الشام... إلى أين؟ (2)
December 12, 2015

الشام... إلى أين؟ (2)

الشام... إلى أين؟ (2)

الشام والسياسة الأمريكية:

منذ انتهاء الحرب العالمية الثانية وخروج أمريكا الأقوى اقتصاديًا في العالم وجد عندها طموح السيطرة على العالم وخصوصًا بلاد المسلمين، وذلك بطرد دول الاستعمار القديم والحلول مكانه، وبالفعل حصل في الشام لغاية بداية سبعينات القرن الماضي العديد من الانقلابات العسكرية ذات الولاءات المختلفة حتى أتت أمريكا بحافظ الأسد، وحكم الشام بقوة وصلافة، ودعمته دون مظاهر واضحة للدعم، وثبت عميلاً غير واضح قرابة عقدين من الزمن، حتى جاء تحالف عاصفة الصحراء لتحرير الكويت من صدام البعثي، وباشتراك حافظ أسد البعثي بذاك التحالف الأمريكي بدا للبعض أن حافظ الأسد قد يكون على علاقة بأمريكا رغم أنه المعادي ظاهريًا للإمبريالية الأمريكية والذي لا يفتأ إعلامه يتعرض لأمريكا الاستعمارية وعداوته معها، وذاك هو النهج نفسه الذي اتبعته إيران في سياستها وإعلامها في معاداة أمريكا "الشيطان الأكبر" والتي بان بأنها الصديق والحليف الأكبر في التحالف ضد الحرب على ما يسمى الإرهاب (الإسلام)، ومعاهدة السلاح النووي. وعليه فالأحداث الجسام تكشف عملاء جساماً، ومن أشهر الآراء السياسية ما قاله كيسنجر اليهودي وزير خارجية أمريكا الأسبق "لقد أخطأنا بكشف عميل مخفي في تحالف عاصفة الصحراء".

ثورة الشام وأمريكا بعد الربيع العربي:

حصلت أحداث الربيع العربي ولم تشر لا دوائر المخابرات العالمية، ولا مراكز الدراسات الاستراتيجية ولا الكتاب والمفكرون إلى احتمالية حصول ما سمي إعلاميا فيما بعد بـ "الربيع العربي"، وحاولت أمريكا إنقاذ عملائها وخصوصًا رئيس مصر حسني مبارك، وأخذ جزء من كعكة نتائج ثورات الربيع العربي، وذلك ما سعت له في تونس وليبيا واليمن، وعندما حصل تحرك شعبي غير متوقع في الشام، فقد تفاجأ جميع الناس بذلك لظروف قاسية كان المسلمون يعيشونها هناك، سواء منها تطبيق العلمانية أو القبضة الأمنية والبطش أو الحالة الطائفية، وسيطرة الطائفة العلوية على مناحي الحياة بالشام، ولكن لتلك الظروف الخاصة بالنظام وأهل الشام فقد حصل التحرك السلمي لأهل الشام وكان سلميًا بالكامل، ولكن بسبب السجية الأمنية للنظام وأزلامه فقد ظن أنه يمكن أن يوقف ذاك التحرك ببطشه العسكري وبلطجيته، وخصوصًا أن لوالد بشار أسبقية في تعامله وإبادته للتحرك الذي حصل في بداية ثمانينات القرن الماضي في حماة وحلب، فأخذ النظام يقتل بشكل وحشي ليس له مثيل، ولم يسبق لنظام أن يقتل شعبه بمثل تلك الطريقة الوحشية، وهنا بدا تردد أمريكا وتخبطها في معالجة الأمور بثورة الشام، فهي من ناحية تريد المحافظة على عميلها ونظامه، ومن جهة أخرى لا تريد أن تبدو داعمة للنظام، وضد الشعب الثائر، ولا تناصر حقوق الإنسان والشعوب، ولذا ظهر الارتباك على أوباما وخطوطه الحمراء الكثيرة التي وضعها حتى أصبحت سمة لتصريحاته وتصريحات وزير خارجيته، لدرجة أن استبدل كيري الحالي بوزيرة الخارجية السابقة، وكذلك استبدل السفير الأمريكي السابق، ومع هذا التخبط والتردد في معالجة إنهاء ثورة الشام كانت الثورة قد امتدت إلى أكثر مدن الشام، وتمت عسكرتها، وتدخلت أطراف صراع دولية عن طريق عملائهم من الدول المجاورة والإمداد بالمال والسلاح.

ثورة الشام وتحولها إلى ثورة أمة الإسلام:

دخل على الخط المخلصون من الأمة الإسلامية وخصوصًا ممن يحملون فكرًا ومشروعًا يمكن أن يكون بديلاً حال نجاح الثورة، وأشهر ما ظهر في ثورة الشام مشروع المطالبة بإقامة دولة الخلافة الإسلامية على منهاج النبوة، وتطبيق شرع الله تعالى، ولذا فقد أصبحت أكثر الشعارات في ثورة الشام شعارات نابعة من عقيدة المسلمين من مثل: "ما لنا غيرك يا الله". وقد تم رفع راية الإسلام وهي الراية التي كان يرفعها رسول الله ﷺ والمكتوب عليها "لا إله إلا الله محمد رسول الله". وأصبح مرفوضًا أي مشروع لا يتوافق مع عقيدة الأمة حتى ولو كانت وجوهه إسلامية والداعمون له حركات إسلامية، ولكنها تعمل مع الغرب لإيجاد دولة مدنية علمانية.

ثورة الشام والواقع الفكري:

وقد ساهم في ترسيخ فكرة مشروع الخلافة الإسلامية وتطبيق الإسلام ورفعها شعارًا للثورة أمور عديدة ذكرنا بعضها في مقال: "الشام... إلى أين رقم (1)" ونشير هنا إلى أمور مهمة ساهمت بذلك، فمن جراء البطش والتدمير وكأن الحاصل حرب بين دول كبرى، فقد انقطعت الكهرباء والفضائيات واتصالات النت عن أكثر مناطق الثورة، والتي سميت بالمحررة أي من النظام، فكان أن اشتغل وبجد اشتغالاً منقطع النظير شباب مشروع الخلافة الإسلامية التي يعملون لها منذ ستة عقود، ودستورها وأفكارها وسياستها مسطرة وليست طارئة، لا تخبط فيها، وتعمل بناء على أسس قوية وثابتة، واستراتيجية مدروسة، ووعي فكري وسياسي، ولذا كان الناس ينكبون على ذلك الفكر ونشراته وكتبه ويقرءونه حرفا حرفا، ويتفحصونه ويناقشون شبابه بمحتواه ومضمونه، لدرجة أنَّ من يقرأ أصبح صاحب الفكرة، ويدعو لها ويناصرها، ولدرجة أنْ أصبح من ينادي بخلاف تلك الأفكار في بعض المناطق، وبعض الفصائل يوصم بالخيانة لدينه ولدماء الشهداء، من هنا نقول: إن فكرة مشروع الخلافة الراشدة على منهاج النبوة أصبحت هي الفكرة الأولى، وشعار أكثر الألوية والكتائب، حتى إن بعض قادة الألوية وأشهرهم جمال معروف سئل إعلاميا أنك هنا تتكلم بأمور وداخل الشام تتكلم وتفعل غير ذلك..!؟، فكان الجواب لا أستطيع أن أفعل غير ذلك، فالرأي العام في الشام يرفض ذلك، ويرفض رفع غير تلك الراية!!

ثورة الشام وفاعلية الفكر:

الثورات من طبيعتها أنها سلمية وتغييرية أو إصلاحية، ولما كانت ثورات الربيع العربي سلمية بدأ يظهر عليها شعارات فكرية وطابع فكري، سواء أكان إسلاميًا أو علمانيًا أو المناداة بالكرامة والحرية كأفكار جزئية، فهنا خشيت أمريكا من ذلك، وظهر هذا في الثورة المصرية، فأجهضتها بالمعادلة، وتنحية عميلها حسني مبارك، وعمل انتخابات الفائز فيها معروف مسبقًا وهو من يرفع شعار الإسلام، فكان نجاح مرسي الإخوان والسلفيين. وهنا خشيت أمريكا من فعل ذلك بالشام لخصوصية الشام وبلاد الشام، ومجاورة يهود في الأراضي المحتلة بفلسطين، فارتبكت ولم تطرح الحل السلمي، بل اضطرت إلى أفكار الصدمة الصاعقة والمميتة، والتي تؤدي بالعدو للاستسلام واليأس، وهذا ما لم يحصل مع ثورة الشام وأهلها، بل أصروا على مطالبهم والوصول للنهاية، فالثمن الذي دفع غالٍ جدًا، فهو دماء الأبناء والآباء ثم الأموال والأعراض، فكان أن ظهرت أفكار كان الناس لا يأبهون كثيرًا لسماعها قبل الثورة، فكان دورها بالصف الأول إبان الثورة، فمن يريد الشهادة لا بد له من فكرة أخروية راقية يستشهد لأجلها، لا أن يستشهد لدنيا يصيبها غيرُهُ من بعده، فكان الفكر بعد أن تحركت الثورة وتجذرت هو المحرك الرئيس عند الغالبية العظمى من الثوار المسلمين حتى لو اختلفت مشاربهم الفكرية وتوجهاتهم سواء منها الانقلابية التغييرية أم التدريجية.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الأستاذ وليد نايل حجازات – الأردن


لقراءة الجـزء الأول اضــغـط هــنــا

لقراءة الجـزء الثالث اضــغـط هــنــا

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو