كلامُهم أوزانا
لا من كلامِ محمدٍ، فمحمدٌ قد عاش بين رجالهِم أزمانا
وهو النبيْ الأميُّ لم يكُ تالياً حتى وما خطَّ الكتابَ زمانا
والعقلُ حتماً قاطعاً هو حاكمٌ في ذا الكتابِ بأنه تبيانا
وبأنه لا مِنْ كلامِ محمدٍ أو قومِه بلْ نظمُه أعيانا
بلْ مِنْ كلامِ اللهِ قطعاً جازماً ومحمدٌ هو مرسلٌ قد بانا
وكلامُه وحيٌ بمعناهُ الذي أوحى إليهِ إلهُنا مولانا
والعقلُ يجزمُ عِصمةً لمبلغٍ شرعِ الإله فلا تكنْ حيرانا
واللهُ قال مؤكداً ومزكياً لرسولِه، فلتقرأ القرآنا
فكلامُه وحيٌ وفعلُهُ أسوةٌ ما دامَ في التبليغِ لا دنيانا
سَلِّمْ بآيات الكتاب وسنةٍ إياكَ تَسمعَ داعياً فتَّانا
والعقلُ في أصلِ العقيدةِ حاكمٌ مما لهُ الإدراكُ لا بهوانا
فالغيبُ للهِ العليمِ وما أتى في وحيِهِ سَلِّمْ به إيمانا
والعقلُ يَفهمُ للنصوص مُقيَّدٌ بحدودِ معنى اللفظِ حينَ أتانا
مستخدمًا معهودَ أهلِ فصاحةٍ في فهمِهِ، فاحذرْ تَقلْ بهتانا
وهناك في عِلمِ الأصولِ أدلةٌ يُبنى عليها إنْ تُرِدْ إحسانا
إياك تحريفَ الكلامِ وخذْ بما أُوْصِيْكَ، فالإسلامُ فيه هدانا
يا ربِ صلِ على النبي محمدٍ  رُحماك ربي آتِنا تقوانا

More from null

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" - پنځلسمه برخه

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه"

د استاد محمد احمد النادي لخوا چمتو شوی

پنځلسمه برخه

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على إمام المتقين، وسيد المرسلين، المبعوث رحمة للعالمين، سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين، او موږ له دوی سره شامل کړه، او زموږ په ډله کې مو راټول کړه ستا په رحمت ای تر ټولو رحم کوونکیه.

ګرانو اورېدونکو، د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

السلام علیکم ورحمة الله وبركاته، له دې وروسته: په دې برخه کې موږ د "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" کتاب په اړه خپلو غورونو ته دوام ورکوو. او د اسلامي شخصیت د جوړولو لپاره، د اسلامي ذهنیت او اسلامي نفسیاتو ته په پام سره، وایو او له الله څخه توفیق غواړو:

ای مسلمانانو:

په تېره برخه کې مو وویل: د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي، لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي، او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او په دې برخه کې اضافه کوو او وایو: د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي، د ابوهریره د حدیث له مخې چې بخاري په الادب المفرد کې راوړی، او ابویعلی په خپل مسند کې، او نسایي په الکنی کې، او ابن عبدالبر په التمهید کې، او عراقي وویل: سند یې ښه دی، او ابن حجر په تلخیص الحبیر کې وویل: سند یې حسن دی، ویې ویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "ډالۍ ورکړئ ترڅو مینه وکړئ".

د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي د عایشې د حدیث له مخې چې په بخاري کې راغلی، هغې وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ډالۍ منله او په بدل کې یې انعام ورکاوه".

او د ابن عمر حدیث چې احمد، ابوداود او نسایي روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په الله قسم درکړي، نو هغه ته پناه ورکړئ، او څوک چې له تاسو څخه د الله په خاطر څه وغواړي، نو هغه ته ورکړئ، او چا چې له تاسو څخه پناه وغوښته، نو هغه ته پناه ورکړئ، او چا چې تاسو ته احسان وکړ، نو هغه ته بدله ورکړئ، او که تاسو ونه مومئ، نو د هغه لپاره دعا وکړئ ترڅو پوه شئ چې تاسو هغه ته بدله ورکړې ده".

او دا د وروڼو ترمنځ دی، او د حاکمانو ته د رعیت د ډالیو سره هیڅ تړاو نلري، دا رشوت په څیر حرام دي، او د انعام ورکولو څخه دا دی چې ووایی: جزاک الله خیرا.

ترمذي د اسامه بن زید رضي الله عنهما څخه روایت کړی او ویلي یې دي چې حسن صحیح دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو نیک کار وکړ او هغه چا ته یې وویل چې هغه یې کړی دی: "جزاک الله خیرا" نو په ثناء کې یې ښه وکړ". او ثناء شکر دی، یعنې انعام ورکول، په ځانګړې توګه د هغه چا لخوا چې بل څه نه لري، لکه څنګه چې ابن حبان په خپل صحیح کې د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی، هغه وویل: ما د نبی صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "چا چې یو نیک کار وکړ او د ثناء پرته یې بل څه ونه موندل، نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په باطل سره ځان ښکلی کړ نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او ترمذي په حسن سند سره د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی چې هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو څه ورکړل او هغه یې وموندل نو هغه دې بدله ورکړي، او که یې ونه موندل نو هغه دې ثناء ووايي، نو چا چې ثناء وویل نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په هغه څه سره ځان ښکلی کړ چې نه وي ورکړل شوی نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او د ورکړې کفر یعنې پټول او پټول دي.

او په صحیح سند سره ابوداود او نسایي د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: "مهاجرینو وویل ای د خدای رسوله، انصار ټوله جزا واخیستله، موږ داسې خلک ندي لیدلي چې په ډیرو کې د دوی په څیر ښه مصرف کونکي وي، او نه هم په لږ کې د دوی په څیر ښه مرسته کونکي وي، او دوی زموږ لپاره بار کم کړ، هغه وویل: ایا تاسو په دې سره د دوی ثناء نه کوئ او د دوی لپاره دعا نه کوئ؟ دوی وویل: هو، هغه وویل: نو دا په دې سره برابر دی".

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې په لږ څه باندې هم د ډیرو په څیر شکر ادا کړي، او د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي، لکه څنګه چې عبدالله بن احمد په زوائد کې په حسن سند سره د نعمان بن بشیر څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په لږ څه باندې شکر ادا نکړي نو په ډیرو باندې به هم شکر ادا نکړي، او څوک چې د خلکو څخه شکر ادا نکړي نو د خدای څخه به هم شکر ادا نکړي، او د خدای د نعمت په اړه خبرې کول شکر دی، او د هغه پرېښودل کفر دی، او جماعت رحمت دی، او تفرقه عذاب دی".

او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي، لکه څنګه چې بخاري د ابوموسی څخه روایت کړی، هغه وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ناست و چې یو سړی راغی او سوال یې وکړ، یا یې د یوې اړتیا غوښتنه وکړه، هغه زموږ په لور مخ کړ او ویې ویل شفاعت وکړئ ترڅو تاسو ته اجر ورکړل شي او الله دې د خپل نبی په ژبه هغه څه فیصله کړي چې وغواړي".

او لکه څنګه چې مسلم د ابن عمر څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی، هغه وویل: "څوک چې د خپل مسلمان ورور لپاره د یو واکمن سره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره وسیله وي، هغه ته به د قیامت په ورځ د پل صراط په تېرېدو کې مرسته وشي، په هغه ورځ چې پښې ښویږي".

د مسلمان لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، لکه څنګه چې ترمذي روایت کړی او ویلي یې دي چې دا حدیث حسن دی د ابوالدرداء څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت دی، هغه وویل: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه دفاع وکړي، الله به د قیامت په ورځ د هغه له مخ څخه اور لرې کړي". او د ابوالدرداء دا حدیث احمد روایت کړی او ویلي یې دي چې سند یې حسن دی، او همداسې هیثمي هم ویلي دي.

او هغه څه چې اسحاق بن راهویه د اسماء بنت یزید څخه روایت کړي، هغې وویل: ما د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، نو دا د الله په غاړه ده چې هغه د اور څخه ازاد کړي".

او القضاعي په مسند الشهاب کې د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې د خپل ورور سره په غیاب کې مرسته وکړي، الله به ورسره په دنیا او اخرت کې مرسته وکړي". او القضاعي دا حدیث د عمران بن حصین څخه هم په دې زیاتوالي سره روایت کړی دی: "او هغه د مرستې کولو توان لري". او لکه څنګه چې ابوداود او بخاري په الادب المفرد کې روایت کړی، او الزین عراقي وویل: سند یې حسن دی د ابوهریره څخه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "مؤمن د مؤمن هنداره ده، او مؤمن د مؤمن ورور دی، له هر ځای څخه چې ورسره مخامخ شي، هغه د هغه له ضایع کېدو څخه ساتي او له شا څخه یې ساتنه کوي".

ای مسلمانانو:

تاسو په دې برخه کې او په تېره برخه کې د نبوي احادیثو له لارې پوه شوئ چې د هغه چا لپاره سنت دي چې د الله په خاطر له یوه ورور سره مینه لري، هغه ته خبر ورکړي او هغه ته د خپلې مینې په اړه ووایي. او د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي. لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي. او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي.

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي. او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي. ایا موږ به دې شرعي احکامو او د اسلام ټولو احکامو ته ژمن نه وو، ترڅو د خپل رب په څېر شو چې هغه یې خوښوي او راضي کیږي، ترڅو هغه څه چې په موږ کې دي بدل کړي، او زموږ حالات سم کړي، او د دنیا او اخرت په نیکیو بریالي شو؟!

ګرانو اورېدونکو: د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

په دې برخه کې په همدې اندازه بسنه کوو، ترڅو په راتلونکو برخو کې خپل غورونه بشپړ کړو، ان شاء الله تعالی، تر هغه وخته او تر هغه چې تاسو سره وینو، موږ تاسو د الله په پناه او ساتنه او امن کې پرېږدو. ستاسو د ښه اورېدلو څخه مننه کوو والسلام علیکم ورحمة الله وبركاته.

اې مسلمانانو! پوه شئ - 15 برخه

اې مسلمانانو! پوه شئ

15 برخه

دا چې د خلافت د دولت له مرستندویه دستګاه څخه وزیران دي، هغه وزیران چې خلیفه یې له ځان سره ټاکي، ترڅو د خلافت په بار کې مرسته وکړي او د هغې مسؤلیتونه په غاړه واخلي، د خلافت د بارونو زیاتوالی، په ځانګړې توګه هرکله چې د خلافت دولت لوی او پراخ شي، خلیفه یوازې د هغې په وړلو ستړی کیږي نو هغه چا ته اړتیا لري چې د هغې په وړلو کې ورسره مرسته وکړي ترڅو خپل مسؤلیتونه په غاړه واخلي، مګر د هغوی وزیران بې له قید او شرطه نومول روا نه دي ترڅو په اسلام کې د وزیر مفهوم چې د مرسته کوونکي په معنی دی د اوسنیو وضعي نظامونو د وزیر له مفهوم سره ګډ نه شي چې په ډیموکراټیک، پانګوال، سیکولر یا نورو نظامونو ولاړ دي کوم چې موږ په اوسني وخت کې وینو.