الاقتصاص من الظالمين فقط ستقوم به دولة الخلافة القائمة قريباً
الاقتصاص من الظالمين فقط ستقوم به دولة الخلافة القائمة قريباً

في الحادثة التي تناولتها معظم وسائل الإعلام السودانية والعالمية قال شقيق المغدور بهاء الدين نوري الذي قتل جراء الاعتقال والتعذيب "نريد من الجهات الرسمية طرح الحقيقة كاملة، لأننا حتى الآن ما فاهمين حاجة"، وطالب نوري الجهات الرسمية الإجابة على تساؤلات الشارع من قتل بهاء ولماذا؟ ولفت إلى أنهم يطالبون بالقصاص من الجناة وتقديمهم للعدالة،

0:00 0:00
Speed:
January 06, 2021

الاقتصاص من الظالمين فقط ستقوم به دولة الخلافة القائمة قريباً

الاقتصاص من الظالمين فقط ستقوم به دولة الخلافة القائمة قريباً

في الحادثة التي تناولتها معظم وسائل الإعلام السودانية والعالمية قال شقيق المغدور بهاء الدين نوري الذي قتل جراء الاعتقال والتعذيب "نريد من الجهات الرسمية طرح الحقيقة كاملة، لأننا حتى الآن ما فاهمين حاجة"، وطالب نوري الجهات الرسمية الإجابة على تساؤلات الشارع من قتل بهاء ولماذا؟ ولفت إلى أنهم يطالبون بالقصاص من الجناة وتقديمهم للعدالة، ورفض تسمية أي جهة بقوله: "لن نسمي شيئا لكن سندع الأمر للقضاء واعترافات الجناة بأنفسهم"، وتابع "لم يكن الراحل عضواً في أي تنظيم سياسي بل كان يعيش حياة بسيطة وما حدث لبهاء يمكن أن يحدث لأي مواطن بسيط آخر"، وختم حديثه "نريد أن نعرف من قتل بهاء حتى لا تكون هناك أم محسورة على ابنها مثل أمي ولا تعاني أسرة كما عانينا من الألم".

من جانبها دعت لجان المقاومة السودانية جموع الشعب السوداني وجميع الثوار ولجان المقاومة في كل الأحياء والمناطق للمشاركة في تشييع جثمان الشهيد المغدور بهاء الدين نوري محمد علي وردي الذي قتل جراء التعذيب الوحشي واللاإنساني على يد قوات الجنجويد بعد خطفه واعتقاله. (أثير نيوز 2020/12/29).

في وقت سابق وفي الذكرى الأولى لفض الاعتصام أوردت باج نيوز في تقرير لها تحت عنوان: "أمهات الشهداء طالبن بالقصاص... مواكب هادرة تملأ شوارع الخرطوم في الذكرى الأولى لثورة ديسمبر" جاء فيه ما يلي: "انطلقت بالعاصمة الخرطوم مواكب احتجاجية في الذكرى الأولى لثورة ديسمبر تطالب بالقصاص للشهداء، وهتف الآلاف بـ(الشعب يريد قصاص الشهيد)، وتحركت المواكب من قلب الخرطوم ورفع المحتجون صور الشهداء والأعلام، وهتفوا "يا العسكر ما في حصانة يا المشنقة يا الزنزانة"، و130 المنشقة بس".

وفي مشهد آخر احتشد الآلاف أمام دار منظمة أسر شهداء ثورة ديسمبر ورصد مُحرر "باج نيوز" احتشاد أسر الشهداء داخل الدار وبكاءهم أمام صور أبنائهم، معلنين عن عزمهم على تسيير موكب وتسليم مذكرة للنائب العام، وخاطبت والدة الشهيد عبد السلام كشة الجموع قائلة: "نحن نراهن على الشارع لانتزاع حق الشهداء والقصاص لدمائهم"، أما والدة الشهيد محمد مطر فقالت للثوار: "كلكم وطن وأرى وجه محمد فيكم، نحنُ نراهن عليكم لأخذ القصاص لأنكم أبناؤنا ولأنكم من يحرس دم الشهداء"، وأضافت: "حرام علينا إذا دم الشهيد راح"، وطالبت أمهات شهداء في كلمةٍ لهن برفع الحصانة عن رئيس جهاز الأمن السابق صلاح قوش وكل العسكر الذين شاركوا في قتل الثوار، مشيرين إلى أن الثورة مستمرة حتى تحقيق القصاص لكل الشهداء. من جانبه قال شقيق الشهيد محمد مطر إنهم يطالبون بالقصاص للشهداء.

وفي 2020/12/30 قضت محكمة أم درمان في العاصمة السودانية الخرطوم بالإعدام شنقاً على 29 من عناصر جهاز الأمن في قضية قتل المعلم والناشط السياسي أحمد الخير، وانعقدت جلسة النطق بالحكم، في قضية قتل أحمد الخير، جراء التعذيب الوحشي وإدخال آلة حادة في دبره أدت إلى وفاته بمعتقل جهاز الأمن إبان اندلاع احتجاجات كانون الأول/ديسمبر من العام 2018م، يأتي ذلك بينما وقفت حشود من المتظاهرين الذين توافدوا أمام مقر المحكمة في أم درمان بالعاصمة الخرطوم، للمطالبة بالعدالة والقصاص من قتلة الثوار، وإلى الآن لم ينفذ حكم القصاص في القتلة.

شرعت العقوبات لزجر النّاس عن الجرائم، قال الله تعالى: ﴿وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَاْ أُولِيْ الأَلْبَابِ﴾ أي في شرع القصاص لكم، وهو قتل القاتل، وفيه حكمة عظيمة، وهي بقاء المهج وصونها، لأنّه إذا علم القاتل أنه يقتل انكف عن صنعه، فكان في ذلك حياة للنفوس، ولأن الغالب من حال العاقل أنه إذا علم أنه إذا قَتل قُتل، أنه لا يُقدم على القتل، وهكذا جميع الزواجر، ومعنى كونها زواجر أن ينزجر النّاس.

وفي الكتب المتقدمة: القتل أنفى للقتل، فجاءت هذه العبارة في القرآن أفصح وأبلغ وأوجز. قال أبو العالية: "جعل الله القصاص حياة، فكم من رجل يريد أن يقتل، فتمنعه مخافة أن يقتل".

إن كفالة تحقيق القصاص من الجاني تؤدي لهدوء النفوس واستقرار المجتمع. فلو تكفل كل فرد بأخذ القصاص بيديه، لأدى ذلك إلى تشتت جهود الجميع، وضياع الحقوق بين الأفراد. أما حين يتكفل المجتمع، ممثلاً في شخص القائم على أمره، بأخذ القصاص من الجناة، فإن ذلك يؤدي لإشاعة الطمأنينة بين الأفراد وتفرغهم لأجل معاشهم وأعمالهم، وهذا ما صوره ابن القيم حين تحدث عن مغبة إهمال الناس للقصاص فقال: "لولا القصاص لفسد العالم وأهلك الناس بعضهم بعضاً ابتداءً واستيفاءً"، فكأن في القصاص دفعاً لمفسدة التجري على الدماء بالجناية وبالاستيفاء، وقد روى سعيد بن المسيب أن عمر بن الخطاب قتل سبعة من أهل صنعاء قتلوا رجلاً، وقال: "لو تمالأ عليه أهل صنعاء لقتلتهم جميعاً"، وعن علي رضي الله عنه أنه قتل ثلاثة قتلوا رجلاً.

إن عقوبة القصاص علاج ناجح في معالجة حوادث القتل والتفلت الأمني والفساد الاجتماعي، وتُعتبر من أبرز الأحكام الشرعية التي تحفظ حياة الناس في المجتمع، والأمة التي تعيش بلا عقوبة لمجرميها، فهي أمة ضعيفة منحلة مفككة الأوصال؛ لأنها تعيش في فوضى اجتماعية وتخبط من كثرة حوادث الإجرام التي تـسبب الخـوف وعـدم الأمـن في المجتمع، وعقوبة القصاص يكمن فيها إصلاح الحياة الإنسانية.

نعم هذا هو نظام الإسلام العظيم الذي كرم هذا الإنسان وجعل حرمته أعظم من حرمة الكعبة المشرفة وحفظ دمه وماله من خلال تشريعات لا تعتريها الشوائب ولا النقصان ولم يظلم أحدا بغض النظر عن لونه أو دينه، فهو عندما طبقت هذه الأحكام في ظل دولته الخلافة عاش الناس مطمئنين؛ الظالم يردع حتى لا يعود إلى ظلمه، والمظلوم يؤتى له بحقه كاملاً غير منقوص، ولا مماطلة في إصدار الأحكام القضائية كما هو حادث اليوم من خلال نظام المحاكم في هذا النظام الرأسمالي الجائر الذي يطيل أمد ظلم الظالمين بما يسمى بمحاكم الاستئنافات التي تظل فيها القضايا قابعة بالشهور إن لم تكن بالسنين، فالأصل فيها الإسراع حتى تعطي كل ذي حق حقه.

جاء في كتاب مقدمة الدستور الذي أصدره حزب التحرير في المادة 83: "لا توجد محاكم استئناف، ولا محاكم تمييز، فالقضاء من حيث البت في القضية درجة واحدة، فإذا نطق القاضي بالحكم فحكمه نافذ، ولا ينقضه حكم قاضٍ آخر مطلقاً إلاّ إذا حكم بغير الإسلام، أو خالف نصاً قطعياً في الكتاب أو السنة أو إجماع الصحابة، أو تبين أنه حكم حكماً مخالفاً لحقيقة الواقع".

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد الخالق عبدون علي

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية السودان

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو