البيعة لخليفة المسلمين ح3
البيعة لخليفة المسلمين ح3

الحمد لله رب العالمين, والصلاة والسلام على أشرف المرسلين, سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين, ومن تبعه وسار على دربه, واهتدى بهديه, واستن بسنته, ودعا بدعوته واقتفى أثره إلى يوم الدين, واجعلنا معهم واحشرنا في زمرتهم, برحمتك يا أرحم الراحمين.

0:00 0:00
Speed:
May 20, 2017

البيعة لخليفة المسلمين ح3

بسم الله الرحمن الرحيم

البيعة لخليفة المسلمين

ح3

الحمد لله رب العالمين, والصلاة والسلام على أشرف المرسلين, سيدنا محمد وعلى آله وصحبه أجمعين, ومن تبعه وسار على دربه, واهتدى بهديه, واستن بسنته, ودعا بدعوته واقتفى أثره إلى يوم الدين, واجعلنا معهم واحشرنا في زمرتهم, برحمتك يا أرحم الراحمين.

اللهم لا سهل إلا َّ ما جعلته سهلا , وأنت إذا شئت جعلت الحزن سهلا.

 اللهم لا علم لنا إلا ما علمتنا إنك أنت العليم الحكيم.

ربِّ اشرح لي صدري, ويسِّر لي أمري, واحلل عقدة من لساني, يفقهوا قولي.

أحبتنا الكرام: أحييكم بتحية الإسلام, فالسلام عليكم ورحمة الله تعالى وبركاته وبعد:

        أحبتنا الكرام: حديثنا في هذا اليوم هو عن البيعات التي تمت في عهد النبي صلى الله عليه وسلم.

لـَقدْ أنزَلَ اللهُ سُبحَانـَهُ وَتعَالى رسَالة َ الإسلام، وَهِيَ رسَالة ٌ عَامَّة ٌ شَامِلة ٌ لِلبشريَّةِ جَمعَاء، تـُنظـِّمُ شـُؤونَ الحَياةِ كـُـلـَّهَا، وَتـُعَالِجُ مَشاكِلَ الإنسَان ِ مِنْ حَيثُ هُوَ إنسَانٌ، وَتـُنظـِّمُ عَلاقاتِهِ مَعَ خـَالِقِهِ، وَمَعَ نـَفِسِهِ، وَمَعَ غـَيرهِ مِنْ بَني البَشَر ِ فِي كـُـلِّ زَمَان ٍ وَمَكان ٍ.

وَعِندَمَا أرَادَ اللهُ عَزَّ وَجَـلَّ لِلمُسلمينَ أنْ يَكـُونـُوا أمَّة ً وَاحِدَة ً، ذاتَ كِيَان ٍ مُـتـَـفـَرِّدٍ يُطبـِّقُ شَرع َ اللهِ عَلى أفرَادِهِ، وَيَحْمِلـُهُ إلى العَالمينَ بالدَّعوَةِ وَالجهَادِ  هـَيـَّـأ لـَهُمْ ذلكَ. تـُحَـدِّثـُـنـَا كـُتـُبُ السِّيرَةِ النـَّبويَّةِ عَن ِالبَيعَاتِ التي تمَّتْ فِي عَهدِ النـَّبيِّ صلى الله عليه وسلم وَهِيَ ثلاثٌ:

أولا ً: بيعة العـقـبة الأولى:

في مَوسِم ِ الحَجِّ سَنـَة َ اثنتـَيْ عَشْرَة َ مِـنَ النـُّبوَّةِ، اتـَّصَـلَ وَفدٌ مِـنَ الأنصَار ِ وَهُمْ مِـنَ الأوس ِ وَالخزرَج ِ برَسُـول ِ اللهِ صلى الله عليه وسلم عِـنـدَ العَـقبـَـةِ بـِمِنـَى فبَـايَعُـوهُ بَيعَـة َ العَـقـبَةِ الأولى، وَالتي عُرفـَتْ بـِبَيعَةِ النـِّسَاء ــ أي وفـْـقَ بَيعَـتـِهنَّ ـــ حَيثُ بَايَعُوهُ عَلى أنْ لا يُشركـُوا باللهِ شَيئا ً وَلا يَسرقـُوا وَلا يـَزنـُوا، وَلا يـَـقتـُـلـُوا أولادَهُمْ وَلا يَأتوا بـِبُهتـَان ٍ يـَفتـَرونـَهُ بَينَ أيديهمْ وَأرجُـلِهمْ، وَلا يَعصُونـَهُ فِي مَعرُوفٍ.

وَقـدَ وَرَدَ ذِكـْرُ بَيعَةِ النـِّسَاء فِي سُورَة المُمتـَحِنـَةِ حيث قال عز من قائل:

 {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَن لَّا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئاً وَلَا يَسْرِقْنَ وَلَا يَزْنِينَ وَلَا يَقْتُلْنَ أَوْلَادَهُنَّ وَلَا يَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَأَرْجُلِهِنَّ وَلَا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ} الممتحنة12

ثانيا ً: بيعة العـقـبة الثانية :

         فِي مَوسِم ِ الحَجِّ مِـنَ السَّـنـَةِ الثــَّالِثة َ عَشـْرَة َ مِـنَ النـُّبوَّةِ، بَايـَعَ الأنصَارُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم بَيعَـة َ العَقبَةِ الثانيَةِ،  والتي عُرفـَتْ بـِبَيعَةِ الحرب.

تـُرَى عَـلى أيِّ شَيءٍ جَاءُوا يُـبَايعُونـَهُ ؟ أعَـلى النـُّبوَّةِ أمْ عَـلى الرِّسَالـَةِ ؟ وَهُمَا لا بَيعَة َ فيهـِمَا مِـنْ أحَدٍ؛ لأنـَّهُمَا بوَحْي ٍ مِـنَ اللهِ تبَارَكَ وَتعَالى.

لـَقدْ بَايَعُوهُ بَيعَة َ الحَرْبِ، حَرْبِ الأحمَر ِ وَالأسوَدِ مِنَ النـَّاس ِ, بَايَعُوهُ عَـلى أنْ يَمنعُوهُ وَيَحمُوهُ مِمَّا يَمنـَعُونَ مِنـْـهُ نِسَاءَهُمْ، وَأبناءَهُمْ ...

بَايَعُوهُ عَـلى إقامَةِ دَولـَةِ الإسلام ِ، يَكـُونُ فيهَا رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ الحَاكِمُ، وَهُوَ رَئيسُ الدَّولـَةِ الذي يَأمُرُ فـَيُطاع, وَأمرُهُ نـَافِذ ٌ عَـليهمْ فِي كـُـلِّ أحوَالـِهمْ, فـَتـَمَّتِ الهجْرَة ُ وَأقيمَتِ الدَّولـَة ُ وَحُمِـلَ السِّلاحُ، وَبَدَأتْ رحْـلـَة ُ الصِّرَاع ِ الدَّامِي بَينَ دَولـَةِ الإسلام ِ وَدَولـَةِ الكـُـفر ِ.

وَإنْ هِيَ إلا َّ أعوَامٌ قـَليلة ٌ حَتـَّى تـَمَّ القضَاءُ عَـلى دَولـَةِ الشِّركِ وَالكـُـفر ِ, وَطـُهِّرتْ جَزيرَة ُ العَرَبِ، وَسَادَ المَنهَجُ الرَّبـَّانيُّ، وَحُمِـلَ الإسلامُ إلى خـَارج ِالجَزيرَةِ بالدَّعوَةِ وَالجهَادِ حَيثُ أوفـَى الأنصَارُ بـِبَيعتِهمْ لِرَسُول ِ اللهِ صلى الله عليه وسلم حَتـَّى أنشـَدَ مُنشِدُهُمْ فرَحا ً بهَذا الحَـدَثِ العَظيم ِ :

نـَحْنُ الذينَ بَايَعُوا مُحَمَّدَا         عَلى الجهَادِ مَا بـَقينـَا أبَدَا

ثالثا ً: بيعة الرضوان:

فِي السَّنـَةِ السَّادِسَةِ لِلهجرَةِ دَعَا رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم عُـثمَانَ بنَ عـَفـَّانَ رضي الله عنه، فبَعـَثـَهُ إلى أبي سُـفيَانَ، وَأشرَافِ قـُرَيش ٍ يُخبرُهُمْ أنـَّهُ لـَمْ يَأتِ لِحَرْبٍ وَأنـَّهُ إنـَّمَا جَاءَ زَائـِرا ً لِبيتِ اللهِ الحَرَام ِ، وَمُعَظـِّما ً لِحُرْمَـتِهِ.

فانطلـَقَ عُـثمَانُ حَتـَّى أتـَى أبَا سُـفيَانَ وَعُظمَاءَ قـُرَيش، فـَبَـلـَّغـَهُمْ عَنْ رَسُول ِ اللهِ مَا أرْسَـلـَهُ بـِهِ، وَاحْـتـَـبَسَـتـْـهُ قـُرَيشٌ عِـندَهَا، فـَبـَلغَ رَسُولُ اللهِ وَالمُسلِمينَ أنَّ عـُثمَانَ بنَ عَـفـَّانَ قـَدْ قـُـتِـلَ، فـَقـَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: »لا نـَبرَحُ حَتـَّى نـُنـَاجـِزَ القـَومَ«.

فـَدَعَا رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم النـَّاسَ إلى البَيعَةِ، فبَايَعُوهُ بَيعَةََ الرِّضوَانِ تـَحْتَ الشـَّجَرَةِ، فكانَ النـَّاسُ يـَقـُولـُونَ: بَايَعَهُمْ رَسُولُ اللهِ عَلى المَوتِ. وعرفت هذه البيعة بـِبَيعَةِ الشجرة.

وَكانَ جَابـِرُ بنُ عَبدِ اللهِ يَقـُولُ: إنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم لـَمْ يُبـَايعْـنـَا عَلى المَوتِ، وَلكِنْ بَايـَعَنـَا عَلى أنْ لا نـَفـِرَّ .

وَقـدَ وَرَدَ ذِكـْرُ بَيعَةِ الرِّضْوَان ِ فِي سُورَة الفـَتح ِ في قوله تعالى:

{لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً (18) وَمَغَانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَهَا وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً (19)}الفتح

وَانتهَى عَهدُ النـُّـبُوَّةِ وَالرَّحمَةِ وَبَدأ عَهْـدُ الخِلافـَةِ الرَّاشِدَةِ عِندَمَا اختـَارَ اللهُ رَسُولــَهُ الكريمَ صلى الله عليه وسلم إلى جوَارهِ, حَيثُ الرَّفيقُ الأعْـلى, قالَ جَـلَّ شَأنـُهُ:

     {إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُم مَّيِّتُونَ(30) ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عِندَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ (31)} الزمر

أحبتنا في الله:

لقـَدْ كانـَتْ وَفـَاة ُ رَسُول ِ اللهِ صلى الله عليه وسلم كالصَّاعـِقـَةِ نـَزَلـَتْ عَلى رُؤوس ِ أصحَابـِهِ رَضِيَ اللهُ عَنهُمْ لِدَرَجَةِ أنـَّهَا أذهـَلـَتـْهُمْ, وَأفـقـَدَتـْهُمْ بَعضَ صَوَابـِهمْ،

حَتـَّى إنَّ  عُمَرَ بنَ الخـَطـَّابِ رضي الله عنه وقف بَينَ النـَّاس ِ شَاهـِرا ً سَـيفـَهُ صائحاً:

{إنَّ رجَالا ً مِـنَ المُـنافـِقِـيـنَ يَزعُمُونَ أنَّ رَسُولَ اللهِ مَاتَ، وَإنـَّهُ وَاللهِ مَا مَاتَ, وَلكِنـَّهُ ذهَبَ إلى رَبِّهِ كمَا ذهَبَ مُوسَى بنُ عِمرَانَ ... وَقـَدْ غـَابَ عَنْ قـَومِهِ أربَعينَ لـَيلـَة ً ثـُمَّ رَجَعَ إليهمْ ... وَاللهِ ليَرجـِعَـنَّ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم فـَـلـَـيُـقـَطـِّعـَنَّ أيـدِي رجَــال ٍ  وَأرجُـلـَهُمْ زَعَـمُوا أنـَّهُ مَاتَ ... ألا لا أسْمَعُ أحَدا ً يـَقـُولُ: إنَّ رَسُولَ اللهِ مَاتَ إلا َّ فـََـلـَـقـْتُ هَامَـتـَهُ بـِسَيفي هَذا}!

أمَّا الصِّديقُ أبُو بَكر ٍ رضي الله عنه فـَقـَدْ دَخـَـلَ عَلى رَسُول ِ اللهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ مُسجَّىً فِي نـَاحِـيَة البَيتِ، فـََكشـَفَ عَنْ وَجْهـِهِ ثـُمَّ قبـَّـلـَهُ وَقـَالَ:{بـِأبي أنتَ وَأمِّي يَا رَسُولَ اللهِ، طـِبْتَ حَيـَّـا ً وَمَيـتـا ً}.

ثـُمَّ رَدَّ الثــَّوبَ عَـلى وَجْهـِهِ الشـَّريفِ ثـُمَّ خـَرَجَ وَعُمَرُ يُـكـَلـِّمُ النـَّاسَ، فـَدَعَاهُ لِلسـُّـكـُوتِ، فـَأبَى عُمَرُ إلا َّ أنْ يَسترْسِـلَ فِي قـَولِهِ، فـَـلـَمَّا رَآهُ أبُو بَـكر ٍ لا يُـنصِتُ، أقـْبـَـلَ عَلى النـَّاس ِ يُكـَـلـِّمُهُمْ. فـَـلـمَّا سَمِعُوهُ أقـبـَـلـُوا عَـليهِ مُنصِتـِينَ، فحَمِدَ اللهَ وَأثــْـنـَى عَـليهِ ثـُمَّ قـَالَ :

{أيـُّهَا النـَّاسُ: مَنْ كانَ يَعبُـدُ مُحَمَّدا ً صلى الله عليه وسلم فإنَََّ مُحَمَّدا ً قـَدْ مَاتَ، وَمَنْ كانَ يَعبُـدُ اللهَ، فإنَّ اللهَ حَيٌ لا  يَمُوتُ}!

 ثـُمَّ تـَلا قـَولـَهُ تـَعَالى: {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِن مَّاتَ أَوْ قُتِلَ انقَلَبْتُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنقَلِبْ عَلَىَ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللّهَ شَيْئاً وَسَيَجْزِي اللّهُ الشَّاكِرِينَ }آل عمران144

لقـَدْ أظلمَتِ الدُنيـَا فِي عُـيُون ِ الصَّحَابَةِ رَضِيَ اللهُ عَنهُمْ بوَفـَاةِ النـَّبيِّ صلى الله عليه وسلم لكنـَّهُمْ مَعَ ذلكَ أحسَنـُوا التـَّصَرُّفَ حِـينَ تـَزَاحَمَتْ عَـليهمْ أربَعَة ُ فـُرُوض، هِيَ مِنْ أعظـَم ِ الفـُرُوض ِ التي فرَضَهَا اللهُ سُبحَانـَهُ وَتعَالى، ولقـَدْ قـَامُوا رضي الله عنهم بهَذِهِ الفـُرُوض ِ كـُـلـِّهَا حَسَبَ الأولـَويَّةِ :

 فانشَغـََـلـُوا أولاً : بتـَنصيبِ خـَليفـَةٍ لِـرَسُول ِ اللهِ  يَخـْـلـُـفـُهُ عَـليـهِ الصَّــلاة ُ وَالسَّــلامُ فِي رئاسَــةِ الدَّولـَـــةِ الإسلاميَّــةِ. انشـَغـَلـُوا بمُبـَايَعَةِ الخـَليفـَةِ لأنـَّهَا الفرْضُ الأهَمُّ فِي إجمَاعِهمْ بَيـنَ تـِلكَ الفـُرُوض ِ كـُـلــِّهَا .

ثانيا ً: ثـُمَّ إنـَّهُمْ قـَامُوا بـِدَفـْن ِ الرَّسُول ِ صلى الله عليه وسلم ثانياً.

وثالثا ً: أنفـَذوا بَعثَ جَيشَ أسَامَة َ بنَ زيدٍ رَضِيَ اللهُ تعَالى عـَنهُ الذي أمَّرَهُ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم عَـلى قـِيَادَتِهِ.   

ورابعا ً وأخيراً: حَارَبُوا المُرتـَدِّينَ عَن ِالإسلام ِ بمَنعِهمُ الزَّكاة َ.

        إخوة الإيمان: نكتفي بهذا القدر في هذه الحلقة على أن نتابع معكم في الحلقة

القادمة إن ظل في العمر بقية كيف انتقلت الخلافة إلى أبي بكرٍ الصديق رضي الله

عنه وأرضاه، وإلى ذلك الحين إن شاء الله، أستودع الله  دينكم وإيمانكم وخواتيم أعمالكم, والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته.

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو