المسلم: اختاره الله ليكون شهيداً على الناس
المسلم: اختاره الله ليكون شهيداً على الناس

قال الله سبحانه وتعالى في سورة الحج: ﴿وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ هُوَ اجْتَبَاكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِّلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمينَ مِن قَبْلُ وَفِي هَذَا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيداً عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلَاكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ﴾.

0:00 0:00
Speed:
May 21, 2019

المسلم: اختاره الله ليكون شهيداً على الناس

المسلم: اختاره الله ليكون شهيداً على الناس

(مترجم)


قال الله سبحانه وتعالى في سورة الحج: ﴿وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ هُوَ اجْتَبَاكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِّلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمينَ مِن قَبْلُ وَفِي هَذَا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيداً عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلَاكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ﴾.


يقول ابن كثير، العالم المسلم العظيم، في تفسيره لهذه الآية، ﴿هُوَ اجْتَبَاكُمْ﴾ "يعني يا أمة الإسلام، لقد اختارك الله واصطفاك على جميع الأمم الأخرى، وقد فضلك وباركك وأكرمك بأنبل المرسلين وأنبل شريعة... ثم ذكر بركاته لهذه الأمة، حيث ذكرها وأثنى عليها منذ زمن طويل في كتب الأنبياء التي كانت تروى على الأحبار والرهبان". لقد منح الله سبحانه وتعالى هذه الأمة شرفاً عظيماً ومكانةً عاليةً. ولكن هذه المكانة العالية وهذه البركات الوفيرة من ربنا سبحانه وتعالى ترتبط بمسؤولية كبيرة ذكرها الله سبحانه وتعالى أيضاً في الآية أعلاه - أن نكون ﴿شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ﴾. هذا الدور المهم للمسلمين مذكور في سورة البقرة، حيث يقول الله سبحانه وتعالى: ﴿وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِّتَكُونُواْ شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيداً﴾.


يقول ابن كثير في تفسيره لهذه الآية أن ﴿أُمَّةً وَسَطاً﴾ تعني الأمة الأكرم والأشرف، موضحاً أن السبب في ذلك هو: أولاً، هذه الأمة ستشهد في يوم القيامة لجميع أمم العالم الأخرى - الماضية، الحاضرة والمستقبلة - أن الأنبياء نقلوا رسالة الله سبحانه وتعالى للبشرية. وثانياً، لأنه كلف المسلمين بتشريع كامل، أفضل منهج وأوضح مذهب (منهجية) في القرآن والسنة النبوية.


لذا، عهد الله سبحانه وتعالى إلى الأمة المسلمة بدين الإسلام، كشهود على البشرية، لنقلها للبشرية. عن طريق إيصال الإسلام للناس، لا يعني ببساطة إيصاله كإيمان لمن حولنا، أو ببساطة تشكيل مجموعات ومنظمات لنقل الدعوة إلى الإسلام لغير المسلمين في المجتمعات. بل يعني ذلك، لزوم حمل الدعوة بتثبيت الإسلام في السلطة وجعله المهيمن على موقع القيادة في هذا العالم، بحيث يصبح معيار الصواب والخطأ للبشرية، والأساس الذي تنظم به شؤونها في جميع مجالات الحياة، والوسيلة التي تُدار بها العدالة لأمم العالم - بحيث يتم انتشال البشرية من ظلام القوانين والأنظمة التي من صنع الإنسان إلى نور أحكام ونظام رب العالمين سبحانه وتعالى. يتطلب هذا دولة تنفذ التشريع الإسلامي الكامل الذي عهد به الله إلى هذه الأمة، وتستخدم كل الأدوات والوسائل لنقل دين الحق للإنسانية. لقد رأينا على سبيل المثال كيف انتشر الإسلام إلى أراض بعيدة مثل الهند وإسبانيا خلال بضعة عقود من تأسيس النبي e لأول دولة إسلامية في المدينة المنورة، وبذلك أصبحت دول بأكملها تحت طيات حكمه.


لذلك تؤكد الآيات أعلاه أن الأمة المسلمة قد اختيرت لدور قيادة البشرية، وأنه ينبغي لها أن تحتل مكانة مركزية في هذا العالم لأنه تم تكليفها بدور كبير في تطور البشرية على أساس دين الإسلام. في الحقيقة، لقد أنشأ الله سبحانه وتعالى الأمة الإسلامية لهذا الغرض وبهدف حمل الإسلام للبشرية، كما يقول الله سبحانه وتعالى في سورة آل عمران: ﴿كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ﴾.


لذلك، فيوم القيامة - عندما نقف أمام الله سبحانه وتعالى، سنحتاج إلى تقديم إثبات له سبحانه وتعالى على أننا بذلنا قصارى جهدنا في الأقوال والأفعال - للوفاء بهذا الدور الحيوي وبهذا الواجب الذي أوجبه سبحانه علينا كمسلمين - وهو جعل قيادة البشرية للإسلام. وهذا يعني العمل على إعادة إقامة الدولة التي يحكمها الإسلام وحده - الخلافة على منهاج النبوة. هذه المهمة لإقامة حكم الإسلام ونقل دين الإسلام للبشرية من خلاله هي إرث نبينا الحبيب e وكانت مهمته الرئيسية في الحياة، التي سلمها الله سبحانه وتعالى لنا باعتبارنا أمته وهي واجبة علينا باعتبارنا حملةً لدينه. في الواقع، في الآيات المذكورة أعلاه، ينقل الله سبحانه وتعالى إلى كل مسلم - رجل وامرأة - أنه من بين المخلوقات اختارنا الله سبحانه وتعالى، ليس فقط لنكون مسلمين ونحمل الإسلام، ولكن لنكون من بين أولئك الذين كلفهم الله سبحانه وتعالى بهذا الواجب الحيوي؛ السعي في قضيته، وحمل هذه المهمة.


وبالتالي فهذا يعني تحمل هذه المسؤولية وعدم تركها للآخرين، حيث تم اختيار كل واحد منا كمسلمين لهذه المهمة. كما ويعني أيضاً تقدير الفرصة الضخمة التي منحت لنا وجعلت بين أيدينا لنكسب المكافآت الهائلة الموعودة لأولئك الذين يشاركون في هذه الدعوة لإقامة دولة يحكمها الإسلام وحده. إنها "فرصة ذهبية"، وهي فرصة لم تُمنح للأجيال المسلمة السابقة، باستثناء جيل الرسول e. إنها فرصة لأن نكون أحباب النبي e، لنكون بجانبه في الجنة، وكذلك لنكون مع الأنبياء والصالحين الذين حملوا رسالة الله سبحانه وتعالى. ومع ذلك، فكما هو الحال مع أي فرصة يمنحها الله سبحانه وتعالى لنا، يمكنه سبحانه وتعالى أن يأخذها منا بعيداً، ويغلق الباب أمام ذلك الكنز من المكافآت والبركات، إذا لم نحتضن الواجب بالطريقة التي يتوقعها سبحانه وتعالى منا، لأن الله سبحانه وتعالى يقول: ﴿وَإِن تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُونُوا أَمْثَالَكُمْ﴾.


إذاً فهذا يتطلب، أن نسعى جاهدين في هذه المهمة لإقامة نظام الله سبحانه وتعالى على هذه الأرض - كما أننا مطالبون بالسعي (بقدر ما يفترض بنا) كما يقول الله سبحانه وتعالى في سورة الحج في الآية 78. يطلب منا أن نكافح في قضيته سبحانه وتعالى بقدر ما نحن مدينون لله سبحانه وتعالى، حيث سنستحق الشرف الذي أعطانا إياه سبحانه وتعالى كما قال ﴿شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ﴾. وهذا يعني إعطاء هذه المسؤولية الكبيرة نسبة من وقتنا ونسبة من اهتمامنا ومجهودنا بحيث تعكس أهميتها الحيوية وبأنها بحق واجب علينا ينبغي أن يحتل مكانة مركزية في حياتنا وليس على أطراف حياتنا وهوامشها.


إن فهم أهمية هذه المهمة التي تقع علينا كأمة مسلمة، وهي نقل البشرية من الظلام إلى النور، يعني أيضاً إدراك أن حياتنا كمسلمين لا يمكن أن تكون حياة عادية مثل حياة الكفار، فقط مطاردة متاع هذه الدنيا الزائل - سواء أكان ذلك في دراساتنا أو وظائفنا أو أطفالنا أو عائلاتنا أو منزلنا أو حياتنا الاجتماعية أو الترفيه والتسلية - بحيث نجعل هذه الأشياء من الأولويات الرئيسية ونجعلها مخاوفنا الأساسية في الحياة حيث تستهلك طاقاتنا وتفكيرنا. إن السعي وراء هذه المصالح هو الهدف من وجود الكافرين ولكن ليس نحن المسلمين لأن الله سبحانه وتعالى قد أعطانا مهمةً كبيرةً - ألا هي أن نكون شهوداً على البشرية!


يقول الله تعالى: ﴿مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً﴾.


نسأل الله تعالى أن نكون من أولئك الذين أتموا عهدهم مع الله سبحانه وتعالى وأنجزوا المهمة العظيمة التي منحها لهم بإقامة دينه في الأرض وتحكيمه في هذا العالم. اللهم آمين.


كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
د. نسرين نواز
مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو