النهوض بالمرأة في "الحضارة الغربية"؛ زيف وكذب وبهتان
النهوض بالمرأة في "الحضارة الغربية"؛ زيف وكذب وبهتان

ذكر أستاذ قانون الأسرة، السويسري غاستون جز، الذي زار الجمهورية التركية بعد هدم الخلافة العثمانية بأن الانسجام بين المعتقدات الدينية في هذه الأرض، آخر معاقل الدولة المجيدة التي تُحكم بنظام من عند الله سبحانه وتعالى، قد "أنجبت أقوى دفء أُسري في العالم، وهذا الكيان أسس لحياة عامة لم يسبق لها مثيل في تاريخ أي دولة".

0:00 0:00
Speed:
March 09, 2019

النهوض بالمرأة في "الحضارة الغربية"؛ زيف وكذب وبهتان

النهوض بالمرأة في "الحضارة الغربية"؛ زيف وكذب وبهتان

ذكر أستاذ قانون الأسرة، السويسري غاستون جز، الذي زار الجمهورية التركية بعد هدم الخلافة العثمانية بأن الانسجام بين المعتقدات الدينية في هذه الأرض، آخر معاقل الدولة المجيدة التي تُحكم بنظام من عند الله سبحانه وتعالى، قد "أنجبت أقوى دفء أُسري في العالم، وهذا الكيان أسس لحياة عامة لم يسبق لها مثيل في تاريخ أي دولة".

إن الغرب يدرك جيدا بأن الخير الذي عاشته أمة الإسلام مصدره الخير الذي يحمله نظام الإسلام، ويدرك أيضا أنه إن أراد الإطاحة بأمة كأمة الإسلام فعليه أن يعمل على تغييب أحكام الإسلام من حياتها وأذهانها، فبتغييب هذا النظام تموت الأمة ويتمكن منها الغرب وينهب ثرواتها. ولضمان استمرار هذا النهب وحتى ينشغل المسلمون بأنفسهم ويغيب عنهم إصلاح ما فسد داخل كيان أمتهم، كان العمل على إفساد المرأة بالأساس، ليفسد بفسادها الرجل والمجتمع كله.

كانت قضية المرأة إذن من القضايا التي يعتمدها الغرب في نشر حضارته ومفاهيمه خاصةً في العالم الإسلامي فوضعوا الأهداف ورسموا الخطط في سبيل فرض النموذج الغربي الديمقراطي العلماني. فعمل الغرب على اجتثاث أحكام الإسلام من حياة المسلمين وخاصة في ما يتعلق بالنظام الاجتماعي من خلال برامجهم ومشاريعهم التي تنادي بتحرير المرأة ومساواتها بالرجل وتشويه القوانين الربانية في نظر المسلمين جميعا، وأشغلوا المرأة المسلمة بقضايا أوهموها أنها مفصلية وجوهرية لرفع الظلم عنها، بعد أن صوروا لها بأن هذا الظلم آت من أحكام الإسلام بمقارنتها بالمرأة الغربية المتحررة والعاملة.

اتخذت منظماتهم في الحديث على قضايا المرأة في شتى بلاد المسلمين الأسطوانة المشروخة نفسها: مساواة مع الرجل في الراتب، الاستقلالية، التمكين، ضد التمييز، العنف ضد المرأة، الميراث، وتكريس مفهوم الحرية الذي كان وما زال الوباء الأساسي الذي تمكن من المرأة المسلمة لتغيير وجهة نظرها من العمل لمرضاة الله إلى العمل على التمكين وتحقيق الذات، ليصبح التزام المرأة بأحكام الإسلام المختلفة "خياراً" يندرج تحت بند "الحرية الشخصية"! وفي ذلك خطر كبير، فهي أفكار مدمرة، لأنها في الظاهر ترويج لما يسمى بـ"قضايا المرأة المهمة" لكن المراد منها هو اجتثاث المرأة والمجتمع من هويته الإسلامية.

ومن ثمار هذا العمل الذي قامت به المنظمات النسوية والإعلام والتعليم، والكل يخدم أهداف النظام الرأسمالي، تشويه وخلع الزي الشرعي للمرأة، وخلع يد المرأة من طاعة ولي أمرها، وتتفيه دور الأم في تربية الأبناء، والترويج للسطحية بجعل جُل اهتمامات المرأة بالمظهر الخارجي دون جوهر الاهتمام بالعقل والتقدم بالعلم والتعلم، وأهم الأهداف هو إخراج المرأة إلى سوق العمل لتنخرط في المنظومة الاقتصادية الرأسمالية.

ولتحقيق هذا الهدف كثف الغرب ومنظماته الجهود والنشاط، ولعل آخر ما قام به، تلك الندوة التي عقدتها وزيرة المرأة التونسية نزيهة العبيدي في شباط/فبراير 2019 بجامعة السوربون في فرنسا بمناسبة الاحتفال بتونس عاصمة للمرأة العربية 2018-2019، وكان التركيز خلالها على مفهوم التمكين الاقتصادي للمرأة، هذه آخر الحملات وليست الأخيرة للمزيد من الترويج للمفاهيم الغربية والارتهان للغرب فهو الملهم والقائد والموجه لذلك تقام الاحتفالات العربية في الديار الغربية!!

لقد أصبحت صورة الشخصية الناجحة للمرأة هي المرأة الناجحة في مهنتها، والمستقلة من الناحية المالية والمهنية مقابل تجاهل دورها الأساسي في الاسلام بأنها أم وربت بيت، فعملت هذه الحملات والمنظمات على تقديم الأرباح المادية والمكاسب النقدية على الأمومة ورعاية الأسرة.

لم يكن دخول المرأة إلى سوق العمل والتنازل عن دورها الطبيعي كأم بتأثير هذه المفاهيم واستغلال لغة النسوية فقط، بل إن الفقر ورداءة العيش الذي تسببت فيه سياسة هذا النظام وقوانينه الاقتصادية له دور أساسي في خروج المرأة للشقاء لأنه امتهان للمرأة وليس عملا.

إن تأثير كل هذه المفاهيم كان وخيما جدا على المرأة بصفة خاصة وعلى المجتمع بصفة عامة، فنشاهد جراءه الانحلال داخل هذا النسيج المجتمعي نتيجة لغرائز الإنسان التي لم تنظم ولم تقيد، فحسب وجهة نظر النظام الرأسمالي كل عمل حكمه الإباحة ما دام لم يتعد على الغير وللإنسان الحرية المطلقة وبدون قيود، فنجد وحسب مصادر رسمية من وزارة العدل بتونس 1050 حالة اغتصاب سنويا أي بمعدل 3 حالات يوميا، ويتراوح عدد الولادات خارج إطار الزواج بين 1200 و1500 ولادة سنويا أي بمعدل 3 أو 4 حالات يوميا، وبلغ عدد حالات الإجهاض 17 ألف حالة سنويا. أدى تفكك القيم الأخلاقية والثقافية الإسلامية إلى تشجيع الخلافات والعنف في الحياة الزوجية. حيث تبين المؤشرات الإحصائية الرسمية القضائية للسنوات الخمس من 2008 إلى 2013 أن عدد الشكاوى الواردة على النيابة العمومية في مجال العنف الزوجي 28910 حالة. كما أن ضيق الحال وضنك العيش والفقر الذي هو أساس النظام الرأسمالي كان سببا في عزوف الشباب عن الزواج وعزوف الشابات عن الزواج نتيجة تمكين المرأة ومفهوم استقلاليتها من الناحية المالية، مما أدى إلى ارتفاع عدد العازبات عام 2013 إلى أكثر من مليونين وربع المليون شابة من أصل نحو 4 ملايين و900 ألف أنثى في البلاد، مقابل نحو 990 ألف عازبة عام 1994. ومن مؤشرات الفقر كذلك خروج المرأة لطلب الرزق مع إهمال الأبناء الذي أدى إلى مشاكل لا حل لها في ظل النظام الرأسمالي. ففي دراسة أجرتها منظمة العمل العربية على 13 مدينة عربية اتضح أن نسبة عمل المرأة في الاقتصاد غير المهني في تونس هي 56 في المائة، وبينت الدراسة أن أهم المجالات هي بيع الحلوى والسجائر والمناديل الورقية في وسائل المواصلات، وأكدت هذه الدراسة أن 80 بالمائة من النساء في هذا القطاع متزوجات، مما يدل على أن توفير نفقات الأسرة هو الدافع الوحيد للعمل. إن هذا الواقع كان له تأثير كبير في ارتفاع معدلات الطلاق، ففي عام 2017 بلغت حالات الطلاق في تونس 1248 شهريا ما يعادل 41 حالة يوميا، والذي بدوره له علاقة كبيرة في الزيادة في معدل جرائم الأطفال، وإدمان الخمور والمخدرات، والفشل في المدارس والرسوب والتسرب علاوة عن المشاكل النفسية والانتحار التي بلغت في تونس سنة 2015، 148 حالة، بينما كانت 40 حالة سنة 2014.

إن هذه المعاناة لا تنحصر في تونس أو العالم العربي فقط، فقد أكد موقع الأمم المتحدة للمرأة في كانون الثاني/يناير 2018 أن 1 من 3 نساء في العالم تتعرض لعنف جسدي أو جنسي على الأقل لمرة في حياتهن. وتعرضت 200 مليون فتاة حول العالم قبل بلوغهن سن الخامسة لتشويه للأعضاء التناسلية أو الختان. وتعرضت 30% من النساء لعنف من أزواجهن، وتشكل النساء نسبة 70% من ضحايا الاتجار بالبشر... ويشير موقع هيئة الأمم المتحدة للمرأة إلى أن نسبة العنف ضد النساء بلغت في بعض البلدان نحو 70%، كما يؤكد أن 37% من النساء في العالم العربي تعرضن لعنف جسدي أو جنسي لمرة واحدة في حياتهن على الأقل.

إن ما تعانيه المرأة بصفة خاصة والعالم بصفة عامة من فقر وجوع واستعمار وغزو اقتصادي بل وأزمات اقتصادية متتالية إنما هو نتيجة توحش النظام الرأسمالي وتجميع ثروات العالم في أيدي حفنة قليلة من رؤوس الأموال ليزيدوا مناطق نفوذهم، وكل ذلك نتيجة حتمية لسوء القواعد التي نص عليها النظام الاقتصادي الرأسمالي.

فهل من سبيل للتخلص من كل هذه المعاناة؟

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

فاتن الشعري

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو