حاكم مغوار وجيش جرار وقادة عظام
July 19, 2015

حاكم مغوار وجيش جرار وقادة عظام

حاكم مغوار وجيش جرار وقادة عظام

ها قد انقضى شهر الصيام، مر علينا كضيف خفيف الظل كما في المائة عام الماضية. فأين رمضان من الانتصارات التي كانت تزلزل الأرض وتخرج الناس من الظلمات إلى النور؟ أليس هذا هو الشهر نفسه الذي فرّق بين الحق والباطل، وجعل للحق كيانًا يُهاب ويعتد به؟ أليس هو الشهر نفسه الذي طُهّرت فيه أشرف وأقدس بقعة على وجه الأرض؟ أليس هو الشهر نفسه الذي انتقم فيه المسلمون من همجية المغول وغطرستهم في عين جالوت؟ نعم هو الشهر ذاته الذي كان لنا فيه صولات وجولات، كان لنا فيه قول وفعل، كان لنا فيه رجال وقادة، لكن هل كانت انتصاراتنا وبطولاتنا في هذا الشهر مرتبطة بالشهر أم برجال أم بكلا الأمرين؟


لقد كان هذا الشهر الكريم شهر الانتصارات العظيمة الفاصلة في تاريخ المسلمين، وكان له بريق يخطف الأبصار، وكان الغرب الكافر كله يعد له ألف حساب، ففيه كانت تُخط الخطط من أجل رفع كلمة الله ورايته خفاقة فوق الرؤوس بعد إسلامها، ونتمسك به ليس لأننا نمتنع عن الطعام والشراب فحسب، بل لبركة حبس الشياطين، وفيه كان يظهر رجال، وأي رجال، باعوا دنياهم من أجل الآخرة، رجالٌ عاهدوا الله ألا تغمض لهم عين وفي هذا الأرض مكان غير منار بنور الإسلام، من أجل أن تكون كلمة الله هي العليا، والذين كفروا هي السفلى. هؤلاء الرجال قد غرس الله سبحانه وتعالى في قلوبهم حبه وحب رسوله صلى الله عليه وسلم وحب الشهادة في سبيله، هؤلاء كانوا وقد وجدوا في شهر رمضان في الماضي، لكن هل يزال هذا الشهر شهر الرجال الذي صدقوا ما عاهدوا الله عليه؟


نعم إن شهر رمضان هذا هو الشهر نفسه في الماضي، وهذه الأمة التي أنجبت أولئك الرجال هي الأمة نفسها، لكن حتى يعود هذا الشهر شهر الانتصارات والجهاد يجب أن يكون هناك مجاهدون يقاتلون تحت رايات الجهاد وراء قادة مخلصين، فكل هذه الأمور مرتبطة ببعضها البعض، فلا جهاد من غير مجاهدين وقادة لهم.


وحتى يتحقق النصر والفتوحات يجب أن تحرر البلاد من أيادي الكافرين وتعود إلى حظيرة الإسلام، وحتى تعود إلى حظيرة الإسلام يجب أن يكون للإسلام كيان يحمي المسلمين ممن عاداهم. قد يتساءل المرء كيف لهذه الأمور أن ترتبط ببعضها البعض، الجواب أسهل مما يمكن أن يكون، ولا يحتاج سوى إلى إعادة النظر في شهر رمضان عندما كان شهر انتصارات وفتوحات.


لهذا وحتى يعود رمضان كما كان، يجب أن تعود كل الأمور المرتبطة بالفتوحات والانتصارات. فيجب أن يوجد جيش يكون عمله الجهاد حتى يفتح البلاد ويحارب الكفر وأعوانه ويحوّل الظلام إلى نور. وليس هذا فحسب، بل يجب أن يقود هذا الجيش قائد عظيم، أمثال القادة العظام الذين كتبوا أسماءهم بماء الذهب بانتصاراتهم في هذا الشهر الكريم. وأخيرًا يجب أن يوجد لهذه الأمة حاكم مسلم، يحكم بكتاب الله وسنة نبيه، ويحذو حذو النبي المصطفى عليه الصلاة والسلام والخلفاء الراشدين من بعده.


إنّ الأمة التي أنجبت الأبطال أمثال محمد الفاتح، وصلاح الدين، والظاهر بيبرس، لا تزال قادرة على الإنجاب، وفيها من الحياة ما يجعلها تنجب أمثالهم حتى قيام الساعة، فهي ستظل خير أمة كما تركها رسول الله صلى الله عليه وسلم إلى يوم الدين.


لهذا فإن ما ينقص شهر رمضان حتى يعود كما كان ثلاثة أمور رئيسية: حاكم مغوار، وجيشٌ جرار، وقادة عظام. وهذه الأمور لا يصعب تحقيقها في هذه الأمة الولّادة، والجيوش والقادة الأبطال موجودون في الأمة، لكن ينقصهم الحاكم المغوار. فبلاد المسلمين تزخر بشباب وجنود ومقاتلين شجعان مخلصين لدين الله، ولا يحتاجون سوى إلى حاكم يقاتلون من ورائه ويتقون به. والقادة العظام فهم بحمد الله منا وفينا، ولا ينقصهم سوى أن يفتح الله قلوبهم لنا في حزب التحرير، وينصروا عودة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، فيعيدوا سيرة الأوائل، ويسطروا أسماءهم في صفحات التاريخ. وعندئذٍ سيعود لهذا الشهر رونقه وعظمته، ويعود كما كان شهر انتصارات وفتوحات.


اللهم افتح لنا أبواب رحمتك، وقلوب القادة المسلمين، وهيئ لنا حاكمًا يحكم بكتابك وسنة نبيك.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
د. ماهر صالح

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو