تغيير المناهج في السودان إلى أين؟!
January 16, 2021

تغيير المناهج في السودان إلى أين؟!

تغيير المناهج في السودان إلى أين؟!

أصدر مكتب رئيس الوزراء السوداني تصريحاً صحفياً يوم الأربعاء الماضي 2021/1/6م أعلن فيه تجميد العمل بالمنهج الدراسي الجديد الذي وضعه مدير المناهج لحكومة الثورة وتكوين لجنة قومية تضم التربويين والعلماء المتخصصين وتمثل كافة أطياف الآراء والتوجهات في المجتمع لتعمل على إعداد المناهج الجديدة حسب الأسس العلمية المعروفة في إعداد المناهج وتراعي التنوع الثقافي والديني والحضاري والتاريخي للسودان، ومتطلبات التعليم في العصر الحديث، حسب قوله. وقد جاء هذا التجميد بعد أن وجد المنهج الجديد رفضا واسعاً من قطاعات مختلفة مما تسرب منه من معلومات حيث رفضه أساتذة، ومعلمون، وأحزاب، وجماعات، وأئمة... وأفتى حتى المجمع الفقهي للدولة بحرمته، كما رفض النصارى تدريس مادة التربية المسيحية الموجودة بالمنهج، ورفضه حتى البنك الدولي. وقد ضجت وسائل التواصل الإلكترونية بهذا الرفض غير المسبوق وأخيراً تحرك مجلس الوزراء وجمّده بعد أن لم يجد من يقبله.

ولمناقشة هذا الموضوع لا بد في البدء أن نعرف أولاً من نحن؟ ولماذا تضع الدولة منهجاً للتعليم؟ وما هي أهدافها؟ وما هي الأسس التي يوضع على أساسها المنهج التعليمي؟

وللإجابة على هذه الأسئلة نقول: إن الأمة لا تولد ولا تعيش بدون الثقافة التي تمثل العمود الفقري لها، فهي التي تحدد هويتها، ونمط عيشها، وتنصهر بها، فتكون أمة متميزة عن غيرها، وبها تتشكل شخصيات أفرادها، وعليها تكون رسالتها التي تريد إيصالها لغيرها من الشعوب والأمم ليلحقوا بها، فهي حضارتها، وعقيدتها، ومنها تأخذ أنظمتها وأحكامها التي تعالج بها قضاياها وتحل بها مشكلاتها، وبدون هذه الثقافة تنطمس الأمة وتتفرق شذر مذر إن لم تمحَ من الوجود، أو تذوب في غيرها، لذلك نجد أن كل دولة تحترم نفسها بدأت بهذه الثقافة، فتربي أبناءها وأجيالها عليها، وتجعل ذلك في أعلى سلم أولوياتها، وتحرص عليها كل الحرص، وتدأب على تصفية هذه الثقافة وتنقيتها من أي شائبة قد تختلط بها فتغير شيئاً من أسسها أو أحكامها، أو تطعن في مقدساتها. ولا شك أن التعليم هو الطريق الوحيد لبناء الشخصيات بهذه الثقافة، فهو الّذي يكوّن العقليّة والنفسيّة المتميزة التي تحكم، وتعالج، وتبني، وتعمّر، وتتحمّل المسؤولية التي تسعى لتحقيق الأهداف والغاية التي من أجلها تعيش الأمة.

وبالنظر إلى منهج التعليم في السودان الذي تم تجميده والمراد إعداده ومنذ الوهلة الأولى، نجد أنه لم يُبن على عقيدة الإسلام؛ التي هي عقيدة الأمة، وذلك واضح من خلال التصريح الصحفي نفسه، والذي لم يتطرق لكلمة الإسلام مطلقاً، بل تحدث بدلاً عن ذلك عن التنوع الديني، والثقافي، والحضاري، والتاريخي، من أجل طمس هوية الأمة، وهذا ما ظل يفعله المستعمر البريطاني منذ احتلال السودان في العام 1898م، حيث أولى مسألة التعليم عناية فائقة حين عيّن الكافر جيمس كري مسؤولاً عن المعارف بعد شهرين فقط من الاحتلال، ليشرف بنفسه على نشر ثقافته في البلد، وبالمقابل طمس الثقافة الإسلامية! ثم مضى ليفتتح عدداً من المدارس الأولية، منها المدرسة الصناعية بمدينة أم درمان في العام 1900م، وفي العام نفسه أنشأ المستعمر معهد تدريب المعلمين، وأشرف عليه بنفسه، كما دعا كتشنر البريطانيين للتبرع لإنشاء كلية غردون التذكارية، وكانت الاستجابة أكبر مما يُتصور حيث دفعوا لها 120 ألف جنيه إسترليني، فافتتحها اللورد كرومر في 5 كانون الثاني/يناير 1899م، وعملت أولاً كمدرسة أولية، وفي العام 1935 قدم (ج. س. أسكوت) مفتش التعليم مذكرة انتقد فيها منهج التعليم، وشكل لجنة برئاسة مدير مصلحة المعارف ونتر ومعه مستر أسكوت، وغريفث، والسكرتير الإداري، وركزت على المدارس الأولية، وإعداد المعلمين. ثم أنشأت بريطانيا بخت الرضا.

فمنذ ذلك الوقت نجد أن المستعمر يشرف عن قرب على إعداد المناهج، وتنقيتها، ومراجعتها أولاً بأول، حتى لا تخرج عن خطه الذي رسمه لتركيز ثقافته وحضارته، فأينعت ثمرته، فتخرج منها هؤلاء العملاء في السياسة، والاقتصاد، وفي مختلف المجالات، هؤلاء العملاء العاجزون عن معالجة أي مشكلة، فظلت مشاكل السودان موجودة منذ خروج المستعمر إلى يومنا هذا، بل أصبح الناس يرون أننا نسبح عكس التيار، فبينما تتقدم الشعوب يسير السودان من سيئ إلى أسوأ، وأننا ندور في دائرة مفرغة لا آخر لها في ظل هذه الأنظمة.

أما الساسة والاقتصاديون فحدث ولا حرج، فقد خنعوا تماماً للغرب المستعمر، وأصبحوا عملاء يخدمون مصلحته فقط، ولا يعرفون حلاً لمشكلاتنا إلا بالخضوع له وعبر روشتاته وإملاءاته، وانتظار معوناته، مع أن الغرب يأكل ويشرب من ثروات بلادنا التي ينهبها بلا ثمن ثم يرمي لهم فضلاته فيستبشرون بها! هذا الغرب المستعمر قد وضع منهج تعليمه بناء على وجهة نظره هو في الحياة، وشكل شخصيته بناء على ذلك وعندما استعمر بلادنا استعمرها ليعيش هو لا نحن. هذا الواقع الذي أوجده لنا المنهج التعليمي للمستعمر.

وإذا أردنا أن نضع منهجاً تعليمياً يغير حياتنا ويرفع من شأننا ويرضي ربنا فلا بد من مراعاة هدفين يجب تحقيقهما:

1- أن يشكل الشخصية الإسلامية للمتلقي ببناء عقليته، ونفسيته، وذلك بغرس العقيدة الإسلامية فيه.

2- إعداد أبناء المسلمين ليكون منهم العلماء المختصون في كل مجالات الحياة، سواء في العلوم الإسلامية؛ من اجتهاد وفقه وقضاء وتفسير... أو في العلوم التجريبية من هندسة، وكيمياء، وطب...الخ.

 أما الأسس التي يوضع على أساسها المنهج فهي الثقافة الإسلامية، وما تحتويه من معارف؛ كالقرآن الكريم والسيرة النبوية المطهرة، وكتب الحديث الشريف، وكتب الفقه، وأصول الفقه، وكتب التفسير، واللغة العربية، وكذلك التاريخ الإسلامي، وهي في مجموعها تمثل ثروة عظيمة لا يوجد مثيل لها عند أي أمة أخرى، وهي قادرة على إيجاد الشخصية الإسلامية المتميزة القادرة على الإبداع وإعمار الأرض.

وبالعودة للدولة الإسلامية نجد أن المسلمين استطاعوا في فترة وجيزة، أن يحتلوا المرتبة الأولى في العالم، وبرز علماء مسلمون في مختلف المجالات، بل ومنهم من خلدت أسماؤهم في الأرض إلى يومنا هذا، مثل البخاري ومسلم وأبي داود والنسائي وغيرهم، في جمع الحديث وتصنيفه، وهناك أئمة الفقه؛ مثل الإمام مالك والشافعي وأحمد وأبي حنيفة وغيرهم كثر، في الفقه وأصول الفقه، ونجد الإمام الطبري والقرطبي وابن قدامة وآخرين في التفسير، ومن قبلهم صحابة رسول الله ﷺ الذين حفظوا لنا الدين نقيا، وأخلصوا له، وقدموا أرواحهم وأموالهم فداء لرسول الله ﷺ كأبي بكر وعمر وعثمان وعلي وبلال وسلمان الفارسي وصهيب الرومي وغيرهم كثر، رضي الله عنهم أجمعين، وهناك الخلفاء الراشدون والقادة الفاتحون الذين حملوا الإسلام وانطلقوا به في أرجاء الأرض، كهارون الرشيد الذي كان يقول للسحابة أمطري حيث شئت فإن خراجك عائد إلينا، وكصلاح الدين الأيوبي قاهر الصليبيين، ومحمد الفاتح نعم الأمير أميرها ونعم الجيش ذلك الجيش، والسلطان عبد الحميد الثاني، الذي فضل أن يقطع جسده بالمبضع قطعة قطعة ولا يسلم فلسطين ليهود، وهناك العلماء الذين برعوا في مجالات الطب والكيمياء والفلك والرياضيات ومختلف العلوم الدنيوية، حتى إن بلاد المسلمين كانت كالضوء الساطع وسط العتمة، يقصدها كل الطلاب من مختلف أرجاء العالم ليعيشوا فيها، ويتعلموا وينعموا بالعدل والإحسان بلا منٍّ ولا أذى.

هكذا كانت الأمة الإسلامية عندما كانت لها دولة تنشئ النشء بالإسلام، وتوفر التربة الخصبة لإنبات قادة الخير الذين يصدرون الخير للناس، لا قادة الشر كحكام أمريكا وأوروبا، أمة تنبت الرجال لا أشباه الرجال كحكام المسلمين وعلماء السوء اليوم. رجال يخافون الله لا حكام الغرب، وحملة دعوة لا يخشون في الله لومة لائم، وحكام عدول يقضون بالحق ولو على أنفسهم وأبنائهم وإخوانهم، لا حكاماً يمنحون أنفسهم وأبناءهم وإخوانهم حصانة من الملاحقة القضائية كحكام اليوم...

وإن ذلك لا محالة عائد من جديد بعزم الرجال حملة الدعوة ليحققوا وعد الله القائل سبحانه: ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

محمد منير – ولاية السودان

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو