افتعلوا للمرأة "قضيّة" ليصرفوها عن القضيّة!!
September 01, 2015

افتعلوا للمرأة "قضيّة" ليصرفوها عن القضيّة!!

افتعلوا للمرأة "قضيّة" ليصرفوها عن القضيّة!!


بعد الهزيمة النكراء التي حلّت به بعد حروبه الصليبية بان جليا للغرب أنّ الحرب على الإسلام وأهله والعمل على إزالة دولته لا تكون عسكرية ولا باستخدام سلاح مادي، فقد تكبّد خسائر جمّة جعلته يعيد حساباته ويسلك سبلا أخرى حتى يُنفّذ مخططاته للقضاء على هذا المارد ويُحكِم قبضته عليه حتى يقوده ويوجّهه كما يريد.


ولئن تعدّدت الوسائل وتنوّعت فالغاية واحدة؛ وهي إزاحة الحضارة الإسلامية من الطريق وحلول الحضارة الغربية بدلا عنها، فصارت الحرب حربا فكرية بعد أن كانت مادية، وتحوّل الصراع بين حضارتين متناقضتين صراعا حادا الغلبة فيه للحضارة التي ستفرض مفاهيمها على الناس فتتحكم في حياتهم وتملي عليهم وجهة نظرها.


من أهم المفاهيم التي سمّموا بها عقول الناس عامة والمسلمين خاصة مفهوم حرية المرأة الذي روّج له كثيرا وطويلا فسرى مسرى النار في الهشيم، وصارت للمرأة قضية لا بدّ من حلّها وإنصافها - كما يزعمون - بعد أن ظلمها الإسلام وجعل الرجل سيّدا عليها! مستدلين على ذلك بأحكام الحجاب والتعدد والميراث وغيرها... يلوون عنق النصوص ليشككوا فيها مستعينين بسفراء أعدّوهم خصيصا للقيام بهذا الدور ولتمرير مفاهيم فاسدة خاطئة بسلاسة لا يرفضها المسلمون بل يرونها لا تتعارض ودينهم، ثم ما يفتأ الأمر أن يتحوّل إلى رؤية منقوصة تشكك في بعض الأحكام وترى عدم مواكبتها للتطور وعجزها عن حل القضايا الراهنة.


بمكر ودهاء كبيرين جعل الغرب سفراءه وعملاءه يدعون إلى تحرير المرأة تحت عباءة الشريعة مؤكدين "إّننا نطلب تخفيف الحجاب وردّه إلى أحكام الشريعة الإسلامية، لا لأننا نميل إلى تقليد الأمم الغربية في جميع أطوارها وعوائدها فإننا نتمسك بعوائدنا الإسلامية ونحترمها، وإنما نطلب ذلك لأننا نعتقد أن لرد الحجاب إلى أصله الشرعي مدخلاً عظيماً في حياتنا" (تحرير المرأة، ص92-93)


ولكن إثر ذلك تحوّل خطابهم ليصل إلى النقطة "الهدف" فبعد أن كانت الشريعة هي الدافع وهي الهدف ومنها نقطة الانطلاق وبها الاهتداء وإليها الوصول صار تقليد الغرب نموذجا فريدا لا مثيل له لا بدّ أن نحتذي به "هذا هو الذي جعلنا نضرب الأمثال بالأوروبيين ونشيد بتقليدهم وحملنا على أن نستلفت الأنظار إلى المرأة الأوروبية" (المرأة الجديدة، ص126). وبلغوا بذلك الهدف المرسوم آنفا وصارت الشريعة تاريخا ورؤية زمنية تجاوزها التطور والتقدم، وعليه لا بد من الاستعاضة عنها بأخرى تكون أكثر مواكبة، فأسسوا بذلك لحضارة الغرب ومفاهيمها... وأصبحت صورة المرأة الغربية المتمدنة هي نقطة البداية ومحطة النهاية التي يجب أن تصل إليها المرأة المسلمة.


فرسالة هؤلاء السفراء في بلاد المسلمين هي حل قضية المرأة المسلمة ولن يكون ذلك إلا بالسير على خطا الغرب في تعامله مع المرأة والأخذ بما حققه من سبق - كما يدّعي - في رفع شأنها وتحريرها، ولن تكون المرأة القديمة جديدة إلا إذا بلغتها. وبذلك تصبح القضية داءً ليس له من دواء إلا أن نربّي أولادنا على أن يعرفوا شئون المدنية الغربية ويقفوا على أصولها وفروعها وآثارها (المرأة الجديدة، ص125).


وبذلك أصبحت قضية تحرير المرأة المسلمة أرضية خصبة لغرس كل مناهج الغرب ونظرياته ورؤيته للوجود، وأصبح التحرير هو الصورة النهائية الغربية التي يجب إيصال المرأة المسلمة والمجتمع كله إليها ليصبح الغرب قدوة ومثلا ومقياسا وتتحوّل المرأة الغربية المرأة "النموذج" والمثال الأعلى.


تناول الغرب موضوع المرأة تناولا علميا فـ"كون المرأة تتعلم أو لا تتعلم وتعيش مسجونة في البيت أو متمتعة بحريتها، وتخالط الرجال أو لا تخالطهم وما هي حقيقة الزواج والطلاق وماذا يكون شأنها في العائلة وفي الأمة فهذه أولاً مسألة اجتماعية فهي بذلك مسألة علمية" (فالحكم فيها يكون للعلم الوضعي لا للحكم الشرعي) (المرأة الجديدة، ص144)


فعلى سفراء الغرب المخلصين إخراج هذا الموضوع وغيره من المواضيع من دائرة "الشرعية" وكونها مواضيع لا بدّ من معالجتها بالقرآن وأحكامه ليتحول إلى مسألة تُعَالَج بقوانين وضعية ونظريات تُبْنَى على العلم والعقل بعيدا عن الشرع وأحكامه ورؤيته وتفسيره، فـ"العلم الحديث هو إنجيل الحضارة الحديثة" (إسماعيل مظهر، المرأة في عصر الديمقراطية، ص193)، و"العلم الصحيح - أي العلم الاختباري - دين أيضاً"! (شبلي شميل، النسائيات، ص176) وصار الإنسان - وحده بالعلم والعقل والتجريب - هو من يضع القوانين والتشريعات ويحدد الأخلاق الفاضلة (النافعة) والسيئة (الضارة)، (المرأة الجديدة، ص1) وأصبحت مسألة المرأة ترتكز على نسبية الأوضاع فمن سفور الوجه إلى العري الفاضح فقد كان العري في الماضي عيباً، أما "الآن" فلم يعد عيباً - كما قال د. عبد القادر القط - في اجتماع اتحاد الكُتَّاب (المصري) لمناقشة مصادرة كتاب "النبي" للشاعر الراحل جبران خليل جبران، ومن المطالبة بمساواة المرأة بالرجل في التعليم إلى المطالبة بمساواتهما في الميراث، ومن المناداة بحريتها في الدخول والخروج إلى المطالبة بحريتها في السفر وقضاء السنوات الطوال منفردة سواء وافق وليّ أمرها أو لم يوافق.


بهذا حاد هؤلاء السفراء العملاء بمسألة المرأة عن مسارها وألبسوها لبوسا غربيا غريبا عن الإسلام وأحكامه، اجتثوا النظرة الإسلامية للمرأة من سياقها ومن النظام الكامل الشامل الذي لا يمكن فهم أيّ جانب من جوانب الحياة وتسييره تسييرا يوافقه بمعزل عنه.


فالمسألة التي يطرحونها ويطلقون عليها "قضية تحرير المرأة" لم تكن وما كانت يوما تعنى بالمرأة ولا بتحريرها من القيود المزعومة الموهومة، بل هي ميدان واسع شاسع لصراع أبديّ بين عالمين مختلفين وبين وجهتي نظر للحياة متناقضتين: رؤية الإسلام لحياة صوّرها خالق عليم خبير خلق الإنسان ووهب له العقل والعلم حتى يحيا عيشة هنيئة بنبراس عقيدة "لا إله إلا الله" ينير دربه ويضيئه له بأحكامها العادلة الكاملة، وبين رؤية أخرى لا تعترف إلا بالعلم إلهاً ولا ترى صالحا إلا ما يأتي به عقل الإنسان...


لقد تغنّوا كثيرا بهذه "القضية" النكرة النكراء وما زالوا حتى يصرفوا المرأة المسلمة عن قضيتها الجوهرية.. عن قضيتها المصيرية التي بها تسترجع مكانتها الأصلية وبها تحيا حياة عز ورفعة وكرامة. فقدت المسلمة ما حظيت به من مكانة في ظل دولة الإسلام عندما غابت هذه الدولة وحلت مفاهيم الغرب ورؤيته للوجود محلّ المفاهيم الإسلامية الصحيحة... فخسرت المرأة المسلمة اعتزازها بالتشبث بأحكام ربها واعتزازها بلفظ ما جاءت به الشرائع الأخرى؛ سماوية أو وضعية؛ لأنها على يقين بأنّ دين الإسلام كامل شامل يقول سبحانه وتعالى: ﴿ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا﴾. وحلّ محلّ هذا الاعتزاز اهتزاز وابتعاد عن الشريعة وأحكامها وبحث في شرائع بشرية منقوصة لتسقط بذلك في شباك الغرب ومؤامراته؛ غافلة عن طبيعة النظام الوضعي البشري الناقص وتناقضه مع طبيعة نظام ربها السماوي الكامل الذي أنصفها إنصاف خالق لمخلوقه؛ ﴿فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لاَ أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِّنكُم مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ فَالَّذِينَ هَاجَرُواْ وَأُخْرِجُواْ مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُواْ فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُواْ وَقُتِلُواْ لأُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ ثَوَابًا مِّن عِندِ اللَّهِ وَاللَّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ﴾. [سورة آل عمران: 195].


مؤامرة دنيئة بذيئة يسعى الغرب وسفراؤه والعاملون على إرضائه لتركيزها ولنشر سمومها بين المسلمين، وكانت المرأة وقضيتها الوهمية أرضية خصبة لترسيخها حتى تنبت المفاهيم الغربية الفاسدة الضاربة للشريعة الإسلامية وأحكامها وتحلّ مكانها وتصير السائدة القائدة تسيّر الكون برؤيتها الضالّة للوجود. ﴿ إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَن تَشِيعَ الْفَاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لا تَعْلَمُونَ﴾ [النور: 19].


نداء حار أتوجّه به إلى كلّ مسلمة: أختاه لا تكوني لهم على دينك عونا وتنشري مفاهيمهم وتنادي بها من حيث تدرين أو لا تدرين، وتمسّكي بأحكام ربّك واعملي مع المخلصين من أبناء أمّتك على عودة دولة الإسلام، الخلافة الراشدة على منهاج النبوة حتى تطبّق أحكامه ويسود عدل ربّك فتُنصَفين وتُنصَف أمّتكِ المقهورة المغبونة في ظل هذا النظام الرأسمالي الظالم الغاشم!! حينئذ تعيشين حياة أمن وسعادة... وحينئذ تكونين قد ربحت فعلا قضيّتك!!!

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
زينة الصامت

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو