الشمس لا يمكن أن يغطى نورها بغربال
December 23, 2018

الشمس لا يمكن أن يغطى نورها بغربال

الشمس لا يمكن أن يغطى نورها بغربال

نشر موقع دنيا الوطن على صفحته بتاريخ 2018/12/13م مقالا بعنوان: "حزب التحرير الإسلامي: نشأة الحزب وتطوره".

بداية سامح الله الكاتب وغفر له وهداه إلى طريق الحق والصواب...

فمن يقرأ المقال منذ البداية يدرك أنه مقتبس من أدبيات وكتب الحزب، فلماذا لم يكن جميع مقاله على النهج نفسه؟!! وحتى عندما يضع بعض الأفكار من طريقة ومنهجية الحزب يدخل عليها ما يشوهها أو يحللها ويبررها بشكل مغالط أو مغرض، وكأنه يهدف إلى تثبيط الأمة وجعلها تنفر وتنفضّ من حول الحزب بعد أن بان وبشكل ملحوظ جدا مدى التفاف الأمة حول الحزب الصادق الحريص على مصالحها، كيف لا وقد أثبت الحزب وأدرك الناس أنه هو فعلا القائد الرائد الذي لا يكذب أهله.

فمما ورد في المقال:

أولا: (يرفض الحزب فكرة الثورات والأعمال المسلحة حتى ضد الاحتلال. ویتهمـه الإسـلامیون في الحركات الأخـرى بأنـه حـزب تنظیـري یكتفـي بـالكلام ویریـد أن یغیـر واقـع المسـلمین بـالتنظیر فقـط، لأنـه یعتبـر المجابهـة المسـلحة مـع الأنظمـة لیسـت طریـق رسـول الله؛ لـذا تتهمـه الحركـات الإسلامیة الأخرى بأنه یعطل الجهاد منتظراً قدوم الخلیفة ودولته)!

لم ولن يرفض الحزب قيام أي شعب بالثورة على نظام ظالم يحكمه، فثورات ما تسمى بالربيع العربي كان شباب الحزب يشاركون الناس وهم في الشوارع والمساجد ويصدحون بـ"الشعب يريد إسقاط النظام" رافعين راية لا إله إلا الله محمد رسول الله والتي كان الإعلام يحاول إخفاءها وإبراز أعلام سايكس بيكو، كما أن المدقق والمتابع لصفحات شباب الحزب على مواقع التواصل الإلكتروني وما تبثه المكاتب الإعلامية للحزب كيف أن الشباب يتابعون الثورات وما آلت إليه من حرف للمسار والتوجه، فيحاولون توجيه الفصائل والقيادات العسكرية إلى ما ينقذهم ويصحح لهم مسارهم علهم ينالون شرف استحقاق نصرة الله لهم.

وأما حمل السلاح فهو ليس كافيا في عملية التغيير، فليس المطلوب تغيير الحاكم فقط وإنما إيجاد الحكم بالإسلام، فهل يمكن للقيادة العسكرية أن تتولى القيام بأعباء الحكم حتى ولو كانت على درجة عالية من الإخلاص، فلكل عمل رجاله وأهله، والتغيير يحتاج أولا إلى رجال سياسة واعين على كل ألاعيب دول الغرب ومؤسساته الدولية، ويمتلكون الفهم الصحيح للأحكام الشرعية في كافة أنظمة الحياة، حتى يحكموا المسلمين ويرعوا شؤونهم بالإسلام ويستمروا على ذلك، ولا طريقة أدق وأضمن ومحققة للغاية إلا طريقة الرسول  r، كيف لا وهو الذي لا ينطق عن الهوى إن هو إلا وحي يوحى.

ثم إن العمل المسلح كثيرا ما يؤدي بأصحابه إلى المنزلق، فيكون وبالا عليهم لا منقذا لهم، فاحتياجات أي جماعة للسلاح وإمكانية توفيره وتدريب شبابها، يجعلها تلجأ إلى الأعداء لتوفير اللازم، وبالتالي فهي تلف الحبل حول رقبتها وتخضع لابتزاز الداعمين، والأحداث التاريخية تحوي الأمثلة الكثيرة، وخاصة في سوريا في الوقت الحالي.

والمطلع على أدبيات الحزب يدرك كم هي مكانة الجهاد عند الحزب عظيمة، والحزب لا ينتقي ويختار من الشرع على هواه، إنما هو ينضبط بكافة تفاصيل الاقتداء بالنبي الكريم  rفي سيرته، فهو لم يحمل السلاح ولم يأذن للصحابة بحمله إلى أن تحقق النصر وبلغوا الغاية فأذن الله لهم بحمله في الآية ﴿أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا﴾، ولو أن حمل السلاح في عملية التغيير جائز لكان شباب الحزب هم الأوائل في حمله، فها هم يشاركون كأفراد في الجهاد لدفع الغزاة والأعداء عن بلاد المسلمين حتى في غياب الدولة الإسلامية كما في سوريا والعراق وأفغانستان وفي جنين حين اعتدى كيان يهود عليها، وهذا شيء غير العمل لإقامة الخلافة في بلاد المسلمين، فلكل منهما واقعه وأحكامه، وهل رجال اليوم أشد حرقة على المسلمين وبلادهم من الصحابة الأطهار الذين كانت الحاجة ماسة جدا إلى استخدام السلاح لدفع الأذى عنهم وعن نبيهم؟ وكأنهم استبطأوا طريقة الرسول  rفي الصراع الفكري والكفاح السياسي في الوصول إلى النصر والتمكين وأرادوا أن يتحول  rإلى العمل المادي فغضب منهم وأبدى إصراره على السير على النهج نفسه.

ثانيا: (ورغـم نظـرة التفـاؤل التـي یتمتـع بهـا الحـزب نحـو تحقیـق أهدافـه، إلا أنهـا تبقى في إطار أهداف وأماني یصعب تطبیقها في المنظور القریب أو حتى في المنظور البعیـد، إذا مــا أخــذنا فــي الاعتبــار الظــروف الإقلیمیــة والدولیــة والتــي یتجاهلهــا الحــزب، الــذي یتحــدث بعاطفة المتمني الذي یرى في بعض نشاطاته ومؤتمراته مختلفـة التوجهـات والعنـاوین، ونجاحاتـه فـي الاسـتقطاب البطـيء لأعـداد مـن النـاس، أنـه علـى وشـك الوصـول إلـى هدفـه الأسـمى، وهـو إقامـة الخلافـة وتحریـر فلسـطین دون عنـف أو جهـاد، فهـذا یتعـارض مـع منطـق الأشـیاء وواقـع الحـال فـي البلـدان العربیـة والإسـلامیة والأجنبیـة التـي لا زالـت منفكـة تحـارب الحـزب وتحـد مـن نشاطه).

نعم الحزب متفائل ليقينه بأن وعد الله لأمة محمد  rبالنصر والتمكين آت لا محالة، فهو لا يعيش الأماني والخيال، ولا يتجاهل الظروف الإقليمية والدولية، بل هو الأوعى عليها والأقدر على تحليل وكشف خباياها وأسبابها والجهات المحركة لها وكيفية التعامل الشرعي معها.

وإن من يقيس عمل الحزب بأنه يتعارض مع منطـق الأشـیاء وواقـع الحـال فـي البلاد الإسـلامیة والأجنبیـة فهذا كلام مَن يجعل الواقع مصدر تفكيره ويقيس الأمور والوقائع والإمكانيات من خلال هذا الواقع ويتخذ طرق وأساليب الغرب في التغيير وفي تحرر الشعوب نموذجا يحتذى به عنده.

ولنا في سيرة الرسول  rخير مثال فيما حققه من نتائج مبهرة لا يمكن قياسها بمقاييس المخلوقات محدودية النظر، لا تدرك ما وراء الجدار وكيف ومتى يتحقق الوعد، فالنتائج ولحظة النصر هي من الغيبيات وما على الأمة إلا الجد في العمل والإيمان بتحقق وعد الله يوم يأتي موعده.

والجماعات الإسلامية التي لم تعِ ذلك وقزّمت عملها في قضايا محلية فإنها تكون قد أخطأت الرؤية والمنهج والعمل. ولم تتقدم باتجاه التغيير المنشود، بل ركزت حكم الطواغيت في بلاد المسلمين، وقبلت بشرعيتهم فانحرفت عن العمل الإسلامي الصحيح.

أما الاستقطاب البطيء، حسب زعمه، فهو إما أنه غير مطلع على كبر حجم الحزب واتساع أمكنة انتشاره، وإما لأنه يقيسه بما يحصل لدى بعض الجماعات من تضخم حزبي بسبب ضمه للأتباع دون الاهتمام بالتوعية على أفكار الجماعة وتغذيتهم لها بشكل دقيق، أما حزب التحرير فهو يدرك أن المطلوب في التغيير هو إعادة تشكيل المفاهيم والقناعات والمقاييس التي ضعفت عندهم وكانت سببا في سقوط دولتهم، مبتدئا بشبابه حتى إذا تجسدت لديهم انطلقوا ليوجدوها في المجتمع، وهذا طريقُهُ العمل السياسي ويضمنه اتباع طريقة الرسول  rالسياسية في التغيير.

ثالثا: (لا ینصب اهتمام الحزب بالقضایا الفلسطینیة الداخلیة ومحاربـة الاحـتلال أو العمـل علـى تحریر فلسطین، بل یركز اهتماماته على الأحداث العالمیة، والدولیة فیرصدها ویضمنها بیاناته، متجـاهلاً أحـداثاً هامـة تجـري فـي السـاحة الفلسـطینیة. وقـد یكـون سـبب الاهتمـام العـالمي للحـزب نتیجـة عالمیـة تنظیمـه، ومركزیـة العمـل فیـه، مـع وجـود قیـادة محلیـة لهـا وزن تشـارك فـي صـنع قرارات الحزب المركزیة).

لا يجرؤ صادق واعٍ عما يدور حوله من أحداث وخاصة في الأرض المباركة أن يتهم الحزب بعدم اهتمامه بقضية فلسطين، وما يحدث من اعتداءات على أهلها ومقدساتها وما يُكاد لهم من سلطةٍ ما وجدت إلا لحماية وتثبيت كيان يهود المحتل، وأكبر دليل على ذلك اعتقالها لشباب الحزب ومحاولة الضغط عليهم لإسكاتهم وثنيهم عن أعمالهم البطولية والجريئة، وإن أهل فلسطين في أحداث عدة في الفترة الأخيرة قد ألبست شباب الحزب عباءةً كدليل على رضاهم السيرَ تحت قيادة الحزب في الدفاع عن مصالحهم، وما قضية إرث تميم الداري والضمان الاجتماعي الظالم إلا دليل على ذلك.

وأما عالمية الحزب فتعني أن تكون دعوته مستهدِفة كل العالم، تسعى لتحرير كل إنسان وكل أرض من حكم الطاغوت ليحكموا بما أنزل الله عز وجل حتى ولو كان العمل في بقعة صغيرة من الأرض، فالرسول  rكانت نظرته عالمية واستهدافه لم يكن لمكة فقط، وإنما لكل العالم.

وأخيرا: إن من وضع نصب عينيه مخافة الله والصدق والإخلاص في العمل، وغايته إرضاء الله تعالى بإعادة تحكيم شرع الله الذي هو وعده وبشرى رسوله  r، لا يلتفت إلى مثل هذه الكتابات ولا يقصد برده عليها الدفاع عن نفسه فليس في أدبياته ومسيرة حياته ما يشين، إلا أنه يبغي من التعليق عليها توضيح ما ليس واضحا ولا مفهوما عند من لم يميز الغث من السمين في المقال وخصوصا كما قلت سابقا أنه بدأ بداية سليمة.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

راضية عبد الله

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو