بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام الحَلْقَةُ الثَّالِثَةُ والثَّلَاثونَ بَعدَ المِائَةِ (ح133) يقومُ نظامُ الحكمِ على أربعِ قواعدَ
بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام الحَلْقَةُ الثَّالِثَةُ والثَّلَاثونَ بَعدَ المِائَةِ (ح133) يقومُ نظامُ الحكمِ على أربعِ قواعدَ

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنْعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ. ...

0:00 0:00
Speed:
November 09, 2024

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام الحَلْقَةُ الثَّالِثَةُ والثَّلَاثونَ بَعدَ المِائَةِ (ح133) يقومُ نظامُ الحكمِ على أربعِ قواعدَ

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام

الحَلْقَةُ الثَّالِثَةُ والثَّلَاثونَ بَعدَ المِائَةِ

 (ح133) يقومُ نظامُ الحكمِ على أربعِ قواعدَ

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنْعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ. 

أيها المؤمنون:

السَّلامُ عَلَيكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ وَبَعدُ: نُتَابِعُ مَعَكُمْ سِلْسِلَةَ حَلْقَاتِ كِتَابِنا "بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام" وَمَعَ الحَلْقَةِ الثَّالِثَةِ والثَّلَاثِينَ بَعدَ المِائَةِ, وَعُنوَانُهَا: "يَقُومُ نِظَامُ الحُكْمِ عَلَى أَرْبَعِ قَوَاعِدَ". نَتَأمَّلُ فِيهَا مَا جَاءَ فِي الصَّفحَةِ الخَامِسَةِ وَالتِّسعِينَ مِنْ كِتَابِ "نظامُ الإسلام" لِلعَالِمِ والـمُفَكِّرِ السِّيَاسِيِّ الشَّيخِ تَقِيِّ الدِّينِ النَّبهَانِيِّ.

يَقُولُ رَحِمَهُ اللهُ:    

المادة الثانيةُ والعشرونَ: يَقُومُ نِظَامُ الحُكْمِ عَلَى أَربَعِ قَوَاعِدَ هِيَ:

  1. السِّيَادَةُ لِلشَّرعِ لَا لِلشَّعْبِ.
  2. السُّلطَانُ لِلأُمَّةِ.
  3. نَصْبُ خَلِيفَةٍ وَاحِدٍ فَرْضٌ عَلَى الـمُسلِمِينَ.
  4. لِلخَلِيفَةِ وَحْدَهُ حَقُّ تَبَنِّي الأَحْكَامِ الشَّرعِيَّةِ فَهُوَ الَّذِي يَسُنُّ الدُّستُورَ وَسَائِرَ القَوَانِينِ.

وَنَقُولُ رَاجِينَ مِنَ اللهِ عَفْوَهُ وَمَغْفِرَتَهُ وَرِضْوَانَهُ وَجَنَّتَهُ: أعَدَّ الشَّيخُ تَقِيُّ الدِّينِ النَّبهَانِيُّ هُوَ وَإِخوَانُهُ العُلَمَاءُ فِي حِزْبِ التَّحرِيرِ دُستُورَ الدَوْلَةِ الإِسْلامِيَّةِ حَتَّى يَدرُسَهُ الـمسلمٌونَ وَهُمْ يَعْمَلُونَ لإِقَامَتِهَا, وَهَا هُوَ يُوَاصِلُ عَرْضَهُ عَلَيهِمْ, وَهَذه هي الـمَادَّةُ الثَّانِيَةُ والعِشْرُونَ, وَإِلَيكُمْ بَيَانَ أَدِلَّةِ هَذِهِ الـمَادَّةِ مِنْ كِتَابِ مَقَدِّمَةِ الدُّستُورِ:

تُبَيِّنُ هَذِه الـمَادَّةُ قَوَاعِدَ الحُكْمِ الَّتيِ لَا يُوجَدُ إِلَّا بِهَا، وَإِذَا ذَهَبَ شَيءٌ مِنهَا ذَهَبَ الحُكْمُ، وَالـمُرَادُ بِهِ الحُكْمُ الإِسلَامِيُّ، أَيْ سُلطَانُ الإِسلَامِ، لَا مُجَرَّدَ حُكْمٍ. وَهَذَهِ القَوَاعِدُ أُخِذَتْ بِالاستِقْرَاءِ مِنَ الأَدِلَّةِ الشَّرعِيَّةِ.

فَالقَاعِدَةُ الأُولَى: وَهِيَ كَونُ السِّيَادَةِ لِلشَّرعِ لَـهَا وَاقِعٌ، وَهُوَ كَلِمَةُ السِّيَادَةِ، وَلَـهَا دَلِيلٌ، وَهُوَ الدَّلِيلُ عَلَى أَنَّهَا لِلشَّرعِ وَلَيسَتْ لِلشَّعْبِ. أَمَّا وَاقِعُهَا فَهُوَ أَنَّ هَذِهِ الكَلِمَةَ اصطِلَاحٌ غَربِيٌّ, وَيُرَادُ بِهَا الـمُمَارِسُ لِلإِرَادَةِ وَالـمُسَيِّرُ لَـهَا، فَالفَردُ إِذَا كَانَ هُوَ الَّذِي يُسَيِّرُ إِرَادَتَهُ وَيُمَارِسُهَا كَانَتْ سِيَادَتُهُ لَهُ، وَإِنْ كَانَتْ إِرَادَتُهُ يُمَارِسُهَا غَيرُهُ وَيُسَيِّرُهَا كَانَ عَبداً، وَالأُمَّةُ إِذَا كَانَتْ إِرَادَتُهَا أَيْ مَجمُوعُ إِرَادَةِ أَفرَادِهَا مُسَيَّرَةً مِنْ قِبَلِهَا بَوَسَاطَةِ أَفرَادٍ مِنهَا تُعطِيهِمْ بِرِضَاهَا حَقَّ تَسيِيرِهَا كَانَتْ سَيِّدَةَ نَفسِهَا، وَإِنْ كَانَتْ إِرَادَتُهَا مُسَيَّرَةً مِنْ قِبَلِ غَيرِهَا جَبْرًا عَنهَا كَانَتْ مُستَعبَدَةً، وَلِهَذَا يَقُولُ النِّظَامُ الدِّيمُقرَاطِيُّ: السِّيَادَةُ لِلشَّعْبِ، أَيْ هُوَ الَّذِي يُمَارِسُ إِرَادَتَهُ، وَيُقِيمُ عَنهُ مَنْ يَشَاءُ، وَيُعطِيهِ حَقَّ تَسيِيرِ إِرَادَتِهِ. هَذَا هُوَ وَاقِعُ السِّيَادَةِ الَّذِي يُرَادُ تَنزِيلُ الحُكْمِ عَلَيهِ. أَمَّا حُكْمُ هَذِه السِّيَادَةِ فَهِيَ أَنَّهَا لِلشَّرعِ, وَلَيسَتْ لِلشَّعْبِ، فَالَّذِي يُسَيِّرُ إِرَادَةَ الفَردِ شَرعاً لَيسَ الفَردَ نَفْسَهُ كَمَا يَشَاءُ، بَلْ إِرَادَةُ الفَردِ مُسَيَّرَةٌ بِأَوَامِرِ اللهِ وَنَوَاهِيهِ. وَكَذَلِكَ الأُمَّةُ لَيسَتْ مُسَيَّرَةً بِإِرَادَتِهَا تَفعَلُ مَا تُرِيدُ، بَلْ هِيَ مُسَيَّرَةٌ بِأَوَامِرِ اللهِ وَنَوَاهِيهِ. وَالدَّلِيلُ عَلَى ذَلِكَ قَولُهُ تَعَالَى:(فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَينَهُمْ). (النساء 65)، وَقَولُ الرَّسُولِ r: «لاَ يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يَكُونَ هَوَاهُ تَبَعاً لِمَا جِئْتُ بِهِ» أَخرَجَهُ ابْنُ أَبِي عَاصِمٍ فِي السُّنَّةِ. قَالَ النَّوَوِيُّ، بَعدَ أَنْ رَوَى الحَدِيثَ عَنْ عَبدِ اللهِ بْنِ عَمْروِ بْنِ العَاصِ فِي الأَربَعِينَ، هُوَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ. فَالَّذِي يَتَحَكَّمُ فِي الأُمَّةِ وَالفَردِ، وَيُسَيِّرُ إِرَادَةَ الأُمَّةِ وَالفَردِ، إِنَّما هُوَ مَا جَاءَ بِهِ الرَّسُولُ r. فَالأُمَّةُ وَالفَردُ كِلَاهُمَا يَخضَعُ لِلشَّرعِ، وَمِنْ هُنَا كَانَتِ السِّيَادَةُ لِلشَّرعِ. وَلِهَذَا فَإِنَّ الخَلِيفَةَ لَا يُبَايَعُ مِنْ قِبَلِ الأُمَّةِ كَأَجِيرٍ عِندَهَا لِيُنَفِّذَ لَهَا مَا تُرِيدُ، كَمَا هِيَ الحَالُ فِي النِّظَامِ الدِّيمُقرَاطِيِّ، وَإِنَّما يُبَايَعُ الخَلِيفَةُ مِنَ الأُمَّةِ عَلَى كِتَابِ اللهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ، لِيُنَفِّذَ كِتَابَ اللهِ وَسُنَّةَ رَسُولِهِ، أَيْ لِيُنَفِّذَ الشَّرعَ، لَا لِيُنَفِّذَ مَا يُرِيدُهُ النَّاسُ، حَتَّى لَو خَرَجَ النَّاسُ الَّذِينَ بَايَعُوهُ عَنِ الشَّرعِ قَاتَلَهُمْ حَتَّى يَرجِعُوا، وَمِنْ هَذَا الدَّلِيلِ استُنبِطَتْ قَاعِدَةُ: "السِّيَادَةُ لِلشَّرعِ لَا لِلشَّعْبِ".

وأما القاعدة الثانية: السُّلطَانُ لِلأُمَّةِ فَمَأخُوذَةٌ مِنْ جَعْلِ الشَّرعِ نَصْبَ الخَلِيفَةِ مِنْ قِبَلِ الأُمَّةِ, وَمِنْ جَعْلِ الخَلِيفَةِ يَأخُذُ السُّلْطَانَ بِـهَذِهِ البَيعَةِ. أَمَّا جَعْلُ الشَّرعِ نَصْبَ الخَلِيفَةِ مِنْ قِبَلِ الأُمَّةِ فَوَاضِحٌ فِي أَحَادِيثِ البَيعَةِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ: «بَايَعْنَا رَسُولَ اللَّهِ r عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ فِي الْمَنْشَطِ وَالْمَكْرَهِ» مُتَّفَقٌ عَلَيهِ، وَعَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبدِ اللهِ قَالَ: «بَايَعْتُ النَّبِيَّ r عَلَى السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ» مُتَّفَقٌ عَلَيهِ، وَعَنْ أَبِي هُرَيرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ r: «ثَلاثَةٌ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ: رَجُلٌ عَلَى فَضْلِ مَاءٍ بِالطَّرِيقِ يَمْنَعُ مِنْهُ ابْنَ السَّبِيلِ، وَرَجُلٌ بَايَعَ إِمَاماً لا يُبَايِعُهُ إِلَّا لِدُنْيَاهُ إِنْ أَعْطَاهُ مَا يُرِيدُ وَفَى لَهُ وَإِلَّا لَمْ يَفِ لَهُ، وَرَجُلٌ يُبَايِعُ رَجُلاً بِسِلْعَةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ فَحَلَفَ بِاللَّهِ لَقَدْ أُعْطِيَ بِهَا كَذَا وَكَذَا فَصَدَّقَهُ فَأَخَذَهَا وَلَمْ يُعْطَ بِهَا» مُتَّفَقٌ عَلَيهِ. فَالبَيعَةُ مِنْ قِبَلِ الـمُسلِمِينَ لِلخَلِيفَةِ, وَلَيسَتْ مِنْ قِبَلِ الخَلِيفَةِ لِلمُسلِمِينَ، فَهُمُ الَّذِينَ يُبَايِعُونَهُ، أَيْ يُقِيمُونَهُ حَاكِماً عَلَيهِمْ، وَمَا حَصَلَ مَعَ الخُلَفَاءِ الرَّاشِدِينَ أَنَّهُمْ إِنَّـمَا أَخَذُوا البَيعَةَ مِنَ الأُمَّةِ، وَمَا صَارُوا خُلَفَاءَ إِلَّا بِوَسَاطَةِ بَيعَةِ الأُمَّةِ لَهُمْ. وَأَمَّا جَعْلُ الخَلِيفَةِ يَأْخُذُ السُّلطَانَ بِهَذِهِ البَيعَةِ فَوَاضِحٌ فِي أَحَادِيثِ الطَّاعَةِ، وَفِي أَحَادِيثِ وَحْدَةِ الخِلَافَةِ. عَنْ عَبدِ اللهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ العَاصِ يَقُولُ: إِنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللهِ r يَقُولُ: «وَمَنْ بَايَعَ إِمَاماً فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ فَلْيُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ، فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ، فَاضْرِبُوا عُنُقَ الآخَرِ» أَخرَجَهُ مسلمٌ، وَعَنْ نَاِفعٍ قَالَ: قَالَ لِي عَبدُ اللهِ بْنُ عُمَرَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ r يَقُولُ: «مَنْ خَلَعَ يَداً مِنْ طَاعَةٍ لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لا حُجَّةَ لَهُ، وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً» أَخرَجَهُ مسلمٌ، وَعَنِ ابنِ عَبَّاسٍ عَنْ رَسُولِ اللهِ r: «مَنْ كَرِهَ مِنْ أَمِيرِهِ شَيْئاً فَلْيَصْبِرْ عَلَيْهِ، فَإِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ النَّاسِ خَرَجَ مِنْ السُّلْطَانِ شِبْراً فَمَاتَ عَلَيْهِ إِلَّا مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً». مُتَّفَقٌ عَلَيهِ, وَعَنْ أَبِي هُرَيرَةَ عَنِ النَّبِيِّ r قَالَ: «كَانَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ تَسُوسُهُمُ الأَنْبِيَاءُ، كُلَّمَا هَلَكَ نَبِيٌّ خَلَفَهُ نَبِيٌّ، وَإِنَّهُ لا نَبِيَّ بَعْدِي، وَسَيَكُونُ خُلَفَاءُ فَيَكْثُرُونَ، قَالُوا: فَمَا تَأْمُرُنَا؟ قَالَ: فُوا بِبَيْعَةِ الأَوَّلِ فَالأَوَّلِ، أَعْطُوهُمْ حَقَّهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ سَائِلُهُمْ عَمَّا اسْتَرْعَاهُمْ». مُتَّفَقٌ عَلَيهِ. فَهَذِهِ الأَحَادِيثُ تَدُلُّ عَلَى أَنَّ الخَلِيفَةَ إِنَّما أَخَذَ السُّلطَانَ بِهَذِهِ البَيعَةِ، إِذْ قَدْ أَوجَبَ اللهُ طَاعَتَهُ بِالبَيعَةِ، «مَنْ بَايَعَ إِمَامًا ... فَليُطِعْهُ». فَهُوَ قَدْ أَخَذَ الخِلَافَةَ بِالبَيعَةِ، وَوَجَبَتْ طَاعَتُهُ لِأَنَّهُ خَلِيفَةٌ قَد بُويِعَ، فَيَكُونُ قَدْ أَخَذَ السُّلطَانَ مِنَ الأُمَّةِ بِبَيعَتِهَا لَهُ وَوُجُوبِ طَاعَتِهَا لِـمَنْ بَايَعَتْهُ، أَيْ لِمَنْ لَهُ فِي عُنُقِهَا بَيعَةٌ، وَهَذَا يَدُلُّ عَلَى أَنَّ السُّلطَانَ لِلأُمَّةِ. عَلَى أَنَّ الرَّسُولَ rمَعَ كَونِهِ رَسُولاً فَإِنَّهُ أَخَذَ البَيعَةَ عَلَى النَّاسِ, وَهِيَ بَيعَةٌ عَلَى الحُكْمِ وَالسُّلطَانِ وَلَيسَتْ بَيعَةً عَلَى النُّبُوَّةِ، وَأَخَذَهَا عَلَى النِّسَاءِ وَالرِّجَالِ, وَلَـمْ يَأْخُـذْهَـا عَلَى الصِّغَارِ الَّذِينَ لَـمْ يَبلُغُوا الحُلُمَ، فَكَونُ الـمُسلِمِينَ هُمْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الخَلِيفَةَ وَيُبَـايِعُـونَهُ عَلَى العَمَلِ بِكِتَابِ اللهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ، وَكَونِ الخَلِيفَةَ إِنَّما يَأْخُذُ السُّلطَانَ بِهَذِهِ البَيعَةِ، دَلِيلٌ وَاضِحٌ عَلَى أَنَّ السُّلطَانَ لِلأُمَّةِ تُعطِيهِ مَنْ تَشَاءُ.

أما القاعدةُ الثالثةُ: وَهِيَ نَصْبُ خَلِيفَةٍ وَاحِدٍ فَرْضٌ عَلَى الـمُسلِمِينَ فَإِنَّ فَرْضِيَّةَ نَصْبِ الخَلِيفَةِ ثَابِتَةٌ فِي الحَدِيثِ الشَّريِفِ، فَقَدْ رُوِيَ عَنْ نَافِعٍ قَالَ: قَالَ لِي عَبدُ اللهِ بْنُ عُمَرَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ r يَقُولُ: «مَنْ خَلَعَ يَدًا مِنْ طَاعَةٍ لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لا حُجَّةَ لَهُ، وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً». أَخْرَجَهُ مسلمٌ مَنْ طَرِيقِ عَبدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ، وَوَجْهُ الاستِدلَالِ بِهَذَا الحَدِيثِ هُوَ أَنَّ الرَّسُولَ r أَوجَبَ عَلَى كُلِّ مُسلِمٍ أَنْ تَكُونَ فِي عُنُقِهِ بَيعَةٌ لِخَلِيفَةٍ, وَلَـمْ يُوجِبْ أَنْ يُبَايِعَ كُلُّ مُسلِمٍ الخَلِيفَةَ، فَالوَاجِبُ هُوَ وُجُودُ بَيعَةٍ فِي عُنُقِ كُلِّ مُسلِمٍ، أَيْ وُجُودُ خَلِيفَةٍ يَستَحِقُّ فِي عُنُقِ كُلِّ مُسلِمٍ بَيعَةً بِوُجُودِهِ. فَوُجُودُ الخَلِيفَةِ هُوَ الَّذِي يُوجِدُ فِي عُنُقِ كُلِّ مُسلِمٍ بَيعَةً سَوَاءٌ أَبَايَعَ بِالفِعْلِ أَمْ لَـمْ يُبَايِعْ. وَأَمَّا كَونُ الخَلِيفَةِ وَاحِداً فَلِمَا رُوِيَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الخُدْرِيِّ عَنْ رَسُولِ اللهِ r قَالَ: «إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَـيْنِ فَاقْتُلُوا الآخَرَ مِنْهُمَا». أَخرَجَهُ مسلمٌ، وَهَذَا صَرِيحٌ بِتَحرِيمِ أَنْ يَكُونَ لِلمُسلِمِينَ أَكثَرُ مِنْ خَلِيفَةٍ.

وَأَمَّا القَاعِـدَةُ الرَّابِـعَـةُ: وَهِيَ لِلخَلِيفَةِ وَحْدَهُ حَقُّ تَبَنِّي الأَحْكَامِ فَقَدْ ثَبَتَتْ بِإِجْمَاعِ الصَّحَـابَةِ، عَلَى أَنَّ لِلخَلِيفَةِ وَحْدَهُ حَقُّ تَبَنِّي الأَحكَامِ، وَمْن هَذَا الإِجْمَاعِ أُخِـذَتِ القَوَاعـِدُ الشَّرعِيَّةُ الـمَشهُورَةُ. (أَمْرُ الإِمَامِ يَرفَعُ الخِلَافَ)، (أَمْرُ الإِمَامِ نَافِذٌ)، (لِلسُّلطَانِ أَنْ يُحدِثَ مِنَ الأَقضِيَةِ بِقَدْرِ مَا يَحدُثُ مِنْ مُشكِلَاتٍ).

boloogh 09 11 2024

أيها المؤمنون:

نَكتَفي بِهذا القَدْرِ في هَذِه الحَلْقة, وَلِلحَدِيثِ بَقِيَّةٌ, مَوعِدُنَا مَعَكُمْ في الحَلْقةِ القادِمَةِ إنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى, فَإِلَى ذَلِكَ الحِينِ وَإِلَى أَنْ نَلْقَاكُمْ وَدَائِماً, نَترُكُكُم في عنايةِ اللهِ وحفظِهِ وأمنِهِ, سَائِلِينَ الْمَولَى تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَن يُعزَّنا بِالإسلام, وَأنْ يُعزَّ الإسلام بِنَا, وَأن يُكرِمَنا بِنَصرِه, وَأن يُقِرَّ أعيُننَا بِقيَامِ دَولَةِ الخِلافَةِ الرَّاشِدَةِ الثَّانِيَةِ عَلَىْ مِنْهَاْجِ النُّبُوَّةِ في القَريبِ العَاجِلِ, وَأَن يَجعَلَنا مِن جُنُودِهَا وَشُهُودِهَا وَشُهَدَائِها, إنهُ وَليُّ ذلكَ وَالقَادِرُ عَلَيهِ. نَشكُرُكُم, وَالسَّلامُ عَليكُم وَرَحمَةُ اللهِ وَبَركَاتُه.

More from null

Bir Kitap Üzerine Düşünceler: "İslami Psikolojinin Temellerinden" - On Beşinci Bölüm

Bir Kitap Üzerine Düşünceler: "İslami Psikolojinin Temellerinden"

Hazırlayan: Muhammed Ahmed en-Nadi

On Beşinci Bölüm

Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah'a, salât ve selâm muttakilerin önderi, peygamberlerin efendisi, âlemlere rahmet olarak gönderilen Efendimiz Muhammed'e, âline ve ashabının tamamına olsun. Ey merhametlilerin en merhametlisi, bizi de onlarla birlikte kıl, bizi de onların zümresinde haşret.

Değerli dinleyicilerimiz, Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu radyosunun dinleyicileri:

Esselamu aleyküm ve rahmetullahi ve berakatuhu. Bu bölümde, "İslami Psikolojinin Temellerinden" kitabına yönelik düşüncelerimize devam ediyoruz. İslami kişiliğin inşası, İslami zihniyete ve İslami psikolojiye özen gösterilmesi adına, Allah'ın yardımıyla deriz ki:

Ey Müslümanlar:

Geçen bölümde demiştik ki: Müslümanın, kardeşine gıyabında dua etmesi de sünnettir, aynı şekilde kardeşinden kendisine dua etmesini istemesi de sünnettir. Kardeşini sevdikten sonra onu ziyaret etmesi, onunla oturup kalkması, onunla Allah için iletişim kurması ve ona cömert davranması da sünnettir. Müslümanın, kardeşini sevindirmek için hoşuna gidecek şekilde karşılaması menduptur. Bu bölümde ek olarak diyoruz ki: Kardeşine hediye vermesi menduptur, Ebu Hureyre'nin Buhari'nin Edebü'l-Müfred'inde, Ebu Ya'la'nın Müsned'inde, Nesai'nin el-Küna'sında ve İbn Abdülber'in et-Temhid'inde rivayet ettiği hadise göre. Iraki: Senedi iyidir demiştir. İbn Hacer Telhisü'l-Habir'de: Senedi hasendir demiştir. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Hediyeleşin ki birbirinizi sevin."

Ayrıca, hediyesini kabul etmesi ve ona karşılık vermesi de menduptur. Buhari'nin Aişe'den rivayet ettiği hadiste şöyle demiştir: "Resulullah (s.a.v.) hediyeyi kabul eder ve ona karşılık verirdi."

İbn Ömer'in Ahmed, Ebu Davud ve Nesai'de rivayet ettiği hadiste şöyle demiştir: Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Allah'a sığınandan sığınmayı esirgemeyin, Allah adına isteyene verin, Allah adına yardım dileyene yardım edin, size bir iyilik yapana karşılık verin. Eğer bir şey bulamazsanız, ona dua edin, ta ki ona karşılık verdiğinizi anlayıncaya kadar."

Bu kardeşler arasındadır ve halkın yöneticilere hediyeleriyle alakası yoktur, çünkü o rüşvet gibidir, haramdır. Karşılık vermekten biri de: Allah sana hayır versin demektir.

Tirmizi, Üsame b. Zeyd'den (r.a.) rivayet etti, hasen sahih dedi. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kime bir iyilik yapılır da o da iyilik yapana: "Allah sana hayır versin" derse, o zaman övgüde bulunmuş olur." Övgü şükürdür, yani karşılıktır, özellikle de bundan başka bir şey bulamayanlar için. İbn Hibban'ın Sahih'inde Cabir b. Abdullah'tan rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: Peygamber (s.a.v.)'i şöyle derken duydum: "Kim bir iyilik görür de karşılığında övgüden başka bir şey bulamazsa, o zaman ona şükretmiştir. Kim de onu gizlerse, o zaman nankörlük etmiştir. Kim de batılla süslenirse, o zaman yalan elbisesi giymiş gibidir." Tirmizi'de hasen bir senetle Cabir b. Abdullah'tan rivayet edildiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kime bir şey verilirse, karşılığını versin. Eğer bulamazsa, o zaman onu övsün. Kim onu överse, o zaman ona şükretmiştir. Kim de onu gizlerse, o zaman nankörlük etmiştir. Kim de kendisine verilmemiş bir şeyle süslenirse, o zaman yalan elbisesi giymiş gibidir." Atıyye'yi inkâr etmek, onu örtmek ve gizlemek demektir.

Sahih bir senetle Ebu Davud ve Nesai, Enes'ten rivayet ettiler: "Muhacirler, ey Allah'ın Resulü, Ensar bütün ecri aldı, biz hiçbir kavmi onlardan daha çok verende, daha az bir şeyde daha iyi teselli edende görmedik ve gerçekten de ihtiyaçlarımızı karşıladılar, dediler. Resulullah (s.a.v.): Onları bununla övmüyor ve onlar için dua etmiyor musunuz? buyurdu. Onlar: Evet, dediler. Resulullah (s.a.v.): İşte o, ona denktir buyurdu."

Müslüman, az olana çok olana şükrettiği gibi şükretmeli ve kendisine iyilik yapan insanlara şükretmelidir. Abdullah b. Ahmed, Zevaid'inde hasen bir senetle Numan b. Beşir'den rivayet ettiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Az olana şükretmeyen çok olana da şükretmez, insanlara şükretmeyen Allah'a da şükretmez. Allah'ın nimetinden bahsetmek şükürdür, onu terk etmek küfürdür. Cemaat rahmettir, ayrılık azaptır."

Sünnetten biri de kardeşine bir iyilik için veya zorluğu kolaylaştırmak için şefaat etmektir. Buhari'nin Ebu Musa'dan rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: "Peygamber (s.a.v.) oturuyordu, o sırada bir adam geldi ve bir şey istedi veya bir ihtiyacını dile getirdi, yüzünü bize döndürdü ve şöyle buyurdu: Şefaat edin ki ecirlendirilesiniz ve Allah, peygamberinin diliyle dilediğini hükmetsin."

Müslim'in İbn Ömer'den, onun da Peygamber (s.a.v.)'den rivayet ettiğine göre, şöyle buyurmuştur: "Kim bir Müslüman kardeşine bir iyilik veya zorluğu kolaylaştırmak için bir sultana ulaşmasına vesile olursa, ayakların kaydığı günde sıratı geçmeye yardım edilir."

Müslümanın, kardeşinin onurunu gıyabında savunması da menduptur. Tirmizi'nin rivayet ettiğine göre, bu hadis hasendir, Ebu Derda'dan, Peygamber (s.a.v.)'den rivayet ettiğine göre, şöyle buyurmuştur: "Kim kardeşinin onurunu savunursa, Allah da kıyamet gününde onun yüzünden ateşi uzaklaştırır." Ebu Derda'nın bu hadisini Ahmed rivayet etmiştir ve senedinin hasen olduğunu söylemiştir, aynı şekilde Heysemi de böyle söylemiştir.

İshak b. Rahuye'nin Esma bint Yezid'den rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: Resulullah (s.a.v.)'i şöyle derken duydum: "Kim kardeşinin onurunu gıyabında savunursa, Allah'ın onu ateşten azat etmesi haktır."

Kudai, Müsnedü'ş-Şihab'da Enes'ten rivayet ettiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kim kardeşine gıyabında yardım ederse, Allah da ona dünyada ve ahirette yardım eder." Kudai bunu İmran b. Husayn'dan şu ekleme ile rivayet etmiştir: "Ve o, ona yardım etmeye muktedirdir." Ebu Davud ve Buhari'nin Edebü'l-Müfred'inde rivayet ettiğine göre, Zeyn Iraki: Senedi hasendir demiştir, Ebu Hureyre'den, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Mümin müminin aynasıdır, mümin müminin kardeşidir, nerede karşılaşırsa karşılaşsın, onun kayıplarını önler ve onu arkasından korur."

Ey Müslümanlar:

Bu bölümde ve bir önceki bölümde geçen şerefli nebevi hadislerden öğrendiniz ki, kim Allah için bir kardeşini severse, onu sevdiğini ona haber vermesi ve bildirmesi sünnettir. Müslümanın, kardeşine gıyabında dua etmesi de sünnettir. Aynı şekilde kardeşinden kendisine dua etmesini istemesi de sünnettir. Kardeşini sevdikten sonra onu ziyaret etmesi, onunla oturup kalkması, onunla Allah için iletişim kurması ve ona cömert davranması da sünnettir. Müslümanın, kardeşini sevindirmek için hoşuna gidecek şekilde karşılaması menduptur. Müslümanın, kardeşine hediye vermesi menduptur. Ayrıca, hediyesini kabul etmesi ve ona karşılık vermesi de menduptur.

Müslüman, kendisine iyilik yapan insanlara şükretmelidir. Sünnetten biri de kardeşine bir iyilik için veya zorluğu kolaylaştırmak için şefaat etmektir. Kardeşinin onurunu gıyabında savunması da menduptur. Öyleyse, Rabbimizin sevdiği ve razı olduğu gibi olmak için bu şer'i hükümlere ve diğer İslam hükümlerine bağlı kalalım ki, Rabbimiz bizde olanı değiştirsin, hallerimizi düzeltsin ve dünya ve ahiretin hayırlarına nail olalım?!

Değerli dinleyicilerim: Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu radyosunun dinleyicileri:

Bu bölümde bu kadarıyla yetiniyoruz, gelecek bölümlerde düşüncelerimize devam edeceğiz inşallah Teâlâ, o zamana kadar ve sizinle buluşana kadar sizi Allah'ın himayesine, korumasına ve güvenliğine bırakıyoruz. Bizi dinlediğiniz için teşekkür ederiz. Esselamu aleyküm ve rahmetullahi ve berakatuhu.

Ey Müslümanlar Biliniz! - Bölüm 15

Ey Müslümanlar Biliniz!

Bölüm 15

Hilafet devletinin yardımcı organlarından biri de, halifenin kendisiyle birlikte atadığı, hilafetin yükünü taşımada ve sorumluluklarını yerine getirmede ona yardımcı olan vezirlerdir. Hilafetin yüklerinin çokluğu, özellikle de hilafet devleti büyüyüp genişledikçe, halife bu yükü tek başına taşıyamaz hale gelir ve sorumluluklarını yerine getirmede kendisine yardımcı olacak birine ihtiyaç duyar. Ancak, İslam'daki vezir anlamı ile, günümüzdeki demokratik, kapitalist, laik veya diğer sistemlerdeki vezir anlamı karışmaması için, "vezir" kelimesini sınırlamadan kullanmak doğru değildir.