بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح104) مشروع الدستور- أحكام عامّة - دار الإسلام ودار الكفر
بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح104) مشروع الدستور- أحكام عامّة - دار الإسلام ودار الكفر

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنْعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ.

0:00 0:00
Speed:
October 11, 2024

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح104) مشروع الدستور- أحكام عامّة - دار الإسلام ودار الكفر


بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام
(ح104) مشروع الدستور- أحكام عامّة -
دار الإسلام ودار الكفر


الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنْعَامْ, وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ, وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ, وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ, والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ, خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ, وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ, الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ, وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ, فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ, وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ, وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ.


أيها المؤمنون:


السَّلامُ عَلَيكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ وَبَعدُ: نُتَابِعُ مَعَكُمْ سِلْسِلَةَ حَلْقَاتِ كِتَابِنا "بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام" وَمَعَ الحَلْقَةِ الرَّابِعَةِ بَعدَ المِائَةِ, وَعُنوَانُهَا: "مَشرُوعُ الدُّستُور - أحكَامٌ عَامَّة". نَتَأمَّلُ فِيهَا مَا جَاءَ فِي الصَّفحَةِ الثَّانِيَةِ وَالتِّسعِينَ مِنْ كِتَابِ "نظامُ الإسلام" لِلعَالِمِ والـمُفَكِّرِ السِّيَاسِيِّ الشَّيخِ تَقِيِّ الدِّينِ النَّبهَانِيِّ. يَقُولُ رَحِمَهُ اللهُ:


المادة 5- جَمِيعُ الَّذِينَ يَحمِلُونَ التَّابِعِيَّةَ الإِسلامِيَّةَ يَتَمَتَّعُونَ بِالحُقُوقِ وَالوَاجِبَاتِ الشَّرْعِيَّةِ.


المادة 6- لا يَجُوزُ لِلدَّولَةِ أنْ يَكُونَ لَدَيهَا أيُّ تَميِيزٍ بَينَ أفرَادِ الرَّعِيَّةِ فِي نَاحِيَةِ الحُكْمِ أوِ القَضَاءِ أو رِعَايَةِ الشُّؤُونِ أوْ مَا شَاكَلَ ذَلِكَ، بَلْ يَجِبُ أنْ تَنظُرَ لِلجَمِيعِ نَظْرَةً وَاحِدَةً بِغَضِّ النَّظَرِ عَنِ العُنصُرِ أوِ الدِّينِ أوِ اللَّونِ أوْ غَيرَ ذَلِكَ.


وَنَقُولُ رَاجِينَ مِنَ اللهِ عَفْوَهُ وَمَغْفِرَتَهُ وَرِضْوَانَهُ وَجَنَّتَهُ: أعَدَّ الشَّيخُ تَقِيُّ الدِّينِ النَّبهَانِيُّ هُوَ وَإِخوَانُهُ العُلَمَاءُ فِي حِزْبِ التَّحرِيرِ دُستُورَ الدَوْلَةِ الإِسْلامِيَّةِ حَتَّى يَدرُسَهُ المُسلِمُونَ وَهُمْ يَعْمَلُونَ لإِقَامَتِهَا, وَهَا هُوَ يُوَاصِلُ عَرْضَهُ عَلَيهِمْ, وَهَاتان هما الـمَادَّتَانِ الخَامِسَةُ والسَّادِسَةُ مِنهُ, وَقَدْ بَيَّـنَّا أَدِلَّتهمَا فِي إِحدَى عَشْرَةَ نُقطَة, وَهَا نَحنُ نُوَاصِلُ بَيَانَ الأَدِلَّةِ مِنْ خِلَالِ النُّقَاطِ الآتِيَةِ:


1. وَأمَّا بِالنِّسبَةِ لِدَارِ الإِسلامِ وَدَارِ الكُفْرِ، فَإِنَّ الرَّسُولَ صلى الله عليه وسلم قَدْ جَعَلَ الـمُسلِمِينَ الَّذِينَ يَعِيشُونَ خَارِجَ الدَّولَةِ وَلا يَكُونُونَ مِنْ رَعَايَاهَا مَحرُومِينَ مِمَّا يَتَمَتَّعُ بِهِ رَعَايَا الدَّولَةِ، فَعَنْ سُلَيمَانَ بْنِ بُرَيدَةَ عَنْ أبِيهِ قَالَ: «كَانَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أمَّرَ أمِيراً عَلَى جَيشٍ أو سَرِيَّةٍ أوصَاهُ فِي خَاصَّتِهِ بِتَقوَى اللهِ وَمَنْ مَعَهُ مِنَ الـمُسلِمِينَ خَيراً، ثُمَّ قَالَ: اغزُوا بِسمِ اللهِ فِي سَبِيلِ اللهِ، قَاتِلُوا مَنْ كَفَرَ بِاللهِ، اغزُوا وَلا تَغُلُّوا, وَلا تَغدُرُوا, وَلا تُمَثِّلُوا, وَلا تَقتُلُوا وَلِيدَةً، وَإِذَا لَقِيتَ عَدُوَّكَ مِنَ الـمُشرِكِينَ فَادعُهُمْ إِلَى ثَلاثِ خِصَالٍ أو خِلالٍ، فَأيَّتُهُنَّ مَا أجَابُوكَ فَاقبَلْ مِنْهُمْ وَكُفَّ عَنهُمْ: ادعُهُمْ إِلَى الإِسلامِ, فَإِنْ أجَابُوكَ فَاقبَلْ مِنهُمْ وَكُفَّ عَنهُمْ. ثُمَّ ادعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ الـمُهَاجِرِينَ، وَأخبِرْهُمْ أنَّهُمْ إِنْ فَعَلُوا ذَلِكَ فَلَهُمْ مَا لِلمُهَاجِرِينَ, وَعَلَيهِمْ مَا عَلَى المُهَاجِرِينَ، فَإِنْ أبَوا أنْ يَتَحَوَّلُوا مِنهَا فَأخْبِرْهُم ْأنَّهُم يَكُونُونَ كَأعرَابِ الـمُسلِمِينَ, يَجرِي عَلَيهِمُ الَّذِي يَجرِي عَلَى المُسلِمِينَ, وَلا يَكُونُ لَهْمْ فِي الفَيءِ وَالغَنِيمَةِ شَيءٌ إِلَّا أنْ يُجَاهِدُوا مَعَ الـمُسلِمِينَ».


2. فَهَذَا الحَدِيثُ صَرِيحٌ بِأنَّ مَنْ لا يَتَحَوَّلُ إِلَى دَارِ الإِسلامِ وَلَو كَانَ مُسلِماً لا يَملِكُ أيَّ حَقٍّ مِنْ حُقُوقِ الرَّعَوِيَّةِ. فَقَد دَعَاهُمُ الرَّسُولُ لأنْ يَدخُلُوا تَحْتَ سُلطَانِ الإِسلامِ حَتَّى يَكُونَ لَهُمْ مَا لِلمُسلِمِينَ وَعَلَيهِمْ مَا عَلَيهِمْ، إِذْ يَقُولُ: «ثُمَّ ادعُهُمْ إِلَى التَّحَوُّلِ مِنْ دَارِهِمْ إِلَى دَارِ المُهَاجِرِينَ, وَأخبِرْهُمْ أنَّهُمْ إِنْ فَعَلُوا ذَلِكَ فَلَهُمْ مَا لِلمُهَاجِرِينَ, وَعَلَيهِمْ مَا عَلَى المُهَاجِرِينَ». فَهَذَا نَصٌّ يَشتَرِطُ التَّحَوُّلَ لِيَكُونَ لَهُمْ مَا لَنَا وَعَلَيهِمْ مَا عَلَينَا، أيْ لِتَشمَلَهُمُ الأحكَامُ، وَلِهَذَا لا تَشمَلُ الأحْكَامُ الـمُسلِمَ الَّذِي فِي دَارِ الحَرْبِ, فَلا يُعْطَى حَقَّ الرَّعَوِيَّةِ، لأنَّهُ إِنَّمَا يَكسِبُهُ الشَّخْصُ إِذَا تَحَوَّلَ إِلَى دَارِ الإِسلامِ، وَيُحرَمُ مِنهُ إِذَا كَانَ فِي غَيرِ دَارِ الإِسلامِ. وَتَشمَلُ الأحْكَامُ الذِّمِّيَّ الَّذِي فِي دَارِ الإِسلامِ فَيُعطَى حَقَّ الرَّعَوِيَّةِ لأنَّهُ يَستَوطِنُ دَارَ الإِسلامِ.


3. وَإِقَامَةُ الشَّخْصِ فِي دَارِ الإِسلامِ أو فِي دَارِ الكُفْرِ هِيَ مَا يُعبَّرُ عَنهُ بِالتَّابِعِيَّةِ. فَتَابِعِيَّةُ الشَّخْصِ مَعنَاهَا الدَّارُ الَّتِي رَضِيَهَا مُقَاماً لَهُ، هَلْ هِيَ دَارُ كُفْرٍ أمْ دَارُ إِسلامٍ، فَإِنْ كَانَتْ دَارَ إِسلامٍ انطَبَقَ عَلَيهَا أحكَامُ دَارِ الإِسلامِ، فَيَكُونُ الشَّخْصُ حَامِلاً لِتَابِعِيَّةٍ إِسلامِيَّةٍ، وَإِنْ كَانَتِ الدَّارُ دَارَ كُفْرٍ انطَبَقَتْ عَلَيهَا أحْكَامُ دَارِ الكُفْرِ، فَلا يُعتَبَرُ الشَّخْصُ حَامِلاً لِلتَّابِعِيةَّ الإِسلامِيَّةِ، وَتُطَبَّقُ عَلَيهِ أحْكَامُ دَارُ الكُفْرِ.


4. وَتُعتَبَرُ الدَّارُ دَارَ إِسلامٍ إِذَا تَوَفَّرَ فِيهَا أمرَانِ: أحَدُهُمَا أنْ تَكُونَ مَحكُومَةً بِسُلطَانِ الإِسلامِ مُطَبَّقَةً عَلَيهَا أحْكَامُهُ، وَالثَّانِي أنْ يَكُونَ أمَانُهَا بِأَمَانِ الـمُسلِمِينَ أي بِسُلْطَانِهِمْ.


5. وَالدَّلِيلُ عَلَى ذَلِكَ هُوَ أنَّ كَلِمَتَي "دَارُ كُفْرٍ" وَ"دَارُ إِسلامٍ" اصطِلاحٌ شَرعِي ٌّوُضِعَ لِلبِلادِ التِي تَحْتَ سُلْطَانِ الإِسلامِ, وَالبِلادِ الَّتِي لَيسَتْ تَحْتَ سُلطَانِ الإِسلامِ، وَاستُنْبِطَ مِنْ مَجمُوعِ أحْكَامِ الَّذِينَ يَكُونُونَ تَحْتَ سُلْطَانِ الـمُسلِمِينَ, وَالَّذِينَ لا يَكُونُونَ تَحْتَ سُلطَانِ الـمُسلِمِينَ، وَدَلِيلُهُ هُوَ حَدِيثُ سُلَيمَانَ بْنِ بُرَيدَةَ: «وَأخبِرْهُمْ أنَّهُمْ إِنْ فَعَلُوا ذَلِكَ فَلَهُمْ مَا لِلمُهَاجِرِينَ وَعَلَيهِمْ مَا عَلَى الـمُهَاجِرِينَ». فَإِنَّ مَفهُومَهُ أنَّهُمْ إِنْ لَمْ يَتَحَوَّلُوا لا يَكُونُ لَهُمْ مَا لِلمُهَاجِرِينَ أيْ مَا لِمَنْ هُمْ مِنْ دَارِ الإِسلامِ، فَإِنَّ هَذَا الحَدِيثَ قَدْ بَيَّنَ اختِلافَ الأَحكَامِ بَينَ مَنْ يَتَحَوَّلُ إِلَى دَارِ الـمُهَاجِرِينَ, وَبَينَ مَنْ لا يَتَحَوَّلُ إِلَى دَارِ الـمُهَاجِرِينَ، وَدَارُ المُهَاجِرِينَ كَانَتْ هِيَ دَارَ الإِسلامِ, وَمَا عَدَاهَا كَانَ دَارَ كُفْرٍ، فَمِنْ هُنَا استُنبِطَ اصطِلاحُ دَارِ الإِسلامِ وَدَارِ الحَرْبِ, أو دَارِ الكُفْرِ.


6. فَتَكُونُ إِضَافَةُ الدَّارِ لِلحَرْبِ وَالكُفْرِ أو لِلإِسلامِ هِيَ إِضَافَةٌ لِلحُكْمِ وَالسُّلطَانِ. فَدَارُ الحَرْبِ أو دَارُ الكُفْرِ هِيَ البِلادُ الَّتِي تَحتَ سُلطَانِ أهْلِ الحَرْبِ وَلَو حُكْماً، وَدَارُ الإِسلامِ هِيَ الدَّارُ الَّتِي تَحْتَ سُلطَانِ أهْلِ الإِسلامِ.


7. وَمِنْ ذَلِكَ يَتَبَيَّنُ أنَّ اعتِبَارَ الدَّارِ لا بُدَّ أنْ يَتَحَقَّقَ فِيهِ السُّلطَانُ لِمَنْ تُنسَبُ إِلَيهِ، فَتَحقُّقُهُ شَرطٌ أسَاسِيٌّ. وَالسُّلطَانُ لا يَتَحَقَّقُ إِلَّا بِأمرَينِ:


أ‌- أحَدِهِمَا: رِعَايَةُ المَصَالِحِ بِأفكَارٍ مُعَيَّنَةٍ.


ب‌- وَالثَّانِي: القُوَّةُ الَّتِي تَحمِي الرَّعِيَّةَ, وَتُنَفِّذُ الأحكَامَ أيِ الأَمَانُ. وَمِنْ هُنَا جَاءَ اشتِرَاطُ الشَّرطَينِ الـمَذكُورَينِ: تَطبِيقُ أحْكَامِ الإِسلامِ, وَأن يَكُونَ أمَانُهَا بِأمَانِ المُسلِمِينَ.


8. هَذَا مِنْ نَاحِيَةِ الدَّلِيلِ عَلَى الشَّرطَينِ، ثُمَّ إِنَّهُ بِالنِّسبَةِ لِتَطبِيقِ أحْكَامِ الإِسلامِ, وَعَدَمِ تَطبِيقِ أحْكَامِ الكُفْرِ فَإِنَّ دَلِيلَهُ مَا وَرَدَ فِي حَدِيثِ عَوفِ بْنِ مَالِكٍ فِي شِرَارِ الأَئِمَّةِ حَيثُ جَاءَ: «قِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، أفَلا نُنَابِذُهُمْ بِالسَّيفِ؟ فَقَالَ: لا، مَا أقَامُوا فِيكُمُ الصَّلاةَ».


أيها المؤمنون:


نَكتَفي بِهذا القَدْرِ في هَذِه الحَلْقة, وَلِلحَدِيثِ بَقِيَّةٌ, مَوعِدُنَا مَعَكُمْ في الحَلْقةِ القادِمَةِ إنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى, فَإِلَى ذَلِكَ الحِينِ وَإِلَى أَنْ نَلْقَاكُمْ وَدَائِماً, نَترُكُكُم في عنايةِ اللهِ وحفظِهِ وأمنِهِ, سَائِلِينَ الْمَولَى تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَن يُعزَّنا بِالإسلام, وَأنْ يُعزَّ الإسلام بِنَا, وَأن يُكرِمَنا بِنَصرِه, وَأن يُقِرَّ أعيُننَا بِقيَامِ دَولَةِ الخِلافَةِ الرَّاشِدَةِ الثَّانِيَةِ عَلَىْ مِنْهَاْجِ النُّبُوَّةِ في القَريبِ العَاجِلِ, وَأَن يَجعَلَنا مِن جُنُودِهَا وَشُهُودِهَا وَشُهَدَائِها, إنهُ وَليُّ ذلكَ وَالقَادِرُ عَلَيهِ. نَشكُرُكُم عَلى حُسنِ استِمَاعِكُم, وَالسَّلامُ عَليكُم وَرَحمَةُ اللهِ وَبَركَاتُه.

More from null

Bir Kitap Üzerine Düşünceler: "İslami Psikolojinin Temellerinden" - On Beşinci Bölüm

Bir Kitap Üzerine Düşünceler: "İslami Psikolojinin Temellerinden"

Hazırlayan: Muhammed Ahmed en-Nadi

On Beşinci Bölüm

Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah'a, salât ve selâm muttakilerin önderi, peygamberlerin efendisi, âlemlere rahmet olarak gönderilen Efendimiz Muhammed'e, âline ve ashabının tamamına olsun. Ey merhametlilerin en merhametlisi, bizi de onlarla birlikte kıl, bizi de onların zümresinde haşret.

Değerli dinleyicilerimiz, Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu radyosunun dinleyicileri:

Esselamu aleyküm ve rahmetullahi ve berakatuhu. Bu bölümde, "İslami Psikolojinin Temellerinden" kitabına yönelik düşüncelerimize devam ediyoruz. İslami kişiliğin inşası, İslami zihniyete ve İslami psikolojiye özen gösterilmesi adına, Allah'ın yardımıyla deriz ki:

Ey Müslümanlar:

Geçen bölümde demiştik ki: Müslümanın, kardeşine gıyabında dua etmesi de sünnettir, aynı şekilde kardeşinden kendisine dua etmesini istemesi de sünnettir. Kardeşini sevdikten sonra onu ziyaret etmesi, onunla oturup kalkması, onunla Allah için iletişim kurması ve ona cömert davranması da sünnettir. Müslümanın, kardeşini sevindirmek için hoşuna gidecek şekilde karşılaması menduptur. Bu bölümde ek olarak diyoruz ki: Kardeşine hediye vermesi menduptur, Ebu Hureyre'nin Buhari'nin Edebü'l-Müfred'inde, Ebu Ya'la'nın Müsned'inde, Nesai'nin el-Küna'sında ve İbn Abdülber'in et-Temhid'inde rivayet ettiği hadise göre. Iraki: Senedi iyidir demiştir. İbn Hacer Telhisü'l-Habir'de: Senedi hasendir demiştir. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Hediyeleşin ki birbirinizi sevin."

Ayrıca, hediyesini kabul etmesi ve ona karşılık vermesi de menduptur. Buhari'nin Aişe'den rivayet ettiği hadiste şöyle demiştir: "Resulullah (s.a.v.) hediyeyi kabul eder ve ona karşılık verirdi."

İbn Ömer'in Ahmed, Ebu Davud ve Nesai'de rivayet ettiği hadiste şöyle demiştir: Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Allah'a sığınandan sığınmayı esirgemeyin, Allah adına isteyene verin, Allah adına yardım dileyene yardım edin, size bir iyilik yapana karşılık verin. Eğer bir şey bulamazsanız, ona dua edin, ta ki ona karşılık verdiğinizi anlayıncaya kadar."

Bu kardeşler arasındadır ve halkın yöneticilere hediyeleriyle alakası yoktur, çünkü o rüşvet gibidir, haramdır. Karşılık vermekten biri de: Allah sana hayır versin demektir.

Tirmizi, Üsame b. Zeyd'den (r.a.) rivayet etti, hasen sahih dedi. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kime bir iyilik yapılır da o da iyilik yapana: "Allah sana hayır versin" derse, o zaman övgüde bulunmuş olur." Övgü şükürdür, yani karşılıktır, özellikle de bundan başka bir şey bulamayanlar için. İbn Hibban'ın Sahih'inde Cabir b. Abdullah'tan rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: Peygamber (s.a.v.)'i şöyle derken duydum: "Kim bir iyilik görür de karşılığında övgüden başka bir şey bulamazsa, o zaman ona şükretmiştir. Kim de onu gizlerse, o zaman nankörlük etmiştir. Kim de batılla süslenirse, o zaman yalan elbisesi giymiş gibidir." Tirmizi'de hasen bir senetle Cabir b. Abdullah'tan rivayet edildiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kime bir şey verilirse, karşılığını versin. Eğer bulamazsa, o zaman onu övsün. Kim onu överse, o zaman ona şükretmiştir. Kim de onu gizlerse, o zaman nankörlük etmiştir. Kim de kendisine verilmemiş bir şeyle süslenirse, o zaman yalan elbisesi giymiş gibidir." Atıyye'yi inkâr etmek, onu örtmek ve gizlemek demektir.

Sahih bir senetle Ebu Davud ve Nesai, Enes'ten rivayet ettiler: "Muhacirler, ey Allah'ın Resulü, Ensar bütün ecri aldı, biz hiçbir kavmi onlardan daha çok verende, daha az bir şeyde daha iyi teselli edende görmedik ve gerçekten de ihtiyaçlarımızı karşıladılar, dediler. Resulullah (s.a.v.): Onları bununla övmüyor ve onlar için dua etmiyor musunuz? buyurdu. Onlar: Evet, dediler. Resulullah (s.a.v.): İşte o, ona denktir buyurdu."

Müslüman, az olana çok olana şükrettiği gibi şükretmeli ve kendisine iyilik yapan insanlara şükretmelidir. Abdullah b. Ahmed, Zevaid'inde hasen bir senetle Numan b. Beşir'den rivayet ettiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Az olana şükretmeyen çok olana da şükretmez, insanlara şükretmeyen Allah'a da şükretmez. Allah'ın nimetinden bahsetmek şükürdür, onu terk etmek küfürdür. Cemaat rahmettir, ayrılık azaptır."

Sünnetten biri de kardeşine bir iyilik için veya zorluğu kolaylaştırmak için şefaat etmektir. Buhari'nin Ebu Musa'dan rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: "Peygamber (s.a.v.) oturuyordu, o sırada bir adam geldi ve bir şey istedi veya bir ihtiyacını dile getirdi, yüzünü bize döndürdü ve şöyle buyurdu: Şefaat edin ki ecirlendirilesiniz ve Allah, peygamberinin diliyle dilediğini hükmetsin."

Müslim'in İbn Ömer'den, onun da Peygamber (s.a.v.)'den rivayet ettiğine göre, şöyle buyurmuştur: "Kim bir Müslüman kardeşine bir iyilik veya zorluğu kolaylaştırmak için bir sultana ulaşmasına vesile olursa, ayakların kaydığı günde sıratı geçmeye yardım edilir."

Müslümanın, kardeşinin onurunu gıyabında savunması da menduptur. Tirmizi'nin rivayet ettiğine göre, bu hadis hasendir, Ebu Derda'dan, Peygamber (s.a.v.)'den rivayet ettiğine göre, şöyle buyurmuştur: "Kim kardeşinin onurunu savunursa, Allah da kıyamet gününde onun yüzünden ateşi uzaklaştırır." Ebu Derda'nın bu hadisini Ahmed rivayet etmiştir ve senedinin hasen olduğunu söylemiştir, aynı şekilde Heysemi de böyle söylemiştir.

İshak b. Rahuye'nin Esma bint Yezid'den rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: Resulullah (s.a.v.)'i şöyle derken duydum: "Kim kardeşinin onurunu gıyabında savunursa, Allah'ın onu ateşten azat etmesi haktır."

Kudai, Müsnedü'ş-Şihab'da Enes'ten rivayet ettiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kim kardeşine gıyabında yardım ederse, Allah da ona dünyada ve ahirette yardım eder." Kudai bunu İmran b. Husayn'dan şu ekleme ile rivayet etmiştir: "Ve o, ona yardım etmeye muktedirdir." Ebu Davud ve Buhari'nin Edebü'l-Müfred'inde rivayet ettiğine göre, Zeyn Iraki: Senedi hasendir demiştir, Ebu Hureyre'den, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Mümin müminin aynasıdır, mümin müminin kardeşidir, nerede karşılaşırsa karşılaşsın, onun kayıplarını önler ve onu arkasından korur."

Ey Müslümanlar:

Bu bölümde ve bir önceki bölümde geçen şerefli nebevi hadislerden öğrendiniz ki, kim Allah için bir kardeşini severse, onu sevdiğini ona haber vermesi ve bildirmesi sünnettir. Müslümanın, kardeşine gıyabında dua etmesi de sünnettir. Aynı şekilde kardeşinden kendisine dua etmesini istemesi de sünnettir. Kardeşini sevdikten sonra onu ziyaret etmesi, onunla oturup kalkması, onunla Allah için iletişim kurması ve ona cömert davranması da sünnettir. Müslümanın, kardeşini sevindirmek için hoşuna gidecek şekilde karşılaması menduptur. Müslümanın, kardeşine hediye vermesi menduptur. Ayrıca, hediyesini kabul etmesi ve ona karşılık vermesi de menduptur.

Müslüman, kendisine iyilik yapan insanlara şükretmelidir. Sünnetten biri de kardeşine bir iyilik için veya zorluğu kolaylaştırmak için şefaat etmektir. Kardeşinin onurunu gıyabında savunması da menduptur. Öyleyse, Rabbimizin sevdiği ve razı olduğu gibi olmak için bu şer'i hükümlere ve diğer İslam hükümlerine bağlı kalalım ki, Rabbimiz bizde olanı değiştirsin, hallerimizi düzeltsin ve dünya ve ahiretin hayırlarına nail olalım?!

Değerli dinleyicilerim: Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu radyosunun dinleyicileri:

Bu bölümde bu kadarıyla yetiniyoruz, gelecek bölümlerde düşüncelerimize devam edeceğiz inşallah Teâlâ, o zamana kadar ve sizinle buluşana kadar sizi Allah'ın himayesine, korumasına ve güvenliğine bırakıyoruz. Bizi dinlediğiniz için teşekkür ederiz. Esselamu aleyküm ve rahmetullahi ve berakatuhu.

Ey Müslümanlar Biliniz! - Bölüm 15

Ey Müslümanlar Biliniz!

Bölüm 15

Hilafet devletinin yardımcı organlarından biri de, halifenin kendisiyle birlikte atadığı, hilafetin yükünü taşımada ve sorumluluklarını yerine getirmede ona yardımcı olan vezirlerdir. Hilafetin yüklerinin çokluğu, özellikle de hilafet devleti büyüyüp genişledikçe, halife bu yükü tek başına taşıyamaz hale gelir ve sorumluluklarını yerine getirmede kendisine yardımcı olacak birine ihtiyaç duyar. Ancak, İslam'daki vezir anlamı ile, günümüzdeki demokratik, kapitalist, laik veya diğer sistemlerdeki vezir anlamı karışmaması için, "vezir" kelimesini sınırlamadan kullanmak doğru değildir.