أزمة الكنانة هي الرأسمالية التي تحكمها ولن تخرج منها إلا باقتصاد إسلامي تطبقه خلافة على منهاج النبوة
أزمة الكنانة هي الرأسمالية التي تحكمها ولن تخرج منها إلا باقتصاد إسلامي تطبقه خلافة على منهاج النبوة

قديما في زمن سيدنا يوسف عليه السلام أتت السبع العجاف على كل الدنيا ومدت الكنانة يدها تفيض بالخير الذي حباها الله به على الجميع، وفي عام الرمادة أرسل عمرو بن العاص قافلة أولها في المدينة وآخرها في مصر، حتى في عصور الملكية المتأخرة والتي تلت سقوط الخلافة العثمانية ومع وجود بقايا من نظام إسلامي مطبق وفي وجود غطاء ذهبي للجنيه الورقي المصري يمكّن حامله من استبدال الذهبي به متى أراد ذلك (الجنيه الورقي = الجنيه الذهبي)،

0:00 0:00
Speed:
August 01, 2016

أزمة الكنانة هي الرأسمالية التي تحكمها ولن تخرج منها إلا باقتصاد إسلامي تطبقه خلافة على منهاج النبوة

أزمة الكنانة هي الرأسمالية التي تحكمها

ولن تخرج منها إلا باقتصاد إسلامي تطبقه خلافة على منهاج النبوة

قديما في زمن سيدنا يوسف عليه السلام أتت السبع العجاف على كل الدنيا ومدت الكنانة يدها تفيض بالخير الذي حباها الله به على الجميع، وفي عام الرمادة أرسل عمرو بن العاص قافلة أولها في المدينة وآخرها في مصر، حتى في عصور الملكية المتأخرة والتي تلت سقوط الخلافة العثمانية ومع وجود بقايا من نظام إسلامي مطبق وفي وجود غطاء ذهبي للجنيه الورقي المصري يمكّن حامله من استبدال الذهبي به متى أراد ذلك (الجنيه الورقي = الجنيه الذهبي)، حينها كان راتب العالم على سبيل المثال لا يتعدى العشرة جنيهات، كانت كافية ليس لسد الحاجات الأساسية فقط بل ليدخر منها ويشتري أراضي وعقارات.

من يستعرض واقع الكنانة وموقعها يُبصر كمّاً هائلا من الثروات والموارد الدائمة والمتجددة، يكفي واحد منها ليصبح أهل الكنانة كلهم أغنياء، إلا أنها وللأسف كلها منهوبة، سلبها الغرب الكافر جهارا نهارا من خلال نظامه الرأسمالي الذي فرضه على الناس بواسطة عملائه من الحكام الخونة، حتى أصبحت الكنانة تستجدي قوتها وصرنا نسمع نداءات التسول التي يطلقها النظام ليل نهار، ناهيك عن حزم القرارات والقوانين التي تفرغ ما تبقى في جيوب الناس من أموال، ولن نكون كغيرنا نفتح جراح الأمة دون أن نملك العلاج ولا نشير على الأمة بكيفية التداوي من ألم جراحها النازفة، بل سننكأ الجرح ونشخص الداء ونصف له خير دواء إن شاء الله.

إن أزمة الكنانة ليست في فقر الأفراد ولا عجز الموارد والثروات عن تلبية الحاجات، ولا في قلة الإنتاج ولا ارتفاع الأسعار ولا التضخم ولا البطالة، ولا حتى ندرة الدولار والعملة الصعبة، وإن كانت كل هذه المشكلات موجودة فعلا إلا أنها ليست إلا أعراضاً لداء عضال أصاب جسد الأمة واستشرى في أوصالها، وإن أزمة الكنانة في حقيقتها هي في تطبيق النظام الاقتصادي الرأسمالي الجشع القائم على النفعية المطلقة والذي فرض على الناس التعامل بالربا وأجبرهم على تقاضي أجور أعمالهم أوراقاً لا قيمة لها، بل تزيد العبء عليهم مع حجم التضخم المتنامي بسبب فقدان العملة الورقية لقيمتها لعدم وجود غطاء ذهبي لها.

إن الأزمة في ذلك النظام الذي يدير ثروات الكنانة وأموالها ومواردها ويجعل وجهة نظره في الحياة هي الأساس في رؤيته لكيفية اكتسابها وتوزيعها وتملكها، الأمر الذي مكن الغرب وعملاءه من نهب كل ثروات الأمة، وركز الثروة في يد فئة قليلة هي النخبة الفاسدة المرتبطة بالغرب والعملاء، بل والأكثر من ذلك أنه تملص من كل ما فيه رعاية لشئون الناس، وانتهج سياسات تزيدهم شقاء فوق شقاء وفقرا فوق فقر تنفيذا لشروط وإملاءات الغرب الكافر متمثلا في صندوق النقد الدولي، فرأينا في الآونة الأخيرة اتجاهاً لفرض ضرائب جديدة بمسميات مختلفة كالضريبة المضافة على سبيل المثال، ثم الاتجاه لتقليص حجم الدعم على المحروقات من جديد تمهيدا لرفعه بالكلية عن الطاقة سواء الكهربية أو غيرها، علما أن هذه المحروقات تقع أصلا ضمن الملكية العامة المملوكة في الأصل للرعية والتي لا يجوز للدولة أن تبيعها لرعاياها ولا أن تتربح منهم من خلالها، وقريبا سنرى ارتفاعا هائلا في أسعار الطاقة يضاف إلى ارتفاعاتها السابقة، الأمر الذي سيزيد أعباء أهل الكنانة الثقيلة بالفعل، حتى إنهم بخلوا على أهل الكنانة بعملة معدنية يتيمة ذات قيمة ذاتية واستبدلوا بها أخرى ورقية لا قيمة لها، كل هذا وأهل الكنانة صابرون على ما يحاك لهم ويحيق بهم، حتى صاروا إلى فقر مدقع وهم شعب يعد من أغنى شعوب الدنيا يعيش على أرض وفيرة الخيرات، ولا يحتاج إلا لأن تدار بشكل صحيح على أساس يضمن حقوق الجميع.

إن واقع الكنانة شديد الألم؛ فمن بين سياسة الإفقار المنظم والمستمر من قبل النظام، نرى تلك الآلة العسكرية الموجهة تجاه أهل الكنانة لقمع كل صوت معترض في مهده قبل أن يصبح له صدى مسموع بين الناس، إلا أن هذا لن يشبع جوعة الناس التي تزداد يوما بعد يوم، بل سيزيد حالة الاحتقان التي تؤذن بانفجار يطيح بكل ما يقف في طريقه، وسواء حدث هذا الانفجار أم تأخر حدوثه فأرض الكنانة تحتاج نظاماً جديداً ينظر إلى ثروتها ويتعامل معها على أساس يضمن حقوق الجميع بغض النظر عن الدين أو اللون أو العرق أو الطائفة أو الغنى والفقر، ولا يضمن هذا إلا الإسلام بنظامه المحكم المنزل من العليم الحكيم والذي جربناه على مدى ثلاثة عشر قرنا من الزمان رأينا فيها كيف كانت الرعاية؛ فالإسلام جعل لرعاية شئون الناس وسد حاجاتهم الأساسية أحكاما ملزمة للدولة فيجب عليها أن توصل رعاياها لحد الكفاية في المأكل والملبس والمشرب وأن توفر لهم الرعاية الصحية والتعليم على أفضل ما يكون وبالمجان، ولعلنا نسمع عن بقايا الدولة وأوقاف طلبة العلم وكيف كانت البيمارستانات (المستشفيات) في بلادنا بينما كانت أوروبا غارقة في بحور الجهل، إلا أن تطبيق هذه الأحكام ورعاية الناس بها يحتاج إلى دولة الخلافة على منهاج النبوة التي يعمل لها حزب التحرير ويذكر بها الأمة.

إن الكنانة ليست بحاجة إلى قروض جديدة من صندوق النقد الدولي تزيد ارتهانها وتبعيتها للغرب وإنما هي بحاجة لمن ينعتق من هذه التبعية ويجلس مجلس الملك الذي استدعى يوسف من محبسه وجعله على خزائن الأرض لما أدرك أنه يملك معالجات ليست من عقل بشر وإنما من وحي الله، معالجات قادرة على إدارة ثروات الكنانة وإعادتها إلى مستحقيها بشكل صحيح يضمن إشباعهم لحاجاتهم ورعايتهم على الوجه الذي يرضي الله ويرضيهم، وها هنا حزب التحرير يضع بين أيديكم مشروع الأمة الكامل الذي يضمن رخاءها ونهضتها والقضاء على كل مظاهر الفقر فيها، ولا نقول إننا نملك عصا سحرية سنغير بها ولكننا نملك رؤية واضحة أساسها وحي الله المنزل على نبيه ﷺ والذي قسم الملكيات بشكل صحيح وضرب الملكية العامة ومنع الدولة من التصرف فيها بالبيع أو التأجير أو الهبة بل جعلها تحت تصرف الدولة لتنتجها وتعيد توزيعها على الرعية بشكل كامل يضمن عدم تركز الثروة في يد فئة من الناس دون باقي الرعية، وهذا يقع على كل ما هو من الموارد الدائمية أو شبه الدائمية وما أكثرها في أرض الكنانة، إلا أنها كما أسلفنا تحتاج إلى دولة الخلافة على منهاج النبوة وتحتاج إلى حزب مثل حزب التحرير يحمل مشروعها، ورجال ينصرونه ويحتضنون فكرته كما احتضن الملك أفكار يوسف وكما نصر أنصار الأمس رسول الله ﷺ، فهل من رجل رشيد في جيش الكنانة يقف لله رافضا أن يكون ذيلاً للغرب ويعلنها أن هلموا يا شباب حزب التحرير تقدموا وانهضوا بالكنانة والأمة وأروا الله منا ومنكم ما يحب فيفوز وتفوز الكنانة والأمة، اللهم عاجلا غير آجل.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد الله عبد الرحمن

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية مصر

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو