العقدة الكبرى والعقد الصغرى - الحلقة الرابعة
العقدة الكبرى والعقد الصغرى - الحلقة الرابعة

إن العقد الصغرى تنشأ عند الإنسان من مظاهر الغرائز الثلاث والحاجات العضوية لديه،

0:00 0:00
Speed:
January 30, 2017

العقدة الكبرى والعقد الصغرى - الحلقة الرابعة

العقدة الكبرى والعقد الصغرى

الحلقة الرابعة

إن العقد الصغرى تنشأ عند الإنسان من مظاهر الغرائز الثلاث والحاجات العضوية لديه،

- حين لا يشبعها،

- أو حين يشبعها إشباعاً خاطئاً،

- أو حين يشبعها إشباعاً شاذّاً

فهذه ثلاثة من الاحتمالات الممكنة عند كل إنسان، حينما يثور لديه أي مظهر من مظاهر الغرائز أو الحاجات العضوية. والاحتمال الرابع هو الإشباع الصحيح الموافق لحل العقدة الكبرى، فلا ينشأ عنه مشكلة أو قلق أو اضطراب، والاحتمال الأخير ألاّ تثورَ لديه فلا يحتاجَ لإشباعٍ، ولا تسببَ له مشكلة.

وربما قال قائلٌ: هذا شأن الذي ثارت لديه لم يشبع، فلماذا عممت على من أشبع إشباعاً خاطئاً، أو إشباعاً شاذّاً؟

والجواب: أن تركيب هذا الإنسان العجيبَ جعله لا يسعد إلا بالإشباع الصحيح الموافق لحل العقدة الكبرى الصحيح، يقول الله سبحانه وتعالى: (وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا)، وغير ذلك من الآيات والنصوص الشرعية القطعية الدلالة على ما نقول.

ولربما قال قائل إن هذه الأدلة تستدلّ بها وتحتجّ بها على المسلم الذي يؤمن بهذه الأدلة، وبمصدرها، وأما غير المسلم فكيف تثبت له أنه يشقى سواء أشبع أم لم يشبع؟

والجواب هو في واقع هذه الغرائز والحاجات، فالمشاهد المحسوس أنها لا تتطلب مجرد الإشباع، وإنما تتطلب شيئاً آخر غير الإشباع، وبيان ذلك في أنه لا يمكن الشبع إلا بإحدى حالتين:

1- توقف قدرة الإنسان على الإشباع، كمن يأكل حتى لا يبقى لديه قدرة ليأكل أكثر مما أكل.

2- تسيير السلوك في الإشباع أو عدم الإشباع بحسب ما يقتضيه الحل الصحيح للعقدة الكبرى، فسواء تحقق الإشباع أم لم يتحقق فإن الرضا يتحقق عند الإنسان.

ونوضح أكثر بمثال آخر:

يسعى الإنسان لأن يمتلك مالاً، ويجدّ ويكدّ وينفق ليله ونهاره، وحين يمتلك هذا المال فإنه يحس بمتعة الحصول عليه وامتلاكه أول ما يحصل عليه، ولكن بعد ذلك يثور لديه إحساس يدفعه لأن يسأل نفسه: وماذا بعد؟ أو بالعامية: وبعدين؟ وهذه الحالة يجدها كل إنسان لم يحلّ العقدة الكبرى حلاً عقلياً صحيحاً، ودون ربط الإشباع بحل العقدة الكبرى، لارتباط الإشباعات عند الإنسان بما بعد الحياة الدنيا.

 ويمكن أن نسميها بـ (البعدية) أو (البعدينية) التي تسبب الشقاء للإنسان، سواء أشبع أم لم يشبع، أشبع بشكل خاطئ، أم بشكل شاذّ، حتى لو أشبع إشباعاً صحيحاً دون ربطه بحل العقدة الكبرى لديه فإنه يحسّ بالإحساس نفسه.

ولذلك فإن الإشباعَ الوحيدَ المؤدّي إلى الاستقرار والرضا والطمأنينة لا يمكن أن يكونَ إلا بتحقيق الأمور الثلاثة التالية:

-الإشباع على هيئة معينة وكيفية معينة، وهو أن يكون بحسب أوامر اللهِ ونواهيه.

-ربط الإشباع على هذه الهيئة والكيفية بحلِّ العقدةِ الكبرى، وتمثّل أنّ هذا الإشباع بهذه الكيفية هو ما انبثق عن حل العقدة الكبرى.

-تمثُّل الغايةِ من الإشباع على هذه الهيئة وهذه الكيفية، وكون الغاية تحقيق رضوان اللهِ.

بهذه الأمور الثلاثة تتحقق الطمأنينة، ويتحقق الرضا النفسي المستمر عند الإنسان، ويتحقق هذا في حالتي الإنسان: الإشباع، وعدم الإشباع، فهو يحقق الرضا والطمأنينة حتى لو لم يشبع، كالصائم الذي يمتنع عن طعامه وشرابه، ويقرصُه الجوع، لكنه راض تمام الرضا، ومطمئنٌ كامل الطمأنينة، لأنه يسير إشباعه وعدم إشباعه بحسب أمر الله ونهيه، ويربط هذا الإشباع أو عدم الإشباع بحل العقدة الكبرى لديه، ويتمثلُ الغايةَ التي أشبع أو لم يشبع من أجلها، فيحقق رضوان الله تعالى، ويحقق الطمأنينة والرضا.

وعليه فلا بد من نظام كامل للإشباع، لإشباع الحاجات العضوية، ومظاهر الغرائز لدى الإنسان، نظام منبثق من حلّ العقدة الكبرى، يعطي صاحب هذا الحل كيفية محددة لإشباع كل حاجة وكل مظهر من مظاهر الغرائز لديه، فتنحلّ كل العقد الصغرى عنده.

كتبها لإذاعة المكتب الإعلامي لحزب التحرير

أبو محمد – خليفة محمد - الأردن


لمتابعة باقي حلقات السلسلة

اضغط هنا

OQdaKubra

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو