أوضاع المسلمين ليست بخير!
March 27, 2019

أوضاع المسلمين ليست بخير!

أوضاع المسلمين ليست بخير!

قال الله تبارك وتعالى: ﴿إِنَّ اللَّـهَ اشتَرى مِنَ المُؤمِنينَ أَنفُسَهُم وَأَموالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقاتِلونَ في سَبيلِ اللَّـهِ فَيَقتُلونَ وَيُقتَلونَ وَعداً عَلَيهِ حَقّاً فِي التَّوراةِ وَالإِنجيلِ وَالقُرآنِ وَمَن أَوفى بِعَهدِهِ مِنَ اللَّـهِ فَاستَبشِروا بِبَيعِكُمُ الَّذي بايَعتُم بِهِ وَذلِكَ هُوَ الفَوزُ العَظيمُ * التّائِبونَ العابِدونَ الحامِدونَ السّائِحونَ الرّاكِعونَ السّاجِدونَ الآمِرونَ بِالمَعروفِ وَالنّاهونَ عَنِ المُنكَرِ وَالحافِظونَ لِحُدودِ اللَّـهِ وَبَشِّرِ المُؤمِنينَ * ما كانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذينَ آمَنوا أَن يَستَغفِروا لِلمُشرِكينَ وَلَو كانوا أُولي قُربى مِن بَعدِ ما تَبَيَّنَ لَهُم أَنَّهُم أَصحابُ الجَحيمِ﴾ [التوبة: 111-113]

إنها بيعة العقبة الثانية التي أقام بها رسول الله e الدولة الإسلامية بهؤلاء الذين اشترى الله منهم أنفسهم وأموالهم بأن لهم الجنة، أسياد هذه الأمة أصحاب رسول الله e.

كانت بيعة العقبة الثانية عقداً وعهداً بين رسول الله e وبين الأنصار رضي الله عنهم، الذي أسلموا في السنة الحادية عشرة والثانية عشرة من بعثة رسول الله e، ولم تكن بيعة للدخول بالإسلام، بل كان الجميع مسلمين والحمد لله، كانت بيعة على الحكم ونصرة رسول الله e، وحمايته وتمكينه من الحكم بما أنزل الله عليه وأمره به ولنشر الإسلام والسمع والطاعة في المنشط والمكره.

وقد أقام رسول الله e الدولة الإسلامية في المدينة المنورة منذ أن وصلها على العقيدة الإسلامية، وجعل شهادة أن لا إله إلا الله وأن محمدا رسول الله هي الأساس الذي تقوم عليه حياة المسلمين، وكان محور قوتهم الالتزام بشرع الله وحسن تطبيقه، وسبب ضعفهم التغشية التي حدثت لفهمهم لشرع الله الحنيف وبلبلة الثقة بالإسلام مما أدى إلى ضعف الفهم وضعف الالتزام بالإسلام.

وفي بيعة العقبة الثانية قال عبد الله بن رواحة رضي الله عنه لرسول الله e: اشترط لربك ولنفسك ما شئت. فقال: «أَشْتَرِطُ لِرَبِّي أَنْ تَعْبُدُوهُ، وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَأَشْتَرِطُ لِنَفْسِي أَنْ تَمْنَعُونِي مِمَّا تَمْنَعُونَ مِنْهُ أَنْفُسَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ». قالوا: فما لنا إذا فعلنا ذلك؟ قال: «الْجَنَّةُ»، قالوا: ربح البيع، لا نقيل ولا نستقيل. فنزلت الآية: ﴿إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ...﴾

وهذا عهد وعقد بين الله تبارك وتعالى وبين المؤمنين أن الله اشترى منهم أنفسهم وأموالهم بأن لهم الجنة يقاتلون في سبيل الله فيقتلون ويقتلون، لتكون كلمة الله هي العليا، وليكون الدين كله لله، وكلمة الذين كفروا السفلى، ولتحقيق دين الله في الأرض والأمر بالمعروف والنهي عن المنكر...

والله تبارك وتعالى واهب الأنفس والأموال ومالكها وله المنة والفضل، فقد كرم الإنسان وجعل له أن يختار بين الضلالة والهدى، فمن بايع وارتضى الثمن - وهو الجنة - ووفى ما عاهد الله عليه، هم المؤمنون الذين اشترى الله منهم أنفسهم وأموالهم بأن لهم الجنة. وهذه البيعة في عنق كل مسلم ما دام يؤمن بالله ورسوله، ولا ينقض عقدها إلا بالخروج من الإسلام، ومن يريد أن يعود إلى الكفر وقد خرج منه؟

﴿التّائِبونَ العابِدونَ الحامِدونَ السّائِحونَ الرّاكِعونَ السّاجِدونَ الآمِرونَ بِالمَعروفِ وَالنّاهونَ عَنِ المُنكَرِ وَالحافِظونَ لِحُدودِ اللَّـهِ وَبَشِّرِ المُؤمِنينَ﴾.

هذه صفات المؤمنين الذين وفوا ما عاهدوا الله عليه وصفات من يوفي عهد الله ويخلص عبادته ونصرة دينه، والأمر بالمعروف والنهي عن المنكر...

فحين لا تكون الدولة الإسلامية قائمة ولا الشريعة الإسلامية مطبقة، والناس لا ينعمون بحياتهم تحت ظل حكم الله، يكون الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر، هو العمل لاستئناف الحياة الإسلامية، وإقامة الدولة الإسلامية التي تنفذ وتطبق شرع الله تبارك وتعالى، بالرحمة والرأفة والهدى على منهاج رسول الله e، إذ إن إقصاء الشريعة الإسلامية عن تنظيم شؤون حياة الناس هو رأس المنكر ورأس كل بلاء، والدعوة لإقامة دين الله وتطبيق شرعه هو أس كل معروف ورأس كل خير.

أما المسلمون اليوم فهم يجمدون هذه البيعة، كمن لا يريد أن يدخل مع الله في عهد ﴿إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ...﴾ وعلماء السوء يفرغون هذه الآيات من مفهومها ومن مدلولها، ويزينون لحكام بلاد المسلمين سوء أعمالهم، ويقرونهم على إقصاء الشريعة الإسلامية عن الحكم وتنظيم شؤون حياة الناس بالشريعة الإسلامية، كمن يبيع بآخرته دنيا غيره. والمسلمون شذر مذر متفرقون ضعاف لهم أكثر من خمسين دويلة حكامها لا يحكمون بشريعة الله ولا يمتثلون لأمر الله ورسوله.

قال الله تبارك وتعالى: ﴿ما كانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذينَ آمَنوا أَن يَستَغفِروا لِلمُشرِكينَ وَلَو كانوا أُولي قُربى مِن بَعدِ ما تَبَيَّنَ لَهُم أَنَّهُم أَصحابُ الجَحيمِ﴾ الولاء لله ولرسوله وللمؤمنين وليس لوشائج القربى والدم، ولا لأي كان، فحين يجعل المسلمون ولاءهم لغير الله ورسوله والمؤمنين، يتسلط عليهم عدوهم ويحكمهم أشرارهم ويستحر فيهم القتل والتنكيل كما هو حاصل هذه الأيام، في بلادهم وفي غير بلادهم في فلسطين وفي العراق وفي سوريا وفي اليمن وفي مصر وفي الصومال وفي ميانمار وفي أفريقيا الوسطى، لا يرقبون فيهم إلا ولا ذمة، بأيدي الكفار وبأيدي أبناء المسلمين، وذلك لعدم الإخلاص بطاعة الله سبحانه ورسوله e وتطبيق الشريعة الإسلامية وتنظيم شؤون حياة الناس بالأحكام الشرعية...

 عن أبي أمامة الباهلي رضي الله عنه عن النبي e أنه قال: «لتُنْقَضَنَّ عُرَى الْإِسْلَامِ، عُرْوَةً عُرْوَةً، فَكُلَّمَا انْتَقَضَتْ عُرْوَةٌ، تَشَبَّثَ النَّاسُ بِالَّتِي تَلِيهَا، وَأَوَّلُهُنّ نَقْضًا الْحُكْمُ، وَآخِرُهُنَّ الصَّلَاةُ»

ومعنى الحديث وقد شبه الإسلام بسلسلة ذات عرى متداخلة ببعضها بعضاً يصعب فكها، وشبه الفك بالنقض الذي يحتاج إلى مجهود، ويبدأ النقض (الفك) بعروة الحكم بإقصاء الشريعة الإسلامية عن الحكم، والحكم هو المظلة الحامية للمسلمين، وهو القوة التي تمثل المسلمين وترعاهم، فإذا ذهب الحكم بما أنزل الله يكاد يذهب الإسلام ويصبح ضعيفا لا شوكة له ولا حامي ولا معين، وقد استمر الحكم بالشريعة الإسلامية إلى أن أبعد السلطان عبد الحميد الثاني عن الحكم رحمه الله، ولم تعد أيٌّ من بلاد الإسلام تحكم بما أنزل الله، مع أن الحكم بما أنزل الله من مقتضى الإيمان بالله ورسوله، ومن واجب المسلمين الحكم بشريعة الله، والحذر من مخالفة أمر الله ورسوله والحكم بالقوانين والأنظمة الوضعية، لقوله تبارك وتعالى: ﴿فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيماً﴾ [النساء: 65]. وقوله أيضا: ﴿وَأَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُصِيبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَإِنَّ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ * أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ﴾ [المائدة: 49-50].

ويقف نقض عرى الإسلام عند الصلاة وهي آخر حصن (عروة) يحتمي فيه المسلم، فإذا تركها أو نقضها فهو في خطر. والتمسك بالصلاة وأداؤها على وجهها، كفيل بإعادة تمسك المسلم والالتزام بالإسلام، فالحكم بما أنزل الله فرض كفرض الصلاة، لا بد من الانتباه للصلاة والحكم لأنهما السياج الحامي للمسلم والإسلام.

 فأوضاع المسلمون ليست طبيعية أي أنهم لا يعيشون حياة إسلامية تحكمها الشريعة الإسلامية، وهذا لا يعني أن المسلمين (كفار) لا سمح الله، بل يعني أن الأنظمة والقوانين التي تطبق وتنفذ عليهم ليس لها علاقة بالإسلام، فهي قوانين وضعية رأسمالية وضعها الكفار...

فنظام الحكم والنظام الاقتصادي الرأسمالي الاستعماري ونظام القضاء والتبعية السياسية والسياسة الداخلية، كلها حسب النظام الرأسمالي بالإدارة الاستعمارية، وقد ترك الناس يصلون ويصومون تحت الرقابة، وترك قانون (النظام الاجتماعي) الأحوال الشخصية إلى حد ما يطبق حسب الشريعة الإسلامية، ذرا للرماد في العيون لأن المسلمين لا يتصور أن يقبلوا بالزواج على غير الشريعة الإسلامية أو أن يقبلوا بترك الصلاة، وحال المسلمين تحت الحكم الشيوعي يوضح أن المسلمين في غالبيتهم لم يتركوا الصلاة رغم البطش والملاحقة من الشيوعيين.

المطلوب من المسلمين هو العمل لاستئناف الحياة الإسلامية، والعمل لإقامة الدولة الإسلامية التي تحكم بشرع الله وتوحد المسلمين وترعاهم وتحفظ دماءهم وبلادهم وتنصفهم على منهاج رسول الله e.

ربنا اغفر لنا إسرافنا في أمرنا وارحمنا وارحم والدينا وارحم المسلمين والمسلمات المؤمنين والمؤمنات الأحياء منهم والأموات وصل اللهم وسلم وبارك على سيدنا محمد وعلى آله وصحبه والحمد لله رب العالمين.

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إبراهيم سلامة

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو