التصحيح الفكري يكون على أساس فكرة الإسلام
August 17, 2015

التصحيح الفكري يكون على أساس فكرة الإسلام

التصحيح الفكري يكون على أساس فكرة الإسلام

عصام البشير: مجمع الفقه الإسلامي وضع مشروع الرعاية والتصحيح الفكري

كشف مجمع الفقه الإسلامي عن وضع مشروع الرعاية والتصحيح الفكري، الذي تبنته رئاسة الجمهورية، لوضع حد للتطرف الفكري وسط الشباب. وقال الدكتور/ عصام البشير؛ رئيس مجمع الفقه الإسلامي في تصريحات محدودة على هامش مشاركته في ندوة التطرف الديني وسط الشباب الأسباب والحلول، التي نظمها مجلس الشباب العربي والأفريقي والسفارة الأمريكية بالخرطوم بقاعة الصداقة، يوم السبت 2015/08/08م (إن مجمع الفقه يعمل بالمنهج الوقائي لمحاصرة الظاهرة وذلك بالتعاون مع الجامعات والرعاية الاجتماعية والخطاب الدعوي. مع توفير العدل الاجتماعي والحريات الدينية).


وحول انضمام سودانيين لتنظيم الدولة، قال إن نسبة ضئيلة من الشباب غرر بهم. وأشار إلى الجهود التي بذلها المجمع في محاورة خلية الدندر وإقناعهم بالعدول عن آرائهم، الأمر الذي أسهم في إطلاق سراحهم.


إلى ذلك حمل عصام البشير في تعقيبه على الندوة، الحركة الإسلامية في السودان مسئولية التقصير في ضعف العمل الاجتماعي لانشغالها بالعمل السياسي، وتركها لبرامج التربية والعمل الاجتماعي وطالبها بضرورة تصحيح المسار، وملء الفراغ الذي تسببت فيه، باعتبار أن الطبيعة لا تقبل الفراغ.


ودعا الحكام العرب والمسلمين إلى تهيئة المناخ الصحي؛ القائم على احترام كرامة الإنسان، والاتفاق على رؤية كلية، لتقديم معالجات لظاهرة التطرف الديني وسط الشباب. كما دعا الغرب إلى التخلي عن مبدأ ازدواجية المعايير، ورعاية الديمقراطية، وتحقيق العدالة الاجتماعية. وطالب في هذا الخصوص بسن تشريع دولي يحرم الإساءة للرموز الدينية وللأديان. ودعا الشباب إلى تعلم فقه إحياء النفوس، وتعلم فقه التعايش وحوار الحضارات، لا صراعها، وتوجيه طاقاتهم للعمل والتعمير، وأن يكونوا سفراء رحمة. وتطرق إلى الفهم الخاطئ للدين والجهاد، وطرح جملة من المعالجات من شأنها أن تسهم في الحد من الظاهرة وفي مقدمتها المناهج التعليمية ودور الأسرة. على حد قوله (سونا 2015/8/8م).


إن مثل هذا المشروع، وغيره من المشاريع، يقف وراءها بلا شك دول الغرب؛ التي تسعى إلى ترسيخ مفهوم الحوار والتعايش بين الأديان، وهو يؤكد ما جاء في كتيب "مفاهيم خطرة لضرب الإسلام وتركيز الحضارة الغربية" الذي أصدره حزب التحرير سنة 1998م حيث ورد فيه: "وبعد أن فشل الغربيون الكفار في إبعاد المسلمين عن عقيدتهم، عن طريق المبشرين والمستشرقين، والمؤلفات الثقافية، والتضليل الفكري والسياسي والإعلامي، لجأوا إلى الجهات الرسمية في دولهم وفي دول عملائهم، وبدأوا يعقدون المؤتمرات والندوات، ويشكلون فرق العمل المشتركة، ويؤسسون مراكز الدراسات في بلادهم وبلاد المسلمين،... وعمدوا إلى استعمال مصطلحات وألفاظ عامة براقة، تدل على معان غير محددة، من أجل التضليل والخداع، مثل: التجديد، والانفتاح على العالم، والحضارة الإنسانية والمعارف العالمية، وضرورة التعايش السلمي، ونبذ التعصب والتطرف، والعولمة، وغيرها...".


إن مجمع الفقه، المفروض به أن يكون رائداً في الدفاع عن الحق ونصرته، وفي الدعوة إلى الإسلام وأحكامه، أما اليوم فقد أصبح أداة في يد الحكام أو بالأرجح في يد سيدتهم أمريكا، تحاول بها تدجين المسلمين وإنتاج أنموذج يقبل التعايش مع الغرب ويقبل بأفكاره دون غضاضة.


ولعل هذا هو ما دعاهم الآن إلى إنشاء هذا المشروع؛ ليكون أداة ضمن أدواتهم، لصياغة إسلام جديد يرضى عنه الغرب ويقبل به، وكأن التعايش مع الغرب وقبوله صار من مقاصد الشريعة التي يدعي هؤلاء أنهم يسعون للحفاظ عليها، فهو يركز على مفهوم السلم والتعايش، وأن الأمة لم تعد تتحمل حالة الاقتتال وحدَّة الاحتراب بين مكوناتها، وتأكيدهم على ضرورة الامتثال إلى نصوص الشرع الداعية إلى إقرار السلم، وتأصيل مفهوم السلم وشن الحرب على الإسلام، وتثبيت منظومة السلم فقهاً وقيماً ومفاهيم وقواعد وثقافة، متغافلين عن الأصل الذي يصلح حال الأمة، والذي كان ينبغي أن يكون اجتماعهم من أجله، لكونهم علماء، وهو إعادة جسد الأمة ولحمته في كيان واحد؛ هو خلافة راشدة على منهاج النبوة، تنهي حالة الاقتتال بين أبناء الأمة، وتعيد سلاحها لها، وتوجهه نحو عدو الأمة، بدلاً من التعايش معه ومسالمته، سلام الذل والخنوع، فهذا دور الأمة وهذا واجبها، فنحن أمة حاملة رسالة، تجاهد في سبيل نشر الدعوة الإسلامية، فينبغي التركيز على مفاهيم الجهاد، وسير المجاهدين؛ التي تبعث العزة في نفوس أبناء الأمة، ليقوموا بما أوجبه الله عليهم من حمل للإسلام إلى العالم بالدعوة والجهاد كما أمر رب العباد.


أما هذا المشروع وغيره من المشاريع التي كثرت في الأمة هذه الأيام، وحازت على رضا الغرب الكافر ودعمه ورعايته، فدوره هو فصل المسلمين عن عقيدتهم، والحيلولة بينهم وبين أن تصبح أساساً لتفكيرهم، بل دورها تركيز أفكار الغرب ومفاهيمه وثقافته على أنها أفكار إسلامية، أو لا تخالف الإسلام، وأنها من مقاصد الشريعة حسب زعمهم. ورغم علمهم أن مقاصد الشريعة لا يحميها ولا يصونها ولا يضمنها إلا تطبيق الإسلام كاملاً شاملاً غير منقوص، وأن هذا التطبيق يستحيل أن يكون إلا في دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، فكيف بربكم تضمن هذه المقاصد أنظمة قمعية متسلطة مغتصبة للسلطان من الأمة، وتحكمها بغير أحكام الإسلام، يرسخ أمثال هؤلاء العلماء لطاعتهم وإقرار حكمهم المخالف للشرع كله وليس مقاصده فقط والذي لا يحقن دماء المسلمين بل يزيد اقتتالهم ويفرق جماعتهم ويضعف بيضتهم.


ما الذي تحتاجه الأمة لتنهض ويستمر نهوضها، هل تحتاج إلى تلك المشاريع؟ إن الأمة لا تحتاج إلى تلك المشاريع التي تنصب نفسها وصية على الأمة وعلى دينها، فليس في الإسلام مؤسسات دينية ولا كهنوتية ولا رجال دين، والإسلام منع تلك المفاهيم، وحاربها، وحارب كل ما يؤسس لها، كما أن الأمة لا تحتاجها وإنما تحتاج إلى حزب مبدئي يحمل الإسلام بفكرته وطريقته، متجسدا في أفراده، على أن يسعى هذا الحزب المبدئي إلى استئناف الحياة الإسلامية، بإقامة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، تقر العدل والسلم والأمن على أساس الإسلام، لا على أساس أفكار الغرب وثقافته وقوانينه الدولية، وتجعل من العقيدة الإسلامية أساسا لتفكير الناس ومن أحكامه الشرعية حلولا لمشكلات حياتهم، وتنقي العقيدة مما علق بها من أفكار ليست من الإسلام وتعيدها نقية صافية كما نزلت على رسول الله ﷺ، ولعل هذا ما كنا ننتظره من هؤلاء العلماء وغيرهم وأمثالهم، كنا ننتظر منهم الدعوة لإقامة الخلافة وحث الأمة على العمل لها واحتضان العاملين لها ودفع أهل القوة والمنعة من أبناء الأمة إلى نصرتهم وتسليمهم زمام الأمور ليحكموا بالإسلام، لا أن يقضوا أوقاتهم في أحياء باريس المختلفة مرددين أن الإسلام دين السلام وكأن المسلمين ليسوا هم من يتعرض للقتل والتهجير على أيدي الغرب وعملائه في بلادنا، بل هم من يعيشون غير آمنين في العالم والسبب طمع الغرب وحقده على الإسلام والمسلمين. فالإرهاب هم صانعوه وهم أمّه وأبوه، فهل من الحكمة أن تكونوا أداة في محاربة ما يسمى بـ (الإرهاب الإسلامي)، في حين تصمتون صمت أهل القبور على الإرهاب الغربي الحقيقي في بلادنا؟ واضعين أيديكم فى يد العدو مصافحين متآمرين على أمتكم مدعين العمل بالإسلام وتتغافلون عما قاله الإسلام فى التعامل مع أعداء الله ألا تعلمون أن رسول الله ﷺ رفض المساومة على الدين رفضا قاطعا دون مواربة عندما طلب منه كفار مكة أن يلمس صنمهم اللات مجرد لمس ليدخلوا في دينه وينصبوه عليهم حاكماً، فنزل قوله تعالى: ﴿وَإِنْ كَادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنَا غَيْرَهُ وَإِذًا لاتَّخَذُوكَ خَلِيلًا * وَلَوْلا أَنْ ثَبَّتْنَاكَ لَقَدْ كِدْتَ تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ شَيْئًا قَلِيلا * إِذًا لأَذَقْنَاكَ ضِعْفَ الْحَيَاةِ وَضِعْفَ الْمَمَاتِ ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنَا نَصِيرًا﴾، بلى والله إنكم تعلمون لكنكم لا تعملون لقطع حيل الكفار بل أصبحتم حبالاً لحيله الواهية، وإن أمة الخير ستلد أمثال العز بن عبد السلام وأحمد بن حنبل والشافعي وغيرهم، الذين يناصحون الحكام ولو تعرضوا لأذاهم، وسيعادون من حادّ الله ورسوله من الكفار والمنافقين.


هذا وإن كان واجب كل الأمة، لكنه أوجب على العلماء بخاصة، لأنهم أعرف الناس بحلال الله وحرامه، واجبهم أن ينفضوا أيديهم من هؤلاء الحكام، وأن يصطفوا مع الأمة في ظل ما تموج به من ثورات هي في واقعها ثورات على سلطان الغرب؛ المتمثل في وكلائه من هؤلاء الحكام، ثورات لن يحقق طموحها إلا الإسلام الذي يقضي على هيمنة الغرب ونهبه لثروات الأمة، فسارع الغرب إلى إنشاء كيانات لمحاولة ترويض الشعوب الثائرة وتدجين عقيدتها، فتأنس للغرب وأفكاره ورأسماليته المتوحشة، ولكن الأمة الآن وقد ثارت ثورتها وهبت من سباتها لن تستكين حتى ترى مولودها الجديد، عسير المخاض، والذي سيكون وبالاً على الغرب وأذنابه مؤذنا بزوال هيمنته على بلاد الإسلام وغيرها، ومبشرا بالخير للعالم كله بخلافة راشدة على منهاج النبوة، يرضى عنها ساكن السماء وساكن الأرض، ويومئذ يفرح المؤمنون بنصر الله.


كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
د. ريم جعفر - أم منيب

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو