أخذ الأنظمة الوضعية للزكاة وعدم إعطائها لمستحقيها شرعا ليس تطبيقا للإسلام بل هو نهب باسمه
أخذ الأنظمة الوضعية للزكاة وعدم إعطائها لمستحقيها شرعا ليس تطبيقا للإسلام بل هو نهب باسمه

منذ هدم الخلافة العثمانية عام 1924م وأحكام الإسلام غائبة عن الحياة ولما تصاعدت وتيرة الصحوة الإسلامية ووجد التكتل السياسي الصحيح الذي يسعى لإقامة الخلافة الراشدة التي تطبق شرع الله وتحكم بما أنزل الله ولما أصبح المسلمون يتوقون لذلك ويتطلعون لحياة كريمة في ظلها أدرك أعداء الأمة الخطر المحدق بحضارتهم الفاسدة التي قد يتركها كثير من أصحابها غير المتعصبين لها وخاصة الباحثين لحلول صحيحة لمشاكلهم إضافة إلى أبناء المسلمين الذين اكتووا بنار الرأسمالية وقوانينها الفاسدة،

0:00 0:00
Speed:
May 20, 2019

أخذ الأنظمة الوضعية للزكاة وعدم إعطائها لمستحقيها شرعا ليس تطبيقا للإسلام بل هو نهب باسمه

أخذ الأنظمة الوضعية للزكاة وعدم إعطائها لمستحقيها شرعا
ليس تطبيقا للإسلام بل هو نهب باسمه


منذ هدم الخلافة العثمانية عام 1924م وأحكام الإسلام غائبة عن الحياة ولما تصاعدت وتيرة الصحوة الإسلامية ووجد التكتل السياسي الصحيح الذي يسعى لإقامة الخلافة الراشدة التي تطبق شرع الله وتحكم بما أنزل الله ولما أصبح المسلمون يتوقون لذلك ويتطلعون لحياة كريمة في ظلها أدرك أعداء الأمة الخطر المحدق بحضارتهم الفاسدة التي قد يتركها كثير من أصحابها غير المتعصبين لها وخاصة الباحثين لحلول صحيحة لمشاكلهم إضافة إلى أبناء المسلمين الذين اكتووا بنار الرأسمالية وقوانينها الفاسدة، فأجمع ساسة الغرب على إنتاج الإسلام المعتدل وذلك بإلباس علمانيتهم بثوب الإسلام لتطبيقها في البلدان التي ارتفعت فيها الصحوة الإسلامية فقاموا بتسويق الإسلام المعتدل في هذه البلدان وإيصاله للحكم حتى تم تنفيس المشاعر لأتباع الصحوة ثم قاموا بتدوير العلمانية بشكل وقح وسافر ومتحدٍ لمشاعر المسلمين.


إلا أن أمريكا لما نجحت في تغيير بعض الأنظمة وأتت بالأحزاب الموالية لها كما هو الحال في ليبيا واليمن اصطدمت بوسط سياسي كبير تابع للأنظمة البائدة، ففي اليمن سمحت للحوثيين بإطلاق الشعارات الرنانة لإدراكها بضعف شعبيتهم حتى بعد سيطرتهم على مقاليد الحكم وأبرزتهم على أنهم هم من يمثل الإسلام بترديد شعارهم الموت لأمريكا!! في المساجد والوقفات والمهرجانات ومختلف المناسبات وإظهار بعض الأحكام الشرعية التي تزيدهم قوة كجمع الزكاة التي يحصلون منها على أموال طائلة يستفيدون منها في تغطية نفقات مختلفة منها تغطية الجبهات بالأموال، فهم يرون ذلك جهادا في سبيل الله ومن مصارف الزكاة الجهاد في سبيل الله، لكنهم قبل جمعها قاموا بعد سيطرتهم على الحكم بإنشاء الإدارة العامة للزكاة التي تتولى جمع الزكاة في مناطق سيطرتهم، وهم يقومون بتثقيف الناس بفرضية الزكاة وأنها واجبة من خلال الخطب والمحاضرات واللافتات الكبيرة في الشوارع الرئيسية والتي مكتوب عليها آيات الزكاة، وكذلك الدورات الخاصة للعاملين عليها ثم بثهم في المجالس وغيرها لإقناع الناس بوجوب جمع الزكاة وأن الحوثيين ليسوا كالنظام السابق الذي لم يهمه أمر الزكاة، ويبرهن كثير من أتباعهم في نقاشاتهم مع الناس أن الحوثيين يقيمون الإسلام في الحياة لأنهم يجمعون الزكاة ثم يذكرون الآيات المختلفة الدالة على وجوب أخذها من الناس، وخطباؤهم والمختصون والمتحدثون يبرزون مكانة الزكاة في الإسلام، فهم قد حصروا أحكام الإسلام في الجهاد والنفقة، فالجهاد عندهم هو قتال خصومهم من المسلمين أما الكفار فليس بينهم وبين الحوثيين عداء مطلقا! وأما النفقة التي يحثون المسلمين عليها فهي الزكاة والتبرع للمجهود الحربي وإجبارهم على دفع الضرائب وهذا هو تطبيق الإسلام لديهم الذي حصروه في قتال خصومهم من المسلمين وجمع الزكاة والتبرعات، ثم يفرضون الضرائب الجائرة التي ما أنزل الله بها من سلطان.


والحقيقة هي أن الزكاة حكم واحد من ضمن الأحكام الشرعية الكثيرة التي لا يمكن تطبيقها من خلال النظام الجمهوري الوضعي بل إن تطبيق حكم الزكاة يكون مع سائر الأحكام الشرعية الأخرى في دولة الخلافة الراشدة.


فأخذ حكم الزكاة وحده وتطبيقه على المسلمين وترك سائر الأحكام إيمان ببعض الكتاب وكفر ببعض، وقد بين الإسلام أن هذا العمل هو من صفات بني إسرائيل، قال الله تعالى: ﴿أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاء مَن يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ﴾ [البقرة: 85]، فكيف بمن يأخذ الزكاة ولا يصرفها على مستحقيها المذكورين شرعاً بنص القرآن الكريم بل يسخرها لأنصاره ومجهوده الحربي في قتاله للحصول على الحكم وتطبيق العلمانية؟!


وأما أخذ الضرائب من الجميع وبشكل دائم فهو محرم وهو من المكوس التي تؤخذ بدون وجه حق، قال رسول الله e: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ صَاحِبُ مَكْسٍ» رواه أحمد والدارمي.


والذي يعطي الوصف الإسلامي للنظام والدولة هو أن تكون العقيدة الإسلامية هي الأساس التي تستند الدولة عليها في كل المعالجات وتأخذ منها كل الحلول للمشاكل القائمة، أي مصدر كل الأحكام والتشريعات والسلوكيات للأفراد والدولة والمجتمع محصور فقط في الإسلام أي في الكتاب والسنة وإجماع الصحابة والقياس الذي علته شرعية، ويتمثل ذلك في دستور إسلامي خالص مستنبط من هذه المصادر ولا توجد فيه مادة واحدة مصدرها غير الإسلام، والمظاهر التي تبرهن للجميع أن الدولة إسلامية يمكن إجمالها في خمس نقاط هي:


1- أن يكون نظام الحكم هو نظام الخلافة الراشدة وليس ملكيا ولا جمهوريا ولا اتحاديا ولا أي شكل آخر من الأنظمة الوضعية الفاسدة، ويقوم نظام الحكم في الإسلام على أربع قواعد هي أ- السيادة للشرع ب- السلطان للأمة ج- نصب خليفة واحد واجب على المسلمين د- للخليفة وحدة حق تبني الأحكام التي فيها خلاف بين المجتهدين.


2- النظام الاقتصادي: يختلف النظام الاقتصادي في الإسلام عن سائر الأنظمة الاقتصادية الأخرى في الأساس الذي يبنى عليه وفي نظرته للاقتصاد وفي سياسته الاقتصادية، فأما الأساس الذي يبنى عليه النظام الاقتصادي فهي ثلاث قواعد: الملكية؛ والتصرف في الملكية وتوزيع الثروة بين الناس، وأما نظرته للاقتصاد فقد فرق بين علم الاقتصاد والنظام الاقتصادي فهو يفرق بين إنتاج الثروة وكيفية حيازتها والانتفاع بها وتوزيعها، وأما سياسته الاقتصادية فتقوم على توزيع الثروة بين الناس بحيث يضمن إشباع الحاجات الأساسية لجميع الناس وتمكينهم من إشباع الحاجات الكمالية بقدر المستطاع فلا يشبهه أي نظام اقتصادي مطلقا.


3- القضاء: القضاة في الإسلام ثلاثة؛ أحدهم القاضي وهو الذي يتولى الفصل في الخصومات بين الناس في المعاملات والعقوبات، والثاني المحتسب وهو الذي يتولى الفصل في المخالفات التي تضر حق الجماعة، والثالث قاضي المظالم وهو الذي يتولى رفع النزاع الواقع بين الناس والدولة.


4- سياسة التعليم تقوم على أساس العقيدة الإسلامية فتوضع مواد الدراسة وطرق التدريس جميعها على هذا الأساس وغايته إيجاد الشخصية الإسلامية.


5- السياسة الخارجية: حمل الدعوة الإسلامية هو المحور الذي تدور حوله السياسة الخارجية وعلى أساسها تبنى علاقة الدولة بجميع الدول.


وعند النظر إلى مشروع الحوثيين المتمثل في الرؤية الوطنية الحديثة للدولة نجد أنها رؤية علمانية بحتة لا تمت للإسلام بصلة وهي تتناقض مع ثقافتهم التي يزعمون أنها ثقافة قرآنية والتي تركز على الناحية الفردية تناقضا كليا، والعجيب أن أتباعهم ينافحون عنها ويتباهون بها.


إن المخرج للمسلمين وفي مقدمتهم أهل اليمن هو بإقامة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة التي تحكم بالإسلام في جميع شؤون الحياة.


كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
شايف الشرادي – ولاية اليمن

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو