إيران إلى أين..؟ (1)
July 31, 2015

إيران إلى أين..؟ (1)

إيران إلى أين..؟ (1)

إيران ديمغرافيًا وجيوسياسيًا:


اسمها الجمهورية الإسلامية الإيرانية، والشعار الوطني لها الاستقلال والحرية. والجمهورية الإسلامية، مساحتها 1.648.195 كم مربعًا، وعدد سكانها 79.853.000 مليون نسمة، وعاصمتها طهران، وهي أكبر مدنها، ولغتها الرسمية هي الفارسية، ومعترفة رسميا بلغات هي: العربية، والآذرية، والكردية، والإكليلية، وتم إعلان الجمهورية الإسلامية بتاريخ 1 نيسان/أبريل 1979 بعد نجاح الثورة الخمينية وطرد الشاة وإسقاط الملكية.


تقع إيران في غرب آسيا، وهي ما كان يعرف ببلاد فارس، وهذا الاسم معروف ثقافيًا وحضاريًا، واسم إيران معروف سياسيًا، أهمية موقعها الجيوسياسي كنقطة التقاء لثلاثة مجالات آسيوية (غرب آسيا، ووسطها وجنوبها). وإيران قوة إقليمية، وهي تحتل مركزًا مهمًا في أمن الطاقة الدولية، والاقتصاد العالمي بسبب احتياطاتها الكبيرة من النفط والغاز الطبيعي، حيث يوجد في إيران ثاني أكبر احتياطي من الغاز الطبيعي في العالم، ورابع أكبر احتياطي مؤكد من النفط.


إيران دولة وحضارة:


إيران هي موطن لواحدة من أقدم الحضارات في العالم، وقد انتهت تلك الحضارة بعد الفتح الإسلامي في عام 651م، أثرت الفلسفة الفارسية، والأدب، والطب، والفلك، والرياضيات، والفن في الدولة الإسلامية، وإيران هي أحد الأعضاء المؤسسين لمنظمة المؤتمر الإسلامي، وحركة عدم الانحياز أوبك. النظام السياسي في إيران، استنادًا إلى دستور عام 1979، ويضم العديد من الهيئات الإدارية المترابطة بشكل معقد. أعلى سلطة في الدولة هو المرشد الأعلى، والإسلام هو الدين الرسمي، والفارسية هي اللغة الرسمية، ونسبة المسلمين 99.6%، كانت الزرادشتية الديانة الوطنية في إيران لأكثر من ألف عام قبل الفتح الإسلامي.


إيران قبل الثورة الخمينية عام 1979م:


بقيت إيران مركزًا أقلق دولة الخلافة منذ تم فتحها، وقد أكدت السلالات الإيرانية مبكرًا على الاستقلال الإيراني، وهذه السلالات هي الدولة الطاهرية والدولة الصفارية والسامانيون والبويهيون.


انبثق حكم السلالة الصفوية عام 1501م، والتي جعلت المذهب الشيعي الجعفري المذهب الرسمي لدولتهم لتضع بذلك نقطة تحول مهمة في التاريخ الإيراني والإسلامي. وفي إطار الثورة الدستورية الفارسية، أنشئ أول برلمان في عام 1906م، كجزء من النظام الملكي الدستوري. وبعد الانقلاب عام 1953، أصبحت إيران تدريجيا بلدًا أكثر استبدادية إبان حكم عائلة الشاه، وبلغت المعارضة المتنامية للنفوذ الأجنبي ذروتها خلال الثورة الإيرانية الخمينية التي أدت إلى إنشاء جمهورية إسلامية في 1 نيسان/أبريل 1979.


إيران والشيطان الأكبر:


منذ أن ترك الخميني العراق متجهًا إلى فرنسا، وعمل من هناك على استكمال التحريض ضد الشاه والذي كان عميلاً إنجليزيًا بامتياز، والذي كان يمثل شرطيًا للمنطقة، وعلى علاقة حسنة مع العراق البعثي وبقية دول الخليج التي كانت مستعمرة من الإنجليز، وبقيت على علاقات وثيقة بهم، كانت المنطقة تنعم بهدوء جيد نسبة إلى ما بعد الثورة، واتخذت الثورة شعارات من أهمها "أمريكا الشيطان الأكبر" و"تصدير الثورة" و"اجتثاث إسرائيل" و"نصرة المظلومين". وهيأت لمجموعة من الطلبة الإيرانيين احتلال السفارة الأمريكية، وكان مشهدًا دراماتيكيًا وكارزميًا معقدًا دام لسنوات، وبقيت شعارات صلاة الجمعة، وكل المظاهرات تضج بهتاف: "أمريكا الشيطان الأكبر"، وحتى صدور مسودة مشروع الدستور الإيراني، والذي كشف للمتابع أن إيران دولة قومية فارسية بامتياز، واشتعال الحرب الإيرانية العراقية، والتي دامت قرابة ثماني سنوات، وحصدت مئات الألوف من أرواح أبناء المسلمين في كلا البلدين، بدأ الوجه الحقيقي يظهر للمتابع السياسي المبدئي، وخصوصًا بالربط مع تحركات ووجود الخميني في فرنسا قبيل نجاح الثورة، ومنذ السنة الأولى للثورة فقد كشف حزب التحرير الرائد الذي لا يكذب أهله العلاقة والعمالة "الإيرانية - الأمريكية" والتي بقت لسنوات مخفية على الكثير من المتابعين والمحللين السياسيين، وخصوصًا مع شعارات تحرير فلسطين، ودعم المقاومة الفلسطينية واللبنانية والمظلومين عالميًا، ومن ثم إيجاد ما سمي بجبهة المقاومة والممانعة، فإن كل ذلك أوجد تعمية على المسلمين ونوعًا من القبول وخصوصًا مع ظهور حزبها اللبناني المقاوم لدولة يهود، والذي كشفت وجهه الحقيقي ثورة الشام بعد الربيع العربي، ومؤخرًا الاتفاق النووي بين إيران والغرب، ورعاية أمريكا له، وعليه بدأ ينكشف التضليل السياسي للقاصي والداني بأن الشيطان الأكبر هو السيد والصديق الأكبر.


وسنأتي لاحقًا - بمشيئة الله - على عناوين ومراحل مهمة، وبنظرة فكرية وسياسية مبدئية على إيران، و"قضية الاتفاق النووي" والقضية المشهورة بـ"إيران - غيت" و"التعامل مع يهود"، و"إيران ونصرة المظلومين"، و"إيران واستغلال الدين" و"الملالي المعممين" و"قضايا فكرية وسياسية أخرى" تهم كل مسلم مخلص لدينه، ويعمل لنصرته ونهضته وبناء دولة إسلامية خلافة على منهاج النبوة ومن ثم سيرة الخلفاء الراشدين، حتى نستبين الخيط الأبيض من الخيط الأسود، ونسعى جاهدين لبناء دولة إسلامية حقيقية، مخلصة لله تعالى ولرسوله ولعامة المسلمين وخاصتهم، دولة لا ترفع شعارات زائفة ظاهرها فيه الرحمة وباطنها فيه العذاب المهين، والتقتيل لأبناء المسلمين، وخصوصًا بعد أن وعى الغرب أهمية الدولة الإسلامية للإسلام وللمسلمين، وأن لا حياة ولا عزة لهم بدونها، فأخذ يتعامل مع الإسلام المعتدل والإسلام الوطني والقومي وبمسميات إسلامية فارغة المضمون، ولتقتيل المسلمين بسلاح بعضهم بعضًا، فالمقتول يقول: "أشهد أن لا إله إلا الله"، والقاتل يقول: "بسم الله، الله أكبر"، ولا يدري لماذا يدور القتال بينهما ولعدم وجود وعي سياسي كاف على مخططات الكفار، والله تعالى نسأل أن تزول الغمة بين المسلمين ويتوحدوا تحت راية خليفة واحد لقتال الكفر والكافرين وهداية البشرية إلى النور والهدى، وإخراجها من الظلمات إلى النور... آمين يا رب العالمين!!


كتبه لإذاعة المكتب الاعلامي المركزي لحزب التحرير
وليد نايل حجازات


لقراءة الجزء الثاني اضـغـط هنـا

لقراءة الجزء الثالث اضـغـط هنـا

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو