July 28, 2015

العثور على صفحات من إحدى "أقدم" نسخ المصحف في جامعة برمنغهام

ذكرت بي بي سي بتاريخ 22 تموز/يوليو 2015 أن باحثين في جامعة برمنغهام عثروا على صفحات من المصحف، وتبين بعد فحصها بتقنية الكربون المشع، أن عمرها يبلغ نحو 1370 عاما، وهو ما قد يجعلها من أقدم نسخ المصحف في العالم. وقد بقيت الأوراق في مكتبة الجامعة مدة قرن لم يلتفت إليها أحد. ويقول خبير المخطوطات في المكتبة البريطانية، الدكتور محمد عيسى والي، إن هذا "الاكتشاف المذهل" سيدخل "السعادة في قلوب" المسلمين. وحفظ المخطوط مع مجموعة أخرى من كتب ووثائق عن الشرق الأوسط، دون أن يعرف أحد أنه من أقدم نسخ المصحف في العالم.


لا شك أن العلماء والباحثين الذين تعلقت أبحاثهم بالتاريخ والآثار قد أصيبوا بدهشة عظيمة وذهلوا بهذا الاكتشاف التاريخي. لا سيما أن هذا الاكتشاف هو أمر يتعلق بدين يعتنقه زهاء أكثر من ربع سكان العالم. فحسب ادعائهم أن هذه المخطوطة كانت من بين أقدم نصوص القرآن المحفوظة في العالم. وللتعليق على هذا الأمر وددت أن أذكر ما ذكره الشيخ الفاضل العالم أيمن سويد المشتهر بعلم التجويد في القرآن. يقول الشيخ أيمن حفظه الله: (لقد أعلن عن وجود نسخة قديمة جدا من المصحف الشريف ولعله لوحات وإن لم تكن كاملة، ولكن لا يهمنا إن كانت كاملة أو غير كاملة، تبين لهم بعد الفحص الكربوني أنها تعود إلى العصر النبوي تقريبا وأنها قديمة جدا وأنها خبر عظيم وكذا، أنا أريد هنا فقط أن أنبه إلى الفرق بين منهج البحث العلمي عند الغربيين ومنهج البحث العلمي عند المسلمين. إن منهج البحث العلمي عند الغربيين يقوم على القدم فقط، يقولون عثر على كذا ويعود للعصر الفلاني، لا يهمهم أكثر من ذلك. أما عندنا نحن المسلمين ولله الحمد، فمثلا لو وجدت قطعة من القرآن الشريف وأثبتت الفحوص الكربونية أنها قديمة جدا وتعود للعصر النبوي، عندنا نحن المسلمين في منهجنا سؤالان للتوثيق مهمان. السؤال الأول من كتبها؟ لأننا لا نأخذ ديننا عن نكرات ولا نأخذ ديننا عن مجاهيل. فقد يكون الكاتب جاهلاً، وقد يكون الكاتب عدواً. قد يكون الكاتب كتب من رأسه وذاكرته، والذاكرة تنسى. والسؤال الثاني من أين كتبها؟ من أين نسخها؟ لأن القرآن لا يكتب من الرأس وإنما يكتب من قطعة قبله. نحن نعلم أنه أول ما دون القرآن العظيم فقد دون بين يدي رسول الله ﷺ على القطع التي كانت متاحة في ذلك الزمان، وفي عصر سيدنا الصديق أبي بكر رضي الله عنه لما أحضر سيدنا زيد بن ثابت لكتابة القرآن وجمعه، قام زيد بجمع تلك القطع التي كتبت بين يدي رسول الله وفرغها في ما يسمى الصحف البكرية الصديقية، وفي عهد سيدنا عثمان لما أراد أن ينسخ من الصحف نسخا، أيضا سيدنا زيد هو الذي ترأس العملية وقال عثمان للسيدة حفصة بنت عمر أرسلي إلينا الصحف ننسخها. إذن القرآن يكتب من نسخة قبله ولا يكتب من الرأس. فنحن لما تأتينا نسخة هكذا مبتورة. في الجامع الكبير في صنعاء بالسقف حفروا فوجدوا نسخة قديمة أو في برمنغهام أو غدا في أي مكان في العالم يظهر، لا يهزنا هذا الكلام، أنا أعلم علم اليقين أن بعض المستشرقين استغل هذا لهز عقيدة المسلمين في كتابهم المقدس، وقال ظهرت نسخة كذا كذا تعود إلى القرن الأول وفيها مخالفات النص الموجود بين يدي المسلمين وهذا قد يعيد النظر في شأن قواعد الإسلام إلى آخره، وثوابت الإسلام. فهذا كله عندنا لا قيمة له، نحن منهجنا يقوم على من كتب؟ ومن أين كتب؟ هذا توثيقنا. من كتب؟ حتى يكون دينا صينا رصينا. والأمر الثاني من أين كتب؟ لا بد أن يكتب من نسخة موثقة، فلا يكتب من رأسه ولا يكتب من نسخة غير موثقة. أحببت أن أنبه إلى هذا الأمر إذا وصلكم هذا الخبر عن ظهور صحف أو مصحف قديم جدا يعود إلى العصر النبوي بحسب التحليل أن نقول إذا وافق ما عندنا فيا أهلا وسهلا وإن خالف ما عندنا فالموثق هو ما عندنا والحمد لله رب العالمين) انتهى قول الشيخ أيمن جزاه الله خيرا.


وهنا أحببت أن ألقي الضوء على طريقة البعض في تحكيم التاريخ في القضايا؟ من عاش قبل في فلسطين العرب أم اليهود؟ فمن عاش قبل الآخر له الحق في البلاد ومن عاش بعد الآخر فيتوجب عليه الرحيل منها؟ وهذه نسخة من المصحف أقدم من النسخة التي لدى المسلمين، ولذا هي أحق أن تتبع إذا خالفت ما عند المسلمين من قرآن موثق! هذه هي العقلية التي يتبعها علماء التاريخ وأتباعهم في حل القضايا والأمور. ولذا هم يحكمون على عمر بن الخطاب رضي الله عنه بأنه ارتكب جريمة كبيرة في حق العلم والإنسانية حينما أتلف كتب فارس بعد أن من الله عليه بفتحها:


فرحم الله ابن الخطاب ورضي عنه وأرضاه، انظر منهجه في التعامل مع مثل هذه المسائل:


(ولما فتحت أرض فارس ووجدوا فيها كتبا كثيرة كتب سعد بن أبي وقاص إلى عمر بن الخطاب ليستأذنه في شأنها وتنقيلها للمسلمين فكتب إليه عمر أن اطرحوها في الماء فإن يكن ما فيها هدى فقد هدانا الله بأهدى منه وإن يكن ضلالا فقد كفانا الله فطرحوها في الماء أو في النار وذهبت علوم الفرس فيها عن أن تصل إلينا) تاريخ ابن خلدون - ابن خلدون - ج ١ - الصفحة ٤٨٠.


بالنسبة لما فعله أمير المؤمنين عمر بن الخطاب بكتب وحضارة فارس فصدق رسول الله ﷺ «لو كان نبيا من بعدي لكان عمر». فقد ارتد العرب بعد موت الرسول عليه الصلاة والسلام وقطفت حروب الردة العديد من أخيار المسلمين. ثم جاء فتح فارس وفي هذا السياق يتوقع من خليفة فذ مثل عمر أن يفعل كذلك.


كما أن الجميع يعلم مدى الخطر الذي سببته ترجمة الكتب عن الحضارات الأخرى في العصور ما بعد الصحابة إلى اللغة العربية. وكمثال فقط مسألة القضاء والقدر والنقاشات وما نشأ عنها من مذاهب. هذا فقط أحد آثار الثقافات الأخرى على الإسلام والفطرة النقية.


بالنسبة لعلماء التاريخ فنعم يعتبر ما فعله عمر جريمة لأنهم أصلا مجردون من كل إيمان. لا بل معظمهم لا يعترفون بالدين وكثير منهم يفصلونه عن الحياة. ولذا رأيهم فيما فعله عمر بن الخطاب لا يهم المسلمين أبدا لا من قريب ولا بعيد. ليس ما يهم المسلمين أي النسخ القرآنية أقدم؟ بل ما يهمنا هو أي النسخ القرآنية التي تعتبر في الإسلام موثقة. ولا يهمنا من سبق وعاش في فلسطين قبل الآخر، بل ما يهمنا هو من يملك الحق في اعتبارات الشرع أن يكون مالك فلسطين. ولا يهمنا كذلك من سبق وعاش في خيبر قبل من؟ بل ما يهمنا هو من يملك الحق في اعتبارات شرعنا أن يكون مالك خيبر. فحذار حذار من أن نصبح صيدا سهلا لعلماء التاريخ العلمانيين وأحكامهم.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
الدكتور فرج ممدوح


More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو