التجديد ودوره في حياة المسلم  وما سرُّ مماحكة دعاة على أبواب جهنم بـ"التجديد"؟   الجزء الأول
التجديد ودوره في حياة المسلم  وما سرُّ مماحكة دعاة على أبواب جهنم بـ"التجديد"؟   الجزء الأول

فالكائن الحي متجدد، فطرته وعنوانه النمو والحركة والتجديد، وإنما تزيد فطرة الإنسان على سائر الكائنات الحية بـ"مناط التكليف" الذي هو العقل والفكر والحكم على الواقع أو التفكير؛ وهذه الفضيلة تستتبع أن لا يقنع الإنسان المفكر العاقل بالرتابة الأقرب إلى الجمود والموات، فضلاً عن العشوائية، وفي الوقت ذاته لا يليق بعاقل أن يشطح خلف كل تجديد وتغيير وثورة كيفما اتفق؛

0:00 0:00
Speed:
February 11, 2020

التجديد ودوره في حياة المسلم وما سرُّ مماحكة دعاة على أبواب جهنم بـ"التجديد"؟ الجزء الأول

التجديد ودوره في حياة المسلم

وما سرُّ مماحكة دعاة على أبواب جهنم بـ"التجديد"؟

الجزء الأول

إنَّ التجديد هو عنوان الحياة وفطرتها، فالحياة كما وصفها الشاعر أحمد قنديل الحجازي ببلاغة قوله:

إِن الحياةَ تـدافعٌ وتسارعٌ ... والموتُ في لونيه شيمته الركود

لمْ يدرِ ألوانَ الحياةِ وطعمَها ... من باتَ منزوياً يرافقُه الجمود

يخشى التمردَ والتمردُ لم يزلْ ... باباً إِلى طرقِ المفيدِ من الجديد

فالكائن الحي متجدد، فطرته وعنوانه النمو والحركة والتجديد، وإنما تزيد فطرة الإنسان على سائر الكائنات الحية بـ"مناط التكليف" الذي هو العقل والفكر والحكم على الواقع أو التفكير؛ وهذه الفضيلة تستتبع أن لا يقنع الإنسان المفكر العاقل بالرتابة الأقرب إلى الجمود والموات، فضلاً عن العشوائية، وفي الوقت ذاته لا يليق بعاقل أن يشطح خلف كل تجديد وتغيير وثورة كيفما اتفق؛ أو كيفما أملي عليه، فيصبح حاله كحال المستجير من الرمضاء بالنار، ومهما استمتع في حياته الدنيا بأسباب مدنيتِها أو بحضارةٍ غير حضارةِ الإسلام، فلن يتحقق فيه موافقة ميثاق الفطرة. ديدن العقلاء إذاً، هو التجديد المناسب للفطرة وللعقل.

ولقد شاءت حكمة الله تعالى ورحمته، في خلق الإنسان، أن تكون غايته في الحياة الدنيا هي السعي لنوال رضوانه سبحانه... فتكون حياة الإنسان وحيويته وثورته وتجديده وسائر أمره مربوطة وموثوقة الصلة بهذا الهدف، بل وأن يسترخص حياته في سبيل الانفكاك من كل قيد أو مانع قد يحول بينه وبين نوال رضوانه سبحانه. وإلا فمهما سمت عبقرية الإنسان، كائناً من كان، في التجديد بعيداً عن توخي ذلك الهدف فهو مُخْلد للأرض ومن "بنين الدنيا"، عابد لهواه.

وإنَّ من نعمة الله على الإنسانية أن أرسل إليهم الرسل مبشرين ومنذرين حتى لا يحيدوا عن نظام العبودية له سبحانه، وقد ختم رسالاته برسالة النبي الخاتم محمد e أﻻ وهي رسالة الإسلام العظيم، وهي مبدأ وعقيدة ينبثق عنها نظام حياة كامل متكامل لا يعتريه النقص ولا يتطرق إليه الخلل؛ ينظم حياة الإنسان منذ قبل ميلاده وكيف يختار الأب أمّاً لأبنائه وحتى بعد مماته وكيف تقسم تركته ويحفظ تاريخه وسيرته، وفيما بينهما ينظم علاقته بخالقه سبحانه وكيف يعبده ويحمل رسالته للعالم، وأيضاً ماذا يأكل ويشرب ويلبس، وكيف يتعامل مع غيره؛ مستشعرا أنَّه لبنة في بناء أمة تحمل رسالة عالمية.

هكذا غير وبدل وجدد الإسلام جيل الصحابة فأنشأهم نشأة أخرى وأنهضهم النهضة الصحيحة لأن الواقع العملي في كل زمان ومكان يقطع أنه إنما "ينهض الإنسان بما عنده مِن فكرٍ عَنِ الحياةِ والكونِ والإنسانِ، وَعَن عَلاقَتِهَا جميعِها بما قبلَ الحياةِ الدُنيا وما بعدَها". ولهذا أحدثت فيهم شهادة أن لا إله إلا الله وأن محمداً رسول الله، بوصفها فكرة كلية، تغييراً أساسياً شاملاً، "لأَنَّ الفكرَ هو الذي يوجِدُ المفاهيمَ عنِ الأشياءِ، ويركِّزُ هذِهِ المفاهيمَ"؛ كيف لا و"الإنسانُ إنما يُكَيِّفُ سلوكَهُ في الحياةِ بِحَسَبِ مفاهيمِهِ عَنْهَا، فمفاهيمُ الإنسانِ عَنْ شخصٍ يُحِبُّهُ تُكيِّفُ سلوكَه نَحْوَه، على النَّقِيضِ مِنْ سلوكِهِ مَعَ شَخْصٍ يُبْغِضُهُ وعندَهُ مفاهيمُ البُغْضِ عَنْهُ، وعلى خِلافِ سلوكِهِ مع شخصٍ لا يعرفُهُ ولا يُوجَدُ لَدَيْهِ أيُّ مفهومٍ عَنْه، فالسلوكُ الإنسانيُّ مربوطٌ بمفاهيمِ الإنسانِ"، فهكذا علموا، رضوان الله تعالى عليهم، بل هكذا تجسد فيهم التجديد والنهضة التي تحض عليها الآية الكريمة: ﴿إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا مَا بِأَنفُسِهِمْ﴾ [الرعد: 11]. فالفكرة الكلية غيرت نفوسهم فاستبدلت مفاهيم الإسلام العظيم بمفاهيم الجاهلية، فكانوا الجيل الذي غير الله تعالى به خارطة العالم وموازين القوى فيه، فصاروا ومن تبعهم بإحسان، أمةً ترعى الأمم بالإسلام حتى وصلنا الفتح وبلغنا القرآن والسنة، وطلب الله ورسوله منا أن ننهض كما نهضوا ونجدد بفكر الإسلام كما جددوا حتى يكون عيش الأمة على منهاج النبوة.

إنها طريقة الإسلام في دعوة الإنسان ليكون عبدا خالصا لله تعالى، ولقد تلقاها الأولون عن جيل الصحابة تلقيا فكرياً، فنظروا في الكون والإنسان والحياة حتى أيقنوا أن الخالق هو وحده سبحانه المستحق للعبادة، وأن رسوله e هو القائد والمتبوع فيما أمر ونهى، فالتلقي الفكري يجعل المتلقي وكأنه هو صاحب الفكر، لأنه أعمل عقله للوصول إليه، وهكذا قضى الصحابة على كل سد يمنع أن يُعمِل الناس عقولهم ويتفكروا في خلق السماوات والأرض وفي خلق أنفسهم حتى تنعقد عقيدتهم ويسلموا قيادهم لله فتكون القيادة الفكرية للقرآن والسنة، ويكون الإسلام وحده القاعدة الفكرية للإنسان حين يدخل في الإسلام، وتأتي ثمرة ذلك صبغة تصطبغ بها حياة المسلم انقيادا لله ومبادرة إلى الطاعات... وهو ما عبرت عنه إجابة سيدنا ربعي بن عامر، رسول المسلمين، لرستم الفرس حين سأله "من أنتم؟"؛ فقال رضي الله عنه: "نحن قوم ابتعثنا الله لنخرج العباد من عبادة العباد إلى عبادة رب العباد، ومن جور الأديان إلى عدل الإسلام، ومن ضيق الدنيا إلى سعة الدنيا والآخرة".

كذلك كان جيل الصحابة مُجدِّدا مُجِدّاً مُجيدا، وهكذا سيكون الجيل الذي سيمكن الأمة من استئناف حياتها الإسلامية على منهاج النبوة، رغم مكر الليل والنهار، من الحكام العملاء، ومحاولات التدجيل والتشويش من "علمائهم" وحججهم التي يتحججون بها بكل الخبث الموروث عن هادمي دولة الإسلام؛ ليستبيحوا السير في ركاب الغرب الكافر المستعمر والتمشي مع حضارته، حضارة أعور الدجال.

ومن المعلوم لكل ذي لب وبصيرة أن حضارةً، قيادتها الفكرية هي توحيد الله تعالى واتباع رسوله e، لا بد وأن تكون مهيمنة على كل الحضارات الإنسانية، شأنها شأن الكتاب الذي أنزل على الرسول الخاتم محمد e ﴿أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِناً عَلَيْهِ﴾، ولا بد أن تحملها اﻷمة للعالم حتى تكون كلمة الذين كفروا السفلى، وكلمة الله هي العليا؛ فحصانة التلقي الفكري من الأمة لعقيدتها (قيادتها الفكرية) تحول دون أن تأخذ الأمة عن الملحدين والعلمانيين مفاهيمهم عن الكون والإنسان والحياة التي وضعها أساطين الفكر عندهم، محادّة للإسلام، وفي تناقض تام للنواميس بل ولموجودات الكون الشاهدة على توحيده ووحدانيته سبحانه وتعالى.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

الأستاذ طاهر عبد الرحمن – ولاية مصر

لقراءة الجزء الثاني اضغط هنــا

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو