كلمة الأردن في مؤتمر "المرأة والشريعة: للتمييز بين الحق والباطل" تفكيك منهج النسوية الإسلامية
March 30, 2015

كلمة الأردن في مؤتمر "المرأة والشريعة: للتمييز بين الحق والباطل" تفكيك منهج النسوية الإسلامية

حصلت المرأة المسلمة على كامل حقوقها دون أن تقاوم وتقاتل وتقوم بالمسيرات والإضرابات لذلك، فقد أنصفها الإسلام وأحكامه بوصفها إنساناً أولا وأخيرا، وكانت لها مشاركات إيجابية وفعالة في كافة مناحي الحياة السياسية والاقتصادية والاجتماعية والتعليم والعمل، في الوقت الذي كانت فيه المرأة في الغرب تعاني ويلات المهانة والتهميش والتحقير، ولم يكن لها حقوق تذكر، ناهيكم عن سوء معاملة الذكور للإناث في الأسرة والمجتمع والكنيسة، مما دفع النساء لإيجاد حراك في المجتمعات الغربية حول حقوق المرأة ورفض ما سمي بالهيمنة الذكورية، فظهر ما يسمى بالنسوية والتي أحد تعريفاتها "أنها النظرية التي تنادي بمساواة الجنسين سياسيا واقتصاديا واجتماعيا، وتسعى كحركة سياسية إلى تحقيق حقوق المرأة واهتماماتها وإلى إزالة التمييز الجنسي والهيمنة الذكورية الذي تعاني منه المرأة".


وقد حاول البعض تقليد معالجات هذا الظلم الذي تعرضت له المرأة الغربية عبر استيراد فكرة النسوية ومحاولة أسلمتها، حيث تسعى "النظرية النسوية الإسلامية" إلى تحديث منظور المرأة من خلال مراجعة الإسلام بنظرة حديثة جديدة، وكانت مارغو بدران أول باحثة تستعمل هذا المصطلح عام 1999م حيث أشارت إلى أن الدين لا يشكل المشكلة أمام المرأة بل تكمن المشكلة في الطريقة التي يساء بها تفسير الدين وتطبيقه..


نعم أخواتي.. إن ما يطلق عليها اسم "النسوية الإسلامية" تميز بين القرآن والحديث، وتعتقد أن القرآن أكثر إنصافا للمرأة في شأن النوع، وتتهم الحديث بالإجحاف بحق المرأة المسلمة. حيث تستخدم هذه النسوية مصطلح الاجتهاد من أجل تفكيك النصوص الدينية واستخراج أحكام وفتاوى يلجأن إليها في الدفاع عن حقوق المرأة كاملة كما يدعين، أي يعملن داخل إطار الإسلام معتمدات على مناهج لغوية عدة في تفسير الخطاب الديني.. وهنا مكمن الخطورة أخواتي، حيث يصعب على النسويات الليبراليات والعلمانيات أن يحدثن نفس التغيير لسبب بسيط وهو نظرة الآخرين إليهن كونهن يحملن فكر الغرب وجئن ليهدمن مبادئ وأخلاق ودين الشرق، لذلك يكون المجتمع "الإسلامي" حذرا منهن، بل إنه قد يضع المعوقات أمام أي مشروع يأتين به من أجل المرأة وينظرون إليه بعين الشك والريبة، فبذلك تعمل "النسويات الإسلاميات" على فرض النسوية الغربية ولكن بطريقة بالغة الدهاء؛ حيث يسعين لإقناع المسلمين والمسلمات أن ما جاءت به النسوية الغربية هو عين ما يدعو إليه الإسلام، وبالتالي فلا يوجد ما يدعو لمقاومة ذلك أو نقده، فهي مجموعة من الأفكار الإنسانية الراقية الحديثة التي تتطابق مع ما جاء به الإسلام.. وتتزعم هذه الأطروحة عدد من الأكاديميات اللاتي قمن بصك المصطلح من أجل القبول به وترويجه في البلاد الإسلامية فأصبحنا نسمع بما يسمى بـ"النسوية الإسلامية"، ونذكر هنا أمينة ودود التي أمَّتْ مصلين رجالاً ونساءً في أمريكا، والتي ترى أنَّ الإسلام لا يتعارض مع الحرية ولا يحرِّم الفكر ولا يجبر النساء على ارتداء الحجاب! بصيغة أخرى إنهن يبَجِّلن الإسلام من أجل هدمه ودون أن يُتَّهمن بالخيانة والعمالة للغرب، بل قمن بصياغة العديد من المقترحات لإصلاح الوضع، ولكن بنفس اللغة وداخل نفس الإطار الديني. حيث نشهد حاليًا حركة عالمية من أجل ما يسمى بإصلاح قوانين الأحوال الشخصية الإسلامية لصالح المرأة كما يدّعون. على سبيل المثال تقول إحداهن: "إن حقوق المرأة بُترت بسبب غلبة المنظور الذكوري لعدة قرون، فقد شاع تفسير معين لآيات القرآن الكريم لم يكن دائماً كاملاً ودقيقاً، بل كان متأثراً بذلك المنظور الذكوري. ولهذا تدعو النساء لأن يجهدن أنفسهن لقراءة القرآن الكريم مجدداً من منظور أنثوي بقصد الدفاع عن حقوقهن"!!


أما الإسلام، دين الله الخالد والخاتم، فكما هو معلوم اهتم بقضايا النساء حتى إنه سمى سورة من أطول سوره باسم سورة "النساء"، ووفقا لرؤية متكاملة متوازنة وضع حزمة من الحقوق تقابلها مجموعة من الالتزامات والمسئوليات.. أما المعيار الذي دشنه الإسلام لرؤية العالم فهو ليس ذكوريا ولا أنثويا وإنما هو معيار إلهي؛ بمعنى أن ينظر الإنسان - ذكرا كان أم أنثى - لأي قضية بمعيار: هل هذا أمر يحبه الله ويرتضيه أم يكرهه ولا يقبله؟


إن النقاشات حول الفروقات بين الرجل والمرأة ومحاولة تأويل قوله تعالى: ﴿وَلَيْسَ الذََّكَرُ كَالْأُنْثَى﴾، والتنقيب عن أسباب التمايز بين الرجل والمرأة في الميراث والشهادة والدية والعمل والتعليم والحجاب... وغير ذلك، هي مجرد سفسطة فكرية لا جدوى منها. فالإسلام ينظر إلى الرجل والمرأة دون تفريق بينهما من حيث هما إنسان، خُلق منه نوعان الذكر والأنثى ﴿يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً﴾. فالمرأة ليست أقل أو أكثر من الرجل، بل هما متساويان في التكليف وفي الثواب والعقاب، ﴿فاستجابَ لهُمْ ربُّهم أنِّي لا أُضِيعُ عَمَلَ عاملٍ منكم من ذَكَرٍ أو أُنْثَى بعضُكم من بَعْضٍ﴾. وقد وضع الإسلام لكل من المرأة والرجل دورا ومسؤولية، وكل يسعى لأن يؤدي دوره هذا على أكمل وجه ابتغاء مرضاة الله عز وجل. قال تعالى: ﴿وَلَيْسَ الذََّكَرُ كَالْأُنْثَى﴾، وقال أيضا: ﴿أَلا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ﴾ ليُخرس بذلك كلَّ الألسن المطالبة بالمساواة حسب المعايير البشرية ذكرا كان أم أنثى. وحقوق المرأة هي ما منحها إياها الله عز وجل، فلم تطالب ولم تصارع من أجل حق لها. فهناك أحكام خص الله بها المرأة وهناك أحكام خص الله بها الرجل لعلة لم يذكرها الله عز وجل ولكن قطعا ليس لنقصان عقل المرأة، بمعنى عجز لديها؛ فلو كان هذا حال المرأة فكيف أمرنا رسولنا الكريم صلى الله عليه وسلم أن نأخذ ديننا من السيدة عائشة رضي الله عنها؟


لقد فهمت المرأة في صدر الإسلام هدفها ودورها في الحياة؛ فكانت تسعى لمنافسة الرجل في رضا الله عز وجل للفوز بالجنة، ولم تكن تفكر في أي شيء سوى أن لا يفوتها أجر أو تُحرَم من فرصة لنيل الثواب من الله. فالمنافسة ليست على الرفعة والمكانة الأدبية، حاشا لله، فهؤلاء قوم تركوا الغالي والنفيس من أجل الله ورسوله، هاجر منهم من هاجر تاركا جاهاً ومالاً واستقبلهم إخوانهم ليشاركوهم في ما لديهم قل أم كثر وتبقى العزة لله ولرسوله وللمؤمنين.


لم تتحدث المرأة في صدر الإسلام عن نظرة الإسلام لها أو ظنت أن الرجل مفضل عليها، لأن الإسلام أكرمها وشرفها، فلما ابتعدت عن الإسلام ولم تجد أحكامه مطبقة كاملة سادت مفاهيم مغلوطة كثيرة.. نسأل الله أن تعود أحكام الإسلام للتطبيق في دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة؛ لتقضي على كل ما يناقض الشرع..


والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو