جرایم در کشور با اجرای مجازات های شرعی از بین می رود
رویدادهای جرایم غارت، دزدی و سرقت (نه طولانی) تجدید می شود. آنها کسانی هستند که رهگذران را در جاده های عمومی با اسلحه تهدید می کنند، اموالشان را می دزدند و به آنها تجاوز می کنند، و این صبح و شب در منطقه کلاکلة الوحده در جنوب خارطوم پایتخت و در بسیاری از شهرهای سودان تکرار می شود. هفته گذشته به مردی حمله شد، او را با اسلحه تهدید کردند و تلفنش را دزدیدند، در میان تعجب همه، سپس سوار موتور سیکلت فرار کردند و به خیابان دیگری رفتند و شخص دوم و سوم را دزدیدند و به آنها تجاوز کردند. این همه در عرض چند ساعت و در یک منطقه واحد رخ داد، با تکرار وقوع چنین حوادثی در روزهای گذشته در حومه خارطوم، منطقه جبل اولیاء، ام درمان، پورتسودان و غیره.
در برابر این حوادث مکرر، این حقیقت آشکار می شود که این مجرمان از مجازات در امان بوده اند، بنابراین بدون اینکه مانعی از سوی دولت پیدا کنند، به جرایم خود ادامه داده اند، زیرا دولت بر اساس عقیده امت استوار نیست و احکام بازدارنده و قاطع آن را اجرا نمی کند.
اسلام بر دولت واجب کرده است که امنیت را فراهم کند، به این ترتیب که پلیسی داشته باشد که مجهز به وسایل و روش هایی باشد که آن را قادر سازد امنیت داخلی را با اقتدار و حرفه ای حفظ کند و مجازات های شرعی قاطع را اجرا کند، خداوند متعال می فرماید: ﴿إِنَّمَا جَزَاءُ الَّذِينَ يُحَارِبُونَ اللهَ وَرَسُولَهُ وَيَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم مِّنْ خِلَافٍ أَوْ يُنفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذَلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ﴾. و از عبدالله بن عمر رضی الله عنهما روایت است که «پیامبر ﷺ در مورد سپر به ارزش - و در روایتی: به قیمت - سه درهم، دست دزد را قطع کرد».
اگر این مجازات های شرعی، قاطع و بازدارنده اعمال شود، قطعا مجرمان را باز می دارد و این پدیده را که به طور گسترده و آزاردهنده در مناطق تحت کنترل ارتش (دولت) و مناطق تحت کنترل نیروهای پشتیبانی سریع گسترش یافته است، از بین می برد.
در زمان خلافت عثمانی، به لطف تکیه آن بر اسلام و اجرای احکام شرعی در سیاست، حکومت، اقتصاد، اجتماع، قضاوت و غیره، رعیت از امنیت، صلح و آرامش برخوردار بودند و وقوع چنین جرایمی نادر بود.
جهانگرد موتراي می گوید: (من چهارده سال در دولت عثمانی ماندم، حوادث سرقت در آنجا مانند سایر حوادث نادر بود، اما در استانبول وقوع سرقت بسیار نادر بود و مجازات کسانی که راهزنی می کردند در دولت عثمانی مرگ با سیخ زدن بود و در طول چهارده سالی که در استانبول زندگی کردم، این مجازات فقط شش بار انجام شد و همه آنها از نژاد رومی بودند و از ترکان راهزنی گزارش نشده است، به همین دلیل هیچ ترسی از جیب بری وجود ندارد).
اما سر جیمز پورتر که سفیر در استانبول بود، با وجود دشمنی با ترک ها و اسلام، در این مورد گفت: (حوادثی مانند راهزنی و غارت خانه ها در جامعه عثمانی ناشناخته بود، در جنگ یا صلح، جاده ها مانند خانه ها امن بودند و هر کسی می تواند به تنهایی در جاده های اصلی در تمام کشورهای عثمانی قدم بزند و با وجود تعداد زیاد سفرها و مسافران، کم بودن حوادث به طور قابل توجهی شگفت انگیز است، در چند سال می توان با برخی حوادث نادر روبرو شد).
ابو جینی می گوید: (در آن پایتخت بزرگ، آنها هر روز مغازه های خود را باز می گذارند، در اوقات معین برای نماز می روند و شب ها درهای خانه های خود را طبق معمول با قفل چوبی می بندند و با وجود این، سرقت در سال فقط سه یا چهار بار اتفاق می افتد. اما غلطه و بک اوغلو که مشهور است که بیشتر ساکنان آن مسیحی هستند، هیچ روزی نیست که در آن سرقت و جنایت رخ ندهد).
یکی از جهانگردان انگلیسی در روزنامه دیلی نیوز درباره امنیت و درستی در دولت عثمانی منتشر کرد و می گوید: (روزی من برای حمل وسایل و لوازم یک افسر مجارستانی دوست من، یک ارابه از یکی از روستاییان اجاره کردم و همه صندوق ها و وسایل باز و نمایان بود و در آن کت، پوست و روسری وجود داشت، من می خواستم مقداری گیاهان خشک بخرم، یکی از ترک ها که مهربان و خوش ذوق بود، از من خواست که او را همراهی کنم، بعد از آن مرد گاوها را از ارابه بیرون آورد و آن را با وسایل ما در وسط جاده رها کرد، وقتی دیدم دور می شود، صدایش زدم و گفتم: (باید کسی اینجا بماند، گفت: چرا؟ گفتم: برای نگهبانی از وسایل ما، ترک مسلمان گفت: برای چه این کار را بکنیم؟ نگران نباشید اگر وسایل شما یک هفته کامل شب و روز در این مکان بماند، کسی به آن دست نمی زند، من هم بر خواسته خود اصرار نکردم و رفتم و وقتی برگشتم همه چیز را سر جای خود دیدم، سربازان عثمانی به طور دائم از آن مکان عبور می کردند. این حقیقتی که با چشم دیده می شود باید به تمام مسیحیان از منبر کلیساهای لندن اعلام شود، برخی از آنها فکر می کنند که این فقط یک رویا است، اما باید از خواب خود بیدار شوند).
این چیزی است که دشمنان و مخالفان، مستشرقان و جهانگردان اروپایی، درباره وضعیت امنیت و آسایش در دولت اسلامی به دلیل تکیه آن بر اسلام و اجرای احکام آن، شهادت داده اند. اما امروزه، در سایه دولت های ملی کاربردی که کافر استعمارگر برای تحقق منافع و اهداف استعماری شوم خود طراحی کرده و بر اساس عقیده جدایی دین از دولت بنا کرده و اجرای نظام سرمایه داری را بر آنها تحمیل کرده است، زندگی مسلمانان از نظر سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و امنیتی فاسد شده و جرایم سرقت اموال، قتل، خونریزی، هتک ناموس و غیره افزایش یافته است.
امنیت و آرامش فقط با برپایی خلافت وجود خواهد داشت و این واجب وقت و زمان است، از ابوهریره از پیامبر ﷺ روایت است که فرمود: «همانا امام سپری است که از پشت سر او جنگیده می شود و به وسیله او از خطرها جلوگیری می شود».
نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه ای مرکزی حزب التحریر
عبدالله حسین (ابو محمد الفاتح)
هماهنگ کننده کمیته ارتباطات مرکزی حزب التحریر در ولایت سودان
