الخلافة هي دولة الإسلام التي تطبقه وهي قمة العدل أيها المتنطعون
الخلافة هي دولة الإسلام التي تطبقه وهي قمة العدل أيها المتنطعون

نقلت جريدة مصر العربية الأربعاء، 14 أيلول/سبتمبر 2016م، ما ذكره الناشط السياسي وائل غنيم، أن عصر الخلافة الإسلامية كان فيه فساد وظلم مثلما كان فيه عدل ونزاهة، معبرا عن ذلك بقوله: "كتير مننا بيتخيل إن تاريخ العرب والمسلمين ودولة الخلافة هو تاريخ لدولة العدل اللي مكانش فيها فساد أو ظلم وإنه النموذج اللي لازم نحتذي بيه النهاردة وممكن نموت في سبيل تحقيقه،

0:00 0:00
Speed:
September 22, 2016

الخلافة هي دولة الإسلام التي تطبقه وهي قمة العدل أيها المتنطعون

الخلافة هي دولة الإسلام التي تطبقه وهي قمة العدل أيها المتنطعون

نقلت جريدة مصر العربية الأربعاء، 14 أيلول/سبتمبر 2016م، ما ذكره الناشط السياسي وائل غنيم، أن عصر الخلافة الإسلامية كان فيه فساد وظلم مثلما كان فيه عدل ونزاهة، معبرا عن ذلك بقوله: "كتير مننا بيتخيل إن تاريخ العرب والمسلمين ودولة الخلافة هو تاريخ لدولة العدل اللي مكانش فيها فساد أو ظلم وإنه النموذج اللي لازم نحتذي بيه النهاردة وممكن نموت في سبيل تحقيقه، وده على الرغم من تجاوز الزمن للنموذج ده وانهياره زي أي نماذج للحكم انهارت عبر تاريخ البشرية، (مثال.. سيطرة الخليفة على كل السلطات تشريعية وقضائية وتنفيذية هو توصيف عملي لمفهوم الديكتاتورية في العصر الحديث)"، "لكن الأهم هو إن بالنظرة المتجردة في التاريخ الإسلامي هتلاقي إنه من الصعب تشوف 100 سنة من غير اضطرابات وصراع دموي على السلطة بشكل يعاكس تمامًا الرؤية اللي بيصدرها الداعين لعودة الخلافة وبيسوقوها على إنها النموذج الوحيد المقبول لحكم الدول العربية والإسلامية"، وتحدث عن قتل الخلفاء والصراع على الحكم خلال فترات الخلافة المتعاقبة، ثم اختتم قائلا "عصور الخلافة الإسلامية زيها زي أي عصور تاريخية في حياة الشعوب، كان فيها لحظات قوة وضعف، انتصارات وهزائم، عدل وظلم، فساد وحضارة، لكن في وجداننا ووعينا إحنا مش بنفتكر غير فقط لحظات القوة، وبنتكلم عن تاريخ بمنظور يوتوبي تقديسي بيختزل الحقيقة بشكل مخل، وبعضنا بيحلم بعودة نموذج تجاوزه الزمن في حلم أشبه بأحلام اليونانيين باستعادة إمبراطوريتهم، لدرجة إن مجموعة من الشباب المتحمس بعد ثورة يناير نزلوا الشارع لتخليد ذكرى سقوط الأندلس كأول خطوة نحو تحقيق حلم استعادتها يوما ما".

المضبوعون بأفكار الغرب الذين أشربوا ثقافته، فاقدو الرؤية والبصيرة والتصور، يفكرون ويتكلمون على أساس وجهة نظر الغرب ويطرحون حلولهم لمشكلات الناس من خلالها إن كان لديهم حلول، وعندما يبحثون في تاريخ أمتنا ويستقرؤون ما فيه يلجؤون إلى سادتهم وما خطته أقلامهم الحاقدة عن أمتنا وتاريخها الناصع، ويقرؤونها بعيونهم الحاقدة، التي تبحث وتفتش عن كل ما يسيء لنا ولديننا ودولتنا وأمتنا وتتعامى عن سنين طوال حكم فيها الإسلام الدنيا فسادها وسادتها دولته بالعدل والقسط الذي لم نره في دولة أخرى ولا نظام حكم آخر، وإننا لا نقول بعصمة من تولوا حكم الأمة من خلفاء بل نقر أنهم بشر يصيبون ويخطئون وقد يسيء بعضهم أو بعض عمالهم في تطبيق الإسلام وهذا أمر وارد لكل نفس بشرية تحركها الحاجات وتثيرها الغرائز، إلا أنه يبقى لدينا القوة التي تكمن في الإسلام كنظام وتميزه عن غيره من النظم، بما فيه من قوانين وشرائع وأحكام من وحي الله عز وجل لا تخضع لهوى حاكم ولا محكوم بل تحكم الراعي والرعية أي الخليفة والأمة وكلاهما أمامها سواء، ولا تفرق بين مسلم وغير مسلم بل الجميع أمامها متساوون في الحقوق والواجبات، والتاريخ يشهد بذلك على سبيل الشهادة لا أكثر؛ فالتاريخ ليس مصدرا للتشريع ولا يؤخذ منه حكم، ولهذا أوجب الله على الأمة محاسبة الحاكم وعماله على أي تقصير أو إساءة لتطبيق الإسلام، وكون البعض لا يعرف أحكام الإسلام ولا يعي ما فيها من معالجات ولا ما فيها من ضمانات لعدالة الراعي وحفظ حقوق الرعية، لا يعني جهل البعض بكل تلك الأحكام أنها غير موجودة بل يعني أنهم جهلة رضوا لأنفسهم تأجير عقولهم وأقلامهم لعدوهم وعدو أمتهم، لأن التجارة الرائجة لديهم هذه الأيام هي التطاول على الإسلام وأحكامه وخاصة الخلافة.

الأستاذ وائل في تدوينته تحدث عن الخلافة كنموذج نسوقه تجاوزه الزمن رغم أننا نسوقه على أنه النموذج الوحيد المقبول لحكم بلادنا، ووصفه بأنه مثال للدكتاتورية قائلا (سيطرة الخليفة على كل السلطات تشريعية وقضائية وتنفيذية هو توصيف عملي لمفهوم الديكتاتورية في العصر الحديث)، موضحا كيف يحكم على الخلافة التي يجهلها كنظام حكم وكيف ينظر إليها قياسا على أنظمة الحكم التي يعرفها فوصفها بالدكتاتورية زاعما أنها تضم السلطات الثلاث التي تتكون منها العلمانية التي يعرفها.

نحن لا نقول إنه النموذج الوحيد المقبول وفقط، بل نقول إنه هو وحده الحق والصالح للعالم بأسره وما عداه شقاء للبشرية كلها؛ لأنه لا يضم السلطات الثلاث الموجودة في العلمانية الرأسمالية ولا يجعل التشريع في يد الشعب ولا الحاكم، بل التشريع والسيادة لله عز وجل والحاكم ورعيته خاضعون لهذا التشريع فليس للحاكم سلطة تشريع وإنما للحاكم أن يتبنى أحكاما من أحكام الشرع وليست من هواه ولا ما وافق هواه لتصبح قوانين ملزمة في حدود ما يحفظ الأمة ويحفظ وحدتها ويرعى شؤونها وفي إطار ما حدده الشرع، والمسؤول عن تطبيق الإسلام في الدولة هو الخليفة فعقد البيعة بينه وبين الأمة يجعله نائبا عنها في تطبيق أحكام الإسلام عليها ويجعله مسؤولا عن ذلك أمام الله ويلزم الأمة طاعته ما دام قائما فيها مطبقا أحكام الإسلام، فإن خالف أو قصر أو أساء أوجب عليها محاسبته على حسب واقعه، وجعل قضاء المظالم قضاء خاصا ينظر في ما يتعلق بالخليفة أو أي من عماله سواء أكانت خصومات أو إساءة لتطبيق الإسلام، وجعل قرارها نافذا حتى على الخليفة نفسه، ولعلنا نذكر كيف وقف السلطان محمد الفاتح فاتح القسطنطينية أمام القاضي عندما اختصمه مهندس رومي كان قطع يده فحكم القاضي بقطع يد السلطان لولا طمع الرومي الذي طالب بتعويض مالي لأنه لن يستفيد من قطع يد السلطان فحكم له القاضي بـ10 قطع ذهبية في اليوم باقي عمره جعلها السلطان 20 لندمه على قطع يده، هذا هو عدل الإسلام الذي شهد به التاريخ وهو ما لم ولن تجده في كتب التاريخ التي قرأتها، ونحن لم نتكلم عن عمر بن الخطاب وكيف كان أول من جاع في رعيته وآخر من أكل، ولا كيف استقبل ابن القبطي واقتص له، ولن نتكلم عن عمر بن عبد العزيز وعدله الذي طال الطير فقال "انثروا القمح على رؤوس الجبال كي لا يقال جاع طير في بلاد المسلمين"، إننا نتكلم عن آخر دولة خلافة وكيف كان عدل خلفائها. "أولئك أجدادي فجئني بمثلهم *** إذا جمعتنا يا جرير المجامع"

وإن الخلافة فوق كل هذا هي الكيفية التي أمرنا الله بالتزامها كطريقة لتنفيذ وتطبيق أحكام الإسلام لا يصلح للأمة ولا يصلحها غيرها، وقد جربت الأمة عقوداً في ظل الرأسمالية ذاقت فيها الويلات، وعلى كل من يتنطع علينا زاعما فسادها وظلمها أن يأتينا بنموذج العدل الذي يملكه ويدعونا إليه وليبين لنا مصدره وليخرج لنا ما فيه من ضمانة للعدل.

لا عدل إلا في ظل الإسلام ودولته ونظامه المتمثل في الخلافة على منهاج النبوة، ولا ولم تستوِ إساءة تطبيق الإسلام مع إحسان تطبيق غيره من النظم البشرية العرجاء، فتطبيقها هو الظلم عينه مهما حاولوا تجميل قبيح وجهها وفعالها، وتطبيق الإسلام يضمن العدل بما فيه من أحكام حتى لو أساء البعض تطبيقها.

وإننا نبشر الأمة قريبا بخلافة على منهاج النبوة قد آن أوانها وما تهافُتُ المضبوعين على حربها وتشويه صورتها وفكرتها إلا جزء من محاولات تأخيرها ولكنهم كمن ينفخ في الشمس ليطفئها بفيه والله غالب على أمره ولكن المنافقين لا يعلمون.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد الله عبد الرحمن

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية مصر

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو