وقفات في حياة السلطان أورنك زيب... بقية الخلفاء الراشدين
March 30, 2019

وقفات في حياة السلطان أورنك زيب... بقية الخلفاء الراشدين

وقفات في حياة السلطان أورنك زيب... بقية الخلفاء الراشدين

قليل من المسلمين في وقتنا الحالي يعرفون عن عمالقة الإسلام، ومن عملوا على رفعته وعلو شأنه، في زمن غُيِّب فيه تاريخهم وطُمست فيه أعمالهم العظيمة، واستُبدل مكانه في مناهج التعليم ووسائل التعليم تاريخ قادة الغرب المجرمين ومفكريه الضالين، فغاب عن أذهان الأجيال الجديدة المسلمة القادةُ من أجدادهم الفاتحين ممن رفعوا راية التوحيد خفاقة فوق ربوع العالم، وحكموا بعدل وإنصاف لم يعرف تاريخ البشرية له مثيلاً، حتى أصبحوا كالأساطير التي لا يمكن أن يصدقها من عاش في زمان الانحطاط الذي تعيش فيه البشرية اليوم ومنذ زوال الإسلام سياسياً واجتماعياً واقتصادياً بزوال دولة الخلافة، وهيمنة الأنظمة العلمانية التي شقَت في ظلها البشرية إنسانيا، وضاق فيها العيش اقتصادياً، وسُحقت الشعوب سياسيا، وتخلفت علميا وتقنيا في زمن حقوق الملكية الفكرية!

إنّ من هؤلاء العمالقة والأساطير في التاريخ الإسلامي السلطان المغولي (أورنك زيب). وُلد السلطان أورنك زيب في بلدة دوحد في كجرات بالهند، في 15 من ذي القعدة 1028هـ، الموافق لـ24 من تشرين الأول/أكتوبر 1619م، وهو سلطان عظيم لا يكاد يعرفه أحد، وأسد جسور، وليث هصور، وإمام همام، وأحد عمالقة الإسلام، أذلَّ الله به الكفر وزلزل الطغيان، وقوَّض عروش أهل الإلحاد في ربوع مملكته والأوطان، وحارب الفساد وأهله في كل مكان، وأتى على بنيان الظلم والظلمة من القواعد حتى خرَّ عليهم السقف من فوقهم، وأرغم الجبابرة على الانقياد لله عز وجل والرسول e، وجعل المهانة والصغار على كل مَنْ أبى قبول الحق بعد أن أُقيمت عليه من الله الحجة والبرهان، وسلك بالمسلمين في أيامه سبيل الاستقامة وطريق المحجة البيضاء، والناصح الأمين للخاص والعام، والمجدِّد لهذا الدين أمره في سابق الأزمان وغابر الأيام، حتى لُقِّب ببقية الخلفاء الراشدين.

إن العظماء من قادة المسلمين ينشأون نشأة متميزة تظهر فيها علامات القيادة الحقيقية، منذ نعومة أظفارهم، وقد ظهرت من (أورنك زيْب) مذ صغره علامات الجد والإقبال على الدين والبعد عن اللهو والعبث، وكان فارسا شجاعا لا يُشق له غبار، ونشأ وترعرع على مذهب الإمام أبي حنيفة، أي تربى تربية إسلامية خالصة لا تشوبها شائبة، وقد تولى الشيخ محمد معصوم السرهندي ابن الشيخ أحمد السرهندي تربيتَه، وبذل له رعايته كلها، فتعلم (أورنك زيب) القرآن وجوّده، وتعلم الفقه الحنفي وبرع فيه، والخط فأتقنه، وتعلم الفروسية والقتال، ونشأ رحمه الله محباً للشعر فكان شاعرا، وتعلم اللغة العربية والفارسية والتركية... على خلاف حكام المسلمين اليوم، الذين يربَّوْن في قصور لا يُتلى فيها كتاب الله، ولا يُعلَّمون إلا الثقافة الغربية واللغات الأجنبية، وتُسند للمربيات والمدرسين الأجانب تربيتهم وتدريسهم، فينشأون كأنهم أبناء للغرب، وفي أحيان كثيرة لا يتقنون حتى لغة قومهم، وبعد أن يصيروا في سن الشباب يُرسلون إلى جامعات الغرب ومعاهدهم، حتى باتت جامعة "سانت هيرست" الدينية العسكرية البريطانية قبلة أبناء حكام المسلمين، حيث يتم إرسالهم إليها ولغيرها من الجامعات المماثلة حتى تكتمل فيهم مكونات الشخصية الغربية، فيعودوا بعد تخرجهم منها ليحكموا المسلمين بالكفر والحديد والنار، كضباط غربيين مبعوثين من الدول الاستعمارية للحفاظ على الأنظمة التي فرضها الكافر المستعمر على بلاد المسلمين ولخدمة مصالح الغرب ونهب ثروات بلاد المسلمين.

إنّ من كانت نشأته على الإسلام وفي مقدوره إصلاح المعوج من أمر السلطان أو تغيير الواقع الفاسد، لا يقبل الحلول "الوسط" أو الحلول الترقيعية، ولا يقبل أن يجامل في الحق أو يداهن الباطل، فالمسلم ينظر إلى الأمور من منظار الحق والباطل ولا يرى بينهما ثالثاً مقبولاً، لذلك لما لاحظ (أورنك زيب) تكاسلَ والده في الحكم بالإسلام وكان يرى في نفسه القدرة على إصلاح المعوج في سلطنة والده، قام بتنحية والده وإخوته عن الحكم، وأعلن نفسه سلطاناً على البلاد، وكان يبلغ من العمر وقتها 40 سنة، ولم يركن أورنك زيب إلى الدعة والراحة، بل ظل في جهاد دام 52 سنة حتى خضعت شبه القارة الهندية للإسلام، من مرتفعات الهيمالايا إلى المحيط، ومن بنغلادش اليوم إلى حدود إيران، فشهدت سلطنة المغول الإسلامية في الهند في عهده أقصى امتداد لها؛ وذلك يرجع إلى الجهود العسكرية التي بذلها السلطان؛ حيث لم يبقِ إقليماً من أقاليم الهند إلا وأخضعه تحت سيطرته، فاستطاع أورنك زيب تحويل شبه القارة الهندية إلى ولاية مغولية إسلامية مربوط شرقها بغربها وشمالها بجنوبها تحت قيادة واحدة، تدين بالولاء لدولة الخلافة العثمانية في إسلامبول، وقد خاض المسلمون في عهده أكثر من 30 معركة، قاد بنفسه 11 معركة منها وأسند الباقي إلى قوَّاده.

يظهر الحكم الرشيد لأي سلطان من الممارسات العملية وليس الشعارات الجوفاء، فمن ادّعى إنشاء دولة مثل دولة المدينة المنورة فإن عليه تطبيق الشرع الذي طُبق في المدينة، وليس الاكتفاء برفع الشعارات، أما السلطان أورانك زيب فإنه حين استلم الحكم قد ألغى 80 نوعاً من الضرائب، وفرض الجزية على غير المسلمين بعدما ألغاها أجداده، وأقام المساجد والحمامات والخانقات والمدارس والمستشفيات... وأصلح الطرق وبنى الحدائق، وأصبحت دهلي في عهده حاضرة الدنيا، وعيّن القضاة وجعل له في كل ولاية نائباً عنه، وأعلن في الناس أنه "مَنْ كان له حق على السلطان فليرفعه إلى النائب الذي يرفعه إليه"، ومنع الاحتفال بالأعياد الوثنية (مثل عيد النيروز)، ومنع الخطب الطويلة التي تقال لتحية السلطان واكتفى بتحية الإسلام، كما منع دخول الخمر إلى بلاده، وعيّن للقضاة كتاباً يفتون به على المذهب الحنفي، فأمر بتأليف الكتاب تحت نظره وإشرافه، واشتهر الكتاب باسم "الفتاوى الهندية"، ولم يتعذر بالانشغال في شئون الحكم عن كتاب الله حيث أتمَّ السلطان حفظ القرآن الكريم وهو على كرسي الحكم.

ومن مظاهر حكم أورانك زيب الرشيد إنفاذه أموراً لم تكن سائدة في عصره، من مثل أنّه لم يكن يعطي عالما أعطية أو راتبا إلا وطالبه بعمل، بتأليف أو تدريس، لئلا يأخذ المال ويتكاسل، فيكون قد جمع السيئتين، فأخذ المال بلا حق وكتم العلم، وكان رحمه الله يخضع للمشايخ ويقربهم ويستمع إلى مشورتهم ويعظم قدرهم، وقد أمر قوّاده بالاستماع إلى مشوراتهم بتواضع شديد، لما يحملونه من فقه شرعي، يحتاج إليه الحكام في حكمهم بما أنزل الله، وعندما سمع أن نائبه بالبنغال اتخذ مثل العرش يجلس عليه نَهَرَه وعنّفه وأمره بالجلوس بين الناس كجلوسهم، وهذا خلاف ما هم عليه الحكام الظالمون اليوم، الذين يغدقون المال على العلماء لشراء ذممهم، حتى وجد ما يعرف بعلماء السلاطين وعلماء الدينار، ومنهم من يتقاضى على فتاويه التي يبرر فيها للسلطان أعماله الشنيعة ملايين الدنانير والريالات والروبيات، مثل كثير من علماء الحجاز وكثير من المفتين في مختلف بلاد المسلمين، وهم من قبيح القوم وليسوا من الأتقياء الأنقياء الذين يحاسبون الحاكم إن أخطأ ويقوّمون اعوجاجه، ولا يخافون في الله لومة لائم!

إن الخليفة الراشد لا يختفي أثر حكمه الرشيد بوفاته، بل تظل أعماله الصالحة قائمة وصدقاته جارية في حياة الناس إلى أن يشاء الله، أما (أورانك زيب) فقد بنى مسجد "بادشاهي" في لاهور، المسجد الذي ظلَّ إلى الآن شاهداً على عصر عزِّ المسلمين وتمكينهم. توفي السلطان عن عمر يناهز الـ90 عاماً، في 28 من ذي القعدة 1118هـ، الموافق لـ20 من شباط/فبراير 1707م، بعد أن حكم 52 سنة، وكان قد بلغ من تقواه أنه حين حضرته الوفاة أوصى بأن يُدفن في أقرب مقابر المسلمين وألا يعدو ثمن كفنه خمس روبيات!

هكذا فإن حكم المسلمين الراشدين مهما طال لا يُقال إنه يجب أن يُحد وينتهي بزمن معين، كما هو الأمر الآن بالنسبة لحكام زماننا، فالحكام في الإسلام يحكمون بكتاب الله وسنة نبيه e، ومهما طالت فترة حكمهم يظل حكمهم رشيدا، أما من يحكم بما تمليه عليه نزواته ورغباته ولصالح فئة الحكام ومن شايعهم، فإنه لا يقوى إلا على جر البلاد نحو الفساد والظلم.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

بلال المهاجر – ولاية باكستان

More from null

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون - ډينګي تبې او ملاريا

د روغتيايي ناورين په وړاندې د دولت د رول نشتون

ډينګي تبې او ملاريا

په سوډان کې د ډينګي تبې او ملاريا په پراخه کچه خپرېدو سره، د سخت روغتيايي بحران نښې څرګندېږي، چې د روغتيا وزارت د فعال رول نشتون او د دولت له خوا د وبا د مخنيوي توان نه شتون په ډاګه کوي چې هره ورځ ژوند اخلي. د ناروغيو په علم کې د علمي او ټکنالوژيکي پرمختګ سره سره، حقايق څرګندېږي او فساد ښکاره کېږي.

د روښانه پلان نشتون:

د زرګونو څخه د ډېرو پېښو او د ځينو رسنيو په وينا په ټوليزه توګه د مړينو ثبتولو سره سره، د روغتيا وزارت د وبا د مخنيوي لپاره کوم روښانه پلان ندی اعلان کړی. د روغتيايي ادارو ترمنځ د همغږۍ نشتون او د وبا سره د مقابلې لپاره د مخکينۍ ليد نشتون ليدل کېږي.

د طبي اکمالاتو د سلسلو ړنګېدل

حتی ساده درمل لکه "پندول" په ځینو سیمو کې نایاب شوي دي، کوم چې د اکمالاتو په سلسله کې ړنګېدل او د درملو په ویش باندې د څارنې نشتون منعکس کوي، په داسې حال کې چې یو څوک ساده درد کموونکو او ملاتړ ته اړتیا لري.

د ټولنې د پوهاوي نشتون

د مچانو څخه د مخنیوي د لارو چارو په اړه د خلکو د پوهاوي لپاره اغیزمنې رسنیزې هڅې شتون نلري، یا د ناروغۍ د نښو پیژندلو لپاره، کوم چې د انفیکشن خپریدل زیاتوي او د ټولنې د خپل ځان د ساتنې توان کمزوری کوي.

د روغتيايي زيربنا کمزورتيا

روغتونونه د طبي پرسونل او تجهیزاتو له سخت کمښت سره مخ دي، حتی د لومړني تشخیص وسایلو سره هم، کوم چې وبا ته ځواب ورو او بې ترتیبه کوي او د زرګونو خلکو ژوند له خطر سره مخ کوي.

نورو هېوادونو له وبا سره څنګه چلند وکړ؟

 برازيل:

- د عصري حشره وژونکو په کارولو سره یې د ځمکې او هوا څخه د سپرې کولو کمپاینونه پیل کړل.

- یې پشه خانې وویشلې او د ټولنې د پوهاوي کمپاینونه یې فعال کړل.

- په ناروغیو ځپلو سیمو کې یې په عاجله توګه درمل چمتو کړل.

بنګله ديش:

- یې په بې وزلو سیمو کې موقتي اضطراري مرکزونه جوړ کړل.

- یې د خبرتیا لپاره تودې کرښې او ګرځنده غبرګون ټیمونه چمتو کړل.

فرانسه:

- د وختي خبرتیا سیسټمونه یې فعال کړل.

- د مچیو د کنټرول څارنه یې زیاته کړه او د سیمه ایز پوهاوي کمپاینونه یې پیل کړل.

روغتيا د ټولو نه مهمې دندې او د دولت بشپړه مسؤليت دی

سوډان لاهم د کشف او راپور ورکولو لپاره اغیزمن میکانیزمونه نلري، کوم چې اصلي شمیرې د اعلان شوي څخه خورا لوړې کوي او بحران لا پسې پیچلی کوي. اوسنی روغتیايي بحران د روغتیا پالنې په برخه کې د دولت د فعال رول د نشتون مستقیمه پایله ده، کوم چې د انسان ژوند په خپلو لومړیتوبونو کې ځای لري، یو داسې دولت چې اسلام پلي کوي او د عمر بن الخطاب رضي الله عنه دا خبره پلي کوي چې "که چیرې په عراق کې یو خچر هم ښکته شي، نو الله به د قیامت په ورځ زما څخه د هغې په اړه پوښتنه وکړي".

وړاندیز شوي حلونه

- د روغتیايي نظام جوړول چې لومړی په انسان په ژوند کې د خدای څخه ویره ولري او اغیزمن وي، چې د برخې اخیستو یا فساد تابع نه وي.

- د وړیا روغتیايي پاملرنې چمتو کول د هر تبعه لپاره یو بنسټیز حق ګڼل کیږي. او د شخصي روغتونونو جوازونه لغوه کول او د درملنې په برخه کې د پانګونې منع کول.

- د درملنې څخه دمخه د مخنیوي رول فعالول، د پوهاوي کمپاینونو او د مچانو د کنټرول له لارې.

- د روغتیا وزارت بیا رغول ترڅو د خلکو د ژوند مسؤلیت په غاړه واخلي، نه یوازې یوه اداري اداره.

- د یو سیاسي نظام غوره کول چې د اقتصادي او سیاسي ګټو څخه پورته د انسان ژوند ته لومړیتوب ورکړي.

- د جرمي سازمانونو او د درملو له مافیا سره اړیکې پرې کول.

د مسلمانانو په تاریخ کې، روغتونونه د خلکو لپاره وړیا خدمت کولو لپاره جوړ شوي وو، په لوړه کچه اداره کیدل، او د خلکو د جیبونو څخه نه، بلکې د بیت المال څخه تمویل کیدل. روغتیايي پاملرنه د دولت د مسؤلیت یوه برخه وه، نه احسان او نه تجارت.

په سوډان کې نن ورځ د وبا خپریدل او له صحنې څخه د دولت غیاب یو خطرناک خبرداری دی چې له پامه نشي غورځول کیدی. اړتیا یوازې د پندول چمتو کول ندي، بلکې د ریښتیني پاملرنې دولت جوړول دي چې د انسان ژوند ته پام وکړي او د بحران ریښې درملنه وکړي، نه د هغې نښې، یو داسې دولت چې د انسان او د هغه د ژوند ارزښت او د هغه د پیدا کولو هدف ته پام وکړي، کوم چې د یوازیني الله عبادت دی. او اسلامي دولت یوازینی هغه دی چې د روغتیايي پاملرنې مسلو ته د روغتیايي نظام له لارې رسیدګي کولی شي، کوم چې یوازې د نبوت په طریقه د دویم عادلانه خلافت په سیوري کې پلي کیدی شي، کوم چې د خدای په فضل سره ډیر ژر جوړیږي.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ﴾

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی

حاتم العطار - د مصر ولایت

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ابو اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله سره د ملګرتیا ویاړ

د ۱۴۴۷ هجري کال د ربیع الاول په دویمه اویشتمه نیټه چې د ۲۰۲۵ میلادي کال د سپتمبر د میاشتې له څوارلسمې نیټې سره سمون خوري، احمد بکر (هزیم) د حزب التحریر په لومړیو کې له اتیا کلنۍ څخه په زیاته عمر خپل رب ته انتقال شو. هغه د ډیرو کلونو لپاره دعوت پورته کړ او د هغه په ​​لار کې یې اوږد بند او سخته عذاب وزغمل، مګر د خدای په فضل او مرسته سره هغه نرم، کمزوری، بدل یا بدل نه شو.

هغه د سوریې د مقبور حافظ د واکمنۍ په اتیایمو کلونو کې ډیر وخت پټ تیر کړ، تر دې چې په ۱۹۹۱ کال کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو لخوا د حزب التحریر له یوې ډلې ځوانانو سره ونیول شو، ترڅو د مجرمینو علي مملوک او جمیل حسن په څارنه کې د شکنجې تر ټولو سخت ډولونه وګوري، چیرته چې هغه چا چې له ابو اسامه او د هغه له ځینو ملګرو سره د یوې دورې له تحقیق وروسته د تحقیق خونې ته ننوت، ما ولیدل چې د تحقیق د خونې په دیوالونو ځینې ټوټې غوښې او وینې خپرې وې.

په المزه کې د هوایی ځواکونو د استخباراتو په فرعي څانګه کې له یو کال څخه د زیات وخت تیرولو وروسته، هغه له خپلو نورو ملګرو سره د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو او وروسته په لسو کلونو بند محکوم شو، چې اوه کاله یې په صبر او احتساب سره تیر کړل، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او خلاص شو.

له زندان څخه له خلاصون وروسته یې سمدستي دعوت ته دوام ورکړ، تر دې چې د حزب ځوانان ونیول شول، چې په سوریه کې یې په سلګونو کسان د ۱۹۹۹ کال د دولسمې میاشتې په نیمایي کې شامل وو، چیرته چې په بیروت کې په کور باندې چاپه ووهل شوه او وتښتول شو او په المزه هوایي ډګر کې د هوایي ځواکونو د استخباراتو فرعي څانګې ته ولیږدول شو، ترڅو د وحشتناکې شکنجې نوې مرحله پیل شي. د خدای په مرسته، د خپل عمر سره سره، هغه صابر، ثابت او حساب ورکوونکی و.

له نږدې یو کال وروسته هغه بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو د دولت د امنیت په محکمه کې محاکمه شي او وروسته د لسو کلونو لپاره محکوم شو، الله تعالی ورته ولیکل چې نږدې اته کاله یې تیر کړي، بیا الله تعالی په هغه باندې فضل وکړ او هغه خلاص شو.

ما په ۲۰۰۱ کال کې یو بشپړ کال د صیدنایا په زندان کې له هغه سره تیر کړ، بلکې زه په پنځمه (الف) کوټه کې د دریم پوړ په کیڼ اړخ کې د هغه تر څنګ وم، ما هغه ته ګران تره ویل.

موږ به یوځای خواړه خوړل او یو بل ته څنګ په څنګ بهیده او موږ به کلتور او نظریات سره شریکول. له هغه څخه مو کلتور زده کاوه او له هغه څخه مو صبر او استقامت زده کاوه.

هغه یو نرم، له خلکو سره مینه کوونکی، ځوانانو ته لیواله و، هغه په ​​هغوی کې د بریا او د خدای د وعدې د رښتیني کیدو په اړه باور پیدا کاوه.

هغه د خدای کتاب حافظ و او هغه به هره ورځ او شپه لوستله او د شپې ډیره برخه به پاڅیده، نو که سهار ته نږدې شو، هغه به ما ولړزوي چې د شپې د لمانځه او بیا د سهار د لمانځه لپاره راویښ کړم.

زه له زندان څخه راووتلم، بیا په ۲۰۰۴ کال کې بیرته هلته لاړم، او د ۲۰۰۵ کال په پیل کې بیرته د صیدنایا زندان ته ولیږدول شو، ترڅو یو ځل بیا له هغو کسانو سره ووینو چې د ۲۰۰۱ کال په پای کې زموږ د لومړي ځل د وتلو پر مهال په زندان کې پاتې وو، او له هغوی څخه ګران تره ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله و.

موږ به د کوټو په وړاندې اوږد مزلونه کول ترڅو د زندان دیوالونه، د اوسپنې میله او د کورنۍ او عزیزان فراق هیر کړو، څنګه نه، په داسې حال کې چې هغه په زندان کې ډیر کلونه تیر کړي او هغه څه یې لیدلي چې لیدل یې!

د هغه سره زما نږدېوالي او اوږدې ملګرتیا سره سره، ما هیڅکله هغه نه دی لیدلی چې شکایت وکړي یا شکایت وکړي، لکه هغه چې په زندان کې نه وي، بلکې د زندان له دیوالونو بهر الوتنه کوي. د هغه قرآن سره الوتنه کوي چې هغه یې په ډیرو وختونو کې تلاوت کوي، د خدای په وعدې او د هغه د رسول ﷺ د بریا او تمکین په اړه د زیري په اړه د باور په وزرونو الوتنه کوي.

موږ په سختو او سختو شرایطو کې د لویې بریا ورځې ته سترګې په لار وو، هغه ورځ چې زموږ د رسول ﷺ زیري به رښتینې شي «بیا به د نبوت پر طريقه خلافت راځي». موږ د خلافت تر سیوري لاندې او د عقاب د بیرغ لاندې یوځای کیدو ته لیواله وو. خو الله تعالی داسې قضا وکړه چې ته له دې ځورونکي ځای څخه د تل پاتې کیدو ځای ته لاړ شه.

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې ته په جنت الفردوس کې اوسې، او موږ په الله تعالی باندې هیڅوک نه ستایو.

زموږ ګران تره ابو اسامه:

موږ له الله تعالی څخه غواړو چې په تا باندې پراخه رحمت وکړي او په پراخه جنت کې دې ځای درکړي او له صدیقانو او شهیدانو سره دې یوځای کړي او د هغه ځورونې او عذاب په بدل کې دې چې تا ولیدل په جنت کې دې لوړې درجې درکړي، او موږ له هغه جل جلاله څخه غواړو چې موږ له تا سره په حوض کې زموږ د رسول ﷺ سره او د هغه د رحمت په ځای کې یوځای کړي.

زموږ تسلیت دا دی چې ته د مهربانه مهربان ته ځې او موږ یوازې هغه څه وایو چې الله تعالی خوښوي، بېشکه موږ د الله تعالی یو او بېشکه موږ هغه ته ورګرځو.

دا د حزب التحریر د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی دی

ابو صطیف جیجو