الشام... إلى أين؟ (1)
November 27, 2015

الشام... إلى أين؟ (1)

الشام... إلى أين؟ (1)


سوريا أم الشام، أم بلاد الشام؟


الشام أو سوريا التاريخية، أو سوريا الطبيعية، هو اسم تاريخي لجزء من العالم الإسلامي إبان دولة الخلافة الإسلامية، ويمتد على الساحل الشرقي للبحر الأبيض المتوسط إلى حدود بلاد الرافدين. تشكّل هذه المنطقة اليوم بالمفهوم الحديث وحسب تقسيمات سايكس وبيكو كلاً من: سوريا ولبنان والأردن وفلسطين بالإضافة إلى مناطق حدودية مجاورة مثل منطقة الجوف ومنطقة الحدود الشمالية في السعودية، وتشمل المناطق السورية التي ضُمت إلى تركيا إبان الانتداب الفرنسي على سوريا، وقسمًا من سيناء والموصل، وعند بعض الباحثين فإن المنطقة تتسع لتشمل قبرص، وكامل سيناء والعراق، ولكن اسم الشام محبب عند المسلمين منذ أيام الرسول ﷺ، فقد ورد في قرابة الثلاثين حديثًا نبويًا شريفًا وروايةً، ومنها ما رواه ابن حوالة أنه قال: "يا رسول الله خر لي بلدًا أكون فيه، فلو أعلم أنك تبقى لم أختر عن قربك شيئًا". قال: «عليك بالشام» فلما رأى كراهيتي للشام قال: «أتدري ما يقول الله في الشام؟ إن الله عز وجل يقول: يا شام أنت صفوتي من بلادي، أدخل فيك خيرتي من عبادي، إن الله قد تكفل لي بالشام وأهله». (المحدث: الهيثمي. المصدر: مجمع الزوائد. الصفحة أو الرقم: (10/61)*


وروى أبو الدرداء قال رسول الله ﷺ: «إنكم ستجندون أجنادًا جندًا بالشام ومصر والعراق واليمن». قالوا: "فخر لنا يا رسول الله". قال: «عليكم بالشام». قالوا: "إنا أصحاب ماشية، ولا نطيق الشام". قال: «فمن لا يلحق الشام فليلحق بيمنه فإن الله قد تكفل لي بالشام». (المحدث: البزار - المصدر: الأحكام الشرعية الكبرى - الصفحة أو الرقم:4/ 512)


وعاد اسم الشام حديثًا محببًا وبديلاً للاسم المشهور بسوريا، حيث اشتهر اسم سوريا وارتبط بتقسيمات سايكس وبيكو، ومن حكم الشام من العملاء بعدما حصل ما سمي استقلال مصطنع للشام ولكل بلاد المسلمين.


ثورة الشام والربيع العربي:


انطلقت ثورة الشام كما بقية ثورات الربيع العربي في بعض بلاد المسلمين، وللعلم فقد سبقها الكثير من التصريحات من حكام طغمة الأسد بأن سوريا تختلف عن البلاد العربية الأخرى، أي لن تكون ثورة في سوريا بمعنى أنها مزرعة أبيه التي أورثه إياها، ولما يعلمه يقينا من الضغط السياسي والخوف من الأجهزة الأمنية الذي يعيشه المسلمون في الشام، ومدى التجويع والإذلال وامتهان كرامة المسلمين لدرجة ملاحقتهم في صلواتهم وخصوصا صلاة الفجر التي تعني مدى حب الإسلام والالتزام به، ومدى منع الكثير من المظاهر الإسلامية في مدن الشام، وكان من أشهرها ما فعلته سرايا الدفاع بقيادة رفعت الأسد أخو حافظ الأسد حيث أنزل جنوده إلى دمشق وجعل ينزع الحجاب عن رؤوس نساء المسلمين في الشوارع والأسواق دون خجل أو حياء من الله تعالى ولا من عباده، ونسي الطغاة أن الإذلال وامتهان الكرامة والتجويع كل هذا له حد، وخصوصًا عند المسلمين حتى ولو كلفهم حياتهم، من يموت دون ذلك فله الشهادة أو أجرها، ونسي الطغاة أن المسلمين أصحاب عقيدة حيوية ومتقدة لا تموت، فكانت الطامة الكبرى من درعا معقل النظام، حيث إن أكثر أبناء الأجهزة الأمنية والعسكريين من أبنائها، فثار الناس وبعد التقتيل بلا رحمة وبوحشية الضباع والوحوش، اضطر المسلمون إلى حمل السلاح والانشقاق من الجيش ومحاربة النظام والدفاع عن النفس والعرض والأموال، فكانت ثورة الشام درة ثورات الربيع العربي.


لماذا تعد الشام درة ثورات الربيع العربي؟


ثورة الشام رفعت راية رسول الله ﷺ ولواءه، ونادت بتطبيق شرع الله تعالى، وإقامة دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، فكانت تسير بخطى على أن تكون ثورة إسلامية تنقذ كل المسلمين، وقد كان بين صفوفها رجال يعون ما يفعلون، وما يبثون من فكر عقائدي وسياسي، ودون أن يكون لهم فصيل مسلح، لأنهم يعلمون أن كل أبناء المسلمين جاهزون ويصلحون لأن يتبنوا مشروع الأمة الحضاري أي مشروع عودة دولة الخلافة الإسلامية التي تجمع شمل المسلمين أجمعين، وتوحد ما تم تقسيمه من بلادهم، وعليه نقول: كانت ثورة الشام درة ثورات الربيع العربي. وحقيقة الأمر أن ثورة الشام كان من الممكن أن تكون مثلها مثل بقية ثورات بلاد الربيع العربي، أي يمكن الاحتيال عليها سواء بانتخابات مثل تونس ومصر، ومن ثم سحب البساط وإعادة الطابور الخامس وعملائه، أو مثل ليبيا واليمن بعسكرتها وتركها نهبا للصراع السياسي وأطماع أوروبا وأمريكا، أو إعطاء الناس بعض المكاسب المادية والأعطيات وتوزيع بعض المناصب واستحداث ما لم يكن موجودًا بالأصل من زخرف الحريات والديمقراطية الكاذبة.


أسباب اختلاف ثورة الشام عن ثورات الربيع العربي:


إلا أن أمر الله سبحانه وتعالى وتهيئته للأمر بالشام سياسيًا سابق للربيع العربي بعقود، ولذا حصل في سوريا ووجد الآتي:


1. الحياة الحزبية؛ حيث أنهى حافظ أسد منذ استلم الحكم الحياة الحزبية إلا فكرة الحزب الحاكم أي حزب البعث، فرغم كل التلوث الفكري الذي بث وتم تبنيه إلا أنه لم يشوه صورة الإسلام في نفوس الناس وحبهم لدينهم.


2. الفكر الإسلامي المعتدل والوسطي لم ينتشر بين المسلمين، فلم يقبلوا بالديمقراطية وتمييع الفكر الإسلامي.


3. حكم الطائفة العلوية للمسلمين بالشام لقرابة الأربعة عقود، وظهور ولاء الطائفة لإيران وثورتها أوجد حالة عداء بين المسلمين وتلك الطائفة التي لا يظهر عليها أدنى درجات التدين، بل عداء للإسلام والمسلمين.


4. احتلال يهود لهضبة الجولان وغيرها لفترة تزيد عن أربعين عامًا أوجد ريبة كبيرة في نفوس المسلمين، وأن هناك اتفاقات خفية مع يهود أعدى أعداء المسلمين.


5. تعلُّم الإسلام بقي تقليديًا، ولم تهتم به الدولة، ولم تتدخل بتلويثه، فكان إما في المساجد أو في البيوت أو الكتاتيب، وهذا أبقاه نقيًا وبعيدًا عن مساوئ النظام.


6. العمالة لأمريكا من قبل عائلة الأسد لم تسمح لعودة النفوذ الفرنسي أو البريطاني إلى داخل الشام، فلم يوجد صراع ولا عملاء جدد يتمتعون بدعم الناس كمعارضين للحكم.


مما تقدم نفهم لماذا اختلفت ثورة الشام عن بقية ثورات الربيع العربي وظهر فيها نقاء وصفاء بخلاف غيرها من الثورات. ومع أنه قد وجدت قيادات ظهر عليها الولاء لعملاء الغرب بقصد أو بغير قصد، إلا أنهم لم يستطيعوا إظهار ولائهم للغرب والمناداة بإقامة الدولة المدنية أو الديمقراطية، لأن الأمر يحرج تلك القيادات أمام الثوار المخلصين الذين طالبوا بتطبيق شرع الله تعالى وإقامة دولة تحكم بالإسلام، فهم ثاروا لله تعالى، ودفعوا ثمنًا غاليًا جراء مطالبهم السامية هذه، ولذا فإن تراجعهم عن تلك المطالب ليس بالأمر السهل، إلا أن يحدث أمر جلل، ولا أحسب أن هناك أمورًا قد تحصل أصعب مما مرَّ على الثوار من تقتيل وتدمير وتجويع، ولذا فالله تعالى ندعو أن يثبت أهل الشام والثوار المخلصين، وأن ينصرهم نصرًا يعز به الإسلام وأهله.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
وليد نايل حجازات - الأردن


لقراءة الجـزء الثاني اضــغـط هــنــا

لقراءة الجـزء الثالث اضــغـط هــنــا


More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو