الحوثيون يحتفلون بالمولد النبوي ويهنئون غوتيريش بيوم الأمم المتحدة!!
الحوثيون يحتفلون بالمولد النبوي ويهنئون غوتيريش بيوم الأمم المتحدة!!

صبغت شوارع المحافظات التي تسيطر عليها جماعة الحوثيين باللونين الأخضر والأبيض بمناسبة المولد النبوي الشريف، وقد أجبر الحوثيون الناس على شراء القماش الأخضر والأبيض والأضواء الخضراء وتعليقها في منازلهم ليظهروا أمام أهل اليمن أنهم محبون لرسول الله ﷺ في حين إن أعمالهم تخالف سنة رسول الله ﷺ، فالازدواجية في أعمالهم باتت واضحة؛

0:00 0:00
Speed:
October 27, 2020

الحوثيون يحتفلون بالمولد النبوي ويهنئون غوتيريش بيوم الأمم المتحدة!!

الحوثيون يحتفلون بالمولد النبوي ويهنئون غوتيريش بيوم الأمم المتحدة!!

صبغت شوارع المحافظات التي تسيطر عليها جماعة الحوثيين باللونين الأخضر والأبيض بمناسبة المولد النبوي الشريف، وقد أجبر الحوثيون الناس على شراء القماش الأخضر والأبيض والأضواء الخضراء وتعليقها في منازلهم ليظهروا أمام أهل اليمن أنهم محبون لرسول الله ﷺ في حين إن أعمالهم تخالف سنة رسول الله ﷺ، فالازدواجية في أعمالهم باتت واضحة؛ فهم يرفعون شعارات "الموت لأمريكا" ويطلقون الأسرى الأمريكان من السجون بينما آلاف الأسرى من أهل اليمن في زنازينهم تحت التعذيب! وأيضا تراهم يتوددون للكفار في الرسائل وآخرها مهدي المشاط رئيس المجلس السياسي الأعلى يبعث برقية تهنئة إلى الأمين العام للأمم المتحدة غوتيريش بمناسبة يوم الأمم المتحدة؛ "وعبّرت البرقية عن أجمل التهاني بمناسبة يوم الأمم المتحدة الذي يمثل الإطار العام للشرعية الدولية والعمل الجماعي متعدد الأطراف لتنظيم العلاقات الدولية لحل النزاعات والخلافات وفق العدالة والحياة الكريمة لشعوب العالم..." (صحيفة الثورة - صنعاء 2020/10/25م).

حقيقة إن هؤلاء الحكام التافهين في بلاد المسلمين جميعهم فرداً فرداً بلغت تفاهتهم الزبى وجاوزت القيعان والربى! فحكام اليمن سواء الحوثيون السفهاء أو زمرة عبد ربه منصور هادي الأنذال اللصوص وبقية الحكام في بلاد المسلمين لا يرعوون ولا يستحيون؛ فمهدي المشاط تراه في تصريح موجه للبسطاء من الناس يسب ويشتم الأمم المتحدة وفي المقابل عندما يوجه رسالة للمجتمع الدولي وللأمم المتحدة تراه ذليلاً مهاناً يستجدي رضاهم!! إن قادة الحوثيين مثل المشاط أو عبد الملك الحوثي لهم وجهان كل وجهة أقبح من الآخر؛ وجه للمجتمع الدولي ووجه للبسطاء من الناس، وهذا ليس مستغرباً عليهم لأننا نعلم أن مبعوث الأمم المتحدة جمال بن عمر هو الذي أوجد لهم وزناً في اليمن بقوة السلاح وهو من أخرجهم من كهوف صعدة وأسكنهم قصور ومنازل صنعاء، واليوم يمتلكون الشركات والعقارات... التي كانت ملكاً للحكام الظلمة المجرمين السابقين من حزبي المؤتمر أو الوجه الآخر للسلطة آنذاك حزب الإصلاح، فبدل أن يأخذ الحوثيون هذه الأملاك ويعيدونها للشعب لأنها أموال غلول، سرقوها، فهل يرجى منهم خير؟!

وسوف نقف مع ما ذكره المشاط في رسالته لغوتيريش ففيها الإفك والنفاق والعمالة... فقد وصف الأمم المتحدة بأنها "تمثل الإطار العام للشرعية الدولية والعمل الجماعي متعدد الأطراف لتنظيم العلاقات الدولية لحل النزاعات والخلافات وفق العدالة والحياة الكريمة لشعوب العالم..." فهل بعد هذا الإفك إفك، وهل بعد هذه التفاهة تفاهة يا مشاط؟ ألا تعلم أن الأمم المتحدة منظمة كافرة لا ترعى إلا مصالح الدول المؤثرة عليها، وبالذات أمريكا الشيطان الأكبر كما تقولون؟! فتاريخها أسود، وهذا تاريخ نشأتها؛ فقد قامت بعد الحرب العالمية الثانية والتي انتهت ببروز الولايات المتحدة كقوة عظمى، فأخذت أمريكا تعمل كي ترث مستعمرات الإمبراطوريات القديمة، وتجردها من مستعمراتها وتبسط نفوذها عليها، ذلك أنها - وهي دولة تتبنى المبدأ الرأسمالي القائم على النفعية - تتبنى الاستعمار واستغلال الشعوب أسلوباً لنهب خيرات هذه الشعوب، ولما بدا أن دول المحور ستخسر الحرب العالمية الثانية لصالح دول الحلفاء، بدأت هذه الدول بالتشاور فيما بينها لصياغة عالم ما بعد الحرب، ففي عام 1942م اجتمع مندوبو الاتحاد السوفيتي والولايات المتحدة، وبريطانيا والصين، في مؤتمر موسكو، وقد تضمن البيان الختامي للمؤتمر: "ضرورة التعجيل بإنشاء هيئة دولية عالمية، تقوم على أساس المساواة في السيادة بين جميع الدول المحبة للسلام، لا فرق بين صغيرها وكبيرها، ضماناً لاستقرار السلم والأمن الـدوليين"، وفي آب 1944م اجتمع ممثلو هذه الدول مرة أخرى، ووضعوا مشروعاً لميثاق الهيئة الجديدة، وفي نيسان 1945م دعيت الدول المزمع اشتراكها في الهيئة الجديدة إلى الاجتماع في مدينة سان فرانسيسكو في الولايات المتحدة، للنظر في المشروع، وفي 26 حزيران 1945م تم وضع النظام النهائي للهيئة الجديدة باسم (ميثاق الأمم المتحدة).

وفي حين كانت تجري المشاورات علناً لصياغة ميثاق الأمم المتحدة، كانت المساومات تجري سراً لاقتسام غنائم الحرب، والتي نشبت أصلا صراعاً على المستعمرات، لجلب المواد الخام وتصريف فائض الإنتاج الصناعي. أما فكرة الشرعية الدولية التي ذكرها المشاط في التهنئة فهي فكرة استعمارية، ابتدعتها بريطانيا رأس الكفر بتكتيل الدول الأوروبية، فيما يسمى بعصبة الدول النصرانية، واليوم تستخدمها أمريكا لصالحها. إن الشرعية الدولية ليست سوى مصيدة للمغفلين وإن اللجوء إليها حرام مقطوع بحرمته، لأنه تحاكم إلى الطاغوت، وقد أُمرنا أن نكفر به، وهو يجعل مصير المسلمين بيد الكفار وقد حرم الله ذلك فقال تعالى: ﴿وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلاً﴾. وأي سبيل أعظم من هذا السبيل أن يسُنُّوا لنا قوانيننا ويعبثوا بعقيدتنا، ويفسدوا نساءنا وأبناءنا، تحت مسميات ما أنزل الله بها من سلطان؟!

نريد أن نبين لأهل اليمن عامة وأهل صعدة من قبائل خولان بن عامر وقبائل الاهنوم وقبائل حجة وعمران وصنعاء وآنس في ذمار بأن الحوثيين يستخدمونكم كوقود وكرجال يتكئون عليكم في حربهم على أهل اليمن فهم يأخذون الأموال من الناس بغير وجه حق، يأخذون أبناءكم وقوداً في الجبهات، ويحتكمون للهيئات الدولية الكافرة ويحكمون بغير ما أنزل الله، بل إن الحوثي مثله مثل غيره من الحكام الظالمين يحكم بالعلمانية والنظام الجمهوري والذي لا يزال قائما اليوم وهو خير دليل علمانيتهم، فهم وعلي صالح وهادي وقادة حزب الإصلاح في الجرم سواء.

إننا لا نتهم أحداً بغير وجه حق بل أعمالهم تنطق بعمالتهم للكفار؛ فالحوثيون قبلتهم إيران التي تدور في الفلك الأمريكي، كيف لا وثورة الخميني كانت مدعومة من أمريكا ضد الشاه عميل الإنجليز؟! كيف لا وقد تلقت إيران من أمريكا الدعم بالسلاح بما يعرف بفضيحة (إيران جيت)؟! كيف لا وقد ساعدت إيران أمريكا في احتلال أفغانستان والعراق؟! أما عمالة النظام السابق نظام الهالك علي صالح للإنجليز فهو واضح وضوح الشمس في كبد السماء؛ فملف اليمن دولياً يتقاسمه الإنجليز والأمريكان!!

إننا في حزب التحرير ندعو كل المسلمين للعمل معنا لإعادة سلطان الإسلام بإقامة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة، وقد أعددنا العدة لها، فالحقوا الركب؛ فدولة الخلافة ليست دولة لحزب أو فئة معينة من الناس بل هي دولة رعاية للمسلمين وغير المسلمين، وهي عائدة قريباً بإذن الله، قال تعالى: ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُم مِّن بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لَا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَمَن كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ﴾.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد الهادي حيدر – ولاية اليمن

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو