البيعة لخليفة المسلمين ح8 والأخيرة
البيعة لخليفة المسلمين ح8 والأخيرة

الحمد لله رب العالمين, والصلاة والسلام على أشرف المرسلين, سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين, ومن تبعه وسار على دربه, واهتدى بهديه, واستن بسنته, ودعا بدعوته واقتفى أثره إلى يوم الدين, واجعلنا معهم واحشرنا في زمرتهم, برحمتك يا أرحم الراحمين. اللهم لا سهل إلا َّ ما جعلته سهلا , وأنت إذا شئت جعلت الحزن سهلا . اللهم لا علم لنا إلا ما علمتنا إنك أنت العليم الحكيم.

0:00 0:00
Speed:
May 25, 2017

البيعة لخليفة المسلمين ح8 والأخيرة

بسم الله الرحمن الرحيم

البيعة لخليفة المسلمين

ح8 والأخيرة

الحمد لله رب العالمين, والصلاة والسلام على أشرف المرسلين, سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين, ومن تبعه وسار على دربه, واهتدى بهديه, واستن بسنته, ودعا بدعوته واقتفى أثره إلى يوم الدين, واجعلنا معهم واحشرنا في زمرتهم, برحمتك يا أرحم الراحمين.

اللهم لا سهل إلا َّ ما جعلته سهلا , وأنت إذا شئت جعلت الحزن سهلا . اللهم لا علم لنا إلا ما علمتنا إنك أنت العليم الحكيم.

ربِّ اشرح لي صدري, ويسِّر لي أمري, واحلل عقدة من لساني, يفقهوا قولي.

        أحبتنا الكرام: أحييكم بتحية الإسلام, فالسلام عليكم ورحمة الله تعالى وبركاته وبعد:

       إخوة الإيمان: في هذه الحلقة سنتحدث عن مبايعة علي بن أبي طالب كرم الله وجهَهُ بالخلافة.

حمل علي بن أبي طالب ـ كرَّم الله وجهه ـ تبعة الحكم, ومسؤولية الخلافة في ظروفٍ حالكة, فلقد قصده الثوَّار إثر فراغهم من اقتراف جريمتهم النكراء... قصدوه وأيديهم لم يجف عنها دم الخليفة الشهيد, الذي اغتالوه في بشاعةٍ مفزعة.

ورفض عليٌّ ـ كرَّم الله وجهه ـ بعد أن ألقى عليهم من تقريعه ووعيده ما جعلهم ـ وهم في بأسهم المتّقد ـ يتصاغرون ويتخاذلون, وينصرفون عنه في خزيٍ وهوان!

ذهبوا إلى طلحة فرفض, وإلى الزبير فرفض, وإلى عبد الله ابن عمر فرفض, وإلى سعد بن أبي وقَّاص فرفض, ومن ذا الذي يقبلها, وقد رفضها عليّ كرم الله وجهه.

ولكن لابدَّ للدولة من حاكم (خليفة) وكل دقيقة تمر والمكان شاغر, تشكل خطرا ً قد يودي بمصير الأمةِ كلها, والإسلام كلهِ, ولقد أدرك ذلك سريعا ً جميع الناس بالمدينة, أهلها والثوار الطارئون عليها, الساخطون على مقتل عثمان, والمشتركون فيه, كلهم أدركوا الخطر الماحق المزلزل, الذي سيحلُّ بالأمة في أقطارها القريبة والنائية, إذا لم يُمْسِكْ بزمام الأمور على الفور رجلٌ مقتدر, يستطيع أن يوقف جموح الفتنة, ويرأب ذلك الصدعَ العريض.

تقدَّم الراشدون من أهل المدينة يبايعون عليّاً بالخلافة, وبهذه البيعة صار عليٌ خليفة ً للمسلمين, ولقد حرص عليٌ على أخذ البيعة من أهل الكوفة التي نقل إليها عاصمة الخلافة.

وكتب إلى معاوية يدعوه إلى لزوم بيعته, وهذا نص الكتاب: (سلامٌ عليك أما بعد: فإن بيعتي بالمدينة, لزمتك وأنت بالشام؛ لأنه بايعني الذين بايعوا أبا بكرٍ وعثمان على ما بويعوا عليه, فلم يكن للشاهد أن يختار, ولا للغائب أن يرد, وإنما الشورى للمهاجرين والأنصار, فإذا اجتمعوا على رجل ٍ وسمَّوه إماما ً كان ذلك لله رضا، فإن خرج من أمرهم خارج ٌبطعن ٍ, أو رغبةٍ, ردُّوه إلى ما خرج منه, فإن أبى قاتلوه على اتباعه غير سبيل المؤمنين, وَوَلاهُ اللهُ مَا تولـَّى, وأصلاه جهنم وساءت  مصيرا ً ).   

لم يكن بين أصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم الأحياء يومئذٍ من يفوق عليا ً في قدراته الهائلة التي تجعله جديرا ً بمكانته في الخلافة, ولم تكن الخلافة عندما فرضت عليه تشكل أي مغنم من مغانم الحياة, بل كانت تشكل عبئا ً، لحامله الويل كل الويل إذا لم يعنه الله.

وكان الواجب الكبير الذي ينتظر كل مؤمن وكل مسلم يومئذٍ بذل العون المستطاع لوقف امتداد الفتنة وذلك بالوقوف في ولاءٍ وصدق ٍ وإيثار ٍ وراء المُنقذ الذي يحمل مسؤولية الموقف كله. وليدرأ عن الإسلام ودولته وأمته أخطاراً لو قـُـدِّر لها أن تبلغ مداها, لأتت على البناء كله من قواعده...لكن ذلك لم يكن, بل كان نقيضه تماما ً.

إن رجولة الإمام علي وبطولته, وعظمة مبادئه, وسلوكه تتجلى الآن في أبهى صُوَرها, وقد صار خليفة وسط الأهوال.

هذا هو عليُّ بن أبي طالب الذي أشرب قلبُه جمال القرآن وأسراره... هذا الذي كان يشهد نزوله آية ً آية ً, حتى صار جديرا ً بأن يقول ـ وهو صادق ــ: (سلوني, وسلوني, وسلوني عن كتاب الله ما شئتم... فواللهِ ما من آيةٍ من آياته إلا َّ وأنا أعلم أنزلت في ليل ٍ, أم في نهار ٍ )!

هذا هو عليُّ بن أبي طالب الذي قال عنه رسول الله صلى الله عليه وسلم:

»أنا مدينة العلم, وعليٌّ بابها «.

وقال عنه أيضا ً: » لا فتىً إلا َّ  عليّ, ولا سيفَ إلا َّ ذو الفقار«.

وقال عنه عمر ابن الخطاب ـ رضي الله عنه ـ : ( لولا عليّ لهلك عمر).

إخوة الإيمان: وَتـَدُورُ عَجَـلـَة ُ الزَّمَان ِ، للمرة الرابعة, وتنقضي سنوات خلافة الإمام عليّ الذي كانت حياته وقفا ً على قضية كبرى... وهي أن يعيد للإسلام حقيقته, وللمسلمين وحدتهم, وللدولة الإسلامية تماسكها وشِـرعَـتـُها واستقامتها... ولم يترك سلما ً ولا حربا ً  يبلغان به غايته النبيلة هذه ألا َّ توسـَّـلَ بها في عدالةٍ وشرف.

إخوة الإيمان: في فجر يوم الجمعة الثامن عشر من رمضان عام أربعين من الهجرة وقع الاعتداء على حياة الإمام, واستشهد البطل والخليفة والإمام مع غروب شمس يوم السبت, التاسع عشر من رمضان وهو يقترب من باب مسجد الكوفة, وقيل: بل وهو يصلي, أو يتهيَّأ للصلاة بعد أن عبر شوارعها, يوقظ أهلها لصلاة الفجر, ويناديهم بصوته الجليل: الصلاة الصلاة أيها الناس الصلاة يرحمكم الله.

اقترب منه في لجة الظلام واحدٌ من الخوارج اسمه: (عبد الرحمن بن ملجم) كان قد تآمر مع اثنين آخرين ليتخلّصوا من الإمام بالعراق, ومن معاوية بالشام, ومن عمرو بن العاص بمصر.

كان الإمام بلا حرس ٍ, فكان اغتياله عملا ً من أيسر الأعمال, ولم تكن الجريمة تتطلب أي جَلــَدٍ أو قوَّةٍ أو بُطولة, كانت تتطلب ـ لا غير ـ ضميرا ً ميِّتا ً وتفكيرا ً  ضالا ً , وقلبا ً أعمى, وإرادة ً ممسوخة ً!

فلمَّا وجدت هذه جميعا ً في صورة آدميّ, وسُـلــِّحت بسيفٍ مسموم, وقيل لها: اطعني هذا الهدى, وهذا الجلال... تمَّ كلُ شـَيءٍ في لحظات.

وحققت الأقدار للبطل أمنيته الأخيرة فقبل استشهاده بأيام نادى أهل الكوفة من كتابٍ كتبه, ووقف أحد أصحابه يتلوه عليهم بعد صلاة الجمعة:

(...أما والله لوددت أن الله أخرجني من بين أظهركم وقبضني إلى رحمته من بينكم... ولودت أني لم أركم, ولم أعرفكم... فقد والله ملأتم صدري غيظا ً... وأفسدتم عليَّ رأيي بالعصيان والخذلان... حتى قالت قريشُ: إن ابن أبي طالب رجلٌ شجاع ٌ, ولكن لا علم له بالحرب... لله أبوهم!! هل كان فيهم رجلٌ أشدَّ لها   مراسا ً, وأطول مقاساة ً مني؟   لقد نهضت فيها وما بلغت العشرين... وهأنذا اليوم قد عدوت الستين... ولكن لا رأي لمن لا يطاع! ).

أجل يا أمير المؤمنين, لا رأي لمن لا يطاع... ولقد سارع القدر إلى رجائك, فأخرجك الله من بين أظهرهم, وقبضك إلى رحمته تقيا ً... نقيا ً... بارا ً...

وهكذا إخوة الإيمان: لقي الإمام ربه ـ أخيرا ً ـ مصابا ً بضربة سيفٍ مسموم, كما لقيه من قبل عمر الفاروق مصابا ً بضربة خنجر ٍ محموم!

وتأبى عظمة البطل إلا َّ أن يكون آخر مشهدٍ في حياته جديرا ً بها أكثر ما تكون الجدارة, ودالا ً على حقيقته أصدق ما تكون الدلالة! فإنه لم يكد يتـلـقــَّى ضربة القدر في رأسه, حتى حُمِل إلى داره, وإذ هو في لحظاتِ الكارثة هذه, يأمر حامليه والحافـِّين حوله أن يذهبوا إلى المسجد؛ ليدركوا صلاة الفجر, قبل أن تؤذِن بفوات... هذه الصلاة التي كان يتهيَّأ لها حين حال الاغتيال الأثيم بينه وبين بلوغها أو إتمامها... وحين فرغوا من صلاتهم, عاد بعض الرجال ممسكين بالقاتل (عبد الرحمن بن ملجم) ويفتح الإمام عينيه, فتقعان عليه, فيهز رأسه في أسىً حين يعرفه ويقول: أهو أنت؟ لطالما أحسنت إليك!

ويلقي البطل العظيم على وجوه بنيه وأصحابه نظرةً, فيراها تتفجر غيظاً, وتضطرم نقمةً, ويحسُّ برد الموت يسري في أوصاله, ويكاد يرى المصير الذي سيحيق بـ (ابن ملجم). يكاد يرى الانتقام المروِّع الذي سيثأر به أولاده وأصحابه, فيتقدَّم هو في إصرار ليحمي قاتله من أيةِ مجاوزةٍ أو تخطٍّ لحدود القصاص المشروع.

قال لبنيه ولأهله: (أحسنوا نزله... وأكرموا مثواه... فإن أعش, فأنا أولى بدمه قِصاصا ً أو عفوا ً... وإن أمت, فألحقوه بي, أخاصمه عند رب العالمين... ولا تقتلوا بي سواه... إن الله لا يحب المعتدين)!

وفي لحظات نهايته زاره وفدٌ من أصحابه وسألوه أن يستخلف عليهم ابنه الحسن من بعده, فأبى وقال:(لا آمركم, ولا أنهاكم, أنتم بأموركم أبصر). وأرادوا أن يحملوه على ما يريدون فقالوا له: وماذا تقول لربِّـك, إن لقِيته دون أن تستخلف علينا؟ فأجابهم: (أقول له: تركتهم دون أن أستخلف عليهم, كما ترك رسولك المسلمين دون أن يستخلف عليهم)! ثم دعى بنيه, وعلى رأسهم الحسن رضي الله عنه وراح يملي عليهم وصيته.

        وهكذا أيها الأحبة الكرام ننهي حديثنا عن مبايعة علي بن أبي طالب كرم وجهه إلى نهاية عهد خلافته.

       ولكن قبل أن ننهي حديثنا عن البيعة لخليفة المسلمين وإتماما ً للفائدة يجدر بنا أن نذكر الأمور التي أجمع عليها الصحابة رضوان الله عليهم أجمعين, فيما يخص البيعة:

       إخوة الإيمان: من خلال دراستنا التفصيلية للكيفية التي تمت بها مبايعة الخلفاء الراشدين يتبين لنا أن الصحابة قد أجمعوا على الأمور التالية:

أولاً: جواز تأخير دفن الرسول صلى الله عليه وسلم للانشغال بتنصيب خليفة للمسلمين.

ثانياً: لا يجوز أن تخلو أعناق المسلمين من مبايعة خليفة أكثر من ليلتين بثلاثة أيام.

ثالثاً: لا يجوز أن يكون للمسلمين أكثر من خليفة في وقت واحد. وإذا بويع لخليفتين يقتل الآخر منهما.

رابعاً: جواز التنازع على الخلافة, وجواز طلبها والسعي لها, ومقارعة الرأي بالرأي, والحجة بالحجة, في سبيل الوصول إليها.

خامساً: تنعقد الخلافة للخليفة إذا بويع ممن يمثلون رأي المسلمين في الحكم, وهم أهل الحل والعقد, وأكثر سكان العاصمة.

سادساً: جواز أن يكون الخليفة غير هاشمي أو علوي.

إخوة الإيمان: هؤلاء بحق هم الرجال المؤمنون الذين صدقوا ما عاهدوا الله عليه, وأخلصوا دينهم لله فكانوا أهلا لنصره و تأييده.

ورحم الله القائل:

فتشبَّهُوا إنْ لمْ تكونُوا مِثـلهُمْ     إنَّ التشبـُّهَ بالكرَام فـَلاحُ

إخوة الإيمان: وفي ختام هذه الحلقات نتوجه إلى الله بالدعاء

اللهم أصلح لنا ديننا الذي هو عصمة أمرنا, وأصلح لنا دنيانا التي فيها معاشنا, وأصلح لنا آخرتنا التي إليها معادنا, واجعل الحياة زيادةً لنا في كل خير واجعل الموت راحةً لنا من كل شرّ.

اللهم أقرَّ أعيننا بقيام دولة الخلافة, واجعلنا من جنودها الأوفياء المخلصين.

اللهم أبرم لأمة الإسلام أمر رشد, يعزُّ فيه أهل طاعتك, ويذلُّ فيه أهل معصيتك, ويؤمر فيه بالمعروف, وينهى به عن المنكر, وتقوم فيه دولة الإسلام.

اللهم أقم علم الجهاد, واقمع أهل الكفر والشرك والفساد، وانشر رحمتك على العباد يا ربَّ العالمين.

والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته.

More from null

Bir Kitap Üzerine Düşünceler: "İslami Psikolojinin Temellerinden" - On Beşinci Bölüm

Bir Kitap Üzerine Düşünceler: "İslami Psikolojinin Temellerinden"

Hazırlayan: Muhammed Ahmed en-Nadi

On Beşinci Bölüm

Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah'a, salât ve selâm muttakilerin önderi, peygamberlerin efendisi, âlemlere rahmet olarak gönderilen Efendimiz Muhammed'e, âline ve ashabının tamamına olsun. Ey merhametlilerin en merhametlisi, bizi de onlarla birlikte kıl, bizi de onların zümresinde haşret.

Değerli dinleyicilerimiz, Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu radyosunun dinleyicileri:

Esselamu aleyküm ve rahmetullahi ve berakatuhu. Bu bölümde, "İslami Psikolojinin Temellerinden" kitabına yönelik düşüncelerimize devam ediyoruz. İslami kişiliğin inşası, İslami zihniyete ve İslami psikolojiye özen gösterilmesi adına, Allah'ın yardımıyla deriz ki:

Ey Müslümanlar:

Geçen bölümde demiştik ki: Müslümanın, kardeşine gıyabında dua etmesi de sünnettir, aynı şekilde kardeşinden kendisine dua etmesini istemesi de sünnettir. Kardeşini sevdikten sonra onu ziyaret etmesi, onunla oturup kalkması, onunla Allah için iletişim kurması ve ona cömert davranması da sünnettir. Müslümanın, kardeşini sevindirmek için hoşuna gidecek şekilde karşılaması menduptur. Bu bölümde ek olarak diyoruz ki: Kardeşine hediye vermesi menduptur, Ebu Hureyre'nin Buhari'nin Edebü'l-Müfred'inde, Ebu Ya'la'nın Müsned'inde, Nesai'nin el-Küna'sında ve İbn Abdülber'in et-Temhid'inde rivayet ettiği hadise göre. Iraki: Senedi iyidir demiştir. İbn Hacer Telhisü'l-Habir'de: Senedi hasendir demiştir. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Hediyeleşin ki birbirinizi sevin."

Ayrıca, hediyesini kabul etmesi ve ona karşılık vermesi de menduptur. Buhari'nin Aişe'den rivayet ettiği hadiste şöyle demiştir: "Resulullah (s.a.v.) hediyeyi kabul eder ve ona karşılık verirdi."

İbn Ömer'in Ahmed, Ebu Davud ve Nesai'de rivayet ettiği hadiste şöyle demiştir: Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Allah'a sığınandan sığınmayı esirgemeyin, Allah adına isteyene verin, Allah adına yardım dileyene yardım edin, size bir iyilik yapana karşılık verin. Eğer bir şey bulamazsanız, ona dua edin, ta ki ona karşılık verdiğinizi anlayıncaya kadar."

Bu kardeşler arasındadır ve halkın yöneticilere hediyeleriyle alakası yoktur, çünkü o rüşvet gibidir, haramdır. Karşılık vermekten biri de: Allah sana hayır versin demektir.

Tirmizi, Üsame b. Zeyd'den (r.a.) rivayet etti, hasen sahih dedi. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kime bir iyilik yapılır da o da iyilik yapana: "Allah sana hayır versin" derse, o zaman övgüde bulunmuş olur." Övgü şükürdür, yani karşılıktır, özellikle de bundan başka bir şey bulamayanlar için. İbn Hibban'ın Sahih'inde Cabir b. Abdullah'tan rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: Peygamber (s.a.v.)'i şöyle derken duydum: "Kim bir iyilik görür de karşılığında övgüden başka bir şey bulamazsa, o zaman ona şükretmiştir. Kim de onu gizlerse, o zaman nankörlük etmiştir. Kim de batılla süslenirse, o zaman yalan elbisesi giymiş gibidir." Tirmizi'de hasen bir senetle Cabir b. Abdullah'tan rivayet edildiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kime bir şey verilirse, karşılığını versin. Eğer bulamazsa, o zaman onu övsün. Kim onu överse, o zaman ona şükretmiştir. Kim de onu gizlerse, o zaman nankörlük etmiştir. Kim de kendisine verilmemiş bir şeyle süslenirse, o zaman yalan elbisesi giymiş gibidir." Atıyye'yi inkâr etmek, onu örtmek ve gizlemek demektir.

Sahih bir senetle Ebu Davud ve Nesai, Enes'ten rivayet ettiler: "Muhacirler, ey Allah'ın Resulü, Ensar bütün ecri aldı, biz hiçbir kavmi onlardan daha çok verende, daha az bir şeyde daha iyi teselli edende görmedik ve gerçekten de ihtiyaçlarımızı karşıladılar, dediler. Resulullah (s.a.v.): Onları bununla övmüyor ve onlar için dua etmiyor musunuz? buyurdu. Onlar: Evet, dediler. Resulullah (s.a.v.): İşte o, ona denktir buyurdu."

Müslüman, az olana çok olana şükrettiği gibi şükretmeli ve kendisine iyilik yapan insanlara şükretmelidir. Abdullah b. Ahmed, Zevaid'inde hasen bir senetle Numan b. Beşir'den rivayet ettiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Az olana şükretmeyen çok olana da şükretmez, insanlara şükretmeyen Allah'a da şükretmez. Allah'ın nimetinden bahsetmek şükürdür, onu terk etmek küfürdür. Cemaat rahmettir, ayrılık azaptır."

Sünnetten biri de kardeşine bir iyilik için veya zorluğu kolaylaştırmak için şefaat etmektir. Buhari'nin Ebu Musa'dan rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: "Peygamber (s.a.v.) oturuyordu, o sırada bir adam geldi ve bir şey istedi veya bir ihtiyacını dile getirdi, yüzünü bize döndürdü ve şöyle buyurdu: Şefaat edin ki ecirlendirilesiniz ve Allah, peygamberinin diliyle dilediğini hükmetsin."

Müslim'in İbn Ömer'den, onun da Peygamber (s.a.v.)'den rivayet ettiğine göre, şöyle buyurmuştur: "Kim bir Müslüman kardeşine bir iyilik veya zorluğu kolaylaştırmak için bir sultana ulaşmasına vesile olursa, ayakların kaydığı günde sıratı geçmeye yardım edilir."

Müslümanın, kardeşinin onurunu gıyabında savunması da menduptur. Tirmizi'nin rivayet ettiğine göre, bu hadis hasendir, Ebu Derda'dan, Peygamber (s.a.v.)'den rivayet ettiğine göre, şöyle buyurmuştur: "Kim kardeşinin onurunu savunursa, Allah da kıyamet gününde onun yüzünden ateşi uzaklaştırır." Ebu Derda'nın bu hadisini Ahmed rivayet etmiştir ve senedinin hasen olduğunu söylemiştir, aynı şekilde Heysemi de böyle söylemiştir.

İshak b. Rahuye'nin Esma bint Yezid'den rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: Resulullah (s.a.v.)'i şöyle derken duydum: "Kim kardeşinin onurunu gıyabında savunursa, Allah'ın onu ateşten azat etmesi haktır."

Kudai, Müsnedü'ş-Şihab'da Enes'ten rivayet ettiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kim kardeşine gıyabında yardım ederse, Allah da ona dünyada ve ahirette yardım eder." Kudai bunu İmran b. Husayn'dan şu ekleme ile rivayet etmiştir: "Ve o, ona yardım etmeye muktedirdir." Ebu Davud ve Buhari'nin Edebü'l-Müfred'inde rivayet ettiğine göre, Zeyn Iraki: Senedi hasendir demiştir, Ebu Hureyre'den, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Mümin müminin aynasıdır, mümin müminin kardeşidir, nerede karşılaşırsa karşılaşsın, onun kayıplarını önler ve onu arkasından korur."

Ey Müslümanlar:

Bu bölümde ve bir önceki bölümde geçen şerefli nebevi hadislerden öğrendiniz ki, kim Allah için bir kardeşini severse, onu sevdiğini ona haber vermesi ve bildirmesi sünnettir. Müslümanın, kardeşine gıyabında dua etmesi de sünnettir. Aynı şekilde kardeşinden kendisine dua etmesini istemesi de sünnettir. Kardeşini sevdikten sonra onu ziyaret etmesi, onunla oturup kalkması, onunla Allah için iletişim kurması ve ona cömert davranması da sünnettir. Müslümanın, kardeşini sevindirmek için hoşuna gidecek şekilde karşılaması menduptur. Müslümanın, kardeşine hediye vermesi menduptur. Ayrıca, hediyesini kabul etmesi ve ona karşılık vermesi de menduptur.

Müslüman, kendisine iyilik yapan insanlara şükretmelidir. Sünnetten biri de kardeşine bir iyilik için veya zorluğu kolaylaştırmak için şefaat etmektir. Kardeşinin onurunu gıyabında savunması da menduptur. Öyleyse, Rabbimizin sevdiği ve razı olduğu gibi olmak için bu şer'i hükümlere ve diğer İslam hükümlerine bağlı kalalım ki, Rabbimiz bizde olanı değiştirsin, hallerimizi düzeltsin ve dünya ve ahiretin hayırlarına nail olalım?!

Değerli dinleyicilerim: Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu radyosunun dinleyicileri:

Bu bölümde bu kadarıyla yetiniyoruz, gelecek bölümlerde düşüncelerimize devam edeceğiz inşallah Teâlâ, o zamana kadar ve sizinle buluşana kadar sizi Allah'ın himayesine, korumasına ve güvenliğine bırakıyoruz. Bizi dinlediğiniz için teşekkür ederiz. Esselamu aleyküm ve rahmetullahi ve berakatuhu.

Ey Müslümanlar Biliniz! - Bölüm 15

Ey Müslümanlar Biliniz!

Bölüm 15

Hilafet devletinin yardımcı organlarından biri de, halifenin kendisiyle birlikte atadığı, hilafetin yükünü taşımada ve sorumluluklarını yerine getirmede ona yardımcı olan vezirlerdir. Hilafetin yüklerinin çokluğu, özellikle de hilafet devleti büyüyüp genişledikçe, halife bu yükü tek başına taşıyamaz hale gelir ve sorumluluklarını yerine getirmede kendisine yardımcı olacak birine ihtiyaç duyar. Ancak, İslam'daki vezir anlamı ile, günümüzdeki demokratik, kapitalist, laik veya diğer sistemlerdeki vezir anlamı karışmaması için, "vezir" kelimesini sınırlamadan kullanmak doğru değildir.