التجديد ودوره في حياة المسلم  وما سر مماحكة دعاة على أبواب جهنم بـ"التجديد"؟  الجزء الثاني
التجديد ودوره في حياة المسلم  وما سر مماحكة دعاة على أبواب جهنم بـ"التجديد"؟  الجزء الثاني

بعدما بيّنا تلك الحقائق الجوهرية التي عرضناها في الجزء الأول، وفي سياق التمهيد لتمييز الحقائق عن الأباطيل، فقد رأينا أن التجديد هو ديدن العقلاء إذا كان مناسبا للفطرة وللعقل، وأنه، أي التجديد، إن كان بعيداً عن السعي لنوال رضوانه سبحانه وتعالى، كان وبالاً على صاحبه في الدنيا قبل الآخرة، وإنَّ من نعمة الله على الإنسانية أن أرسل لهم الرسل مبشرين ومنذرين حتى لا يحيدوا عن نظام العبودية له سبحانه وتعالى

0:00 0:00
Speed:
February 15, 2020

التجديد ودوره في حياة المسلم وما سر مماحكة دعاة على أبواب جهنم بـ"التجديد"؟ الجزء الثاني

التجديد ودوره في حياة المسلم

وما سر مماحكة دعاة على أبواب جهنم بـ"التجديد"؟

الجزء الثاني

بعدما بيّنا تلك الحقائق الجوهرية التي عرضناها في الجزء الأول، وفي سياق التمهيد لتمييز الحقائق عن الأباطيل، فقد رأينا أن التجديد هو ديدن العقلاء إذا كان مناسبا للفطرة وللعقل، وأنه، أي التجديد، إن كان بعيداً عن السعي لنوال رضوانه سبحانه وتعالى، كان وبالاً على صاحبه في الدنيا قبل الآخرة، وإنَّ من نعمة الله على الإنسانية أن أرسل لهم الرسل مبشرين ومنذرين حتى لا يحيدوا عن نظام العبودية له سبحانه وتعالى، وكيف تجسد التجديد في جيل الصحابة فأنشأهم نشأة أخرى وأنهضهم النهضة الصحيحة، وكيف تلقوا عقيدة الإسلام تلقيا فكرياً فكانت بحقٍّ قيادةً فكريةً تقود كل مسلم لخيره وخير البشرية جمعاء.

وكما كانت الأمة في قرون الخير الثلاثة الأولى فينبغي للمسلمين أن يتبعوهم بإحسان إلى يوم الدين؛ فالإسلام يجمعنا جميعا ويصبغنا بصبغة الله، أمة واحدة من دون الناس؛ يقول تعالى: ﴿إِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ﴾ [الأنبياء: 92].

قال ابن كثير في تفسيرها: "قال ابن عباس، ومجاهد، وسعيد بن جبير، وعبد الرحمن بن زيد بن أسلم في قوله: ﴿إِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً﴾ يقول: دينكم دين واحد.

وقال الحسن البصري، في هذه الآية: "بين لهم ما يتقون وما يأتون ثم قال: ﴿إِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً﴾ أي: سنتكم سنة واحدة. فقوله: ﴿إِنَّ هَذِهِ﴾ إن واسمها، و﴿أُمَّتُكُمْ﴾ خبر إن، أي: هذه شريعتكم التي بينت لكم ووضحت لكم، وقوله: ﴿أُمَّةً وَاحِدَةً﴾ نصب على الحال؛ ولهذا قال: ﴿وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ﴾، كما قال: ﴿يَا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّبَاتِ وَاعْمَلُوا صَالِحاً إِنِّي بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ * وَإِنَّ هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ﴾ [المؤمنون: 51-52]، وقال رسول الله ﷺ: «نحن معشر الأنبياء أولاد علات ديننا واحد». يعني: أن المقصود هو عبادة الله وحده لا شريك له بشرائع متنوعة لرسله" أ.ه.

ويقول عز من قائل: ﴿كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْراً لَّهُم مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ﴾ [آل عمران: 110].

ويخاطب الله أمة الإسلام في قرآنه عشرات المرات ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا﴾...

ويكرر المسلمون تلاوة الفاتحة يوميا مرات ومرات، تشهد ميثاقهم أنهم أمة واحدة دون من عداهم من المغضوب عليهم والضالين؛ مبدأ المسلمين الإسلام، فعقيدتهم واحدة، وشريعتهم واحدة، حواهما الكتاب والسنة.

فإن نزغ الشيطان بين طائفتين منهم أمرهم الله أن يعيدوا الأمر إلى نصابه، فقال تعالى: ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ﴾ [الحجرات: 10].

وعَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ، قَالَ: انْطَلَقْتُ أَنَا وَالأَشْتَرُ إِلَى عَلِيٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، فَقُلْنَا: "هَلْ عَهِدَ إِلَيْكَ نَبِيُّ اللهِ ﷺ شَيْئاً لَمْ يَعْهَدْهُ إِلَى النَّاسِ عَامَّةً؟" قَالَ: "لاَ، إِلاَّ مَا كَانَ فِي كِتَابِي هَذَا"، فَأَخْرَجَ كِتَاباً مِنْ قِرَابِ سَيْفِهِ، فَإِذَا فِيهِ: «الْمُؤْمِنُونَ تَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ، وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ، وَيَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ، أَلاَ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ، وَلاَ ذُو عَهْدٍ بِعَهْدِهِ، مَنْ أَحْدَثَ حَدَثاً فَعَلَى نَفْسِهِ، أَوْ آوَى مُحْدِثاً، فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللهِ، وَالْمَلاَئِكَةِ، وَالنَّاسِ أَجْمَعِين». أخرجه الإمام أحمد، وعنه: وابنه عبد الله في "السنة"، وأبو داود، والبيهقي في "الكبرى"، والنسائي، وفي "الكبرى"، وغيرهم من طرقهم، وقال ابن عبد الهادي في "تنقيح التحقيق": "وإسناده صحيح". وقال أيضا: "رواه أحمد، وأبو داود، والنسائي، ورجاله رجال الصحيحين" "المحرر في الحديث". وروي بعض هذا الحديث في الصحيحين، وغيرهما من رواية يزيد بن شريك التيمي، والد إبراهيم، عن علي رضي الله عنه.

هذا كيان الأمة من لدن رسول الله ﷺ إلى قيام الساعة، كيان واحد لأمة واحدة تؤمن بالله الواحد، قائدها للأبد سيدنا محمد ﷺ. يجير ﷺ، من أجارت أم هانئ، وينصر من استنصره من المسلمين، وعلى سنته ﷺ سارت الأمة تختار من بينها من يقودها بالإسلام لتحمل رسالة الإسلام للعالم، وتقود الأمم، من خلف إمامها الجُنة، لتوحيد الله الخالص، تغير مفاهيم الناس المنخفِضة والجاهلة بالإسلام عقيدة وشريعة، لتجعلَهم يسلكون سلوكاً راقياً يتفق ونظام الحياة الذي جاء به الوحي، هذه هي رسالتهم للناس، وديدنهم في حملها قوله تعالى: ﴿إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ﴾ [الرعد: 11].

والأمة في سبيل حملها رسالة الإسلام قد رسم الإسلام طريقة شرعية لها لتقوم بواجبها، وقد بينتها سيرة الرسول ﷺ، وسارت عليها طليعة الأمة، الخلفاء الراشدون وقرون الخير الثلاثة الأولى، وأمرنا الله على لسان رسوله أن نتأسى بهم لنبقى خير أمة أخرجت للناس، تحمل الخير للناس وتجدد وتضيء وتنير لهم سبيلهم بإقناعهم قناعة فكرية مستنيرة بمبدأ الإسلام.. ووضع للمسلمين حصونا وأسيجة فكرية وأطراً شرعية تحول بينهم وبين أن يتأخروا عن وسطيتهم التي هي سؤددهم وشرفهم وإشرافهم وقوامتهم على سائر الأمم بالإسلام لا غير... منها أن الإسلام نهى وحذر وحرم على المسلمين موادّة كل من حادَّ الله بأدنى قدر من الموادّة... فضلاً عن أن يتلوثوا بشيء من حضاراتهم المحاربة والمضادة للإسلام تحت أي دعوى كانت ولو تمت تسميتها باسم برَّاقٍ مثل "التجديد"!

تلك الفكرة التي دسها علينا الغرب الكافر المستعمر (بقيادة إنجلترا)، قبل أكثر من مئة عام، وسماها، تدليسا، "الإصلاح"، وجعل لها مدرسة وزعماء أسقط بدعوتهم "الإصلاحية" دولة الإسلام والمسلمين سنة 1924م، بعدما أشاع حولهم مكراً هالات "الزعامة" و"الإمامة"، وأغدق عليهم سرا وجهرا النفقات والأموال، بل ونصب أحدهم شيخا للأزهر؛ وعلى خطا الإنجليز يسير اليوم المستعمر الجديد (أمريكا) في نهج تضليل الأمة، ويسمي خطته "التجديد".

ونبدأ، تاليا، بحول الله تعالى وقوته، في كشف قدامى دعاة "التجديد"، الملقبين بـ"زعماء الإصلاح الحديث"، أو "مدرسة الإصلاح"؛ أصحاب "مدرسة التفسير العقلي للقرآن الكريم"، ودعاتها على أبواب جهنم؛ وسنقتصر في الاستدلال على أفكارهم، التي حاولوا بها تضليل الأمة، من مذكراتهم ومن كتابات تلاميذهم المقربين ومحبيهم فقط.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الأستاذ طاهر عبد الرحمن – ولاية مصر

لقراءة الجزء الأول اضغط هنــا

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو