الرحمة المهداة (رسول الله  ﷺ )
November 21, 2018

الرحمة المهداة (رسول الله ﷺ )

الرحمة المهداة (رسول الله r )

قال الله تبارك وتعالى: ﴿وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ * قُلْ إِنَّمَا يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ﴾ [الأنبياء: 108].

الرسول  ﷺ  هو الرحمة المهداة، أرسله الله رحمة للعالمين، فمن آمن به وعمل بما أنزل عليه وهو الحق من ربكم فقد هدي إلى صراط مستقيم، والرسول  ﷺ  أرحم بالمسلمين من والديهم وأهليهم بهم، وأحرص على دينهم من أنفسهم، ورحمة رسول الله  ﷺ  في العالمين، تتجلى في حرصه على إيمانهم ودخولهم في الإسلام، ورحمة الله تتمثل بالقرآن الكريم وبالسنة وبالعقيدة والشريعة وبالدولة الإسلامية الرشيدة القائمة على العقيدة الإسلامية على منهاج رسول الله  ﷺ ، فلا تجد فيها قانونا أو تشريعا إلا وقد انبثق عن العقيدة الإسلامية، وأحل ما حلل الله ورسوله، وحرم ما حرم الله ورسوله، وتنشر العدل والإنصاف بين الناس وتمنع الظلم والعدوان.

قال الله تبارك وتعالى: ﴿لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ * فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ﴾ [التوبة: 128-129]

أيها المسلمون! لقد جاءكم رسول من أنفسكم يشق عليه عنتكم فأطيعوه ونفذوا أمره وانتهوا عن نهيه، فهو لا يلقي بكم إلى التهلكة ولا إلى المهاوي، فإذا كلفكم بالجهاد فانفروا خفافا وثقالا، فما يكلفكم من هوان بكم ولا بقسوة في قلبه وغلظة في نفسه، إنما هي الرحمة بكم والضن بكم من الذل والهوان والوقوع في معصية الله بمخالفة أمره والتقاعس عن دعوة الناس إلى الإسلام، وحرصه عليكم ليكون لكم شرف الدعوة إلى دين الله، ونيل رضوانه وجنته التي وعدها المتقين من عباده، والاعتماد والتوكل على الله وحده، واستمداد القوة والعون منه تبارك وتعالى، والرسول  ﷺ  شديد الرأفة والرحمة بكم أيها المؤمنون، أرحم بكم من والديكم وأهليكم والناس أجمعين، فلا تخالفوا أمره وتهجروا دين الله، واحرصوا على طاعة الله ورسوله.

وقال الله تبارك وتعالى: ﴿يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ﴾ [المائدة: 67]. أمر من الله تبارك وتعالى للرسول  ﷺ  أن يبلغ ما أنزل إليه من ربه كاملا، ولا يجعل أي اعتبار لشيء سوى تبليغ ما أنزل إليه، ويصدع بكلمة الحق، والله يعصمه من الناس ومن يعصمه الله لا يملك أحد إيذاءه، وذلك لينتبه المؤمنون إلى وجوب الدعوة إلى الله والالتزام بالدعوة وتطبيقها وتنفيذ أحكامها والمداومة عليها، حيث إن الإسلام يجب أن يبلغ بدون مهادنة ولا خوف ولا وجل، وقد بلغّ الرسول  ﷺ  الإسلام على أكمل وجه، والآن دورنا لنثبت صدق أقوالنا وحسن اتباعنا لرسول الله  ﷺ ، وليقل المعارضون للإسلام ما يقولون وليحشدوا ما يستطيعون من شياطينهم، فإن الدعوة إلى استئناف الحياة الإسلامية وإقامة الدولة الإسلامية هي دعوة رسول الله  ﷺ ، فمن يدعي أنه يحب رسول الله وأنه يتبع سنته ودعوته فلا يدلس على الناس ولا يقف في صف أعداء الإسلام، فإن كلمة الحق الدعوة إلى الإسلام لا تتملق الأهواء ولا تراعي الرغبات، إنما يصدع بها حتى تلامس القلوب وتقنع العقول في قوة وصبر وبالحكمة والموعظة الحسنة، والمطلوب عدم المداهنة في بيان الدعوة إلى الله، والالتزام بالإسلام عقيدة وشريعة تنظم شؤون حياة الناس مسلمهم وكافرهم، وهذا يحتم على الدعاة عدم اللقاء في منتصف الطريق بين الإيمان والضلال، فكان رسول الله  ﷺ  يدعو الناس بالحكمة والموعظة الحسنة ويقول للكفار: ﴿يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ * لَا أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ﴾ فيصفهم بصفتهم وما هم عليه، ولا يقبل بأنصاف الحلول التي يعرضونها عليه ولا يداهن ويقول لهم إنه يريد بعض التعديلات الخفيفة، بل يقول لهم إنهم على الباطل المحض وأنه الحق الكامل، لأن الدين ليس كلمات تقال باللسان وليس كتباً تُقرأ، وليس صفة تورث وتدعى، إنما الدين منهج حياة يشمل العقيدة المستترة في القلب، والعبادة المتمثلة بالشعائر، والعبادة المتمثلة في إقامة نظام حياة قائم على العقيدة الإسلامية ينظم شؤون حياة الناس فيحقق العدل والإنصاف بينهم ويرعى مصالحهم وينظم شؤونهم، أما من لا يقيمون حياتهم ودولهم على العقيدة الإسلامية وينظمون شؤون حياة الناس بالشريعة الإسلامية ويستوردون الأنظمة من أعداء الإسلام والمسلمين أو يضعونها من عند أنفسهم، فهم قطعا لا يحبون الله ولا رسوله  ﷺ  ولا يتبعونه فيقيمون دينه ويرفعون رايته، فدعوة الإسلام باللسان ولا تتجاوز الحلقوم أو بالوراثة لا تفيد إسلاما ولا تحقق إيمانا.

وقال الله تبارك وتعالى: ﴿يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِداً وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً * وَدَاعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجاً مُنِيراً * وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ بِأَنَّ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ فَضْلاً كَبِيراً * وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلاً﴾ [الأحزاب: 45-48].

الرسول  ﷺ  يبلغ رسالة ربه ويشهد على من بلغته الرسالة ولم يؤمن بها، ومبشر برضوان الله ورحمته وجنته وغفرانه لمن يؤمن ويطيع الله ورسوله  ﷺ  وينفذ أمره وينتهي عن نهيه ويقيم شرع الله، ونذير للغافلين السادرين في غيهم وطغيانهم مما سيصيبهم من عذاب عظيم، فلا يؤخذون على حين غرة ولا يعذبون إلا بعد تبليغ لافت للنظر، عندها لا عذر لمعتذر، والرسول  ﷺ  داعٍ إلى الله وليس لعشيرة أو قبيلة ولا لقومية أو عصبية، ولا لمغنم ولا جاه أو سلطان، داعٍ إلى الله إلى طريق الهداية الموصل لرضوان الله وطاعته وحسن عبادته، بعقيدة التوحيد، أرسله الله تبارك وتعالى للناس كافة، الأحمر والأبيض والأسود، للإنس والجن، ليحكم الناس بما أنزل إليهم والله أعلم بما يصلح البشر وينظم شؤون حياتهم، فأنزل القرآن الكريم والسنة النبوية وأمر باتباعهما، والرسول الكريم سراج منير يجلي ظلمات الكفر ويكشف الشبهات، وينير طريق الإيمان، ولا عذر لمعتذر، وبشر المؤمنين بأن لهم فضلا كبيرا من الله لصدق إيمانهم وحسن طاعتهم، منة من الله وتفضلا عليهم، قال تعالى: ﴿وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلاً﴾، وقد أمر الله تبارك وتعالى الرسول والمؤمنين قتال الكفار والمنافقين في آيات كثيرة، وهنا في سورة التحريم الآية التاسعة، قال الله تعالى: ﴿يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ﴾.

الكافر الحربي يقاتل بالسيف، والكافر الذمي بالحجة والبرهان، ويعامل حسب عهد الذمة، والمنافقون تجري بحقهم الأحكام الشرعية، فظاهرهم الإسلام وباطنهم الكفر، ويوعظون لعلهم يتوبون إلى الله، وهذا أمر لا تقوم به إلا الدولة الإسلامية التي تحكم بالشريعة الإسلامية.

قال رسول الله  ﷺ : «دَخَلَتِ امْرَأَةٌ النَّارَ فِي هِرَّةٍ حَبَسَتْهَا حَتَّى مَاتَتْ، فَلَا هِيَ أَطْعَمَتْهَا وَلَا هِيَ أَرْسَلَتْهَا تَأْكُلُ مِنْ خَشَاشِ الأَرْضِ» متفق عليه، فإذا كان للهرة هذا الحق في الطعام أو تُترك لحال سبيلها ولا تحبس أو تعذب أو يمنع عنها الطعام، حيث إنه في هذه الأيام تجد بعض الناس لديه حيوان في بيته، فكيف يكون حال الحاكم المسلم الذي يحكم المسلمين بأحكام الكفار، بأحكام وشرائع ليس لها علاقة بالإسلام ومن وضع الناس تحت مختلف التسميات، وتحارب شريعة الله ويحارب من يدعو لتطبيق الشريعة الإسلامية وإقامة الدولة الإسلامية؟! فاعتبروا يا أولي الألباب! ويا من تزين للحاكم سوء عمله وتبيع آخرتك بدنيا غيرك، فإن كانت هذه المرأة دخلت النار بتعذيب هرة، وحرمانها حقها في ممارسة حياتها، فكيف أنت تمنع المسلمين من العيش بكنف الأحكام الشرعية، وتنفذ أحكام أهل الكفر عليهم والعياذ بالله؟! من يحمل وزر المسلمين الضعفاء الذين يقتلون في كل حدب وصوب، هؤلاء الحكام قلوبهم قلوب شياطين، ومَن حولهم يتعوذ منهم الأباليس، إذا ضمن الإسلام للحيوانات أن تأكل وتعيش في أمان حين جرم فعل المرأة التي حبست الهرة ودخلت جهنم بفعلتها، فكيف يكون مصير من يقتل المسلمين ويفعل بهم الأفاعيل لأجل سلطان زائل أو مال زائف؟!

اللهم يا رب السماوات والأرض ورب العرش العظيم اعف عنا وعافنا وارحمنا وتولنا وتب علينا وأدخلنا في عبادك الصالحين، وصل اللهم وسلم وبارك على سيدنا محمد وعلى آله وصحبه، والحمد لله رب العالمين.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إبراهيم سلامة

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو