الخلافة ستوقف الوباء قبل تحوله إلى جائحة
March 16, 2021

الخلافة ستوقف الوباء قبل تحوله إلى جائحة

الخلافة ستوقف الوباء قبل تحوله إلى جائحة

(مترجم)

إن الأوبئة والكوارث هي وقائع في حياة البشرية يجب على القيادة المسؤولة أن تسعى أولا إلى تجنبها ثم التخفيف من وقعها. سوف تنجح الخلافة، فيما فشل فيه حكام البلاد الإسلامية الحاليون بطريقة مخزية، وكما خيبت القوى الرأسمالية الرائدة آمال شعوبها وغيرهم ممن كانوا يأملون الخلاص منها.

لقد قاد حكام المسلمين الأمة إلى أعماق القاع من الركود مع مرور السنين في قرن من الذل دون دولة الخلافة. وبينما يضيقون الخناق على حملة الدعوة ويسجنون الأصوات المعارضة، وبينما يرفعون الأعلام التي كلفهم بها المستعمرون ويرغمون الشعب على الوقوف للأغاني الوطنية الصاخبة التي تتباهى بسلطة الدولة والاستقلال، استبدل الحكام بالابتكار والقيادة السياسية السليمة خلال وباء كوفيد-19 أوعية التسول للحصول على التبرعات والدعم الدوليين. فقد أغلقت المساجد وأغلقت الأعمال التجارية والتجارة، ولكنها لم تستطع احتواء الوباء أو دعم الاحتياجات الصحية للناس.

وأيضا فشلت البلدان الرأسمالية الرائدة؛ فنظمها الديمقراطية عاجزة عن اتخاذ الإجراءات السريعة والحاسمة اللازمة لمنع الوباء من دخول بلدانها وتفشيه. وشاهدوا الصين، التي كانت بطيئة في الإعلان عن الخطر للعالم، ولكنها كانت أبطأ من نفسها في اتخاذ إجراءات بمجرد معرفة الخطر. دخل كوفيد-19 إلى بلدانهم الواحدة تلو الأخرى، واتخذت إجراءات جذرية لإغلاق اقتصاداتها وتقييد الناس في منازلهم ولكن فقط بعد فوات الأوان. وقد قيدت الصين الناس في منازلهم، ولكن في المناطق المصابة فقط، وكبلد غير ديمقراطي تمكنوا من القضاء على الفيروس، وأجبروا الناس على ارتداء أقنعة في الأماكن العامة ولم ينتظروا أن تعلن منظمة الصحة العالمية في وقت متأخر بأن الأقنعة ضرورية لجميع الناس في المناطق المصابة. حيث طلبت منظمة الصحة العالمية من الناس عدم ارتداء أقنعة في الأشهر الأولى من الأزمة، على الرغم من أن الأقنعة هي إجراء فعال للغاية للرقابة، ويرجع سبب هذه النصيحة إلى فشل أساسي للرأسمالية.

وهناك نقص في معدات الوقاية الشخصية للموظفين الطبيين في جميع أنحاء العالم، وأرادت منظمة الصحة العالمية تحديد أولويات المخزونات الضئيلة المتاحة للموظفين الطبيين. وهذا واقع حتى في أغنى البلدان الرأسمالية التي كانت على علم باحتمال ظهور فيروس وبائي في أي وقت بعد تفشي المرض في وقت سابق ومتلازمة الشرق الأوسط التنفسية وتاريخ إنفلونزا الطيور وإنفلونزا الخنازير. ومن المؤكد أن هذه الاقتصادات الضخمة كانت تملك الثروة التي يتعين إعدادها، ولكنها لم تكن مستعدة. وعلاوة على ذلك، فإن مبدأهم جعلهم عاجزين عن إنتاج ما هو مطلوب، لأن آلية الثمن تحدد ما يتم إنتاجه ومقداره ومن ينبغي أن يتلقاه ومن الذي ينبغي أن يذهب بدونه. في حالة اليأس، كل ما يمكن القيام به هو رمي المال على أي مورد أو وكيل يعدهم بالقدرة على التقديم. وقد حقق البعض ثروات، وكانت المواد المعيبة والعقود غير المكتملة شائعة على الرغم من الدفع مقدما. وبدأت الإدارات الحكومية تعمل كقراصنة حيث يحولون الشحنات عبر بلدانهم ويحتجزون الإمدادات على حدودهم في التدافع للحصول على الأقنعة وغيرها من الملابس الواقية. وينطبق الشيء نفسه على مجموعات الاختبار، والآن تستمر القرصنة نفسها بالنسبة للقاحات. آلية الثمن هي أقدس عقيدة للرأسمالية، ومن المفترض أن تكون بمثابة ما أسماه آدم سميث "اليد الخفية" التي توجه إنتاج السلع وتوزيعها. لقد هيمن اقتصاد السوق الحر على نهاية القرن الماضي بعقيدة العولمة. حيث يتنافس كل بلد في سوق واحدة دون حواجز بحيث يتعين على كل بلد أن يعتمد على بلدان أخرى لتلبية احتياجاته الوطنية. وكانت النتيجة التدافع بشكل جنوني للحصول على الإمدادات الأساسية حيث دفعت البلدان ثمن عدم إنتاج سلعها الأساسية الخاصة. لقد كانت العولمة سلاحاً لإفقار البلدان الصغيرة وزيادة اعتمادها على الغرب، ولكن مبدأ الاقتصاد العالمي الحر والمفتوح سبب الآن ألماً كبيراً لمؤيديه.

إن الأمة الإسلامية غنية بالثروة المادية والفكرية، لكن فقر الحكام ربما يكون قد أخفى إخفاقات الرأسمالية في نظر البعض وخيب الآمال في انبعاث جديد قادم من داخل أمتنا. وقد نجحت البلدان الرأسمالية الرائدة في نهاية المطاف في صنع اللقاحات، التي يتطلع الناس في البلدان الفقيرة إلى معرفة أن بلدانهم لن تبتكر مثل هذه الأشياء ما لم يكن ذلك جزءاً من صفقة للمساعدة في تسويق واختبار المنتجات الغربية. لقد نسبت الكتب المدرسية ووسائل الإعلام الغربية زوراً إدوارد جينر لمفهوم التطعيم عندما استخدم في عام 1796 فيروس جدري البقر كلقاح للحماية من الجدري. في الواقع، كانت الخلافة العثمانية هي من جلبت الوعي بالتطعيم إلى إنجلترا. فقد قتل الجدري حوالي نصف مليون شخص في أوروبا كل عام خلال القرن الثامن عشر، ولكن البلاد الإسلامية كانت محمية إلى حد كبير من الجدري بسبب التطعيم. ففي عام 1718، قامت الليدي مونتاغو، التي كان زوجها سفيراً في تركيا، بتطعيم ابنها البالغ من العمر ست سنوات في عاصمة الخلافة العثمانية. وكتبت لصديق: "... سأخبرك بشيء أنا متأكدة أنه سيجعلك تتمنى أن تكون هنا، مرض الجدري قاتل جداً، وهو عام جداً بيننا، ولكن هنا غير مؤذ تماماً نتيجة لاختراع التطعيمات. هناك مجموعة من النساء اللواتي يجعلن جل أعمالهن لأداء العملية كل خريف، وكل عام يخضع الآلاف لهذه العملية، ولا يوجد مثال على أي شخص مات منه؛ وربما كنت تعتقد أنني راضية عن سلامة التجربة... أنا وطنية بما فيه الكفاية لتحمل الألم مقابل تحقيق هذا الاختراع المفيد وتنفيذه في إنجلترا؛ وينبغي ألا تفشل في الكتابة إلى بعض أطبائنا خاصة حول هذا الموضوع". كانت الليدي مونتاغو واحدة من العديد من الغربيين الذين كتبوا عن نجاح التطعيم في جميع أنحاء البلاد الإسلامية.

وقد عالج الإسلام الأمراض الوبائية على وجه التحديد.

قال رسول الله ﷺ: «إِذَا سَمِعْتُمْ بِالطَّاعُونِ بِأَرْضٍ فَلَا تَدْخُلُوهَا وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلَا تَخْرُجُوا مِنْهَا». رواه البخاري في صحيحه عن أسامة بن زيد، وفي حديث آخر رواه البخاري ومسلم، والرواية لمسلم عن أسامة بن زيد، قال النبي ﷺ: «الطَّاعُونُ رِجْزٌ أَوْ عَذَابٌ أُرْسِلَ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ أَوْ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ فَإِذَا سَمِعْتُمْ بِهِ بِأَرْضٍ فَلَا تَقْدَمُوا عَلَيْهِ وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلَا تَخْرُجُوا فِرَاراً مِنْهُ».

وقد طبقت هذه الممارسة المتمثلة في الحجر الصحي على المناطق المصابة، وتشكل دليلاً شرعياً على العزل الصارم للمدن أو المناطق المصابة عن المناطق الأخرى دون إجبار الجميع على البقاء في منازلهم في المناطق المصابة وغير المصابة. كانت البلدان الديمقراطية في جميع الحالات خائفة جدا تقريباً من التمييز بين المناطق واتخاذ إجراءات مبكرة، وبمجرد أن أصبح حجم الموت هائلاً وغضباً جماهيرياً وانهياراً لأنظمتها الصحية، كانت خائفة جداً من إغلاق بلدانها بأكملها حتى لو كانت ستتكبد خسائر اقتصادية هائلة! وقد استفادت صناعة التكنولوجيا الكبيرة من الحاجة إلى الاتصال بالإنترنت لتحل محل التفاعل الوجاهي في التدريس والتسوق والترفيه. فالحكم في الإسلام هو من أجل نيل رضا الله، وليس من أجل التنافس الشعبي بين السياسيين الذين يتحققون بشكٍ من معدلات شعبيتهم.

بالإضافة إلى ذلك، سيتم إقامة دولة الخلافة على أساس القدرة على حمل رسالة الإسلام إلى العالم وتوفير احتياجات الناس دون الاعتماد على الدول الخارجية. وهذا لا يحول دون التجارة واسعة النطاق مع البلدان الأخرى، ما دام تحقيق الاكتفاء الذاتي من السلع الأساسية. ولن تتخلى دولة الخلافة عن مسؤوليتها في توفير الإمدادات المادية والأدوية واللقاحات التي تعتمد عليها الرعاية الصحية للقطاع الخاص وحده. حيث يتوق القطاع الخاص إلى الاحتكار، فإن الاحتياجات الصحية للأمة تتوق إلى الارتياح بغض النظر عن مكافأة السعر. وإذا كان هناك لقاح حيوي متاح فيمكن إنشاء وسائل إنتاجه في مصنع واحد، كما ينبغي استنساخه وإعادة إنتاجه في 20 مصنعاً بالتوازي.

بعد قرن من الفشل والانقسام في ظل عشرات الأنظمة الخاضعة للغرب، من الواضح أن وقت إعادة إقامة نظام الخلافة الراشدة أصبح قريبا، وأن الغرب لا يستطيع أبداً أن يوفر القيادة الجيدة التي يتوق إليها العالم.

#أقيموا_الخلافة

#ReturnTheKhilafah

#YenidenHilafet

#خلافت_کو_قائم_کرو

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الدكتور عبد الله روبين

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو