الأنصارية (أم ضي) وأزمة الوقود!
May 24, 2018

الأنصارية (أم ضي) وأزمة الوقود!

الأنصارية (أم ضي) وأزمة الوقود!

قصة الأنصارية أم ضي تلك المرأة التي عاشت في حالة إنكار دائمي لواقعها، فكانت لا ترى في نفسها بأنها شخص عادي، إنما هي صاحبة ملكات عالية، وتستطيع أن تعالج كثيراً من المشاكل التي تجابه النساء في مدينتها لقاوة غرب السودان، وذلك عن طريق ما يسمى (بالزار) الذي كانت تمارسه بمهارة عالية. وكذا لم تكن تعترف بكونها امرأة فكانت ترتدي الجلابية الأنصارية التي كنيت بها، وتلبس العمامة الخاصة بالرجال حاملة سوطها، تجوب الطرقات في أواخر الليل مستعدة لضرب كل من يجابهها. وقد بلغ بها الإنكار ذروته حينما قررت أن تعبر (خور شلنقو) وهي على ظهر ثورها محلقة في الهواء، وحينما حاول ابنها ثنيها عن هذه المغامرة المحكوم عليها بالفشل حتما، انتهرته وقالت نحن السيادي نحن الشيخ الزيبون الذي يطير في الهواء ثم أطلقت عنان الثور وما هي إلا لحظات حتى تعثر الثور فسقطت الأنصارية أم ضي وسقط متاعها عليها ثم ولى الثور هاربا تاركا الأنصارية على الأرض وهي تئن تحت الأحمال التي انهالت عليها. وهنا فقط أدركت الأنصارية أم ضي أنها امرأة ضعيفة عاجزة حتى عن النهوض.

هذه هي الحالة التي تعيشها وزارة النفط والغاز وهي في أشد حالات الإنكار عن وجود أزمة في الوقود. فقد صرح لصحيفة الصيحة الوزير المقال قائلاً: (نملك كمية من البنزين تغطي كل أنحاء السودان) كما أكد على عدم تأثير صيانة المصفاة على توفير الوقود حيث قال: (صحيح إن جزءاً منها تحت الصيانة ولكن الجزء الآخر يعمل ويغطي كل الاحتياجات). وجاءت تصريحات وزير الدولة بوزارة النفط سعد الدين البشرى أمام البرلمان لتفضح حالة الإنكار تلك، فقد اعترف بتفاقم أزمة الوقود بالبلاد وعجز الوزارة عن معالجتها وتأسف على عدم مقدرة الوزارة لتعويض الناس عن الخسائر التي لحقت بهم في المشاريع الزراعية ونفوق الحيوانات، كاشفا عن أن عدم توفير التمويل في الوقت المناسب للصيانة هو سبب أزمة الوقود مبيناً أن عملية صيانة المصفاة تحتاج إلى 102 مليون دولار لم توفر حتى الآن. وفي سياق متصل من حالات الإنكار فقد صدر عن وزير المالية محمد عثمان الركابي في الصحف الصادرة في يوم 2018/5/10 قائلا (إن أزمة الوقود التي شهدتها البلاد خلال المرحلة الماضية قد انتهت وإن تكدس الصفوف أمام محطات الوقود سببه حالة الخوف وعدم الاطمئنان التي عاشها المواطنون خلال الفترة الماضية) وفي صحف اليوم نفسه جاءت تصريحات وزارة النفط لتكشف حالة الإنكار التي يعيشها وزير المالية حيث صدر تصريح من وزارة النفط يقول: (الوقود درس قاسٍ للحكومة ولم نحدد وقتا لانفراج الأزمة).

إن وزارة النفط ظلت في حالة الإنكار التام للأزمة إلى أن وقع الفأس على الرأس، وهلك الحرث والنسل فدمرت آلاف الأفدنة من مختلف المحاصيل والخضروات، ونفقت الآلاف من الحيوانات، وكذلك اصطفت السيارات أمام محطات الوقود لساعات طوال أملا في الحصول على الوقود، بل بعضها ظلت في محطات الوقود حتى الساعات الأولى من صباح اليوم التالي. اعترفت الوزارة وذرف وزير الدولة دموع التماسيح بعد أن اكتشف أن وزارته سقطت تماما كما سقطت الأنصارية أم ضي ولكن كان ابن الأنصارية أم ضي ذلك الابن البار كان إلى جوار أمه فحينما نادت عليه لينهض بها وجدته بجوارها فهُرع إليها وحمل تلك الأحمال التي كانت على ظهرها ونهض بها. أما هذه الحكومة فلا بواكي لها، ولن تجد من أبنائها وبطانتها من يبرّ بها ويأخذ بيدها.

إن حالة الإنكار هذه حالة عامة ومنهج ثابت تتعامل به الحكومة مع معظم المشكلات التي تمر بها البلاد بالرغم مما فيه من استخفاف بالناس، وتسطيح للعقول، ومع ذلك ظلت تتعامل بهذا المنهج، فحين بروز أزمة الدقيق أنكرتها، وكذلك أزمة السكر أنكرتها، وحينما كشفت امتحانات مادة الكيمياء أنكرتها، كما أنكرت حجرها على أموال الناس بالمصارف... وقد أنكر أحد مشايخ الإنقاذ التراجع عن المشروع الإسلامي!! مدعيا أن بعض المتربصين بالمشروع الإسلامي يريدون الانقضاض عليه (سبحان الله وأين هو المشروع الإسلامي هذا!!). لقد أصبح الإنكار منهجا تتبعه الحكومة للقفز على المشاكل أملاً في الإبقاء على الأوضاع تحت السيطرة!!

وللخروج من هذه الأزمة فقد قرأنا بعض الأطروحات منها ما قال به وزير الدولة بوزارة النفط حيث طلب من أعضاء البرلمان (الدعاء) لحل ضائقة الوقود، ولا أدري إلى من سيلجأ أعضاء البرلمان في دعائهم هذا! هل سيدعون صندوق النقد الدولي الذي يطيعونه ويجيزون توصياته! أم سيدعون الله الذي يعصونه ويشرعون من دونه؟ أما مقترح إمام مسجد الشهيد (الشيخ الكاروري) للخروج من أزمة الوقود فقد طلب من الناس أن يصلوا صلاة الاستسقاء لتوفير الوقود وقال إن صلاة الاستسقاء ليس للمطر وحده إنما هي عامة.

وقد علق أحد الساخرين قائلاً: (كان ينبغي أن يدعو لصلاة الاستنباع بدلا من صلاة الاستسقاء). أما عضو البرلمان الموقرة فقد ارتأت أن سبب الأزمة هم المغتربون الذين عادوا من السعودية، بسبب إجراءات ابن سلمان الطاردة، ويرغبون أن يعيشوا في الخرطوم وفي حالة رفاه، فيجب إدخالهم في معسكرات حتى يتعلموا حياة التقشف... نقول لهؤلاء وأمثالهم ما هكذا تورد الإبل!!

 إنه لحل أي مشكلة لا بد من الاعتراف بها أولاً، ومن ثم تحديد أسبابها وأبعادها وآثارها، ومن ثم البحث عن الحل الصحيح بالاستناد إلى قاعدة مقطوع بصحتها. ولا ننخدع فنتعامل مع آثار المشكلة وما تلبث إلا قليلا حتى تعود المشكلة بحجم أكبر أو بمظهر آخر. وقد تجلى منهج حل المشاكل هذا في الخليفة عمر بن عبد العزيز، فحينما أسند إليه أمر الخلافة نظر في الأمر مليا فوجد أن هنالك ثلاث مشاكل لا بد من حلها كي تستقر الأمور ولا يصلح القفز عليها، وذلك لأن همه كان مرضاة الله أولاً، ثم تحقيق مصالح الناس ثانيا وليس كرسي الحكم، فوجد أن هنالك مشكلة سياسية متعلقة بكيفية تولي الحكم...

ومشكلة مالية، إذ إن خزينة بيت المال كانت خاوية... ومشكلة اقتصادية متعلقة بشح الإنتاج وقلة الموارد. فبعد أن صعد المنبر وحمد الله وأثنى على رسول الله r. قال للناس إن هذا الأمر أسند إليَّ بغير علم مني ولا مشورة منكم، وهذا لا يصح في دين الله والأمر موكول إليكم. فاختاروا من ترونه أهلاً لذلك. فأجمع الناس على اختياره... ثم عمد إلى المشكلة المالية وكان يعلم أن هنالك (قططاً سماناً) أخذت المال بغير وجه حق، ولكنه كان حريصا على تنظيف يد أهل بيته أولا، لذلك طلب زوجته وهي ابنة الخليفة عبد الملك بن مروان فطلب منها أن تأتي بكل المال الذي ورثته من أبيها وكان يرى فيه شبهة، وقال لها أنا وأنت وهذا المال لن نعيش تحت سقف واحد، فاختارته دون المال فوضعه في بيت مال المسلمين... ثم عمد إلى كل الذين أخذوا مالاً بغير وجه حق فأعاده إلى بيت المال مبتدئا بأبناء عمومته من أمراء بني أمية، ثم انتقل إلى الآخرين فجمع تلك الثروة في بيت مال المسلمين. ومن ثم التفت إلى الضائقة المعيشية فأخذ تلك الأموال كلها وبنى بها بنية تحتية قوية للزراعة، فشق القنوات وأصلح الأراضي وأقرض المحتاجين، وما هي إلا بضعة أشهر حتى جمع مالا وفيرا من الزكاة والخراج، فجابوا الأمصار فلم يجدوا فقيراً يأخذ الزكاة ولا معسرا في دين ولا أيما يريد الزواج إلا وكفوه، وما تبقى من الحبوب نثروه على سفوح الجبال بأمر منه وقال قولته الخالدة إلى أبد الدهر (انثروا الحب على رؤوس الجبال حتى لا يقال جاع طير في بلاد المسلمين).

إن الناظر في واقع السودان يجد أن هذه المشاكل التي جابهت الخليفة الراشد عمر بن عبد العزيز هي عينها التي تواجهنا اليوم... وما بقية المشاكل إلا استنساخ وتفريع لهذه المشاكل. فإذا اتبعنا المنهج ذاته الذي اتبعه عمر بن عبد العزيز فسنصل إلى النتائج نفسها بإذن الله. فهل من عزيمة؟!

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

المهندس حسب الله النور - الخرطوم

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو