الفاتح محمد بن القاسم الثقفي دروس وعبر
September 10, 2018

الفاتح محمد بن القاسم الثقفي دروس وعبر

الفاتح محمد بن القاسم الثقفي دروس وعبر

في عام 711م أبحر تجار مسلمون عبر المحيط الهندي من سيلان قرب ساحل السند، لكن سفينتهم نُهِبت وأُخِذوا أسرى، فوصلت أنباء ذلك إلى عاصمة دولة الخلافة، حيث كان الخليفة هو الوليد بن عبد الملك آنذاك، فأرسل رسالة إلى الحجّاج بن يوسف (والي العراق) يأمره فيها بأن يطلب من حاكم السند الاعتذار عن تلك الفعلة، وأن يقوم - الحجَّاج - بتحرير المسلمين المأسورين. فأرسل الحجّاج جيشاً بقيادة شابّ من ألمع أبناء الأمة، يحتل اسمه مكانة مرموقة في قلوب المسلمين، بخاصّة في شبه القارة الهندية، حمل على عاتقه مسؤولية قيادة جيش دولة الخلافة الإسلامية إلى أرض أجنبية، إنه محمد بن القاسم الثقفي (فاتح بلاد السند).

هكذا كان رد الحاكم المسلم الذي يزن الأمور بموازينها، ولا يقلل من عِظم الحدث (اعتداء مارقين على حرمة المسلمين)، لم يلجأ الخليفة إلى الروم أو ملكة بريطانيا للاحتجاج على ما اقترفته الأيدي الآثمة بحق المسلمين... فشتان بين موقف الخليفة الوليد وردة فعله الواجبة وبين ردود فعل حكام باكستان عندما يتم التعرض لحرمات المسلمين في باكستان وغير باكستان على أيدي المحتلين الجدد الأمريكان والعدو اللدود الدولة الهندوسية؛ حيث يلجأ حكامنا الرويبضات إلى مجلس الأمن والاتحاد الأوروبي وأمريكا، التي هي في الحقيقة هيئات عالمية مارقة تغذي كل اعتداء على الإسلام والمسلمين، في مشهد يؤكد عمالة هؤلاء الحكام وليس سذاجتهم، فهذه الهيئات قد أثبتت ألف مرة أنها هيئات لا تكِنّ إلا الضغينة للإسلام والمسلمين، وتتربص بالمسلمين وتكيد لهم صباح مساء، وهي جميعا ملة واحدة لا فرق بين الاتحاد الأوروبي ومجلس الأمن وأمريكا وروسيا... ﴿وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَآءُ بَعْضٍ إِلاَّ تَفْعَلُوهُ تَكُن فِتْنَةٌ فِي الاَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ﴾.

 إن القائد العسكري أو السياسي الحقيقي، صاحب العقيدة الإسلامية الربانية، لا يقبل التفاوض والحلول الوسط على حقوق المسلمين، فعندما وصل جيش دولة الخلافة ديبال (قرب كراتشي)، سلّم محمد بن القاسم مطالبه إلى حاكمها (راجا)، الذي بدوره رفضها، وبالتالي قاتلهم المسلمون حتى هزموهم وفتحوا ديبال. ولم يكتف القائد الفذّ بذلك، بل أَتْبع محمد بن القاسم نجاحه الأول بفتوحات أخرى، حيث إن واجب المسلمين يقضي بأن يجعلوا كلمة الله عزّ وجلّ هي العليا، وبدافع من العقيدة الإسلامية واصل الجيش الإسلامي تقدمه حتى بلغ (ملتان)، وفي خلال ثلاث سنوات، أي بحلول عام 714م، أُدخِلت السند بأسرها وجنوب البنجاب في ظلّ حكم الخلافة الإسلامية. لم يكن هذا الفتح اعتداء على الغير، يستنكره المجتمع الدولي أو أي منصف كريم، فبفتح الجزء الشمالي الغربي من شبه القارة الهندية نَقل الجيشُ الإسلامي عبّادَ الأصنام من الظلام إلى نور الإسلام، وطلب محمد بن القاسم من موظفي الخلافة الإداريين رعايةَ شؤون الناس بأمانة الإسلام وعدله، فيأخذوا الأموال بحقها من زكاة وجزية... دون إرهاق، ويضعوها مواضعها في سد حاجة الفقراء وتوفير العيش الكريم للرعية. وفي الوقت الحالي، فإن عودة هيمنة الإسلام على شبه القارة الهندية لن يكون ظلما لهم وتجبرا، بل إخراج لهم من ظلمات الرأسمالية الجشعة التي أفقرتهم وأذلتهم، إلى نور الإسلام وعدله، حيث يتمكن كل الناس من الانتفاع بثرواتهم وانتزاعها من حفنة الفاسدين الرأسماليين من حكام وإقطاعيين.

إن هذا الحال الذي نعمل لإيجاده على أرض الواقع في ظل الخلافة القادمة قريبا بإذن الله، كان مثله في زمن دولة المغول التي كانت تحكم بالإسلام، على الرغم من بُعد دولة المغول عن مركز الخلافة العباسية في بغداد، وكان بابور الذي جاء من آسيا الوسطى إلى دلهي عام 1526م أول حكام المغول، وتولى ابنه هُمايون السلطة بعد وفاته (1530-1536م)، وبحسب وثيقة متوفرة في المكتبة الحكومية في (بوبال) فإن بابور قد ترك الوصية التالية لهُمايون، التي تبيّن بأنه رغم نقائصه فقد اهتمّ بتطبيق الإسلام بطريقة عادلة، وفيها:

"انتبه بنيّ، أوصيك بما يلي: يجب أن تقيم العدل، وأن تلاحظ الحساسيات الدينية وشعائر الناس، حتى الأبقار التي يعبدها بعض الرعية، لا تذبحها باستفزاز وتحدٍّ، بل إن ذبحتها ففي أماكن خاصة، فهذا يقربك من رعيتك حتى أهل الذمة منهم. لا تهدم أو تتلف أماكن عبادة أي مُعتقِد، وأقم كامل العدل حتى تضمن السلام في البلاد. يمكن أن يبلّغ الإسلام بطريقة أفضل من خلال سيف الحبّ والمودّة بدلاً من سيف الظلم والاضطهاد. تجنب الاختلافات بين الشيعة والسنة. انظر إلى الصفات المختلفة لشعبك تماماً كأنها صفات فصول السنة".

لقد كان سقوط هذه البلاد نتيجة للمؤامرات الخبيثة المستمرة من قبل المستعمرين، وبسبب ابتعاد شبه القارة عن مركز الخلافة وقتها في إسطنبول، بالإضافة إلى الضعف الذي كان قد بدأ يزحف نحو المسلمين عامة... بعدها رأى الكفار الفرصة سانحة لهم في السيطرة على شبه القارة الهندية، فقام البريطانيون بغزو شبه القارة الهندية عام 1757م، حيث ووجهوا بمقاومة شديدة من المسلمين، واستمرت الحرب يتناوب الفوزَ فيها السلطةُ الإسلامية في شبه القارة الهندية، وبريطانيا المعتدية بمساعدة بعض قوات الكفر من الهندوس والسيخ والبوذيين... وآخرين. ولم تستطع بريطانيا تحقيق السيطرة عليها والاستقرار لهيمنتها إلاّ بعد 27 سنة من الحروب الشرسة مع المسلمين، أي بعد عام 1846م. ولم ينقطع الاستعمار عن احتلال هذه البلاد منذ ذلك الحين، من خلال الاستعمار المباشر العسكري تارة، ومن خلال حكومات وقادة عسكريين عملاء له تارة أخرى، يحققون له ما لا يمكنه تحقيقه من الاحتلال العسكري المباشر. وهكذا عادت الجاهلية إلى هذه البلاد، من خلال الحكم بغير ما أنزل الله، والحكم بالشرعية الدولية والقانون البريطاني والأمريكي التي ورثتها فيما بعد.

وشتان بين سلوك أهل هذه البلاد من المسلمين حين كان السلطان سلطانهم، وبين سلوك حكامنا هذه الأيام، فأثناء فترة الغزو البريطاني، وضعف سلطة ولاية المغول على أجزاء متعددة من الهند، بدأ بعض الحكام يطلبون الدعم والشرعية من الخليفة في إسطنبول، وليس من الاتحاد الأوروبي أو الأمم المتحدة، كما يفعل حكامنا هذه الأيام في كل مرة يتم فيها الاعتداء علينا. فمثلاً، بعثت ملكة كانور رسالة دبلوماسية إلى السلطان عبد الحميد الأول عام 1779م "توسلت فيها من الخليفة أن يحميها من عدوان شركة شرق الهند الإنجليزية". كما طلب تبّو سلطان (حاكم ميسور) من الخليفة الاعتراف بحكمه، ولم تكن دولة الخلافة في مركز قوة آنذاك تستطيع معه إرسال الجيوش إلى شبه القارة الهندية، لكن الخليفة أرسل رسالة يعترف فيها بتبّو حاكماً لميسور، ولم يرسل أوراق اعتماده إلى حاكم كافر مثل الرئيس الأمريكي ترامب، الذي يتربص بنا الدوائر! فصدق فينا وصف الشاعر:

إني تذكرت والذكرى مؤرقة *** مجداً تليداً بأيدينا أضعناه

أنّى اتجهت إلى الإسلام في بلد *** تجده كالطير مقصوصاً جناحاه

 كم صرّفتنا يدٌ كنا نُصرّفها *** وبات يحكمنا شعب ملكناه

 ورحب الناس بالإسلام حين رأوا *** أن الإخاء وأن العدل مغزاه

 يا من رأى عمر تكسوه بردته *** والزيت أدم له والكوخ مأواه

يهتز كسرى على كرسيه فرقاً *** من بأسه وملوك الروم تخشاه

استرشد الغرب بالماضي فأرشده *** ونحن كان لنا ماض نسيناه

إنّا مشينا وراء الغرب نقتبس *** من ضيائه فأصابتنا شظاياه

إن الخير والنور والعدل الذي وصل على رأس جيش المسلمين بقيادة الفاتح محمد بن القاسم، يمكن استعادته بما لا يقل عمّا كان، وذلك بأن يقف قائد عسكري من بين القادة العسكريين المخلصين في الجيش الباكستاني موقف عز وإباء، فيزيل آثار الاستعمار بالإطاحة بوكلائه من الحكم وتنصيب الحاكم الذي يكون مثل الخليفة عبد الملك بن مروان، بل مثل الخليفة عمر الفاروق، فتُقام دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة التي بشّر بها رسول الله. هكذا نستعيد المجد الذي أضعناه، الذي لا يزال حكامنا يحولون دون استرجاعه، وبغير ذلك لن تقوم لنا قائمة. فهل عقمت نساؤنا عن ولادة مثل ذلك القائد المنشود، أم أنهم كُثر ولكنهم بحاجة إلى من يعلق الجرس؟! إننا على ثقة أن أحفاد محمد بن القاسم كثيرون في هذا البلد، وأن المسألة مسألة وقت، والأمر بين هؤلاء سباق إلى الخير، فمن منهم يسبق يكون له السبق في الجنة والعز في هذه الدنيا.

﴿سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ﴾

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

بلال المهاجر – باكستان

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو