الغرب مصدر المشكلات وحلولها لدى الحكومات التابعة له  مشكلة الإيدز نموذجاً
الغرب مصدر المشكلات وحلولها لدى الحكومات التابعة له  مشكلة الإيدز نموذجاً

أكدت وزيرة الدولة بوزارة العدل (تهاني علي تور الدبة) لدى ترؤسها اجتماع لجنة دراسة تحليل البيئة القانونية للاستجابة القومية للمصابين بفيروس الإيدز؛ اهتمام ودعم رئاسة الجمهورية لقضايا المصابين والمتعايشين مع فيروس الإيدز، داعية جميع مؤسسات الدولة والقطاع الخاص والجهات الشعبية ومؤسسات المجتمع المدني، لدعم تلك الشريحة وتفهم احتياجاتهم ودمجهم في المجتمع؛

0:00 0:00
Speed:
September 19, 2018

الغرب مصدر المشكلات وحلولها لدى الحكومات التابعة له مشكلة الإيدز نموذجاً

الغرب مصدر المشكلات وحلولها لدى الحكومات التابعة له

مشكلة الإيدز نموذجاً

أكدت وزيرة الدولة بوزارة العدل (تهاني علي تور الدبة) لدى ترؤسها اجتماع لجنة دراسة تحليل البيئة القانونية للاستجابة القومية للمصابين بفيروس الإيدز؛ اهتمام ودعم رئاسة الجمهورية لقضايا المصابين والمتعايشين مع فيروس الإيدز، داعية جميع مؤسسات الدولة والقطاع الخاص والجهات الشعبية ومؤسسات المجتمع المدني، لدعم تلك الشريحة وتفهم احتياجاتهم ودمجهم في المجتمع؛ إضافة إلى استيعابهم ضمن منظومة مشاريع الأسر المنتجة، لحفظ حقوقهم في المجتمع. وأشارت إلى أن السودان يأتي في المرتبة الرابعة عالمياً في مجال تحليل البيئة القانونية للمصابين بفيروس الإيدز، كما أوضحت أن هناك أكثر من 42 مؤسسة رسمية وشعبية في البلاد تكثف جهودها من أجل مجابهة الفيروس. ووجهت (تور الدبة) بتكوين لجنة فنية مختصة لوضع خارطة طريق واضحة لإعداد دراسة لتحليل البيئة القانونية للمتعايشين مع الفيروس، إضافة إلى إعداد دراسة شاملة حول مطابقة السودان للاتفاقية العربية للوقاية من فيروس الإيدز، مبينة أن مصادقة السودان لهذه الاتفاقية يضمن للمتعايشين حقوقهم وفق الدستور. (وكالة السودان للأنباء 2018/9/15م)

هذه الجهود قد بذل أضخم منها في البلاد المتقدمة ماديا، ولكن المشكلة تراوح مكانها، ولا تعدو هذه الإجراءات إلا أن تكون مسكنات لآلام مصابي الإيدز، في الوقت الذي ينتج المجتمع مصابين جددا ولا تصب المعالجات في تجفيف منبع هذا الداء، قال عليه الصلاة والسلام: «لَمْ تَظْهَرِ الْفَاحِشَةُ فِي قَوْمٍ قَطُّ حَتَّى يُعْلِنُوا بِهَا إِلاَّ فَشَا فِيهِمُ الطَّاعُونُ وَالأَوْجَاعُ الَّتِي لَمْ تَكُنْ مَضَتْ فِي أَسْلاَفِهِمُ» فما هذا البلاء المسمى بالإيدز إلا ثمرة من ثمار هذه الحضارة الغربية التي نزعت منها كل الأخلاق الحميدة والقيم الرفيعة، والتي جند لها إبليس منذ عقود خلت كل الطاقات والإمكانيات لإحلال الرذيلة مكان الفضيلة، شراً وخبثاً من عند أنفسهم، ومصدر الغرابة في الأمر هو أن التبعية للغرب أصبحت تصيبنا بأمراضه المجتمعية، وما زال فاقدو البصر والبصيرة ينادون بتطبيق تشريعات الغرب المتمثلة في اتفاقية سيداو المبنية على حضارة الحريات، المنتج الأول لمشكلة الإيدز والأمراض المنقولة جنسيا... والأغرب من ذلك، أن المسؤولين لا حلول لهم لمشكلة الإيدز المستورد من الحضارة الغربية إلا بالحضاره الغربية نفسها، من قوانين وتشريعات يظنون أنها تحفظ حقوق المصابين ومن إدماج في المجتمع وهم يغضون البصر والسمع عن الحلول الحقيقية!!

لعله من المعلوم بداهة أن فيروس نقص المناعة الإيدز ينتقل في المقام الأول عن طريق الاتصال الجنسي، وعمليات نقل الدم الملوث، ومن خلال الأدوات التي تستعمل تحت الجلد، ومن الأم إلى طفلها أثناء الحمل والولادة أو من خلال الرضاعة الطبيعية.

ومنذ بداية الوباء في القرن الماضي أصيب نحو 78 مليون شخص بمرض الإيدز و39 مليوناً ماتوا بمرض مرتبط بالإيدز في جميع أنحاء العالم وذلك وفقًا لبرنامج الأمم المتحدة المتعلق بفيروس نقص المناعة الطبيعية الإيدز. كل ما قدمه الغرب الذي هو مبعث هذا الداء وسبب انشاره هو اقتراح أساليب مختلفة كعلاج لهذا المرض والوقاية منه مثل الترويج للواقي الذكري واستخدام إبر نظيفة لمدمني المخدرات وغيرها من أساليب غير مجدية ولا تحل المشكلة حلاً جذريا، بل لا نستبعد أن الغرب هو المستفيد الأول من انتشار هذا الطاعون، عندما تزداد أعداد حاملي فيروس الإيدز فإن مكافحة العدوى تؤدي إلى غنى من ينتجون أو يبيعون العقاقير لعلاج المصابين بالفيروس...

وهذا يبين بوضوح كيف أصبح هذا التهديد أحد أكبر المشاكل في العالم التي يستعصي علاجها. وقد تم ضخ استثمارات كثيرة للتعامل مع هذا الخطر ولكن ذلك لم يعالج المشكلة بشكل مؤثر. فعلى سبيل المثال، في عام 2013 تم رصد حوالي 19.1 مليار دولار للتعامل مع مرض الإيدز، وأصبحت الحاجة السنوية تقدر بنحو 22 – 24 مليار دولار. إنهم يحاولون علاج الإيدز بهذه الاستثمارات وهم يغضون الطرف عمدا عن الحرية الرأسمالية التي أدت إلى انتشار مصيبتين فتحتا الطريق إلى ظهور الإيدز وانتشاره: المخدرات والعلاقات الجنسية المحرمة، ومن ضمنها الشذوذ الجنسي. تحت شعار (السعادة هي الأخذ بأكبر قدر من المتع الجسدية)، وفرت الرأسمالية للأشخاص حرية تامة بالتصرف في أنفسهم، حيث بينت أن النفعية هي أساس التصرف. وهذا بطبيعة الحال أدى إلى أن هنالك من يحسب أن هنالك منفعة من بيع المخدرات ومتاجرة الشخص بجسمه، وهنالك من يفضل الاستمتاع حتى النهاية بهذه الأمور. والحرية الشخصية التي تنبثق عن العقيدة الرأسمالية الفاسدة تصور الحياة بأنها متعة لا بد من الحصول عليها بأي ثمن. ولذلك، فإن القيام بالأفعال القبيحة مثل ارتكاب الفاحشة وغيرها من الرذائل شائعة في أي مجتمع تتحكم فيه حكومات سلمت أمرها للغرب فأصبح مصدر إلهامها بفضل توقيعها على القوانين التي تسمى دولية... ومع كل أسف حتى في بلادنا التي تدعي حكومتها أنها إسلامية مما يجعل الناس عرضة للإصابة بفيروس نقص المناعة.

ومن أجل حل مشكلة الإيدز بشكل جذري ونهائي، لا بد من مبدأ يقوم على عقيدة مخالفة لعقيدة الغرب ومبدئه المسؤول الوحيد عن انتشار هذا الطاعون العصري، وبالتأكيد فإن هذا البديل هو الإسلام الذي يملك نظامًا اجتماعيًا كاملًا وشاملًا فيه حلول جذرية لكل الآفات الاجتماعية التي تسببت في شقاء البشرية... النظام الوحيد الذي يضمن هناء الحياة، وينظم صلات المرأة بالرجل تنظيماً طبيعياً تكون الناحية الروحية أساسه، والأحكام الشرعية مقياسه، بما في ذلك الأحكام التي تحقق القيمة الخلقية، هذا النظام هو النظام الاجتماعي في الإسلام. فهو ينظر إلى الإنسان رجلاً كان أو امرأة بأنه إنسان، فيه الغرائز، والمشاعر، والميول، وفيه العقل. ويبيح لهذا الإنسان التمتع بالطيبات في الحياة، ولا ينكر عليه الأخذ منها بالنصيب الأكبر، ولكن على وجه يحفظ الجماعة والمجتمع، ويؤدي إلى تمكين الإنسان من السير قدماً لتحقيق هناء الإنسان وفق تنظيم رب العالمين. هذا النظام الاجتماعي لا تطبقه إلا دولة إسلامية تقوم على أساس عقيدة التوحيد ونبذ قيم الديمقراطية المهلكة للحرث والنسل، وتركيز تصور واضح لمعنى السعادة بأنه يتمثل في نوال رضوان الله تعالى وقطع كل الصلات بالغرب الرأسمالي وحضارته بنبذ ما يسمى بالقوانين الدولية لحقوق الإنسان وما بني عليها لأنها أصل الداء وأس البلاء.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامى المركزي لحزب التحرير

غادة عبد الجبار (أم أواب)

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو