دعوا بضاعتكم الفاسدة وثوبوا إلى رشدكم
دعوا بضاعتكم الفاسدة وثوبوا إلى رشدكم

نفت الحركة الشعبية قطاع الشمال جناح عبد العزيز الحلو اتفاقها مع الوساطة الجنوبية على تأجيل مناقشة (العلمانية وحق تقرير المصير) إلى الجولات النهائية من التفاوض، وأكدت أنها اتفقت مع الوساطة على استئناف التفاوض دون الاتفاق معها على أي مواضيع للنقاش عند استئناف التفاوض،

0:00 0:00
Speed:
June 15, 2020

دعوا بضاعتكم الفاسدة وثوبوا إلى رشدكم

دعوا بضاعتكم الفاسدة وثوبوا إلى رشدكم

نفت الحركة الشعبية قطاع الشمال جناح عبد العزيز الحلو اتفاقها مع الوساطة الجنوبية على تأجيل مناقشة (العلمانية وحق تقرير المصير) إلى الجولات النهائية من التفاوض، وأكدت أنها اتفقت مع الوساطة على استئناف التفاوض دون الاتفاق معها على أي مواضيع للنقاش عند استئناف التفاوض، وأوضحت الحركة الشعبية في بيان لها مساء الاثنين 2020/6/8م باسم السكرتير العام للحركة عمار أمون دلدوم أنها وقعت على اتفاق حول ملفات التفاوض وترتيبها بتاريخ 18 تشرين الأول/أكتوبر 2019م مبينة أنها ملتزمة بذلك الاتفاق دون تغيير، وجددت الحركة موقفها وقالت إنه في حال عدم تحقيق العلمانية وفصل الدين عن الدولة فإنها تتمسك بحق تقرير المصير وأن ذلك يمثل موقفها المبدئي ولا تتنازل عنه، وكانت قد وافقت الحركة الشعبية جناح الحلو على استئناف التفاوض. (مواقع إخبارية سودانية).

وجدت قضية العلمانية ردود أفعال عنيفة ورفضاً تاماً من أهل السودان عندما تعمّد إثارتها بعض الفئات في الفترة الفائتة، والحكام الجدد يدركون أن بضاعتهم الفاسدة لن تجد رواجاً وقبولاً في السودان ما لم يتم تغليفها بغلاف جذاب خداع ولكن سرعان ما تنقشع السحابة الفاسدة وتصبح الأمور على حقيقتها.

هذه الحركة الشعبية التي جنت على السودان البلد الكبير الشاسع بلد المليون ميل مربع قبل الانفصال التي حباها الله خيرات وموارد طبيعية في ظاهر الأرض وباطنها، أقدمت الحركة وشريكتها آنذاك حكومة البشير فقسموا السودان إلى جنوب وشمال تحت إملاءات وضغوط أمريكية كما صرح البشير بذلك.

وبعد الانفصال واستلام الحركة الشعبية لزمام السلطة والاستحواذ على الجنوب لم تكتف بهذا بل استنسخت حركة شعبية أخرى باسم الحركة الشعبية قطاع الشمال التي انشطرت فيما بعد إلى حركتين الأولى تحت قيادة عبد العزيز الحلو وتتمركز في منطقة جبال النوبة (جنوب كردفان)، والثانية جناح مالك عقار وتتمركز في جنوب ولاية النيل الأزرق، وعرفت الحركة منذ ولادتها الأولى بزعامة جون قرنق على طرح شروط سافرة مثل إلغاء الشريعة الإسلامية واللغة العربية وتبني العلمانية أو الانفصال والحكم الذاتي، فالحركة هي أداة أمريكية لتنفيذ أجندتها لتمزيق رقعة أخرى وفق المخطط الأمريكي لتمزيق السودان، وهكذا بدأت الحركة في جنوب كردفان منطقة كاودا التي أصبحت خارج نطاق السلطة السودانية وظهر جلياً عند زيارة حمدوك للمنطقة في 2020/1/8م وتداعيات الزيارة حيث سافر بطائرة أممية ولم يصطحب حراسه الشخصيين ولا حتى والي الولاية المسؤول الأول عن الولاية، وكان العلم الرسمي المرفوع هو علم الحركة الشعبية لا علم السودان!

وبدأت الحركة بتنفيذ مخططها الرامي لتقسيم السودان بعد إطلاق حكومة الثورة بداية مفاوضات السلام مع الحركات المسلحة بجوبا عاصمة جنوب السودان، فقد أوردت العربي عدد الخميس 2020/3/19م خبراً عن تقديم جناح الحلو مقترحين إلى وفد الوساطة تضمنا المطالبة بإقامة دولة علمانية ديمقراطية وضمان حرية المعتقد والتزام الحكومة بمبدأ فصل الدين عن الدولة أو اللجوء إلى حق تقرير المصير، ما يعني إمكانية انفصال جديد. وهنا يرد سؤال: هل نظام الحكم في السودان كان قائماً على أساس الإسلام حتى تطالب بالعلمانية؟!

وبعده أصبح حديث الساسة المنتفعين البوح صراحة بضرورة أن تصبح العلمانية خيار أهل السودان، وهذا ما قاله القيادي بقوى الحرية والتغيير خالد عمر وتأييده القاطع لعلمانية الدولة، وقال في مقابلة مع "إذاعة هلا 96" إن موقف المؤتمر السوداني وقوى كثيرة على علمنة الدولة. وكذلك تجمع المهنيين الذي سرق ثورة الشباب أكد دعمه خيار فصل الدين عن الدولة!!

وفي حوار لرئيس الوزراء عبد الله حمدوك على التلفزيون القومي في 2020/6/4م دعا لمناقشة علاقة الدين بالدولة في مباحثات السلام.

إذاً الحكومة والوسط السياسي والحركات والأحزاب تتآمر ضد أهل السودان الطيبين وتدلس عليهم بأن الشريعة الإسلامية كانت مطبقة في عهد البشير.

منذ استقلال السودان المزعوم إلى يومنا هذا والإسلام لم يطبق يوماً واحداً، والنظام البائد لم يطبق الإسلام بل رفع شعاراته وكان مجاهراً بعدائه للإسلام وإجحافه في حق المسلمين وكذبه عليهم بأنه يحكم بالإسلام، كان النظام المطبق هو النظام العلماني الملتحي، نظام يزج بحملة دعوة الإسلام في المعتقلات ويمنع الخطاب الديني في الأسواق... بل بدّل أحكاماً شرعية مثل حد الرجم للزاني المحصن إرضاءً للكفار للمستعمرين! إذاً عن أي إسلام يتحدثون؟! نظام الحكم كان جمهورياً والتشريعات تسن داخل البرلمان، وهذا غيض من فيض، فضلاً عن أن نظام الحكم في الإسلام هو (الخلافة) ليس غير، قال ﷺ: «كَانَتْ بَنُو إسْرَائِيلَ تَسُوسُهُمُ الأنْبِيَاءُ، كُلَّما هَلَكَ نَبِيٌّ خَلَفَهُ نَبِيٌّ، وإنَّه لا نَبِيَّ بَعْدِي، وَسَتَكُونُ خُلَفَاءُ فَتَكْثُرُ»، قالوا: فَما تَأْمُرُنَا؟ قالَ: «فُوا ببَيْعَةِ الأوَّلِ، فَالأوَّلِ، وَأَعْطُوهُمْ حَقَّهُمْ، فإنَّ اللَّهَ سَائِلُهُمْ عَمَّا اسْتَرْعَاهُمْ».

نقول للحلو وغيره من دعاة العلمانية: إن الأمة قد لفظت الأفكار الدخيلة المستوردة من الغرب الكافر، وإن تمسكها بالإسلام فقط، ولن تقبل المساس بدينها أبداً، وهي تتحسس طريق الخلاص من الحكام العملاء أصحاب الجوازات الأجنبية وزوار السفارات الغربية... وخيار العلمانية ما هو إلا فصل من فصول مؤامرات أمريكا لإقصاء ما تبقى من أحكام الإسلام، فانحازوا لأمتكم وارجعوا عن وساوس وأفكار الشيطان، وسخروا قوتكم ضد عدوكم الأول الذي يؤجج الصراع بين أبناء الأمة الواحدة، فندعوكم لخيري الدنيا والآخرة بالعمل معاً لإقامة صرح الخلافة الراشدة على منهاج النبوة. قال تعالى: ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ﴾

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

عبد السلام إسحاق

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية السودان

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو