أين رمضان السابق؟ سيعود مع خلافة راشدة وسوف يزيل كل الشكوك!
أين رمضان السابق؟ سيعود مع خلافة راشدة وسوف يزيل كل الشكوك!

من أجل أن تصبح مسلما حقيقيا، فإن المسألة الأكثر أهمية هي أن تصبح تقيا. شهر رمضان هو بلا شك الأسرع للتقوى بين كل المسارات، شهر رمضان هو الفترة التي يدعو المسلمين للخير علنا ودون تردد وإلى بعضهم، حيث يستمتعون بالتنافس فيما بينهم في أعمالهم وعاداتهم، ويبذلون قصارى جهودهم ليبلغوا درجة التقوى. ومع ذلك، فإن أجمل ما في الأمر أنه ليس لديهم أي مشكلة في الدخول في الجو العظيم في شهر رمضان. وذلك لأن الأفكار والمشاعر المتعلقة برمضان تتناغم في وئام تام بين كل المسلمين وهذا هو الحال بالنسبة للمسلمين.

0:00 0:00
Speed:
June 09, 2018

أين رمضان السابق؟ سيعود مع خلافة راشدة وسوف يزيل كل الشكوك!

أين رمضان السابق؟ سيعود مع خلافة راشدة وسوف يزيل كل الشكوك!

(مترجم)

من أجل أن تصبح مسلما حقيقيا، فإن المسألة الأكثر أهمية هي أن تصبح تقيا. شهر رمضان هو بلا شك الأسرع للتقوى بين كل المسارات، شهر رمضان هو الفترة التي يدعو المسلمين للخير علنا ودون تردد وإلى بعضهم، حيث يستمتعون بالتنافس فيما بينهم في أعمالهم وعاداتهم، ويبذلون قصارى جهودهم ليبلغوا درجة التقوى. ومع ذلك، فإن أجمل ما في الأمر أنه ليس لديهم أي مشكلة في الدخول في الجو العظيم في شهر رمضان. وذلك لأن الأفكار والمشاعر المتعلقة برمضان تتناغم في وئام تام بين كل المسلمين وهذا هو الحال بالنسبة للمسلمين.

ومع ذلك، لدينا صعوبات كبيرة في الدخول إلى "شهر رمضان" كمجتمع، أي كأمة واحدة. وفوق ذلك إن هذا أمر مستحيل بالنسبة لنا، في حين إن المسلمين في جميع أنحاء العالم من المفترض أن يبدأ وينتهي شهر رمضان في الوقت نفسه، إلا أن المسلمين يضطرون إلى بدء صيامهم وإنهائه في أيام مختلفة، بسبب النظم الوطنية والمؤسسات الدينية التي تدعي أيضا أنها حديثة بالنسبة لأحد أهم العناصر التي تشكل المجتمع - وهي النظم - والتي لا تتوافق مع عقيدة الأفراد.

وعلاوة على ذلك يعارضونها تماما، بل يعادونها. ومن هذه الأنظمة أن المسلمين في جميع أنحاء العالم يتعرضون للحروب والغزوات والذبح والتعذيب وكل أنواع القمع والقهر. وإلى جانب ذلك، أدت الغزوات الفكرية والثقافية التي قادتها هذه الأنظمة إلى القضاء على وضوح ونقاء الأفكار الإسلامية، وغرس الأفكار والآراء والأحكام في عقول المسلمين التي لا علاقة لها بالوحي، مما أسفر عن إنتاج شخصيات إسلامية خاطئة. لقد قاموا بغرس السياسيين الذين يبدون جهوداً متطرفة في عبادتهم لكنهم يطبقون حلولاً غير إسلامية للمشاكل الاجتماعية والسياسية، ويفخرون بالوطنية والقومية! خلال هذا الشهر البارز، الذي يفترض أن يكون شهر الانتصارات والقضاء على كل الشرور والفتن، يتم إسكاتنا بثلاثة أيام من "الحداد الوطني" بسبب عمليات القتل والذبح في الأرض المباركة فلسطين، ونضطر إلى مراقبة تكثيف الذبح والحروب خلال رمضان في بلادنا الأخرى. في الصباح نرسل أطفالنا، الذين ربيناهم بحماس وجهد كبيرين ليصبحوا عبادا صالحين لله، إلى المدرسة، فتعيدهم نظم التعليم غير الإسلامية إلينا كأشخاص يمتنعون عن أداء عباداتهم! والأسوأ من ذلك، الحركات النسوية والديمقراطيون. نحن نأكل أقل من أجل توفير تغذية جيدة لأطفالنا لرفع مستوى صحتهم، لكننا نلتقطهم من الشوارع مدمنين على المخدرات والكحول! وبالطبع ما زلنا نعاني في تحمل آلام ومعاناة هؤلاء حتى خلال شهر رمضان. وفوق ذلك كله، تراودنا الشكوك في العبادات وبخاصة في شهر رمضان!!

على مدار 1300 سنة من التاريخ، والمسلمون يتقدمون في العالم في مجال العلوم، ولا سيما في علم الفلك. الحسابات الفلكية التي طوروها والأجهزة التي اخترعوها لا تزال تستخدم حتى اليوم. على الرغم من أنهم لم يقولوا أبدا، "نحن حديثون، وقادرون على القراءة والحساب، لذلك دعونا نحدد رؤية القمر من خلال التكنولوجيا". علاوة على ذلك، وبعد أن وصلوا إلى هذا المستوى من المعرفة منذ مئات السنين، كان علماء الحضارة الإسلامية أيضا خبراء في المصادر الإسلامية الأساسية، أي في اللغة العربية، وعلوم الحديث والفقه، والعديد من التخصصات الإسلامية الأخرى، كانوا على خلاف ما يسمون اليوم علماء، الذين يكافحون لعشرات السنين من أجل التخصص في فرع واحد. على الرغم من امتلاك كل هذه التطورات التكنولوجية، وهذه الحضارة، التي ستنير العالم لآلاف السنين، وكانوا على بينة من التزام تحديد رؤية القمر بـ"العين المجردة" وليس من خلال الحسابات الفلكية، وبالتالي أخذت جميع الاحتياطات اللازمة المناسبة وكان هذا ممكنا لأن النظام المطبق على المسلمين هو الذي روج لهذه الصفات.

خلال العصور المبكرة للخلافة الإسلامية، القرن التاسع الميلادي، سمح الخليفة الأموي المأمون ببناء أول مرصد في بغداد. كانت المهمة الرئيسية لهذا المرصد هي مراقبة القمر، حتى يتمكن المسلمون من إنجاز عبادتهم بشكل صحيح. بعد ذلك بنيت المراصد في كل مدينة في البلاد الإسلامية. وقد حافظ الخلفاء العثمانيون على هذه الممارسة. عيّن الخليفة مسؤولين خاصين عادة ما كانوا قضاة، وأمرهم بمراقبة القمر. حيث يختار المسؤولون أشخاصًا معتمدين قليلًا بين الناس كشهود بينما يراقبون رؤية القمر. والجميع من بين الأمة الذين لديهم إمكانية الانضمام إلى هذا العمل من مراقبة القمر. كانت رؤية القمر تثبت بعد تأكيد الشهود. لذلك رافق الشهود المسؤول إلى مكتب الفتوى. ويقوم مدير مكتب الفتوى باستجواب المسؤول والشهود، وبعد اقتناعه بالإفادات والشهادات، يعد أمرًا ويحيله إلى القاضي. يتم ختم الفتيا من قبل القاضي بعد تسجيلها في سجل المحكمة، وإرسالها إلى شيخ الإسلام، وأخيرا إلى الخليفة. ومن ثم يعلن الخليفة بداية رمضان ويعلن ذلك في كل مكان. لذلك يتم إزالة أي شك حول بداية شهر رمضان. وهكذا، طوال تاريخ الإسلام، لم يسبق أن رأينا أن المسلمين بدأوا صومهم وفطرهم في أيام مختلفة. لقد تم الحفاظ على وحدة الأمة في كل جانب من جوانب الحياة. قال رسول الله e: «الْحَلاَلُ بَيِّنٌ وَالْحَرَامُ بَيِّنٌ وَبَيْنَ ذَلِكَ أُمُورٌ مُشْتَبِهَاتٌ لاَ يَدْرِي كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ أَمِنَ الْحَلاَلِ هِيَ أَمْ مِنَ الْحَرَامِ».

نحن اليوم بحاجة ماسة إلى الخليفة الذي يشرح الأمور المشتبهة ويزيل الشكوك، والذي يضمن أن المسلمين يستطيعون العبادة في الوحدة، ومن يحشد جيوشه لإنقاذ المسلمين كما هو واجب عليه. إن رمضاننا، وصيامنا وكل عباداتنا، وأطفالنا والأمة كلها لن يستعيدوا هويتهم الحقيقية إلا في ظل الخلافة الراشدة. وسوف يزدهر رمضان وأمتنا مرة أخرى عاما بعد عام.

لذا، أخواتي وإخوتي هل تتوقون إلى شهر رمضان كما كان في السنين الماضية؟ ثم المضي قدما في الطريق إلى التقوى عن طريق بدء العمل من أجل تغيير الأنظمة الحالية؟

يقول الله تعالى: ﴿إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ﴾.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

زهرة مالك

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو