جشع الرأسمالية يوزع الموت حرقا على أهالي إيتاي البارود
جشع الرأسمالية يوزع الموت حرقا على أهالي إيتاي البارود

يحتاج البنزين إلى الأوكسجين وشرارة حتى يشتعل. أما المصري فقد اجتمع عليه الفقر والجهل ليحترق ويتفحم! ولا حول ولا قوة إلا بالله. رحم الله كل الضحايا في إيتاي البارود وشفا الله المصابين. (الصحة: ارتفاع عدد ضحايا حريق إيتاي البارود إلى 7 وفيات و16 مصاباً - الأربعاء 13 تشرين الثاني/نوفمبر 2019 - موقع مصراوي)

0:00 0:00
Speed:
November 21, 2019

جشع الرأسمالية يوزع الموت حرقا على أهالي إيتاي البارود

جشع الرأسمالية يوزع الموت حرقا على أهالي إيتاي البارود

يحتاج البنزين إلى الأوكسجين وشرارة حتى يشتعل. أما المصري فقد اجتمع عليه الفقر والجهل ليحترق ويتفحم! ولا حول ولا قوة إلا بالله.

رحم الله كل الضحايا في إيتاي البارود وشفا الله المصابين. (الصحة: ارتفاع عدد ضحايا حريق إيتاي البارود إلى 7 وفيات و16 مصاباً - الأربعاء 13 تشرين الثاني/نوفمبر 2019 - موقع مصراوي)

ما فتئت الدولة الرأسمالية الديكتاتورية أن تكون وبالا على المصريين، تختطف أموالهم وثرواتهم وأرواحهم بدون اكتراث ومبالاة.

طبعا سيُتهم بالجهل كل من تجمع ليملأ ما أتيح له من أواني بالبنزين، فتلك المادة جعلتها الدولة غالية جدا مقارنة بالدخل المتدني لأغلبية المصريين... الجهل لا يُعيَّر به أولئك، بل تُعيَّر به الدولة التي من مسؤوليتها القضاء على الجهل بل يجب عليها أيضا إرشادٌ وتوجيهٌ متخصص حسب الأخطار المحتملة في كل منطقة. فهل وقع تدريب الأهالي على التعامل مع التسريب للمادة التي تمر بأراضيهم؟!

أما الخير الذي يستخرج من تحت أقدام المصريين ويسلم طوعا للغرب الكافر بل ييسر أمر بيعه لصالحه، بالأسعار العالمية على عين المكان دون عناء نقل، إلى شعب تتعدى نسبة الفقر فيه الـ45٪، وحتى لو اعتبرنا أن الحد الأدنى (2000 جنيه) مطبق فعلا، فذلك المبلغ إن حولناه كمية من البنزين فلن تتجاوز الـ259 لترا، بينما الحد الأدنى في دول الغرب يمكن الغربي من الحصول على ما يزيد عن 1104 لترا!

أما قمة الغبن فهو بالبعد عن أحكام الإسلام الذي يجعل المعادن التي تستخرج من باطن الأرض ملكية عامة لا تستحق من المالكين أن يضحوا بأنفسهم من أجله ويحترقوا به بدل أن ينعموا بخيره!

وكذلك في الإسلام يقتضي وجود مواسير تشغل الأراضي بصفة دائمية (أراض من الملكية العامة)، تجعل ما يمر عبر تلك المواسير مهما كان، ملكية عامة أيضا.

يا أيها الناس، إن الإسلام العظيم جُّنَّة لكم من النار في الآخرة إن طبق في دولته، الخلافة الراشدة على منهاج النبوة، وجُّنَّة من نار الدنيا التي نتلظى بها تحت حكم الرأسمالية المتوحشة.

يا أهل الكنانة، إن أمنكم وتعليمكم وتطبيبكم وملبسكم ومسكنكم ومأكلكم ورعاية كل شؤونكم هي مسؤولية الدولة التي شرعها الإسلام طريقة وحيدة لا يجوز للمسلم إلا أن يَحكم أو يُحكم بها، وقد أعد لها حزب التحرير مشروع دستور كامل مستمد في كل مواده من الكتاب والسنة وما أرشدا إليه من الأدلة الشرعية، فهلا عملتم معه لإقامة هذا الفرض بل تاج الفروض؟

أما أنت، أيها الجيش في مصر الكنانة، وخاصة الضباط السامين والضباط وضباط الصف، فإنكم تعيشون تجربة فريدة من نوعها هي في الأصل أقرب ما تكون (في مجال رعاية شؤونكم وشؤون عائلاتكم واقتصادكم)، إلى ما سيتمتع به كل المصريين في ظل خير الإسلام العظيم ودستوره وقوانينه... ولكن بدون القيود النفسية والأمنية والمخابراتية التي تفتش صباح مساء في ولائكم لشخص الرئيس وتحاصر حتى تفكيركم... ألا تريدون أن يعيش إخوانكم المدنييون كما تعيشون؟! في الإسلام لا ضرائب على الجميع كما هو لكم فقط الآن، ولا قروض ربوية لتمويل المشاريع والأعمال كما هو لكم فقط الآن، ورعاية صحية على أعلى مستوى كما هو لكم فقط الآن، ولا جمارك على الاستيراد للجميع كما هو فقط لكم الآن... تلك الامتيازات وخاصة الاقتصادية رفعت من تنافسيتكم على المستوى الداخلي، بينما إن تمتع بها الجميع سترفع تنافسية البلد على المستوى الخارجي، وكما لا بطالة عندكم في الجيش فستنعدم البطالة في البلد كله. روى البخاري ومسلم من حديث أنس بن مالك رضي الله عنه؛ أن النبي e قال: «لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُحِبَّ لِأَخِيِه مَا يُحِبُّ لِنَفْسِهِ». أما الفارق الأكبر والعظيم في حال تطبيق نظام الإسلام بأكمله في دولة الخلافة الراشدة، فهو رضا الله وفوز في الدنيا والآخرة ونصر وتمكين وعزة للأمة، ورعب شديد يصيب أعداءها...

أيها المخلصون في جيش الكنانة، أنتم أمل الأمة، فبإعطائكم النصرة لحزب التحرير تَخرجون وتُخرجون الأمة من حالة الترقُّب وتُرضون ربكم وتصبح أرض الكنانة بكم (مصر المنورة) وتنالون شرف الأنصار.

﴿مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَاناً سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً﴾ [سورة الفتح: 29]

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

جمال علي – ولاية مصر

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو