وَإِن تَعْجَبْ فَعَجَبٌ...  سؤالهم: لماذا لا يكون القرآن من عند الجن؟!
January 04, 2018

وَإِن تَعْجَبْ فَعَجَبٌ... سؤالهم: لماذا لا يكون القرآن من عند الجن؟!

وَإِن تَعْجَبْ فَعَجَبٌ...

سؤالهم: لماذا لا يكون القرآن من عند الجن؟!

* ثبت أن القرآن ليس من عند العرب لأنهم عجزوا عن الإتيان بمثله، ولا من عند محمد ﷺ لأن محمدا ﷺ من العرب ويشمله التحدي.

* طريق إيماننا تبدأ من حيث إننا أمام واقع يتكون من كون وإنسان وحياة.

* أداتنا للتفكير في هذا الواقع وإعطاء حكم عليه هي العقل.

* ونحن نعلم مكونات عقلنا البشري اللازم توافرها لنستطيع التفكير والحكم على هذا الواقع، (دماغ وحواس وواقع ومعلومات) مجتمعة.

* عندما أعملنا عقلنا بهذا الواقع أثبتنا أنه مخلوق لخالق.

* أعملنا العقل في البحث عن الخالق فصرنا أمام احتماﻻت ثلاثة وهي:

¤ إما أن يكون هذا الخالق مخلوقا لغيره وهذا باطل عقلا ﻷنه يكون محدودا.

¤ وإما أن يكون خالقا لنفسه وهذا باطل عقلا ﻷنه يكون مخلوقا وخالقا لنفسه في آن واحد.

¤ وإما أن يكون هذا الخالق أزليا واجب الوجود وهذا معقول عقلا.

☆ ومن هنا تبدأ قضيتنا: فاﻹنسان ﻻ يمكن له عقلا أن يعرف الخالق من تلقاء نفسه حتى وإن أدرك وجوده، وﻻ يمكن عقلا أن يبقى دون تواصل واتصال مع الخالق.

☆ وهنا يبرز سؤال: فمن يتصل بمن؟! أيعقل أن يتصل المخلوق بالخالق؟! بأي لغة وأي وسيلة ومن أجل ماذا؟! فما الذي يريده المخلوق من الخالق سيما وأنه ﻻ يعرف ماهية الخالق وصفاته وقدراته؟! أم أن المفروض "عقلا" أن يتصل الخالق بالمخلوق ﻷنه يعرفه ويعرف ماهيته ولغته ويعلم الغاية التي من أجلها خلقه، "فالعقل" يقول إن الخالق فقط هو من يحدد طبيعة العلاقة بينه وبين المخلوق ونظامها.

☆ "والعقل" يقول هنا شيئا في غاية اﻷهمية وهو: أن الخالق ﻻ بد أيضا أن يفصح عن نفسه للمخلوق بشكل واضح وصريح ليحصل التعارف اللازم وتتحدد العلاقة، فيعرف المخلوق خالقه اسما وقدرة وصفة، وهنا تبرز الحاجة للرسل ليحملوا هذه الرسالة التي تتضمن أساسيات هذه العلاقة وفرعياتها، وإذا لم يحصل هذا التعارف نكون أمام عبثٍ - تعالى الخالق عنه.

☆ اﻵن بأي دليل نجزم "عقلا" أن هذا الخالق هو الله تعالى أو أن اسمه هو الله؟!

 - محمد عليه الصلاة والسلام وهو من هو في قومه جاء قومه بجملة مفيدة تقول: ﴿اقرأ باسم ربك الذي خلق﴾ وأبلغ قومه أن الذي أنزلها عليه هو الله مع جبريل عليه السلام وأنه بهذا رسول لهم من الله، وأن معجزته تكمن في هذا الكلام.

- ورغم أنها أول آية تنزل إﻻ إنها احتوت على اﻹعلان عن الخالق واسمه وقدرته.

 - في المقابل لم يحصل أن جاء خبر من أحد أيا كان أنه نزل عليه وحي من السماء أو كائن من الفضاء يخبر فيه عن خالق غير الله، حتى إن الذين ادعوا النبوة زورا ادعوا أنهم أنبياء لله.

- وإذا كان الثابت المقطوع به أن الجن أو أي مندوب عنهم لم يأت للعرب معرفا على نفسه كخالق، ولم يأت بأي كلام عربي أو غير عربي، ولم يدع كفار قريش ومشركوهم بذلك رغم حاجتهم لهزيمة محمد وإسلامه، فكيف يستقيم "عقلا" أن ننسب القرآن العربي إلى قوم ساكتين لم يدَّعوا هم ذلك ولم يتهمهم فيه أحد في حينه؟!

- ولا يقال هنا نحن نتعامل مع واقع غيبي نظرا ﻷن الجن غيب ﻻ نراه وﻻ نحسه، ﻻ يقال ذلك ﻷننا نتعامل مع واقع محسوس مدرك وهو القرآن وﻻ بد من الجزم بمصدره.

- ثم لماذا لم يعترض الجن أو مندوبوهم من اﻹنس على اﻵيات التي تنزل وتؤكد أن القرآن كلام الله، فلماذا يسكتون على ذلك إذا كان القرآن من عندهم وهم من أتوا به لمحمد، رغم نزوله طوال 23 عاما بذات الطريق من الله لجبربل لمحمد، نسأل لماذا سكتوا ﻷن من يثبت أن القرآن من عنده تثبت له صفة الخلق واﻷلوهية ويكون هو المعبود بحق، وهذا أمر فوق كل أمر، فلا "يعقل" أن يخلق الخالق خلقه ليتنازل عنه لغيره، فهل "يعقل" أن تصنع سيارة ثم تقول هذه من صنع شقيقي مثلا!! ولله المثل اﻷعلى، فهل سكت الجن عن الاعتراض على محمد تكرما وهو يتلو: ﴿قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا * يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَن نُّشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا﴾؟! هذا ﻻ يقبله "عاقل" بتاتا.

 - ثم كيف غابت هذه المسألة عن قريش ولم تنسب القرآن للجن، ﻻ بل قالت في القرآن قوﻻ جميلا فوصفته بأنه كلام عربي نقي عالي المقام، ومع أنها اتهمت محمدا بالجنون تارة لكنها لم تقل أبدا إن محمدا يتعامل مع الجن، حتى إنها نسبت الجنون الذي رأته فيه إلى أن آلهتهم أنزلت عليه العقوبة، كما فعل قوم هود مع نبي الله هود. ﴿إِن نَّقُولُ إِلَّا اعْتَرَاكَ بَعْضُ آلِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّي أُشْهِدُ اللَّهَ وَاشْهَدُوا أَنِّي بَرِيءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ * مِن دُونِهِ فَكِيدُونِي جَمِيعًا ثُمَّ لَا تُنظِرُونِ﴾.

بقيت مسألة وهي أن الجن جنس غير جنس اﻹنسان، والقرآن جاء ليقول إنه أرسل للناس كافة وبلسان عربي، ومع ذلك فقد تحدى الله اﻹنس والجان مجتمعين على أن يأتوا بمثله، فكيف يتحداهم الله وبصريح القرآن أن يأتوا بمثل هذا القرآن ثم يسكتون على هذا التحدي لو كان القرآن من عندهم؟! أيعقل هذا يا رعاك الله؟!!! ﴿قُل لَّئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنسُ وَالْجِنُّ عَلَىٰ أَن يَأْتُوا بِمِثْلِ هَٰذَا الْقُرْآنِ لَا يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيرًا﴾.

 وكم جعلتني طبيعة هذا السؤال أبصر بعيني ببصيرة فكري فلول الكفر بقضه وقضيضه وهي تجر أذيال الهزيمة الفكرية الحضارية أمام عقيدة التوحيد وأهلها وقبل أن يكتمل بناء دولتهم، اﻷمر الذي جعلني أرى بأم عين يقيني بالنصر والتمكين جحافل جندنا وهي تتسلم مفاتيح كبريات مدن العالم سلما بلا معارك، ذلك ﻷن مشروع فكرتنا التي نحمل مفعم بآمال كبيرة جدا للإنسان حيثما كان وللبشرية جمعاء، نعم قد تراني غارقا في تفاؤل جارف لحواجز الواقع المر المرير الذي نعيشه، لكننا أمة تلد رجالا ونساء من طراز فكرتها ورسالتها الخالدة، طراز متميز تواق لسيادة شرع الله، لهم أنفس ﻻ يملؤها ولا يشبعها إﻻ عدل إسلام يتوقون إلى تحقيقه، بعد أن أوسعهم هذا المهزوم المحتل المستعمر ظلما وجورا، اللهم بك نحاجج وبك نسالم وبك نخاصم، لك اﻷمر كله تولنا ودبر لنا فإنه ﻻ غالب إﻻ أنت.

أرجو المعذرة فقد أسهبت بقصد، ذلك أن السؤال أعجبني على غرابته فكان جوابه بحثا أردت من خلاله محاكاة أكثر من فرضية لترسيخ بعض المفاهيم أثناء سيرنا في طريق اﻹجابة، اللهم ما كان من خير فمن عندك وما كان غير ذلك فمن نفسي. أنت ولينا وموﻻنا في الدنيا واﻵخرة، نسألك اللهم أن تجعلنا من جندك الذين تحب فترزقنا بنصرة وتمكين وشهادة في سبيلك والحمد كل الحمد على كل حال.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد الرؤوف بني عطا (أبو حذيفة)

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو