وقفات تأملية مع كتاب الشخصية الإسلامية - الجزء الأول  (ح 20)  نموذج للشخصية الإسلامية المعاصرة: الأستاذ محمد حسين عبد الله (رحمه الله)
وقفات تأملية مع كتاب الشخصية الإسلامية - الجزء الأول  (ح 20)  نموذج للشخصية الإسلامية المعاصرة: الأستاذ محمد حسين عبد الله (رحمه الله)

الحمد لله، والصلاة والسلام على رسول الله، وآله وصحبه ومن والاه إلى يوم الدين، واجعلنا معهم، واحشرنا في زمرتهم برحمتك يا أرحم الراحمين. أما بعد: أيها المؤمنون: مستمعينا الكرام مستمعي إذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير: السَّلَامُ عَلَيكُمْ وَرَحْـمَةُ اللهِ وبركاتُه، وَبَعْد: نُواصِلُ مَعَكُمْ حَلْقَاتِ كِتَابِنَا:"وقفات تأملية مع كتاب الشخصية الإسلامية - الجزء الأول". وَمَعَ الحَلْقَةِ العِشرِينَ، وَهِيَ بِعُنْوَانِ: "نموذج للشخصية الإسلامية المعاصرة".

0:00 0:00
Speed:
April 10, 2023

وقفات تأملية مع كتاب الشخصية الإسلامية - الجزء الأول (ح 20) نموذج للشخصية الإسلامية المعاصرة: الأستاذ محمد حسين عبد الله (رحمه الله)

وقفات تأملية مع كتاب الشخصية الإسلامية - الجزء الأول

(ح 20)

نموذج للشخصية الإسلامية المعاصرة: الأستاذ محمد حسين عبد الله (رحمه الله)

الحمد لله، والصلاة والسلام على رسول الله، وآله وصحبه ومن والاه إلى يوم الدين، واجعلنا معهم، واحشرنا في زمرتهم برحمتك يا أرحم الراحمين. أما بعد:

أيها المؤمنون:

مستمعينا الكرام مستمعي إذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير:

السَّلَامُ عَلَيكُمْ وَرَحْـمَةُ اللهِ وبركاتُه، وَبَعْد: نُواصِلُ مَعَكُمْ حَلْقَاتِ كِتَابِنَا:"وقفات تأملية مع كتاب الشخصية الإسلامية - الجزء الأول". وَمَعَ الحَلْقَةِ العِشرِينَ، وَهِيَ بِعُنْوَانِ: "نموذج للشخصية الإسلامية المعاصرة".

يقول الشيخ تقي الدين النبهاني - رحمه الله -: "وهو حين يكون بطل جهاد يكون حليف محراب، وفي الوقت الذي يكون فيه سريًا يكون متواضعًا. ويجمع بين الإمارة والفقه، وبين التجارة والسياسة. وأسمى صفة من صفاته أنه عبد لله تعالى خالقه وبارئه. ولذلك تجده خاشعًا في صلاته، معرضًا عن لغو القول، مؤديًا لزكاته، غاضَّا لبصره، حافظًا لأماناته، وفيًا بعهده، منجزًا وعده، مجاهدًا في سبيل الله. هذا هو المسلم، وهذا هو المؤمن، وهذه هي الشخصية الإسلامية التي يكوّنها الإسلام، ويجعل الإنسان بها خير بني الإنسان".

ونقول راجين من الله عفوه ومغفرته ورضوانه وجنته: اللهم اغننا بالعلم، وزينا بالحلم، وأكرمنا بالتقوى، وجملنا بالعافية.

يَا مَن لَهُ عَنَتِ الوُجُوهُ بِأسْرِهَا ... رَغَبــًا وَكُـلُّ الكَائِنَــاتِ تُوَحِّــدُ

أنتَ الإلـهُ الواحِـدُ الحَـقُّ الذي ... كــلُّ القلــوبِ لَـهُ تُقِرُّ وَتَشْــهَدُ

وصلى الله وسلم وبارك على عين الرحمة وينبوع الحكمة، وآية الرسالة، ونور الأبصار والبصائر، سيدنا محـمد وعلى آله وصحبه أجمعين، وبعد: المسلم حين يعرف خالقه حق المعرفة، فإنه يعظِّمه تعظيم محبة وإجلال، ويبدأ البحث عن كل طريق توصل إلى رضاه مهما بلغ طولها، أو مشقاتها غير آبهٍ لدم يسيل منه، أو مال يضيع تحصيله، أو دنيا تناديه بزخرفها. وفيما يأتي نعرض على أسماعكم نموذجا للشخصية الإسلامية المعاصرة:

الأستاذ محمد حسين عبد الله - أبو سفيان – رحمه الله.

لمن لا يعرف الأستاذ محمد حسين عبد الله هو أستاذي في المرحلة الابتدائية، تلقيت عنه دروسي في إحدى سنوات الدراسة في ستينات القرن الماضي، وذلك في مدارس وكالة الغوث الكائنة في مخيم الوحدات الذي كان يسكنه اللاجئون الذين لجئوا من الضفة الغربية في فلسطين إلى شرق الأردن بعد أن احتل اليهود أرضهم في الحرب الصورية المصطنعة التي اصطنعها حكام دويلات سايكس وبيكو من أجل تسليمها لهم.

ودارت الأيام، وكبرت، وشاءت إرادة الله تعالى أن حملت الدعوة مع شباب حزب التحرير، وتم اعتقالي، وسجني في سجن المحطة سنة شمسية كاملة أول مرة، وكان ذلك عام ثلاثة وثمانين وتسعمائة وألف ميلادية، وهناك التقيت أستاذي الفاضل أبا سفيان، الذي كان يعقد في السجن حلقة يدرس فيها الشباب في كتاب الشخصية الإسلامية - الجزء الثالث المتعلق ببحث أصول الفقه. سألته قائلا: أنا أحد طلابك. ترى هل تذكرني؟ قال لي: نعم أذكرك، فأنا أحتفظ في سجل خاص لدي، فيه أسماء الطلاب الذين درَّست لهم على مدار السنين وأذكر أنك واحد منهم. قلت له: أريد أن ألتحق بدروسك في أصول الفقه. فقال لي: هذا العلم صعب عليك لأنك لم تكن معنا منذ البداية ونحن قطعنا فيه شوطا كبيرا، وإذا حضرت معنا سوف تتعبنا بأسئلتك، وسوف تجبرنا للعودة في البحث إلى الوراء. قلت له: لا تهتم لهذا الموضوع فأنا متخصص في مادة اللغة العربية وأفهم مقصود الكلام في يسر وسهولة. ولن أسألك. قال لي: أنا لا أمنعك، ولكن ستذكر ما قلته لك. وفعلا التحقت بدروس أستاذنا في أصول الفقه، واستمعت إلى كلماتهم ومصطلحات هذا العلم، وكنت لا أفهم كثيرًا منها، وأريد أن أسأل، لكنني امتنعت عن ذلك وفاء مني بوعدي له.

الأستاذ محمد حسين عبد الله هو صاحب كتاب: "الواضح في أصول الفقه".وصاحب كتاب: "الطريقة الشرعية لاستئناف الحياة الإسلامية". وصاحب مجموعة كتيبات تبحث في الغرائز والحاجات العضوية سماها: "مفاهيم إسلامية" وقد صممت له غلافها بالخط الكوفي الجميل. وأذكر أنه بعد أن أنهى تأليفها وهو معنا في السجن استشار الشباب في اختيار عنوان مناسب لها فاقترح عليه أحد الشباب واسمه (موسى) أن يطلق عليها اسم: "الوكائز في شرح الغرائز". فلما سمع أستاذنا هذا العنوان علق عليه بقوله تعالى: (فوكزه موسى فقضى عليه) فضحكنا ملء أشداقنا!!

والأستاذ محمد حسين عبد الله خبير من كبار خبراء التعليم، ومن ذوي الخبرة العالية في التدريس، وتأليف المناهج المدرسية، وإن أمراء حزب التحرير الثلاثة بما فيهم أميرنا الحالي عطاء بن خليل أبو الرشتة - حفظه الله وأعزه ونصره - يعرفون له قدره، ويعلمون ما لدى شباب الحزب من طاقات، وقدرات، وإبداعات، ومن المؤكد أنهم يوظفون هذه الطاقات، والقدرات، والإبداعات على الوجه الأكمل والأفضل بما يحقق الخير للإسلام والمسلمين، وعند قيام دولة الخلافة قريبا بإذن الله تعالى سيظهر هذا الخير للناس أجمعين، وسيعلم العالم كله أن حزب التحرير لم يكن نائمًا ولا غافلا، ولا خاملًا متكاسلًا، بل كان يعمل، ويعمل لله تعالى بصمت، وأن ثمة جنودٌ مجهولون منهم أستاذنا الفاضل - حفظه الله وكحل ناظريه برؤية راية دولة الخلافة خفاقة عالية في جو السماء - إنه ولي ذلك والقادر عليه، وهو سبحانه نعم المولى ونعم النصير!! 

والأستاذ محمد حسين عبد الله من الرعيل الأول الذين كلفهم الشيخ تقي الدين النبهاني بالذهاب إلى سوريا من أجل القيام بأعمال الدعوة، وقد تعرض هناك للاعتقال، والأذى، والتعذيب الشديد، تعالوا بنا نستمع إليه وهو يحدثنا عما لاقاه من جلاوزة الحكام، يقول - حفظه الله وأمد في عمره -: 

"من الأحداث المؤلمة أنهم منعونا من الصلاة، وصاروا يراقبوننا داخل الزنازين، فإذا ما رأوا أحدا يصلي كانوا يدخلون عليه ويمنعونه من الصلاة. أما أنا فقد قررت أن أصلى مهما بذلوا من محاولات في منعي من أدائها!

كنت ذات مرة أؤدي صلاة المغرب، وأنا بين الجنود يحيطون بي يريدون منعي من الصلاة إذ مر مدير الفرع وهو رجل شركسي من آل الأحمد، يكُنى بأبي أحمد. تقدم نحوي وقال لي: "اترك الصلاة" فلم أستجب له، ولم أطعه، بل بقيت أصلي حتى أتممت صلاتي حتى وصلت إلى الجلوس الأخير لقراءة التشهد، فلم يمهلني كي أتم صلاتي، فما كان منه إلا أن دخل عليَّ في زنزانتي، وما إن أنهيت صلاتي وسلمت على اليمين انهال علي، وبدأ يضربني بقوة وعنف، ثم أخذني إلى الإدارة، وهناك صار يضربني بكل شيء يصل إلى يده من الأغراض الموجودة لديه في غرفة الإدارة، ولم من تلك الأغراض شيء من كرسي، أو طاولة، أو أداة من أدوات المكتب إلا حمله بيديه، وضربني به!! حينها دعوت الله قائلًا: "اللهم انتقم من الظالمين"، وبعد ربع ساعة تقريبًا سقط مدير الفرع أبو أحمد على الأرض مغشيًّا عليه!!

جاء العناصر من الأمن وتحلقوا حوله، وحركوه. قالوا: "لقد قتلت المدير". ثم أخذوني إلى الزنزانة الانفرادية، وتم نقله إلى المستشفى، فعلمت من العناصر في الليلة نفسها أنه قد أصيب شقه الأيمن بشلل نصفي، شمل يده اليمنى، ورجله اليمنى أيضًا.

وفي اليوم الثاني استدعاني مدير الفرع واسمه: "فريد النُّقُل" وقال لي: سيتم نقلك إلى زنزانة جماعية يوجد فيها أربع أو خمسة سجناء عراقيين من آل صدام. نقلوني عندهم، وفي اليوم نفسه ذهبت لكي أتوضأ، فجاء عنصر من عناصرهم، وقال لي: أنت ممنوع من الوضوء، ومن الصلاة. قلت له: بل سأتوضأ وأصلي، وتوضأت وهو يضربني، ثم صليت الظهر في الزنزانة الجماعية، وصرت منذ ذلك الوقت لست ممنوعا من الصلاة؛ لأن المدير قال لي: أنت لست ممنوعا من الصلاة، صل إن شئت، لا شيء عليك!! أديت صلاة الظهر. وعندما جاء وقت العصر جاء تليفون لهذا العنصر الذي منعني من الوضوء يحمل إليه أمرا أن يحضر إلى قريته، أعاد الاتصال بالعناصر تليفونيا ليعلم ما الخبر، فأخبروه بما حصل. فقال لي: ها أنت أيضًا قتلت ابن العنصر الذي كُنيتُهُ أبو الهيثم!! ألا يكفيك أنك تسببت بالشلل لأطراف المدير؟؟ قلت لهم: كيف ذلك؟؟ قالوا: إنك تدعو عليهم. قلت: أنا أدعو فأقول: "اللهم انتقم من الظالمين!!". فإن كنتم ظالمين، فإن دعوتي تصيبكم!! فقال لي: إن ابن العنصر الوحيد، وهو في قريته حمص، بينما كان يقطع الطريق داسته سيارة فقتلته!! وبعدها تركوني أتوضأ، وأصلي بسهولة وقتما أشاء، وكيفما أشاء دون أي منع، أو أي اعتراض، وأبقوا على منع باقي السجناء من الوضوء ومن الصلاة!!"

اللهم انتقم من الظالمين في كل وقت وحين!! فهل يتعظ الحكام وجلاوزتهم من كلام أستاذنا أبي سفيان قبل أن يأتيهم أمر الله، وتصيبهم من الله قارعة؟؟!! قال تعالى: (وَلَا يَزَالُ الَّذِينَ كَفَرُوا تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُوا قَارِعَةٌ أَوْ تَحُلُّ قَرِيبًا مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ). ( ‎الرعد٣١)

 وقال تعالى: (أَوَلَا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٍ مَّرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ). ‎(التوبة١٢٦) ترى هل يتوبون قبل أن يمن الله على عباده المستضعفين ويمكن لهم في الأرض ويجعلهم أئمة ويجعلهم الوارثين لسلطانهم الذي سيسلبه الله من الطغاة المجرمين؟؟

قال تعالى: (وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ ‎(٥) ‏وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَنُرِيَ فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُم مَّا كَانُوا يَحْذَرُونَ). ( ‎القصص٦). وقال تعالى: (وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هُوَ قُلْ عَسَىٰ أَن يَكُونَ قَرِيبًا). ‎(الإسراء ٥١)        

أيها المؤمنون:

نَكتَفي بِهذا القَدْرِ في هَذِه الحَلْقة، مَوعِدُنَا مَعَكُمْ في الحَلْقةِ القادِمَةِ إنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى، فَإِلَى ذَلِكَ الحِينِ وَإِلَى أَنْ نَلْقَاكُمْ وَدَائِمًا، نَترُكُكُم في عنايةِ اللهِ وحفظِهِ وأمنِهِ، سَائِلِينَ الْمَولَى تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَن يُعزَّنا بِالإسلام، وَأنْ يُعزَّ الإسلام بِنَا، وَأن يُكرِمَنا بِنَصرِه، وَأن يُقِرَّ أعيُننَا بِقيَامِ دَولَةِ الخِلافَةِ الرَّاشِدَةِ الثَّانِيَةِ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ فِي القَريبِ العَاجِلِ، وَأَن يَجعَلَنا مِن جُنُودِهَا وَشُهُودِهَا وَشُهَدَائِها، إنهُ وَليُّ ذلكَ وَالقَادِرُ عَلَيهِ. نَشكُرُكُم عَلى حُسنِ استِمَاعِكُم، وَالسَّلامُ عَليكُم وَرَحمَةُ اللهِ وَبَركَاتُه.

More from null

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" - پنځلسمه برخه

د کتاب په اړه غورونه: "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه"

د استاد محمد احمد النادي لخوا چمتو شوی

پنځلسمه برخه

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على إمام المتقين، وسيد المرسلين، المبعوث رحمة للعالمين، سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين، او موږ له دوی سره شامل کړه، او زموږ په ډله کې مو راټول کړه ستا په رحمت ای تر ټولو رحم کوونکیه.

ګرانو اورېدونکو، د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

السلام علیکم ورحمة الله وبركاته، له دې وروسته: په دې برخه کې موږ د "د اسلامي نفسیاتو له عناصرو څخه" کتاب په اړه خپلو غورونو ته دوام ورکوو. او د اسلامي شخصیت د جوړولو لپاره، د اسلامي ذهنیت او اسلامي نفسیاتو ته په پام سره، وایو او له الله څخه توفیق غواړو:

ای مسلمانانو:

په تېره برخه کې مو وویل: د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي، لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي، او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او په دې برخه کې اضافه کوو او وایو: د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي، د ابوهریره د حدیث له مخې چې بخاري په الادب المفرد کې راوړی، او ابویعلی په خپل مسند کې، او نسایي په الکنی کې، او ابن عبدالبر په التمهید کې، او عراقي وویل: سند یې ښه دی، او ابن حجر په تلخیص الحبیر کې وویل: سند یې حسن دی، ویې ویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "ډالۍ ورکړئ ترڅو مینه وکړئ".

د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي د عایشې د حدیث له مخې چې په بخاري کې راغلی، هغې وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ډالۍ منله او په بدل کې یې انعام ورکاوه".

او د ابن عمر حدیث چې احمد، ابوداود او نسایي روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په الله قسم درکړي، نو هغه ته پناه ورکړئ، او څوک چې له تاسو څخه د الله په خاطر څه وغواړي، نو هغه ته ورکړئ، او چا چې له تاسو څخه پناه وغوښته، نو هغه ته پناه ورکړئ، او چا چې تاسو ته احسان وکړ، نو هغه ته بدله ورکړئ، او که تاسو ونه مومئ، نو د هغه لپاره دعا وکړئ ترڅو پوه شئ چې تاسو هغه ته بدله ورکړې ده".

او دا د وروڼو ترمنځ دی، او د حاکمانو ته د رعیت د ډالیو سره هیڅ تړاو نلري، دا رشوت په څیر حرام دي، او د انعام ورکولو څخه دا دی چې ووایی: جزاک الله خیرا.

ترمذي د اسامه بن زید رضي الله عنهما څخه روایت کړی او ویلي یې دي چې حسن صحیح دی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو نیک کار وکړ او هغه چا ته یې وویل چې هغه یې کړی دی: "جزاک الله خیرا" نو په ثناء کې یې ښه وکړ". او ثناء شکر دی، یعنې انعام ورکول، په ځانګړې توګه د هغه چا لخوا چې بل څه نه لري، لکه څنګه چې ابن حبان په خپل صحیح کې د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی، هغه وویل: ما د نبی صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "چا چې یو نیک کار وکړ او د ثناء پرته یې بل څه ونه موندل، نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په باطل سره ځان ښکلی کړ نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او ترمذي په حسن سند سره د جابر بن عبدالله څخه روایت کړی چې هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "چا چې یو څه ورکړل او هغه یې وموندل نو هغه دې بدله ورکړي، او که یې ونه موندل نو هغه دې ثناء ووايي، نو چا چې ثناء وویل نو هغه شکر ادا کړ، او چا چې پټ کړ نو هغه یې کفر وکړ، او چا چې په هغه څه سره ځان ښکلی کړ چې نه وي ورکړل شوی نو هغه د دروغو جامې اغوستونکی دی". او د ورکړې کفر یعنې پټول او پټول دي.

او په صحیح سند سره ابوداود او نسایي د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: "مهاجرینو وویل ای د خدای رسوله، انصار ټوله جزا واخیستله، موږ داسې خلک ندي لیدلي چې په ډیرو کې د دوی په څیر ښه مصرف کونکي وي، او نه هم په لږ کې د دوی په څیر ښه مرسته کونکي وي، او دوی زموږ لپاره بار کم کړ، هغه وویل: ایا تاسو په دې سره د دوی ثناء نه کوئ او د دوی لپاره دعا نه کوئ؟ دوی وویل: هو، هغه وویل: نو دا په دې سره برابر دی".

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې په لږ څه باندې هم د ډیرو په څیر شکر ادا کړي، او د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي، لکه څنګه چې عبدالله بن احمد په زوائد کې په حسن سند سره د نعمان بن بشیر څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې په لږ څه باندې شکر ادا نکړي نو په ډیرو باندې به هم شکر ادا نکړي، او څوک چې د خلکو څخه شکر ادا نکړي نو د خدای څخه به هم شکر ادا نکړي، او د خدای د نعمت په اړه خبرې کول شکر دی، او د هغه پرېښودل کفر دی، او جماعت رحمت دی، او تفرقه عذاب دی".

او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي، لکه څنګه چې بخاري د ابوموسی څخه روایت کړی، هغه وویل: "رسول الله صلی الله علیه وسلم ناست و چې یو سړی راغی او سوال یې وکړ، یا یې د یوې اړتیا غوښتنه وکړه، هغه زموږ په لور مخ کړ او ویې ویل شفاعت وکړئ ترڅو تاسو ته اجر ورکړل شي او الله دې د خپل نبی په ژبه هغه څه فیصله کړي چې وغواړي".

او لکه څنګه چې مسلم د ابن عمر څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت کړی، هغه وویل: "څوک چې د خپل مسلمان ورور لپاره د یو واکمن سره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره وسیله وي، هغه ته به د قیامت په ورځ د پل صراط په تېرېدو کې مرسته وشي، په هغه ورځ چې پښې ښویږي".

د مسلمان لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، لکه څنګه چې ترمذي روایت کړی او ویلي یې دي چې دا حدیث حسن دی د ابوالدرداء څخه د نبی صلی الله علیه وسلم څخه روایت دی، هغه وویل: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه دفاع وکړي، الله به د قیامت په ورځ د هغه له مخ څخه اور لرې کړي". او د ابوالدرداء دا حدیث احمد روایت کړی او ویلي یې دي چې سند یې حسن دی، او همداسې هیثمي هم ویلي دي.

او هغه څه چې اسحاق بن راهویه د اسماء بنت یزید څخه روایت کړي، هغې وویل: ما د رسول الله صلی الله علیه وسلم څخه واورېدل چې هغه فرمایي: "څوک چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي، نو دا د الله په غاړه ده چې هغه د اور څخه ازاد کړي".

او القضاعي په مسند الشهاب کې د انس څخه روایت کړی، هغه وویل: رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "څوک چې د خپل ورور سره په غیاب کې مرسته وکړي، الله به ورسره په دنیا او اخرت کې مرسته وکړي". او القضاعي دا حدیث د عمران بن حصین څخه هم په دې زیاتوالي سره روایت کړی دی: "او هغه د مرستې کولو توان لري". او لکه څنګه چې ابوداود او بخاري په الادب المفرد کې روایت کړی، او الزین عراقي وویل: سند یې حسن دی د ابوهریره څخه چې رسول الله صلی الله علیه وسلم وفرمایل: "مؤمن د مؤمن هنداره ده، او مؤمن د مؤمن ورور دی، له هر ځای څخه چې ورسره مخامخ شي، هغه د هغه له ضایع کېدو څخه ساتي او له شا څخه یې ساتنه کوي".

ای مسلمانانو:

تاسو په دې برخه کې او په تېره برخه کې د نبوي احادیثو له لارې پوه شوئ چې د هغه چا لپاره سنت دي چې د الله په خاطر له یوه ورور سره مینه لري، هغه ته خبر ورکړي او هغه ته د خپلې مینې په اړه ووایي. او د مسلمان لپاره دا هم سنت دي چې د خپل ورور لپاره په غیاب کې دعا وکړي. لکه څنګه چې د هغه لپاره سنت دي چې له خپل ورور څخه د هغه لپاره د دعا غوښتنه وکړي. او د هغه لپاره سنت دي چې هغه ته لیدنه وکړي او له هغه سره کښیني او له هغه سره اړیکه ونیسي او د هغه سره د الله په لار کې مرسته وکړي وروسته له دې چې هغه ورسره مینه وکړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې له خپل ورور سره د هغه څه سره مخ شي چې هغه یې خوښوي ترڅو هغه خوشحاله کړي. او د مسلمان لپاره مستحب ده چې خپل ورور ته ډالۍ ورکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د هغه ډالۍ ومني او په بدل کې یې انعام ورکړي.

او د مسلمان لپاره دا ښایسته ده چې د هغو خلکو څخه شکر ادا کړي چې هغه ته نیکي وړاندې کوي. او له سنتو څخه دا دي چې د خپل ورور لپاره د یوې ګټې یا د ستونزې د اسانولو لپاره شفاعت وکړي. او د هغه لپاره دا هم مستحب ده چې د خپل ورور د ناموس څخه په غیاب کې دفاع وکړي. ایا موږ به دې شرعي احکامو او د اسلام ټولو احکامو ته ژمن نه وو، ترڅو د خپل رب په څېر شو چې هغه یې خوښوي او راضي کیږي، ترڅو هغه څه چې په موږ کې دي بدل کړي، او زموږ حالات سم کړي، او د دنیا او اخرت په نیکیو بریالي شو؟!

ګرانو اورېدونکو: د حزب التحریر د مطبوعاتي دفتر د راډیو اورېدونکو:

په دې برخه کې په همدې اندازه بسنه کوو، ترڅو په راتلونکو برخو کې خپل غورونه بشپړ کړو، ان شاء الله تعالی، تر هغه وخته او تر هغه چې تاسو سره وینو، موږ تاسو د الله په پناه او ساتنه او امن کې پرېږدو. ستاسو د ښه اورېدلو څخه مننه کوو والسلام علیکم ورحمة الله وبركاته.

اې مسلمانانو! پوه شئ - 15 برخه

اې مسلمانانو! پوه شئ

15 برخه

دا چې د خلافت د دولت له مرستندویه دستګاه څخه وزیران دي، هغه وزیران چې خلیفه یې له ځان سره ټاکي، ترڅو د خلافت په بار کې مرسته وکړي او د هغې مسؤلیتونه په غاړه واخلي، د خلافت د بارونو زیاتوالی، په ځانګړې توګه هرکله چې د خلافت دولت لوی او پراخ شي، خلیفه یوازې د هغې په وړلو ستړی کیږي نو هغه چا ته اړتیا لري چې د هغې په وړلو کې ورسره مرسته وکړي ترڅو خپل مسؤلیتونه په غاړه واخلي، مګر د هغوی وزیران بې له قید او شرطه نومول روا نه دي ترڅو په اسلام کې د وزیر مفهوم چې د مرسته کوونکي په معنی دی د اوسنیو وضعي نظامونو د وزیر له مفهوم سره ګډ نه شي چې په ډیموکراټیک، پانګوال، سیکولر یا نورو نظامونو ولاړ دي کوم چې موږ په اوسني وخت کې وینو.