د یوې آیت سره وقفه
﴿وَقُرْآناً فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَى مُكْثٍ وَنَزَّلْنَاهُ تَنْزِيلاً﴾
قرآن په یو ځل نازل نشو، بلکې لږ لږ، د پیښو او حالاتو سره یو ځای نازل شو. ولې؟ ترڅو مومنان ټینګ کړي او هغوی ته زده کړي چې څنګه د دعوت په لار کې ګام په ګام مخکې لاړ شي. رسول الله ﷺ بیړه نه کوله او نه یې په چټکۍ سره د پایلو غوښتنه کوله، بلکې قرآن یې په خلکو ته تلاوت کاوه ﴿عَلَى مُكْثٍ﴾ یعنې د پیښو او حالاتو سره په تدریجي توګه نازل شو، ترڅو مومن انسان پرې په ټینګه توګه جوړ شي او ټولنه پرې په بصیرت سره وده وکړي. د وحیې دا نزول بې ځایه نه وو، بلکې د لوی حکمت لپاره و؛ ترڅو زړونه ټینګ کړي، عقلونه هدایت کړي او د اسلام حامله داران په رهبرۍ او د امانت په وړلو وروزي.
رسول الله ﷺ د چټکو پایلو په لټه کې نه وو، بلکې د واضح تبلیغ، دوامداره کار او محسوس تطبیق په لاره روان وو، او په دقیق وخت کې یې خلکو ته قرآن تلاوت کاوه، د هغوی ستونزې یې حل کولې، له الله سره یې تړلې او له جاهلیت څخه یې پورته کول، تر دې چې داسې سړي شول چې نړۍ یې رهبري کړه.
دا آیت زموږ په لاس کې د حقیقي بدلون یو لوی اصل ږدي، کوم چې په موسمي چیغو، احساساتي پارونو او د معجزو په انتظار نه کیږي، بلکې په فکر باندې ټینګ پاتې کیدل، له امت سره په شعوري توګه تعامل کول، د دعوت په لار صبر کول او د یو واضح الهي سیاسي پروژې په چوکاټ کې کار کول دي.
نن ورځ، امت د کفر په نظامونو، ترمیمی حلونو او له نړیوال نظام څخه په سوال کولو کې راګیر دی، نو لومړی کار چې موږ باید ورته راوګرځو هغه قرآن او سنت دي او هغه څه چې له هغوی څخه د صحابه کرامو اجماع او د شرعي علت پر بنسټ قیاس راوتلي دي؛ قرآن ته نه یوازې داسې راګرځو چې په محرابونو کې تلاوت شي، یا د مړینې په وخت کې آیتونه تلاوت شي، بلکې داسې چې زموږ ګامونه رهبري کړي، داسې چې زموږ ژوند اداره کړي او داسې چې پرې خپل دولت جوړ کړو.
د امت جوړول د اسلامي شخصیت په فکري او رواني توګه په رامنځته کولو او د اسلام د دولت، د نبوت په طريقه د راشده خلافت د جوړولو لپاره جدي کار ته په لارښوونه سره کیږي، چې په هغه سره به یوازې ظلمونه له منځه ولاړ شي، د الله شریعت به نافذ شي، عدالت به بیا راوستل شي او په ځمکه کې به مظلومانو ته نصرت ورکړل شي.
لکه څنګه چې رسول الله ﷺ په مکه کې د دعوت په وړلو صبر وکړ، اصحاب یې په حق ټینګ کړل او په اعتماد سره یې له کفر او باطل سره مقابله وکړه، تر دې چې الله په مدینه کې واک ورکړ، نو موږ باید په هماغه لاره روان شو؛ اسلام د ژوند د یو پیغام او نظام په توګه یوسو او په واقعیت کې د هغه د قائمولو لپاره کار وکړو، مهمه نده چې لاره څومره اوږده وي یا قربانۍ څومره ډیرې وي، دا طریقه موږ ته زده کوي چې بدلون په بیړه او بې پروایي سره نه راځي، بلکې په حق باندې په ټینګیدو، د قرآن په معناوو باندې په روزنه او په منظم کار سره تر هغه وخته پورې چې الله نصرت برابر کړي.
او نن ورځ موږ هم دې ته اړتیا لرو چې په دې لاره ولاړ شو: قرآن په غور سره ولولو، د هغه په معناوو پوه شو، په پوهه سره یې خلکو ته یوسو او لکه څنګه چې رسول الله ﷺ صبر وکړ، موږ هم صبر وکړو، تر هغه چې د الله وعده د خلافت او واکمنۍ په اړه راشي او اسلام بیرته د راشده خلافت په دولت سره د بشریت د رهبرۍ لپاره راوګرځي.
الله سبحانه وتعالی فرمایي: ﴿وَعَدَ اللَّهِ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ...﴾ نو وعده په ارمانونو نه، بلکې په هغه رښتیني کار سره پوره کیږي چې انبیاوو پرې عمل کړی دی، او په هغه سره به یوازې امت خپل سم ځای ته راوګرځي؛ رهبر نه پیرو، عزتمن نه ذلیل، د خپل رب عبادت کوونکی نه د خپلو دښمنانو.
دا د تحریر ګوند د مرکزي مطبوعاتي دفتر د راډیو لپاره لیکل شوی
مؤید الراجحي – د یمن ولایت
