أمّة الإسلام! نور من الله أم ظلمات من الطّاغوت؟
أمّة الإسلام! نور من الله أم ظلمات من الطّاغوت؟

يقول سبحانه وتعالى في الآية 257 من سورة البقرة ﴿اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ﴾.

0:00 0:00
Speed:
December 27, 2018

أمّة الإسلام! نور من الله أم ظلمات من الطّاغوت؟

أمّة الإسلام! نور من الله أم ظلمات من الطّاغوت؟

يقول سبحانه وتعالى في الآية 257 من سورة البقرة ﴿اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ﴾.

حسب ما جاء في تفسير هذه الآية: إنّ الله نصير الذين آمنوا وظهيرهم يتولّاهم بعونه وتوفيقه ويخرجهم من ظلمات الكفر إلى نور الإيمان يبصّرهم بحقيقة الإيمان وسبله وشرائعه وحججه يهديهم ويوفّقهم ويزيل عنهم كلّ الشّكوك ويكشف عنهم دواعي الكفر... وأنّ "الذين كفروا" والذين جحدوا وحدانيّته نصراؤهم الأنداد والأوثان الذين يعبدونهم من دون الله يتولّونهم ويخرجونهم من نور الإيمان إلى ظلمات الكفر وشكوكه ويَحُولون دونهم ودون رؤية الحقّ فلا يرون الإيمان ولا حقائق أدلّته وسبله.

وعليه فإنّ من يؤمن بالله ربّا وبمحمّد  eنبيّا وبالقرآن كتابا ودستورا ينظّم حياته فإنّ الله مولاه قد كفاه الزّلل عن الصّراط وأنار دربه وهداه إلى العيش في ظلّ أحكامه. فالذين آمنوا منّ الله عليهم بنعمة لا تضاهيها نعمة وهي الإيمان والنّور، أمّا الذين كفروا واتّخذوا من دون الله أربابا فقد ضلّوا السّبيل وتاهوا وسط الظّلمات لا نبراس يضيء لهم الطّريق وهُم عُمْي لا يبصرون ﴿إِنَّهَا لَا تَعْمَى الْأَبْصَارُ وَلَٰكِن تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ﴾.

مؤلم ما تعيشه أمّة الإسلام! تشهد أنّ الله خالقها ولكنّها تعيش في ظلّ أحكام ليست أحكامه... تحيا وتُفرض عليها قوانين من وضع البشر لا من تشريع خالقها... تحيا وقد أمسك بأمور حياتها بشر عاجزون رموا بها في ضنك العيش... مؤلم أن يُبعَد شرعُ ربّها عن حياتها وهي تؤمن به خالقا فكيف تسلّم أمر التّدبير لغيره؟ كيف لم تقف أمّة الإسلام على آيات القرآن وتتمعّن قوله تعالى ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خَاسِرِينَ﴾ فكيف تسير معصوبة العينين مسلوبة الإرادة وراء عدوّها وعدوّ دينها؟ كيف لا تتّبع قول ربّها ﴿وَأَنَّ هَـذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ﴾؟ مخدوعة هي! ضيّعها حكّامُها وقادوها سبلا فتفرّقت بها عن سبيل ربّها وصراطه المستقيم!

ديمقراطيّة... علمانيّة... اشتراكيّة... رأسماليّة... سبل كثيرة سلكتها فلم تجن سوى الضّياع والفقر والآلام! عناوين جذّابة مغرية سلبتها فكرها وجعلتها تسير وراء الضّبّ وتدخل جحره ولم تستفق إلّا وقد انقضّ على جسدها يمزّقه أشلاء... استسلمت وسلّمت تسيير شؤونها لعدوّها الذي حطّم كيان دولتها وأبعد دينها عن حياتها وفرض حضارته الغربيّة الكافرة عليها مستعينا في ذلك بمن وضعهم حكّاما ينفّذون أوامره ويسهرون على تكريس إملاءاته وتعليماته.

كيف لخير أمّة أخرجها الله للنّاس أن تحيا دون شرع ربّها؟ كيف تؤمن بربّها خالقا وتشهد بوحدانيّته ثمّ تترك الحكم للبشر ترضى بهم أربابا من دون الله يشرّعون ويحكمون بل ويتجرّؤون على شرع الله ويعتبرونه ناقصا ظالما غير مناسب لتسيير الحياة؟!

كيف ترضى خير أمّة أن تكون في ذيل الأمم منتهكة أعراضها مسلوبة أراضيها وثرواتها مفكّكة أوصالها يحكمها كفّار وتسيّر حياتها تشريعات بشريّة فاسدة؟!

كيف ترضى أن تخرج من نور أحكام ربّها ترشدها وتهديها لما يرضي خالقها إلى ظلمات هؤلاء البشر الذين يقودونها ليلقوا بها في جحيم تشريعاتهم المضلّة فتعيش تائهة تعيسة؟!

تحيا أمّة الإسلام في ضنك في ظلّ هذا النّظام القائم وقد اشرأبّت الأعناق آملة أن تتغيّر الأوضاع وتتحسّن الأحوال... وجاءت الثّورات وأتت ببصيص من الأمل لكنّه سرعان ما تلاشى كما يتلاشى السّراب أمام ظمآن طامع في قطرة ماء في الصّحراء... ثارت الشّعوب ونادت بإسقاط النّظام ولكنّ العدوّ مترصّد متربّص بها لا يترك لها الخيار الصّحيح ويسرع بتضليلها من جديد حتّى لا تهتدي إلى السّبيل الصّحيح فتنهض نهضتها الصّحيحة وتعود إلى سالف عهدها: خير أمّة!

جهّز لها "البديل" وواصل تنفيذ مخطّطاته وأوهمها بأنّ الأوضاع تتحسّن بعد أن أزاح الوجوه القديمة الكالحة وأتى بوجوه أخرى جديدة فأملت الشّعوب خيرا ولكن خاب فألها فلم تجلب لها هذه الوجوه إلّا الفقر والبطالة ولم تتبدّل الأوضاع بل ازدادت تدهورا وسوءا.

تغيّرت الوجوه لكنّ النّظام باق: نظام رأسماليّ متوحّش يتفنّن في تحقيق مصالحه ويسعى لضمان بقائه بإحكام الخناق على الشّعوب الإسلاميّة وغيرها لتبقى رهينة له: ويبقى أغلبيّة النّاس عبيدا يعملون تحت إمرة قلّة لا تشبع! فئة قليلة تعيش بذخا وتبذيرا في حين يصنّف 1.3 مليار شخص في 104 دولة على أنّهم تحت خطّ الفقر، من بينهم 662 مليون طفل دون سنّ الـ18 عاما. (حسب ما جاء في تقرير "مؤشر الفقر العالميّ متعدّد الأبعاد"، الصّادر عن برنامج الأمم المتّحدة الإنمائيّ بالتّعاون مع "مبادرة أوكسفورد للفقر والتّنمية البشريّة").

أمّة الإسلام! يا خير أمّة، يا من كرّمك الله بحبيبه المصطفى عليه أفضل صلاة وأزكى سلام... يا من ائتمنك على العالم لتقوديه إلى الخير! كيف ترضين أن تتخلّي عن أعظم رسالة وبدل أن تقودي إلى الخير تُقادين إلى الشّرّ؟ بدل أن تقدّمي للعالم الرّحمة والأمان تتوهين معه وسط غيابات الظّلم والقهر وتتركين الأعداء والعملاء والجهلاء يعبثون بك وبمن اؤتمنت عليهم؟! كيف تقبلين بهذا وكيف تخرجين من النّور إلى الظّلمات؟!!

الخير فيك يا خير أمّة أخرجها الله للنّاس؛ فأبناؤك سيعيدون مجدك وعزّك والسّبيل بيّن وجليّ والنّور لامع ساطع فما عليك إلّا اتّباع من يقودك إليه! وطريق النّجاة الوحيد هو طريق ربّك... هو طريق تحكيم شرعه والاهتداء بأحكامه... فسارعي وفوّضي أمرك إليه وسلّمي أمر قيادتك لمن ينادي باستئناف الحياة في ظلّ دولة تحكم بشرع الله!... بدولة تنفّذ أحكام الله: بدولة الخلافة الرّاشدة الثّانية على منهاج النّبوّة ﴿وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِّقَوْمٍ يُوقِنُونَ﴾ فهلمّوا عباد الله المخلصين ﴿وَسَارِعُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ﴾...

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التّحرير

زينة الصّامت

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو