بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام  (ح222) يعطى المحتاج من بيت المال ما يمكنه من استغلال أرضه،  تتحقق الملكية العامة في ثلاثة أشياء
بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام  (ح222) يعطى المحتاج من بيت المال ما يمكنه من استغلال أرضه،  تتحقق الملكية العامة في ثلاثة أشياء

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنْعَامْ، وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ، وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ، وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ، والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ، خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ، وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ، الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ، وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ، فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ، وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ، وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ.

0:00 0:00
Speed:
February 06, 2025

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام (ح222) يعطى المحتاج من بيت المال ما يمكنه من استغلال أرضه، تتحقق الملكية العامة في ثلاثة أشياء

بلوغ المرام من كتاب نظام الإسلام

(ح222) يعطى المحتاج من بيت المال ما يمكنه من استغلال أرضه،

تتحقق الملكية العامة في ثلاثة أشياء

الحَمْدُ للهِ ذِي الطَّولِ وَالإِنْعَامْ، وَالفَضْلِ وَالإِكرَامْ، وَالرُّكْنِ الَّذِي لا يُضَامْ، وَالعِزَّةِ الَّتِي لا تُرَامْ، والصَّلاةُ وَالسَّلامُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ خَيرِ الأنَامِ، خَاتَمِ الرُّسُلِ العِظَامْ، وَآلِهِ وَصَحْبِهِ وَأتبَاعِهِ الكِرَامْ، الَّذِينَ طَبَّقُوا نِظَامَ الإِسلامْ، وَالتَزَمُوا بِأحْكَامِهِ أيَّمَا التِزَامْ، فَاجْعَلْنَا اللَّهُمَّ مَعَهُمْ، وَاحشُرْنا فِي زُمرَتِهِمْ، وثَبِّتنَا إِلَى أنْ نَلقَاكَ يَومَ تَزِلُّ الأقدَامُ يَومَ الزِّحَامْ. 

أيها المؤمنون:

السَّلامُ عَلَيكُمْ وَرَحْمَةُ اللهِ وَبَرَكَاتُهُ وَبَعدُ: نُتَابِعُ مَعَكُمْ سِلْسِلَةَ حَلْقَاتِ كِتَابِنا: "بُلُوغُ المَرَامِ مِنْ كِتَابِ نِظَامِ الِإسْلَامِ" وَمَعَ الحَلْقَةِ الثَّانِيَةِ وَالعِشْرِينَ بَعْدَ المِائَتَينِ، وَعُنوَانُهَا: "يعطى المحتاج من بيت المال ما يمكنه من استغلال أرضه، تحقق الملكية العامة في ثلاثة أشياء". نَتَأمَّلُ فِيهَا مَا جَاءَ فِي الصَّفحَةِ الرَّابِعَةِ وَالعِشْرِينَ بَعْدَ المِائَةِ مِنْ كِتَابِ "نظامُ الإسلام" لِلعَالِمِ والمُفَكِّرِ السِّيَاسِيِّ الشَّيخِ تَقِيِّ الدِّينِ النَّبهَانِيِّ. يَقُولُ رَحِمَهُ اللهُ:

المادة 136: يُجْبَرُ كُلُّ مَنْ مَلَكَ أَرْضاً عَلَى استِغْلَالِهَا، وَيُعْطَى المُحْتَاجُ مِنْ بَيتِ المَالِ مَا يُمَكِّنُهُ مِنْ هَذَا الاستِغْلَالِ. وَكُلُّ مَنْ يُهْمِلُ الأَرْضَ ثَلَاثَ سِنِينَ مِنْ غَيرِ استِغْلَالٍ تُؤْخَذُ مِنهُ وَتُعْطَى لِغَيرِهِ.

المادة 137: تَتَحَقَّقُ المِلْكِيَّةُ العَامَّةُ فِي ثَلَاثَةِ أَشْيَاءَ هِيَ:

أ - كُلُّ مَا هُوَ مِنْ مَرَافِقِ الجَمَاعَةِ كَسَاحَاتِ البَلَدِ.

ب- المَعَادِنُ الَّتِي لَا تَنقَطِعُ كَمَنَابِعِ البِترُولِ.

جـ- الأَشْيَاءُ الَّتِي طَبِيعَتُهَا تَمْنَعُ اختِصَاصَ الفَردِ بِحِيَازَتِهَا كَالأَنْهَارِ.

وَنَقُولُ رَاجِينَ مِنَ اللهِ عَفْوَهُ وَمَغْفِرَتَهُ وَرِضْوَانَهُ وَجَنَّتَهُ: يَا أُمَّةَ الإِيمَانْ، يَا أُمَّةَ القُرآنْ، يَا أُمَّةَ الإِسلَامْ، يَا أُمَّةَ التَّوحِيدْ، يَا مَنْ آمَنتُمْ بِاللهِ رَبّاً، وَبِمُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم نَبِيّاً وَرَسُولاً، وَبِالقُرآنِ الكَرِيمِ مِنهَاجاً وَدُستُوراً، وَبِالإسلَامِ عَقِيدَةً وَنِظَاماً لِلْحَياَة، أَيُّهَا المُسلِمُون فِي كُلِّ مَكَانْ، فَوقَ كُلِّ أَرضٍ، وَتَحتَ كُلِّ سَمَاءْ، يَا خَيرَ أُمَّةٍ أُخرِجَتْ لِلنَّاسِ، أَيُّهَا المُؤمِنُونَ الغَيُورُونَ عَلَى دِينِكُمْ وَأُمَّتِكُمْ. أعَدَّ الشَّيخُ تَقِيُّ الدِّينِ النَّبهَانِيُّ هُوَ وَإِخوَانُهُ العُلَمَاءُ فِي حِزْبِ التَّحرِيرِ دُستُورَ الدَوْلَةِ الإِسْلامِيَّةِ، وَهَا هُوَ يُوَاصِلُ عَرْضَهُ عَلَيكُمْ حَتَّى تدرُسُوهُ وَأنتمْ تَعْمَلُونَ مَعَنَا لإِقَامَتِهَا، وَهَاتَانِ هُمَا المَادَّتَانِ: السَّادِسَةُ وَالثَّلاثُونَ بَعْدَ المِائَةِ، وَالسَّابِعَةُ وَالثَّلَاثُونَ بَعْدَ المِائَةِ. وَإِلَيكُمْ بَيَانَ أَدِلَّةِ هَذِهِ المَادَّةِ مِنْ كِتَابِ مَقَدِّمَةِ الدُّستُورِ:

222

أولا: تتمة المادة 136: وَأَمَّا إِعْطَاءُ الفَلَّاحِينَ مِنْ بَيتِ المَالِ مَا يُمَكِّنُهُمْ مِنْ زِرَاعَةِ أَرضِهِمْ فَإِنَّ دَلِيلَهُ مَا فَعَلَهُ عُمَرُ فِي العِرَاقِ، فَإِنَّهُ لَمَّا فُتِحَتِ العِرَاقُ تَرَكَ الأَرْضَ تَحْتَ يَدِ أَهْلِهَا، وَلَمْ يَقْسِمْهَا عَلَى المُحَارِبِينَ مَعَ أَنَّهَا مِنَ الغَنَائِمِ، وَأَعْطَى الفَلَّاحِينَ مَالاً مِنْ بَيتِ المَالِ يَتَقَوُّونَ بِهِ عَلَى زِرَاعَةِ أَرضِهِمْ، مَعَ أَنَّهُمْ لَمْ يَكُونُوا قَدْ أَسْلَمُوا بَعْدُ، وَمَعَ أَنَّ الفَلَّاحِينَ بِوَصْفِهِمْ فَلَّاحِينَ لَيسُوا مِمَّنْ يَستَحِقُّونَ شَيئاً عَلَى بَيتِ المَالِ مَا دَامُوا يَمْلِكُونَ أَرْضاً فَلَا يَدْخُلُونَ فِي الفُقَرَاءِ.

فَهَذَانِ الأَمْرَانِ مِمَّا يُنكَرُ مِثْلُهُمَا لِمُخَالَفَتِهِمَا لِأَحْكَامِ الغَنَائِمِ وَأَحْكَامِ بَيْتِ المَالِ.

أَمَّا الأَمْرُ الأَوَّلُ: وَهُو تَرْكُ الأَرْضِ الَّتِي غُنِمَتْ تَحْتَ يَدِ أَهْلِهَا، وَعَدَمُ تَقْسِيمِهَا عَلَى المُحَارِبِينَ فَقَدْ وُجِدَ فِي الصَّحَابَةِ مَنْ يُنْكِرُهُ عَلَى عُمَرَ، وَصَارَ فِيهِ نِقَاشٌ بَينَ عُمَرَ وَبَينَهُمْ.

وَأَمَّا الأمر الثاني: وَهُوَ إِعْطَاءُ الفَلَّاحِينَ فِي العِرَاقِ مِنْ بَيتِ المَالِ مَالاً لِزِرَاعَةِ أَرْضِهِمْ، فَلَمْ يُنْكِرْهُ عَلَى عُمَرَ أَحَدٌ، فَكَانَ إِجْمَاعاً سُكُوتِيّاً عَلَى أَنَّ الفَلَّاحِينَ يُعْطَوْنَ مِنْ بَيْتِ المَالِ مَا يُمَكِّنُهُمْ مِنْ زِرَاعَةِ أَرْضِهِمْ. وَهَذِهِ كُلُّهَا هِيَ أَدِلَّةُ هَذِهِ المَادَّةِ.

ثانيا: المادة 137: دَلِيلُهَا هُوَ دَلِيلُ المَادَّةِ التَّاسِعَةِ وَالعِشْرِينَ وَمِائَةٍ السَّابِقَةِ:

فالفقرة (جـ) مِنْهَا دَلِيلُهَا إِقْرَارُ الرَّسُولِ صلى الله عليه وسلم النَّاسَ عَلَى اشْتِرَاكِهِمْ فِي مِلْكِيَّةِ الطَّرِيقِ العَامِّ وَقَولُهُ عَلَيهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ: «مِنىً مُنَاخُ مَنْ سَبَقَ». (أَخْرَجَهُ التِّرمِذِيُّ عَنْ عَائِشَةَ رضي الله عنها، وَقَالَ: حَسَنٌ صَحِيحٌ، وَابنُ خُزَيـمَةَ فِي صَحِيحِه)، أَيْ مِنىً، وَهِيَ المَكَانُ المَعْرُوفُ بِالحِجَازِ، مِلْكٌ لِجَمِيعِ النَّاسِ. فَمَنْ سَبَقَ إِلَى مَكَانٍ، وَأَنَاخَ فِيهِ فَهُوَ لَهُ.

وأما الفقرة (ب) فَدَلِيلُهَا مَا رُوِيَ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى بُنِ قَيسٍ المَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبْيَضِ بْنِ حَمَّالَ قَالَ: «اسْتَقْطَعْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم مَعْدِنَ المِلْحِ بِمَأْرِبَ فَأَقْطَعَنِيهُ، فَقِيلَ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّهُ بِمَنْزِلَةِ الْمَاءِ الْعِدِّ - يَعنِي أَنَّهُ لَا يَنْقَطِعُ - فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: فَلاَ إِذَنْ».(أَخرَجَهُ النَّسَائِيُّ).

وَالمَاءُ العِدُّ: الَّذِي لَا يَنقَطِعُ. شَبَّهَ مَعْدِنِ المِلْحِ بِالمَاءِ لِعَدَمِ انقِطَاعِهِ. وَلَيسَ المُرَادَ هُنَا المِلْحُ، وَإِنَّمَا المُرَادُ المَعْدَنُ بِدَلِيلِ: أَنَّهُ لَمَّا عَلِمَهُ أَنَّهُ لَا يَنقَطِعُ مَنَعَهُ، مَعَ أَنَّهُ يَعْلَمُ أَنَّهُ مِلْحٌ، وَأَقْطَعَهُ مِنْ أَوَّلِ الأَمْرِ، فَالمَنْعُ لِكُونِهِ مَعْدِناً لَا يَنْقَطِعُ، قَالَ أَبُو عُبَيدٍ: «فَلَمَّا تَبَيَّنَ لِلْنَبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ مَاءٌ عِدٌ ارْتَجَعَهُ مِنْهُ، لأَنَّ سُنَّةَ رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم فِي الكَلأِ وَالنَّارِ وَالْمَاءِ أَنَّ النَّاسَ جَمِيعاً فِيهِ شُرَكَاءُ، فَكَرِهَ أَنْ يَجْعَلَهُ لِرَجُلٍ يَحُوزُهُ دُونَ سِواهُ». وَعَلَى هَذَا فَكُلُّ مَعْدِنٍ مِنَ المَعَادِنِ الَّتِي لَا تَنْقَطِعُ، أَيْ غَيرُ مَحْدُودَةِ المِقْدَارِ بِكَمِّيَّةٍ قَلِيلَةٍ، فَإِنَّهُ مِلْكِيَّةٌ عَامَّةٌ. أَمَّا إِنْ كَانَ مَحْدُودَ المِقْدَارِ بِكَمِّيَّةٍ قَلِيلَةٍ فَلَا يَكُونُ مْلْكِيَّةً عَامَّةً، بِدَلِيلِ الحَدِيثِ.

وأما الفقرة (أ) فَدَلِيلُهَا قَولُ الرَّسُولِ صلى الله عليه وسلم مِنْ طَرِيقِ أَبِي خُرَّاشَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم: «الْمُسْلِمُونَ شُرَكَاءُ فِي ثَلاَثٍ: الْمَاءِ والكلأ وَالنَّارِ». (أَخرَجَهُ أَحْمَدُ). وَقَولُهُ صلى الله عليه وسلم: «ثَلاثٌ لا يُمْنَعْنَ: الْمَاءُ وَالْكَلأُ وَالنَّارُ».(أَخْرَجَهُ ابنُ مَاجَه مِنْ طَرِيقِ أَبِي هُرَيرَةَ)، وَهَذَا الحَدِيثُ مُعَلَّلٌ بِأَنَّ مَنْعَهَا إِنَّمَا هُوَ لِأَنَّهَا مِنْ مَرَافِقِ الجَمَاعَةِ.

فَالرَّسُولُ صلى الله عليه وسلم أَبَاحَ مِلْكِيَّةَ المَاءِ فِي الطَّائِفِ وَخَيبَرَ لِلأَفْرَادِ، وَامتَلَكُوهُ بِالْفِعْلِ لِسَقْيِ زَرْعِهِمْ وَبَسَاتِينِهِمْ دُونَ غَيرِهِمْ، فَلَو كَانَتِ الشَّرِكَةُ فِي المَاءِ مُطْلَقاً مِنْ حَيثُ هُوَ لَمَا سَمَحَ لِلأَفْرَادِ أَنْ يَمْتَلِكُوهُ. فَمِنْ قَولِ الرَّسُولِ صلى الله عليه وسلم: «الْمُسْلِمُونَ شُرَكَاءُ فِي ثَلاَثٍ: الْمَاءِ ...»، وَقَولِهِ: «ثَلاثٌ لا يُمْنَعْنَ: الْمَاءُ ...»، وَمِنْ إِبَاحَتِهِ عَلَيهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ لِلأَفْرَادِ أَنْ يَمتَلِكُوا المَاءَ، تُستَنْبَطُ عِلَّةُ الشَّرَاكَةِ فِي المَاءِ وَالكَلأِ وَالنَّارِ، وَهِيَ كَونُهَا مِنْ مَرَافِقِ الجَمَاعَةِ الَّتِي لَا تَستَغْنِي عَنْهَا، فَكُلُّ مَا يَتَحَقَّقُ فِيهِ كَونُهُ مِنْ مَرَافِقِ الجَمَاعَةِ كَسَاحَاتِ البَلْدَةِ، وَأَحْرَاشِ الاحتِطَابِ، وَمَرَاعِي المَاشِيَةِ، فَإِنَّهُ يَكُونُ مِلْكِيَّةً عَامَّةً.

هَذِهِ هِيَ أَدِلَّةُ المِلْكِيَّةِ العَامَّةِ، وَأَمَّا دَلِيلُ كَونِ هَذِهِ الثَّلَاثِ لَيسَ غَير، هِيَ المِلْكِيَّةَ العَامَّةَ فَإِنَّهُ الاستِقْرَاءُ، فَقَدْ جَرَى استِقْرَاءُ الأَدِلَّةِ الَّتِي تَدُلُّ عَلَى المِلْكِيَّةِ العَامَّةِ، فَوُجِدَ أَنَّهَا مَحْصُورَةٌ فِي هَذِهِ الأَنْوَاعِ الثَّلَاثَةِ، وَبِهَذَا يَظْهَرُ الدَّلِيلُ عَلَى هَذِهِ المَادَّةِ.

أيها المؤمنون:

نَكتَفي بِهذا القَدْرِ في هَذِه الحَلْقة، وَلِلحَدِيثِ بَقِيَّةٌ، مَوعِدُنَا مَعَكُمْ في الحَلْقةِ القادِمَةِ إنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَى، فَإِلَى ذَلِكَ الحِينِ وَإِلَى أَنْ نَلْقَاكُمْ وَدَائِماً، نَترُكُكُم في عنايةِ اللهِ وحفظِهِ وأمنِهِ، سَائِلِينَ الْمَولَى تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَن يُعزَّنا بِالإسلام، وَأنْ يُعزَّ الإسلام بِنَا، وَأن يُكرِمَنا بِنَصرِه، وَأن يُقِرَّ أعيُننَا بِقيَامِ دَولَةِ الخِلافَةِ الرَّاشِدَةِ الثَّانِيَةِ عَلَىْ مِنْهَاْجِ النُّبُوَّةِ في القَريبِ العَاجِلِ، وَأَن يَجعَلَنا مِن جُنُودِهَا وَشُهُودِهَا وَشُهَدَائِها، إنهُ وَليُّ ذلكَ وَالقَادِرُ عَلَيهِ. نَشكُرُكُم عَلى حُسنِ استِمَاعِكُم، وَالسَّلامُ عَليكُم وَرَحمَةُ اللهِ وَبَركَاتُه.

More from null

Bir Kitap Üzerine Düşünceler: "İslami Psikolojinin Temellerinden" - On Beşinci Bölüm

Bir Kitap Üzerine Düşünceler: "İslami Psikolojinin Temellerinden"

Hazırlayan: Muhammed Ahmed en-Nadi

On Beşinci Bölüm

Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah'a, salât ve selâm muttakilerin önderi, peygamberlerin efendisi, âlemlere rahmet olarak gönderilen Efendimiz Muhammed'e, âline ve ashabının tamamına olsun. Ey merhametlilerin en merhametlisi, bizi de onlarla birlikte kıl, bizi de onların zümresinde haşret.

Değerli dinleyicilerimiz, Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu radyosunun dinleyicileri:

Esselamu aleyküm ve rahmetullahi ve berakatuhu. Bu bölümde, "İslami Psikolojinin Temellerinden" kitabına yönelik düşüncelerimize devam ediyoruz. İslami kişiliğin inşası, İslami zihniyete ve İslami psikolojiye özen gösterilmesi adına, Allah'ın yardımıyla deriz ki:

Ey Müslümanlar:

Geçen bölümde demiştik ki: Müslümanın, kardeşine gıyabında dua etmesi de sünnettir, aynı şekilde kardeşinden kendisine dua etmesini istemesi de sünnettir. Kardeşini sevdikten sonra onu ziyaret etmesi, onunla oturup kalkması, onunla Allah için iletişim kurması ve ona cömert davranması da sünnettir. Müslümanın, kardeşini sevindirmek için hoşuna gidecek şekilde karşılaması menduptur. Bu bölümde ek olarak diyoruz ki: Kardeşine hediye vermesi menduptur, Ebu Hureyre'nin Buhari'nin Edebü'l-Müfred'inde, Ebu Ya'la'nın Müsned'inde, Nesai'nin el-Küna'sında ve İbn Abdülber'in et-Temhid'inde rivayet ettiği hadise göre. Iraki: Senedi iyidir demiştir. İbn Hacer Telhisü'l-Habir'de: Senedi hasendir demiştir. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Hediyeleşin ki birbirinizi sevin."

Ayrıca, hediyesini kabul etmesi ve ona karşılık vermesi de menduptur. Buhari'nin Aişe'den rivayet ettiği hadiste şöyle demiştir: "Resulullah (s.a.v.) hediyeyi kabul eder ve ona karşılık verirdi."

İbn Ömer'in Ahmed, Ebu Davud ve Nesai'de rivayet ettiği hadiste şöyle demiştir: Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Allah'a sığınandan sığınmayı esirgemeyin, Allah adına isteyene verin, Allah adına yardım dileyene yardım edin, size bir iyilik yapana karşılık verin. Eğer bir şey bulamazsanız, ona dua edin, ta ki ona karşılık verdiğinizi anlayıncaya kadar."

Bu kardeşler arasındadır ve halkın yöneticilere hediyeleriyle alakası yoktur, çünkü o rüşvet gibidir, haramdır. Karşılık vermekten biri de: Allah sana hayır versin demektir.

Tirmizi, Üsame b. Zeyd'den (r.a.) rivayet etti, hasen sahih dedi. Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kime bir iyilik yapılır da o da iyilik yapana: "Allah sana hayır versin" derse, o zaman övgüde bulunmuş olur." Övgü şükürdür, yani karşılıktır, özellikle de bundan başka bir şey bulamayanlar için. İbn Hibban'ın Sahih'inde Cabir b. Abdullah'tan rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: Peygamber (s.a.v.)'i şöyle derken duydum: "Kim bir iyilik görür de karşılığında övgüden başka bir şey bulamazsa, o zaman ona şükretmiştir. Kim de onu gizlerse, o zaman nankörlük etmiştir. Kim de batılla süslenirse, o zaman yalan elbisesi giymiş gibidir." Tirmizi'de hasen bir senetle Cabir b. Abdullah'tan rivayet edildiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kime bir şey verilirse, karşılığını versin. Eğer bulamazsa, o zaman onu övsün. Kim onu överse, o zaman ona şükretmiştir. Kim de onu gizlerse, o zaman nankörlük etmiştir. Kim de kendisine verilmemiş bir şeyle süslenirse, o zaman yalan elbisesi giymiş gibidir." Atıyye'yi inkâr etmek, onu örtmek ve gizlemek demektir.

Sahih bir senetle Ebu Davud ve Nesai, Enes'ten rivayet ettiler: "Muhacirler, ey Allah'ın Resulü, Ensar bütün ecri aldı, biz hiçbir kavmi onlardan daha çok verende, daha az bir şeyde daha iyi teselli edende görmedik ve gerçekten de ihtiyaçlarımızı karşıladılar, dediler. Resulullah (s.a.v.): Onları bununla övmüyor ve onlar için dua etmiyor musunuz? buyurdu. Onlar: Evet, dediler. Resulullah (s.a.v.): İşte o, ona denktir buyurdu."

Müslüman, az olana çok olana şükrettiği gibi şükretmeli ve kendisine iyilik yapan insanlara şükretmelidir. Abdullah b. Ahmed, Zevaid'inde hasen bir senetle Numan b. Beşir'den rivayet ettiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Az olana şükretmeyen çok olana da şükretmez, insanlara şükretmeyen Allah'a da şükretmez. Allah'ın nimetinden bahsetmek şükürdür, onu terk etmek küfürdür. Cemaat rahmettir, ayrılık azaptır."

Sünnetten biri de kardeşine bir iyilik için veya zorluğu kolaylaştırmak için şefaat etmektir. Buhari'nin Ebu Musa'dan rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: "Peygamber (s.a.v.) oturuyordu, o sırada bir adam geldi ve bir şey istedi veya bir ihtiyacını dile getirdi, yüzünü bize döndürdü ve şöyle buyurdu: Şefaat edin ki ecirlendirilesiniz ve Allah, peygamberinin diliyle dilediğini hükmetsin."

Müslim'in İbn Ömer'den, onun da Peygamber (s.a.v.)'den rivayet ettiğine göre, şöyle buyurmuştur: "Kim bir Müslüman kardeşine bir iyilik veya zorluğu kolaylaştırmak için bir sultana ulaşmasına vesile olursa, ayakların kaydığı günde sıratı geçmeye yardım edilir."

Müslümanın, kardeşinin onurunu gıyabında savunması da menduptur. Tirmizi'nin rivayet ettiğine göre, bu hadis hasendir, Ebu Derda'dan, Peygamber (s.a.v.)'den rivayet ettiğine göre, şöyle buyurmuştur: "Kim kardeşinin onurunu savunursa, Allah da kıyamet gününde onun yüzünden ateşi uzaklaştırır." Ebu Derda'nın bu hadisini Ahmed rivayet etmiştir ve senedinin hasen olduğunu söylemiştir, aynı şekilde Heysemi de böyle söylemiştir.

İshak b. Rahuye'nin Esma bint Yezid'den rivayet ettiğine göre, şöyle demiştir: Resulullah (s.a.v.)'i şöyle derken duydum: "Kim kardeşinin onurunu gıyabında savunursa, Allah'ın onu ateşten azat etmesi haktır."

Kudai, Müsnedü'ş-Şihab'da Enes'ten rivayet ettiğine göre, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Kim kardeşine gıyabında yardım ederse, Allah da ona dünyada ve ahirette yardım eder." Kudai bunu İmran b. Husayn'dan şu ekleme ile rivayet etmiştir: "Ve o, ona yardım etmeye muktedirdir." Ebu Davud ve Buhari'nin Edebü'l-Müfred'inde rivayet ettiğine göre, Zeyn Iraki: Senedi hasendir demiştir, Ebu Hureyre'den, Resulullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: "Mümin müminin aynasıdır, mümin müminin kardeşidir, nerede karşılaşırsa karşılaşsın, onun kayıplarını önler ve onu arkasından korur."

Ey Müslümanlar:

Bu bölümde ve bir önceki bölümde geçen şerefli nebevi hadislerden öğrendiniz ki, kim Allah için bir kardeşini severse, onu sevdiğini ona haber vermesi ve bildirmesi sünnettir. Müslümanın, kardeşine gıyabında dua etmesi de sünnettir. Aynı şekilde kardeşinden kendisine dua etmesini istemesi de sünnettir. Kardeşini sevdikten sonra onu ziyaret etmesi, onunla oturup kalkması, onunla Allah için iletişim kurması ve ona cömert davranması da sünnettir. Müslümanın, kardeşini sevindirmek için hoşuna gidecek şekilde karşılaması menduptur. Müslümanın, kardeşine hediye vermesi menduptur. Ayrıca, hediyesini kabul etmesi ve ona karşılık vermesi de menduptur.

Müslüman, kendisine iyilik yapan insanlara şükretmelidir. Sünnetten biri de kardeşine bir iyilik için veya zorluğu kolaylaştırmak için şefaat etmektir. Kardeşinin onurunu gıyabında savunması da menduptur. Öyleyse, Rabbimizin sevdiği ve razı olduğu gibi olmak için bu şer'i hükümlere ve diğer İslam hükümlerine bağlı kalalım ki, Rabbimiz bizde olanı değiştirsin, hallerimizi düzeltsin ve dünya ve ahiretin hayırlarına nail olalım?!

Değerli dinleyicilerim: Hizb-ut Tahrir Medya Bürosu radyosunun dinleyicileri:

Bu bölümde bu kadarıyla yetiniyoruz, gelecek bölümlerde düşüncelerimize devam edeceğiz inşallah Teâlâ, o zamana kadar ve sizinle buluşana kadar sizi Allah'ın himayesine, korumasına ve güvenliğine bırakıyoruz. Bizi dinlediğiniz için teşekkür ederiz. Esselamu aleyküm ve rahmetullahi ve berakatuhu.

Ey Müslümanlar Biliniz! - Bölüm 15

Ey Müslümanlar Biliniz!

Bölüm 15

Hilafet devletinin yardımcı organlarından biri de, halifenin kendisiyle birlikte atadığı, hilafetin yükünü taşımada ve sorumluluklarını yerine getirmede ona yardımcı olan vezirlerdir. Hilafetin yüklerinin çokluğu, özellikle de hilafet devleti büyüyüp genişledikçe, halife bu yükü tek başına taşıyamaz hale gelir ve sorumluluklarını yerine getirmede kendisine yardımcı olacak birine ihtiyaç duyar. Ancak, İslam'daki vezir anlamı ile, günümüzdeki demokratik, kapitalist, laik veya diğer sistemlerdeki vezir anlamı karışmaması için, "vezir" kelimesini sınırlamadan kullanmak doğru değildir.