على خطا أمنا خديجة بنت خويلد
على خطا أمنا خديجة بنت خويلد

من عظيم نعم الله عز وجل على أم المؤمنين السيدة خديجة رضي الله عنها أن جعلها أول من آمن بالإسلام وصدق رسالة سيد الخلق ﷺ، ورزقها الثبات لكي تكون السند والمعين لزوجها ﷺ فخاطبته بكلمات تظهر الحكمة والوعي وثبات الرأي حينما أتاه الوحي لأول فقال لزوجه: «لَقَدْ خَشِيْتُ عَلَى نَفْسِي» فقالت له: "كلا أبشر فوالله لا يخزيك الله أبدا والله إنك لتصل الرحم وتصدق الحديث وتحمل الكل وتكسب المعدوم وتقري الضيف وتعين على نوائب الحق".

0:00 0:00
Speed:
April 05, 2019

على خطا أمنا خديجة بنت خويلد

على خطا أمنا خديجة بنت خويلد

من عظيم نعم الله عز وجل على أم المؤمنين السيدة خديجة رضي الله عنها أن جعلها أول من آمن بالإسلام وصدق رسالة سيد الخلق e، ورزقها الثبات لكي تكون السند والمعين لزوجها e فخاطبته بكلمات تظهر الحكمة والوعي وثبات الرأي حينما أتاه الوحي لأول فقال لزوجه: «لَقَدْ خَشِيْتُ عَلَى نَفْسِي» فقالت له: "كلا أبشر فوالله لا يخزيك الله أبدا والله إنك لتصل الرحم وتصدق الحديث وتحمل الكل وتكسب المعدوم وتقري الضيف وتعين على نوائب الحق".

كانت السيدة خديجة بنت خويلد أول من أسلم وأول من ناصر الدين، تتعلم أمور دينها وتحمل الدعوة وتنفق عليها من مالها. صمدت لسنين في الحصار مع زوجها eومن أسلم معه تكابد الجوع وتتحمل أذية ذويها ومقاطعتهم لها وهي المرأة الثرية بنت سيد بني أسد وسيدة قريش.

لم تكن السيدة خديجة من أصحاب المنابر ولم تشتهر بين العرب بالفصاحة والشعر ولم يعرف عنها أنها عالمة ولم تشهد المعارك، كما أنها لم تشتهر برواية الحديث، ولكنها كانت ركنا من أركان الدعوة، ساندت دون إشهار، وبذلت من مالها دون إظهار، وأعطت من وقتها وجهدها. إنها امرأة ملأت الكون وهجاً في صمت ووقار وذاع صيتها بالكمال وهي مكرمة في بيتها فأصبحت سيدة نساء الأرض وبُشرت بأنها سيدة نساء الجنة فكانت القدوة والمثال لبنات جنسها.

لقد كانت أمنا خديجة السكن لزوجها e، كانت له ردءاً وعونا، تحاور بالحكمة حينا وتعالج بالدفء أحيانا. وقد آمنت به e إذ كفر به الناس، وصدقته إذ كذبه الناس، وواسته بمالها حين حرمه الناس. ثبتت بالرغم من المشقة وطول الطريق وأذى الأهل والعشيرة ولم يكن صبرها إلا لإرضاء ربها عز وجل. صبرت خديجة وثبتت على المبدأ وعلى دعم الحق فنصرت زوجها e خير خلق الله ونالت ذلك الشرف العظيم قبل أن يحين وقت طلب النصرة وقبل أن يفوز الأوس والخزرخ بهذا الشرف. روى البخاري ومسلم عن أبي هريرة رضي الله عنه، قال: «أَتَى جِبْرِيلُ النَّبِيَّ e فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذِهِ خَدِيجَةُ قَدْ أَتَتْ مَعَهَا إِنَاءٌ فِيهِ إِدَامٌ أَوْ طَعَامٌ أَوْ شَرَابٌ، فَإِذَا هِيَ أَتَتْكَ فَاقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلَامَ مِنْ رَبِّهَا وَمِنِّي، وَبَشِّرْهَا بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبٍ لَا صَخَبَ فِيهِ وَلَا نَصَبَ».

نصرت السيدة خديجة الإسلام في وقت الأزمات ثم رحلت عن دنيانا الفانية قبل أن تشهد عز الإسلام وأمان المسلمين، رحلت قبل الهجرة للمدينة وإقامة دولة الإسلام بثلاث سنوات. رحلت ولم تتعب ولم تتذمر من طول الطريق وتأخر النصر، فالنصر من عند الله عز وجل. ولعل اللافت في نموذج أم المؤمنين أن قضية الإسلام أصبحت مركز الحياة والشغل الشاغل، أصبحت الدعوة للإسلام وعزِّهِ هي التجارة والبضاعة. وبالرغم من عظم الدور الذي قامت به إلا أن الظهور لم يكن غاية ولم يكن هدفا. ولم يكن لها قضية منفصلة عن قضية الإسلام والعمل لنصرته.

شتان بين هذا النموذج الفريد وهذه الشخصية القوية وبين واقع اليوم الذي يحذف بالمرأة لهاوية النرجسية الفارغة تحت شعارات تحقيق الذات والتمكين في المجتمع وإبراز دور المرأة! شعارات حولت بيوت المسلمين من السكينة والدفء لفوضى من اللجاجة والشحناء... صراعات متواصلة ومعارك طاحنة تُهزم فيها المرأة روحاً وإن انتصرت، تعيش في قلق متواصل تلهث وراء شعارات التمكين والتفوق على أعمال الرجال بينما يحاصرها الفشل الأسري. تحارب في معركة خيالية غير محسودة على انتصارها الوهمي. أصبحت المرأة تزاحم الرجال في الشأن العام كله كي تكون صنواً للرجل بينما تستهين بدورها العظيم كراعية لبيتها وتهمل رعيّتها. وتترك النشء يترنح بين الأفكار الهدامة.

لقد أبعد الغرب المسلمين عن دولتهم، كما أبعد المرأة المسلمة عن فطرتها وجعلها تتنكر لها وتتقمص دورا لا يليق بها. تسعى لاهثة وراء سراب يحسبه الظمآن ماء. أبعدوا فكرة الخلافة الراشدة عن أذهان المسلمين وجعلوهم - لعقود طويلة - يتحرجون من مجرد ذكرها بالرغم من أن الخلافة ليست مجرد فرض يأثم تاركه ويثاب فاعله، إنها الكيفية الوحيدة لتطبيق أحكام الإسلام ولا يطبق الإسلام إلا بها فهي تاج الفروض، وهي الجُنة، وهي الضامن لتمكين الإسلام وبسط سلطانه في الأرض بتطبيق أحكامه على المسلمين في الداخل وحمله إلى العالم كله.

لهذا فإن حمل المرأة المسلمة للدعوة هو شرف عظيم ومسؤولية جسيمة ولكن يحتاج لفرط عناية وحذر كي يظل العمل ربانيا يحقق رضا الرحمن عز وجل. ولا بد للمرأة المسلمة حاملة الدعوة أن تكون حصيفة متنبهة لأثر المفاهيم الغربية على نفسياتنا وعلى مجتمعاتنا.

المرأة في الإسلام هي أم وربة بيت وعرض يجب أن يصان وهذه الدعوة التي نحن بصددها من المفترض - بل من المحتم - أن تسير جنبا إلى جنب وتنسجم مع دور المرأة آنف الذكر. فحمل الدعوة لا يجوز أن يبعد المرأة عن أمومتها، ولا ينبغي أن يمنعها من أن تكون ربة بيت، فالأمومة من فطرتها. فلذلك كان من الطبيعي أن تتزوج، وتنجب أطفالا وترعى بيتا، بجانب تثقيفها لنفسها بالدراسة الفردية والجماعية، وخوضها لحلبات الصراع الفكري مع كل فكر يخالف الإسلام. تعمل مع العاملين لإعادة عز المسلمين بتطبيق شرع الله وإقامة دولة الإسلام. تقوم بكل ذلك وهي ملتزمة منضبطة بأوامر ربها تعمل في إطار الأحكام الشرعية التي تنظم علاقة الرجل بالمرأة في الحياة العامة. وتنظم الأولويات تبعا لما أمر به رب العالمين.

حري بالمرأة المسلمة اليوم أن تسعى لتغيير المجتمع كما فعلت أم المؤمنين خديجة رضي الله عنها وأن يكون عملها خالصاً نقياً ربانياً. تحمل الدعوة حمل مؤمنةٍ تسعى لرضا ربها وترى الفلاح في نيل رضوانه عز وجل. لا يصرفها عن ذلك شعارات براقة تسعى لإخراجها من دورها الطبيعي وهدم أسرتها وتصور لها أن التميز في مناطحة الرجال فتصارع الرجل بدلا من التعاون معه على البر والتقوى والسعي نحو تكامل دوريهما في سبيل نهضة البشرية ورفعة الإنسان.

﴿وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَٰئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ﴾

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

هدى محمد (أم يحيى)

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو