اليوم لكم وغدا لحكم الإسلام ولنا
اليوم لكم وغدا لحكم الإسلام ولنا

لقد مضت على المسلمين أيام كثيرة وسنوات عديدة وهم يحترقون ألماً من كثرة المصائب التي هم فيها، أولها وأعظمها غياب الإسلام كنظام حياة يحكم شؤون حياتهم، ومن ثم تحولهم من أسياد الأمم إلى أيتام على موائد ألأم خلق الله، ولم يقتصر الأمر على ذلك بل توالت المصائب والدماء وكأن الأمر سلسلة مترابطة من الويلات، فقد غاب عنهم الدرع الحامي الحريص عليهم، غاب عنهم الخليفة الذي يطبق الإسلام كنظام حياة حتى أصبحوا يعيشون الضنك والسواد.

0:00 0:00
Speed:
May 13, 2020

اليوم لكم وغدا لحكم الإسلام ولنا

اليوم لكم وغدا لحكم الإسلام ولنا

لقد مضت على المسلمين أيام كثيرة وسنوات عديدة وهم يحترقون ألماً من كثرة المصائب التي هم فيها، أولها وأعظمها غياب الإسلام كنظام حياة يحكم شؤون حياتهم، ومن ثم تحولهم من أسياد الأمم إلى أيتام على موائد ألأم خلق الله، ولم يقتصر الأمر على ذلك بل توالت المصائب والدماء وكأن الأمر سلسلة مترابطة من الويلات، فقد غاب عنهم الدرع الحامي الحريص عليهم، غاب عنهم الخليفة الذي يطبق الإسلام كنظام حياة حتى أصبحوا يعيشون الضنك والسواد.

إن هذا الأمر الذي يعيشه المسلمون يدعو بشكل قوي للتفكير المستنير، فالأمر يحتاج إلى ربط واستنتاج حلول صحيحة، فقد أخبرنا سيد الخلق محمد ﷺ في الحديث الشريف عن حالنا هذا فقال عليه أفضل الصلاة والسلام: «لَيُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنَّ نَقْضًا الْحُكْمُ وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ» رواه أحمد، فقد كانت بداية الأمر انتقاض عروة الحكم، فزال الحكم بما أنزل الله تبارك وتعالى فوقف من وقف أمام هذا المصاب الجلل ولكنهم لم يقدروا على إعادة الأمور إلى نصابها إما لتقصير الكثير وإما لعدم تبلور الطريقة الشرعية للمحافظة على تطبيق شرع الله، ثم سكت من سكت من المسلمين ورضي من رضي بالأمر والواقع واعتبروه أمرا لا مفر منه ولا قدرة لهم على تغييره، فماتت روح التغيير في النفوس الصادقة المؤمنة بالله تبارك وتعالى، بل إن الجهلة من المسلمين ممن تبعوا أعداء الدين يدعون إلى التعامل مع الأمر وكأنه واقع لا مفر منه، ثم عمل الغرب الكافر بعد أن أدرك أن مكمن قوتنا هي عقيدتنا على محاربتها بكل الوسائل والأساليب، فجندوا الجيوش الجرارة من أجل حرف عقائد المسلمين وخلطها بعقيدتهم الفاسدة التي لا تسمن ولا تغني من جوع، وناقضوا ما ينادون به من حرية الأديان والمعتقدات في سبيل الوصول إلى مرادهم هذا، فنجحوا بكل أسف ونالوا مرادهم في هذه المعركة القذرة حتى وجدت أبواق المغرضين والمضبوعين من أبناء جلدتنا ينادون بأن نتبع حضارة الغرب وثقافته فهي كما يروجون سبيل الخلاص!

إن الأمور ليست كما يخطط لها البشر ويقدرونها بل إنها بتقدير الخالق الحكيم تبارك وتعالى، فقد خرج من بين أنقاض هذه الأمة مخلصون واعون لما يحاك لهم فعقدوا العزم على تغيير الحال إلى ما يحب ربنا ويرضى، فحشدوا لذلك كل ما يملكون من حشود، حتى استطاع هؤلاء المخلصون أن يرفعوا وعي هذه الأمة الكريمة لسبب ضنك العيش الذي تعيشه الأمة، ولكن هذا الأمر قد أغاظ الكفار المستعمرين وجعلهم يشتاطون غضبا، لذلك كشروا عن أنيابهم وانقضوا على الأمة بكل قوتهم من أجل أن يخضعوا أبناء هذه الأمة لهم كالعبيد، فتجاوزوا كل الحدود واستخدموا كل الوسائل وجيروا كل حدث لمصلحتهم ولخدمة أهدافهم الدنيئة، ثم إنهم أطلقوا العنان لكل مريض يعادي الإسلام والمسلمين حتى يعيث في بلادنا فسادا وإفسادا، فخرجت علينا الجمعيات والمؤسسات المختلفة تنادي بالانحلال والحداثة والبعد عن أحكام ربنا باسم التطور والحضارة، ووجدت بعض المجرمين ينادون بترك الإسلام والتخلي عنه لأنه لم يعد يصلح لهذا الزمان... وغيرها من الدعوات المضللة لأبناء هذه الأمة الكريمة.

ثم إنهم وبعد أن غيبوا الإسلام عن التطبيق في كافة مناحي حياتنا نظروا إلى الحشود المقبلة على ربها، المتضرعة له بالدعاء والصلاة في بيوت الله، فعمدوا إليها حتى يردوا روادها عنها وحرصوا على إغلاقها لأسباب واهية ما أنزل الله بها من سلطان، ثم إنهم عمدوا إلى تجنيد بعض الضالين من أبناء جلدتنا كأبواق شيطانية على المنابر تحرف ديننا بما يرضي الغرب وعملاءه، وكأن الأمر بيدهم هم ليقرروا لنا أحكامنا! ثم جاءت الفرصة السانحة لهم على طبق من فضة، فما إن أصاب العالم فيروس كورنا حتى استغلها الغرب وعملاؤه من أجل ضرب المسلمين في آخر معقل لهم، فأغلقوها غير آبهين بشيء وأطلقوا أجراءهم ليبرروا هذا الأمر ويجرموا من يعارضه فيصفونهم بأوصاف ما كانت لتخرج إلا من أعداء هذا الدين، وما علموا بأن عملهم هذا هو آخر مسمار يدق في نعوشهم لا محالة.

فهيهات هيهات أن ينالوا ما أرادوا فقد انكشف أمرهم وذهب حصادهم هباء منثورا، فلقد بان للأمة المخلص من العدو، وعرف أبناؤنا عمن يأخذون دينهم وهم مطمئنون، فنحن نعلم بأن الله معنا وناصرنا، ونعلم بأن من يتعدى حدود الله فإن له جزاء الخزي في الدنيا والعذاب الشديد في الآخرة، وإننا كلنا ثقة بأن الله سيفضحهم فيعيدهم خائبين مطأطئي رؤوسهم، فبيوت الله هي أطهر مكان على هذه البسيطة وأكثرها أمنا وسلاما لروادها فطاش سهمهم وخاب عملهم.

فانتظروا يا أعداء الدين عذاب الله القريب، وانتظروا عواقب شروركم وكيدكم لهذا الدين، فقد بانت بشرى رسول الله ﷺ التي نبدأ بها مرحلة جديدة نعيد فيها حكم الله في الأرض، فماذا أنتم وشياطينكم صانعون؟

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. ماهر صالح – أمريكا

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو