سياسة التعليم في بلاد المسلمين:  تقتل الريادة والإبداع وتشجع التقليد والاتباع!
March 06, 2017

سياسة التعليم في بلاد المسلمين: تقتل الريادة والإبداع وتشجع التقليد والاتباع!

سياسة التعليم في بلاد المسلمين:

تقتل الريادة والإبداع وتشجع التقليد والاتباع!

تولي الدول اهتماماً كبيراً لسياسة التعليم وأساليبه، وتقوم ببنائها على عين بصيرة، لما لها من أثر كبير في بناء شخصيات الأفراد وإبراز وجه الدولة وبيان مكانتها بين الدول، وسياسة التعليم الناجحة هي التي تؤدي إلى إيجاد علم للدارس وعمل للمجتمع، بحيث تكون المدارس والجامعات حاضنات للأفكار، ومراكز لتفريخ العلماء المبدعين في شتى المجالات. وتلعب مناهج التعليم والطرق والأساليب التي تدرس بها دوراً حيوياً في تحديد نوعية التعليم وخلق التفكير الإبداعي لدى الطلاب.

إن المدقق في سياسة التعليم في بلاد المسلمين يرى أنها سياسة فاشلة، سياسة تجهيل لا تعليم، سياسة تربي في النفوس مبدأ التقليد والاتباع لا مبدأ الريادة والإبداع، ويظهر ذلك بوضوح في طريقة التدريس المتبعة فيها، فهي طريقة عقيمة تؤدي إلى تعطيل عملية التفكير وقتل الإبداع عند الطلاب، لأنها تقوم على التلقين والتعليم النظري، وتركّز على الحفظ المجرد للمعلومات دون ربطها بالواقع أو تحليلها وفهمها، ونتيجة لذلك أصبحت الأفكار مجرد معلومات صمّاء غير متصورة في ذهن الطلاب، يرددونها ليُمتحنوا فيها ثم ينسونها ويمزقون الكتب والأوراق بعد انتهاء الامتحان.. فالتعليم عندهم علامات وشهادة وليس علما يطبقه في الحياة لترتقي أمته...

وتُتَبَعُ هذه الطريقة العقيمة في التدريس في تدريس العلوم التجريبية وغير التجريبية على حد سواء، فالمواد غير التجريبية كالتاريخ واللغة والمعارف الإسلامية من فقه وتفسير وحديث وغيرها، يملؤها الحشو والتكرار، وتقوم على الحفظ والاستظهار بدل الفهم والتفسير والمقارنة والنقد. ولا زالت أغلب الأسئلة تأتي للطلاب في امتحانات هذه المواد - حتى في الجامعات والمعاهد العليا - على شكل (اذكر، عدد، بيّن)، هذا عدا عن الأسلوب الممل الذي تدرس به هذه المواد، ولو أخذنا اللغة العربية كنموذج على هذه العلوم، نرى أنها تدرس على أنها مادة جامدة ليس فيها حيوية، تدرس بأسلوب لا ينمي قدرات الطلبة على الكتابة والتأليف والخطابة والتحدث، حتى مواضيع التعبير التي يفترض بها أن تنمي قدرات الطلبة على الكتابة والتعبير عن أنفسهم وتمكن من اكتشاف الكتاب والمؤلفين من بينهم، أصبحت في كثير من الأحيان طلباً بتلخيص الدرس أو القصة التي درسوها بدلاً من الكتابة حول موضوع معين، وإن طلب منهم الكتابة فإن هناك قوالب وصوراً نمطية للأشياء لا يجب أن يخرجوا عنها، أو يبدعوا في إيجاد صور وتشبيهات جديدة.

أما على صعيد العلوم التجريبية كالكيمياء والفيزياء وغيرهما، فتدرس بطريقة الإدراك الصرف (المجرد) أي التعليم بالتلقين، لا بطريقة الإدراك الحسي الناتج عن استخدام الحواس الخمس من خلال التجريب والممارسة العملية، حتى ترسخ المعلومات في عقول الطلبة فيصعب نسيانها، ويستطيعوا إثبات صحة المعلومة المعطاة لهم أو نقضها. وحتى إن احتوت كتب هذه المواد على قضايا للبحث أو وضعت فيها تجارب علمية ليجريها الطلبة، فإنهم يصطدمون بمعضلة الافتقار للبنية التحتية اللازمة لدراسة هذه العلوم من مختبرات وأدوات ومراجع، فالمدارس والجامعات المجهزة بهذه التجهيزات قليلة وقسم منها هو مدارس وجامعات خاصة لا حكومية، ويتم توفير هذه التجهيزات فيها من خلال الدعم والتبرعات الخارجية التي تُخضعهم لإملاءات وشروط معينة ليس من ضمنها طبعا ما يساعدهم على التفكير والتحليل والربط الصحيح للنهضة والرقي...

فالحكومات في بلاد المسلمين ليست فقط لا تولي اهتماماً بالعلم والمتعلمين، بل إن مسؤولي التربية والتعليم في بلاد المسلمين يطالبون بالتخفيف من تدريس المواد العلمية وتدريس الرقص والموسيقى بدلاً منها، ليحل الفساد والجهل مكان العلم والإبداع، فقد صرح وزير التربية في تونس ناجي جلول في برنامج على قناة الحوار التونسي: "يلزم نقّصوا شوية Math وشوية physique بس نربحو وقت للرقص والموسيقى"!

إن هذه الطريقة في التدريس تؤدي إلى اكتساب الطلاب للمعلومات اكتساباً سطحياً نظرياً، وتجعل من الحصص الدراسية أمراً مملاً فاقداً للحيوية والنشاط، وهي كذلك لا تخلق دافعية لدى الطلاب للتعلم وحب المدرسة، حتى إن بعض الأبحاث والدراسات تشير إلى أن طريقة وأساليب التدريس المملة هي سبب من أسباب التسرب المدرسي، إضافة إلى أنها لا تنمي قدراتهم على اتخاذ القرارات والتعامل مع المواقف الحياتية، باختصار إنها طريقة تجعل من الطلاب مجرد ببغاوات يرددون ما حفظوا.

ولهذا كله نرى الفجوة بل الهوة الكبيرة التي يجدها طلابنا عندما يذهبون للتعلم في الجامعات الغربية... فهي أكبر دليل على عقم هذه الأساليب...

أما ما هي الطريقة الصحيحة للتدريس التي تخرج لنا علماء ومبدعين، فهي الطريقة التي تجعل من العقل أداة للتعليم والتعلم، وتعتمد الخطاب الفكري من المعلم والتلقي الفكري من المتعلم طريقةً للتدريس فيها، مع تغيير في الأساليب والوسائل لإيصال الأفكار إلى الطلاب بسرعة ونجاح، والأساليب متنوعة كالحوار والمناقشة والقصة والمحاكاة وحل المشكلات وإجراء التجارب والتدريب العملي المباشر، وحتى الخيال... فإذا أراد المعلم أن ينقل الفكر إلى المتعلم فإنه ينقله بوسيلة أو أكثر من وسائل التعبير وعلى رأسها اللغة، فإذا اقترن هذا الفكر عند الطلبة بواقع محسوس أو سبق أن أحسوا به أو أحسوا بمثله فقد انتقل إليهم فكراً كأنهم هم الذين توصلوا إليه، لذا لا بد للمعلم أن يقرب معاني الأفكار إلى ذهن الطالب بقرنها بواقع محسوس لديهم أو بواقع قريب مما يحسونه حتى يأخذوها أفكاراً لا مجرد معلومات وذلك باستخدام الوسائل والأساليب التعليمية المتنوعة كما ذكرنا.

ولكن لا بد من الانتباه إلى أن الأساليب والوسائل غير دائمة، وأن على المعلم أن يبدع في إيجاد الأساليب والوسائل الناجعة لتفهيم الطلاب الأفكار المقررة، مراعياً ظروفهم والفروق الفردية بينهم. فمثلا كان الخطاب والتلقي الفكريين سابقاً يتم بالقلم والورقة والمشافهة والتقليد والكتابة، لكنها اليوم تتم بالصور المطبوعة والمتحركة والأشرطة الصوتية والتجارب في المختبرات.

فلو أردنا على سبيل المثال تعليم الطلاب درساً حول المواد الموصلة للحرارة وللكهرباء والمواد غير الموصلة لهما، فإن الطريقة الصحيحة أن يقوم الطلبة بتجريب ذلك في مختبر مجهز لهذا الغرض فيرى الطالب بعينيه كيف أن النحاس مثلاً موصل للكهرباء، بينما البلاستيك لا، ويلمس بيديه كيف أنه موصل للحرارة بينما البلاستيك غير موصل لها، بدلاً من تدريسهم هذه المعلومة على الورق فقط.

وعند تدريس مواضيع تتعلق بالفتوحات والمعارك التي قام بها قادة المسلمين في مادة التاريخ، يمكننا أن نستخدم أشرطة الفيديو والخرائط وغيرها من الوسائل لتقريب الصورة إلى ذهن الطلبة، وعلينا أيضاً أن لا نكتفي باستخدام المعلومات مجردة عن فكرة العقيدة الإسلامية، بل يجب أن تحدث تأثيراً في نفوس الطلبة، كأن يستشعر الطالب أهمية الجهاد في سبيل الله وأنه طريقة لحمل الدعوة إلى الأمم والشعوب، وإصرار المسلمين عليه، ووجوبه عليهم، والأجر الذي يحصلون عليه، وفضل الشهادة عند الله تعالى، ومعاني البذل والتضحية والعزة، واستخلاص العبر عند الهزيمة في بعض المعارك، وسبب النصر، إلى غير ذلك من تركز هذه المفاهيم.

وعند تدريس اللغة العربية وعلومها من صرف ونحو وبلاغة وغيرها، لا يجب أن ندرسها باستخدام المعلومات المجردة عن العقيدة الإسلامية فهي لغة القرآن، وبها يفهم وتفهم السنة، ومن خلالها تستنبط الأحكام الشرعية، ويدرك وجه إعجاز القرآن. مع استخدام الأساليب والوسائل التكنولوجية المختلفة لإيصال المعلومات مع ضرورة إشراك الطلبة في المناقشة والبحث وتحليل النصوص باستخدام ما تعلموه من علوم العربية، وإفساح المجال لهم للكتابة والإبداع.

إن حديثنا عن سياسة التعليم الفاشلة وطريقة التدريس العقيمة لا يعني أن الأمة الإسلامية، ليس فيها مبدعين وعلماء ومخترعين في مختلف المجالات، بل فيها الكثير والحمد لله، ولكنهم لا يحظون بالتكريم والاهتمام المناسبين، ولا يتم دعمهم مادياً واحتضان مواهبهم وإبداعاتهم من قبل الأنظمة في بلاد المسلمين، فكم من مخترع ومبدع اضطر للهجرة من بلاده لأنه لم تتوفر له الإمكانيات والظروف المناسبة في بلاده، وإذا بنا نسمع بعد فترة عن مخترعات واكتشافات لهم في البلاد التي هاجروا إليها، ومن هؤلاء المهندس التونسي أشرف بن ثابت الذي هاجر إلى ألمانيا وأثناء عمله فيها اخترع أول كاميرا k4 في العالم تستعمل للأغراض الطبية.

بينما في مفارقة عجيبة نرى الأنظمة في بلاد المسلمين ترعى من لديه "موهبة" في الرقص والغناء والألعاب

التي لا تسمن ولا تغني من جوع، وتقيم لهم البرامج والمسابقات وتنفق عليهم المليارات، لأنها باختصار أنظمة تنفذ إملاءات وترعى الفساد والجهل، بدعم ومساندة من دول الغرب ومنظماتها الدولية، التي تتعمد تجهيل أبنائنا من خلال مناهج تقتل الإبداع وتحرم الطالب من التجربة العملية والتفكير النقدي وإعمال العقل، ومن خلال عمليات تقويم تركّز على الحفظ المجرد للمعلومات دون ربطها بالواقع أو تحليلها أو فهمها.

ختاماً: إن سياسة تعليمية كهذه لا يمكن أن تشكل بأي حال من الأحوال تربة خصبة لإنبات الإبداع، وإن أنظمة عميلة كهذه لا يمكن أن تكون داعمة للمبدعين، فإيجاد الإبداع ورعاية المبدعين لا يكون إلا من خلال دولة تولي اهتماماً بالتعليم وتنظر إليه على أنه أحد أهم القنوات التي من خلالها يصنع قادة الأمة ليضطلعوا بأعباء أمتهم بل والعالم أجمع، فتضع سياسة تعليمية تحقق هذا الهدف، وتهيئ البنية التحتية اللازمة من مكتبات ومختبرات ووسائل المعرفة الأخرى في المدارس والجامعات، وتهيئها في خارجها أيضاً لتمكين الباحثين والدارسين من مواصلة أبحاثهم، وترفع من شأن العلم والعلماء وتحتضنهم وتشجعهم على التنافس في العلم، وذلك كما فعل المأمون عندما جعل وزن الكتاب المُترجَم - من لغة غير العربية إلى اللغة العربية - ذهبًا للعالِم الذي يقوم بترجمته وبعض الروايات تقول إنه جعل ذلك أيضاً لكل من يؤلف كتاباً. وكما فعل هارون الرشيد، الذي قال عنه عبد الله بن المبارك: "ما رأيتُ عالمًا، ولا قارئًا للقرآن، ولا سابقًا للخيرات، ولا حافظًا للحرمات في أيام بعد أيام رسول الله وأيام الخلفاء الراشدين والصحابة، أكثر منهم في زمن الرشيد وأيامه، لقد كان الغلام يجمع القرآن وهو ابن ثماني سنين، ولقد كان الغلام يستبحر في الفقه والعِلم، ويروي الحديث، ويجمع الدواوين، ويناظر المعلمين وهو ابن إحدى عشرة سنة"، ولم يكن ذلك إلا بكثرة إنفاقه، واهتمامه بالعلم والعلماء وطلابه منذ الصغر!!

إن تطبيق نظام تعليمي رائد لن يكون إلا في ظل دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة والتي ستعيد الأمة الإسلامية، كما كانت الأولى في كل المجالات، حيث خرجت من مدارسها العلماء والساسة والقادة في شتى الميادين وأرست قواعد مجتمع إسلامي يشار له بالبنان، فكانت تخرّج رجال دولة وقادة معركة ورجال فقه وعلم ونقلت العالم من دياجير الظلام إلى نور الإسلام، ونسأل الله أن يكون قيامها قريبا...

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

براءة مناصرة

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو