الأسرة: سفينة تتقاذفها الأمواج فكيف السّبيل إلى برّ الأمان؟
الأسرة: سفينة تتقاذفها الأمواج فكيف السّبيل إلى برّ الأمان؟

 أهمّ نتائجها ما يحدث للأسرة من تفكّك وفصام بين أفرادها. فقد عصفت رياح هذا النّظام القائم - والذي يحكم العالم - بكلّ الرّوابط وغيّرت المفاهيم وجعلت "الميثاق الغليظ" الذي ربط طويلا بين الزّوجين مجرّد عقد تقوم بنوده على توفير مسكن جميل وسيّارة فخمة وزوج تعمل لتساعد زوجها على توفير متطلّبات الحياة

0:00 0:00
Speed:
June 30, 2019

الأسرة: سفينة تتقاذفها الأمواج فكيف السّبيل إلى برّ الأمان؟

الأسرة: سفينة تتقاذفها الأمواج فكيف السّبيل إلى برّ الأمان؟

تفشّت المفاهيم الفاسدة في المجتمعات فجعلت الرّوابط قائمة على المصالح والمنافع وداست على صلات الأفراد فجعلتهم غرباء فيما بينهم. ومن أهمّ نتائجها ما يحدث للأسرة من تفكّك وفصام بين أفرادها. فقد عصفت رياح هذا النّظام القائم - والذي يحكم العالم - بكلّ الرّوابط وغيّرت المفاهيم وجعلت "الميثاق الغليظ" الذي ربط طويلا بين الزّوجين مجرّد عقد تقوم بنوده على توفير مسكن جميل وسيّارة فخمة وزوج تعمل لتساعد زوجها على توفير متطلّبات الحياة اللّامتناهية والمكلّفة. وبسبب خلاف بسيط تافه تُفَكّ عُقد هذا الميثاق وتنهار الرّوابط وتتحطّم الأسرة فلا اعتبار للعشرة والصّحبة والبناء. لقد تحوّلت أسس اختيار الأزواج من "من ترضون دينه" ومن "اظفر بذات الدّين تربت يداك" إلى (من له قصر وسيّارة) وإلى (من تعمل وتساهم في مصاريف البيت) لتصبح أسسا واهية تنهار أمام أبسط العوائق والمشاكل.

صار العنوان الكبير والعريض الذي يحكم العلاقات هو (المصلحة والأرباح المادّيّة) وضُرب بالقيم الأخرى عرض الحائط فأصبح النّاس في ظلّ هذا النّظام الرّأسماليّ يلهثون وراء الحاجات التي لا تنتهي. يبحرون في بحار من الحاجات والشّهوات والرّغبات بل يغوصون فيها للحصول على أكبر قسط منها. هم أشبه بسفن تسير في بحار هائجة تتلقّفها أمواجها العاتية فتضرب بها هنا وهناك! ركّابها متعبون! يجمعون الأنفاس! ويبحثون عن شاطئ ترسو عليه سفنهم: شاطئ أمان! والقراصنة المجرمون يرقبون هذه البحار ويعملون على أن يغرقوا السّفن وركّابها بل ويتفنّنون في ذلك! وبعيون حائرة خائفة يتساءل الرّكّاب كيف ومتى الخلاص؟

بهذه الصّورة أرى المجتمعات وبهذه الكيفيّة ألحظ ما يحدث للأسر في ظلّ نظام متوحّش جعل الإنسانيّة تموت بالحروب والويلات أو بالفقر والمجاعات. نظام قراصنة يعمل على الفناء فلا يريد للنّاس العيش ولا البقاء. عمله متواصل ودؤوب. لا يكلّ ولا يملّ يقتّل ويسفك الدّماء وينهب ثروات الشّعوب تحت عناوين صنعها لتبرير جرائمه؛ فهو يحارب الإرهاب وأهله وهل غير الإسلام يعني؟ وينشر ثقافته في المجتمعات عبر الوسائل المتنوّعة والمختلفة؛ عملاء ينفّذونه ويسهرون على بقائه، إعلام يروّج لما يمليه، سياسة تعليم تقوم على ترسيخ مفاهيمه في النشء، منظّمات وجمعيّات تنشط لبثّ أفكاره المسمومة...

يسير نظام القراصنة هذا بخطا حثيثة ليهدم المفاهيم الإسلاميّة المتبقّية لتغرق الأسر في هاوية مفاهيمه الرّأسماليّة العلمانيّة الغربيّة التي تقوّض بناء الأسرة المسلمة وترمي بها في بحار مظلمة تجعلها تتخبّط ولا تهتدي لمرسى آمن!

ما يعانيه الآباء والأبناء من غربة مخيفة وجفاء كبير خيّم على العلاقات بينهم ينذر بخطر محدق يهدّد تلك الأواصر التي ربطت طويلا الأسرة المسلمة ليجعلها تسير على خطا ما تعانيه الأسر في دول الغرب من تفكّك وتشتّت! أصبح لكلّ فرد عالمه الخاصّ به لا يدري عن الآخر شيئا ولا تربط بينهم إلا وجبة طعام أو غرفة نوم - في أفضل الأحوال -.

مآسٍ كثيرة نراها وينفطر القلب لسماعها فما صار عليه أبناء المسلمين من تيه وضياع مؤلم يوجب حلولا عاجلة لإنقاذهم من براثن العلمانيّة المتوحّشة. فمن نشأة في طاعة الله حوّلتهم العلمانيّة المقيتة إلى نشأة في أحضان الموضة والجري وراء الشّهوات وتلبية الرّغبات وتجاهل كامل لأحكام الله والبحث فيها! من خفض جناح الذّلّ للوالدين والبحث عن رضاهما والدّعاء لهما بالرّحمة كما ربّياهم صغارا إلى عقوق وتجاهل لهما وربّما الرّمي بهما في ديار المسنّين!

من سعي متواصل لربط صلات الرّحم والتّسابق في نيل الخيرات والأجر إلى انتظار المناسبات للقيام بذلك! لقد صارت الأسر تنتظر المناسبات لتربط صلات الرّحم وتتزاور فيما بينها! أيّ حال هذا الذي وصلت إليه أمّة الإسلام بعد أن غاب عن حياتها دينها؟ أيّ حال هذا الذي بلغته لتسير على خطا ما يحدث في بلاد الغرب من تفكّك وتجاهل وعيش نكد؟!!

نداء استغاثة نطلقه لكلّ المسلمين: الأُسرَة! الأُسرَةَ! إنّها النّواة التي بصلاحها تصلح الشّجرة وبفسادها تفسد. كيف نتطلّع للعيش في ظلّ أحكام الإسلام واستئناف الحياة الإسلاميّة وأبناؤنا وشبابنا - الذين هم عماد التّغيير - تائهون ضائعون وسط هذه العواصف الهوجاء التي تحيط بهم من كلّ جانب؟! كيف نطمح في غد مشرق ينيره شرع الله بأحكامه العادلة وخيوط العناكب السّامّة تحيط بأبنائنا ونسائنا وتحكم قبضتها عليهم لتجعلهم فرائس سهلة لمخطّطاتها؟

عن عبد الله بن عمر رضي الله عنهما عن النّبيّ e قال: «أَلَا كُلُّكُمْ رَاعٍ، وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، فَالْأَمِيرُ الَّذِي عَلَى النَّاسِ رَاعٍ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَالرَّجُلُ رَاعٍ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُمْ، وَالْمَرْأَةُ رَاعِيَةٌ عَلَى بَيْتِ بَعْلِهَا وَوَلَدِهِ، وَهِيَ مَسْئُولَةٌ عَنْهُمْ، وَالْعَبْدُ رَاعٍ عَلَى مَالِ سَيِّدِهِ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُ، أَلَا فَكُلُّكُمْ رَاعٍ، وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ»: فأنت أيّها الزّوج/ الأب راع. وأنت أيّتها الزّوج/ الأمّ راعية. الكلّ راع وأوّلهم الأمير الذي هو مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ يرعاها وينفّذ أحكام الله فيها فيصلح حالها. لكنّ الأمّة اليوم بلا دولة تجمعها وبلا راع يذود عنها ويحميها فكيف سيصلح حال الرّجل والمرأة والأبناء؟ فمهما حاول الأفراد إصلاح ما طرأ على الأسرة فسيعجزون أمام هذا التّيار الجارف وأمام هذه العواصف التي هبّت لتغرق الأسر في بحار العلمانيّة العكرة. الكلّ مسئول عن إعادة دولة الإسلام التي تحمي الأسر وتدفع الكلّ ليقوم بمسؤوليّاته خوفا من الله وطمعا في نيل رضاه.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلاميّ المركزيّ لحزب التّحرير

زينة الصّامت

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو