كيف تعامل نظام السيسي مع أزمة فيروس كورونا؟
كيف تعامل نظام السيسي مع أزمة فيروس كورونا؟

أكد السيسي، الأحد، 22 آذار/مارس، أن حكومة بلاده تعاملت بشفافية مع أعداد المصابين بفيروس كورونا المستجد على أرضها وطالب المصريين بالالتزام لمدة أسبوعين بهدف الحد من انتشار الجائحة. ففي الكلمة التي ألقاها السيسي أمام عدد من السيدات المصريات بمناسبة عيد الأم، لم يتطرق بشكل مفصل لمعاناة الناس وحالة الذعر التي أصابتهم جراء انتشار فيروس كورونا،

0:00 0:00
Speed:
April 02, 2020

كيف تعامل نظام السيسي مع أزمة فيروس كورونا؟

كيف تعامل نظام السيسي مع أزمة فيروس كورونا؟

أكد السيسي، الأحد، 22 آذار/مارس، أن حكومة بلاده تعاملت بشفافية مع أعداد المصابين بفيروس كورونا المستجد على أرضها وطالب المصريين بالالتزام لمدة أسبوعين بهدف الحد من انتشار الجائحة. ففي الكلمة التي ألقاها السيسي أمام عدد من السيدات المصريات بمناسبة عيد الأم، لم يتطرق بشكل مفصل لمعاناة الناس وحالة الذعر التي أصابتهم جراء انتشار فيروس كورونا، وكان الواضح في كلمته التركيز على المشكلة الاقتصادية التي يعاني منها كبار رجال الأعمال وأصحاب رؤوس الأموال، حيث قال إن الإجراءات التي اتخذتها الحكومة شملت تخصيص مبلغ 20 مليار جنيه من البنك المركزي لدعم البورصة المصرية، واستمرار تشغيل الفنادق وتمويل مصاريفها الجارية بمبلغ يصل إلى 50 مليار جنيه مع تخفيض تكلفة القروض لتلك المبادرة بنسبة 8%.

في كل دول العالم التي تعاني من تداعيات فيروس كورونا خرج رؤساء تلك الدول وخاطبوا شعوبهم بخططهم لمواجهة هذا الفيروس وما هو المطلوب منهم، بينما ظل السيسي مختفيا تماما، ليخرج على الناس يوم الأحد ويتكلم عن الموضوع بشكل هامشي بمناسبة عيد الأم، وعندما تحدث عن الإجراءات التي اتخذتها الدولة لم يوضح ما هي هذه الإجراءات، كما لم يبين قدرة المستشفيات على مواجهة هذه الأزمة، وما عدد الأسرّة المتوفرة وما عدد أجهزة الإنعاش، وما عدد الأجهزة المتوفرة للكشف عن الفيروس، وكم نحتاج بالفعل، وما هي المدة التي يمكن الحصول فيها على نتيجة الكشف، وهل هناك خطة تصنيعية للدولة لمضاعفة قدرات الدولة لمواجهة هكذا وباء؟!

لقد أصيب الناس بحالة من الصدمة، عندما تحدثت مواقع إخبارية عن شحنة مليون كمامة ومستلزمات طبية، التي قدمتها الحكومة كمعونة لإيطاليا لمواجهة كورونا، في حين تعاني المستشفيات المصرية من عدم توفر تلك الكمامات بأعداد مناسبة، وعدم توفرها في الصيدليات، وقد بلغ سعر العلبة الواحدة 300 جنيه، مما يشكل عبئا ثقيلاً على الطبقة الفقيرة التي لا تستطيع الحصول على حاجاتها الأساسية من السلع والخدمات. بل أكثر من ذلك تطالب الدولة الناس الفقراء بالتبرع للدولة، في حين تقوم الدولة (الفقيرة جدا) بالتصدق على دول أخرى اقتصادها أقوى منها بمراحل!

كانت صحيفة روز اليوسف قد كشفت في مقال في كانون الثاني/يناير الماضي أن المركز القومي للبحوث، وهو أكبر مراكز الأبحاث في مصر، قد نجح في إيجاد علاج مصري للسيطرة على كورونا القاتل، وأظهر البحث أن العلاج المصري أثبت نجاحا في السيطرة على كورونا، من نوع coronavirus NL63، وقد تبين أن المشرف على مشروع الدواء الذي أعلنت صحيفة روز اليوسف فعاليته، والذي يعدّ من الأدوية المستخدمة في علاج فيروس سي ويدخل في بعض علاجات السرطانات منذ عام 2014م، هو الدكتور المعتقل في سجون السيسي وليد مرسي السنوسي.

لقد حاول السيسي في كلمته تلك إلقاء المسؤولية على الشعب ومنظمات المجتمع المدني في حال تفاقم الأزمة وخروجها عن السيطرة، دون أن يقدم للناس خطة متكاملة لمواجهة الفيروس، وبرغم حديثه عن دور الإعلام في توعية الناس على مخاطر هذا الوباء، إلا أن واقع الإعلام يظهر مدى انحطاطه، حيث كل كلمة تخرج من أفواه إعلاميي السلطة تخرج بحساب ووفق خطة ممنهجة، بقصد تسفيه وتسطيح عقل المشاهد؛ ففي أحد البرامج التلفزيونية يدعي أحد الدكاترة أنه لا خوف من التزاحم المروري في المترو، فالمترو عندما يدخل المحطة تتولد شحنة كهربائية تقضي على الفيروس تماما حسب زعمه!! وفي برنامج آخر تمنّ إحدى المذيعات على الشعب أن الحكومة تصرف لهم الشاي على بطاقات التموين، وأن شرب هذا الشاي ساخنا يقضي على الفيروس تماما!! هذا هو مستوى الإعلام والإعلاميين في مصر، فعن أي إعلام يتحدث السيسي؟!

حاول السيسي في كلمته تلك كعادته بإلقاء اللوم على معارضي نظامه القمعي، واعتبرهم حفنة من المشككين الذين لا همّ لهم سوى التشكيك في إنجازاته على مدار سنوات حكمه، بل على مدار ثمانين سنة، مما تسبب في حالة عدم ثقة في النظام لدى الناس، ليؤكد أن نظامه يتمتع بشفافية لا يتمتع بها أي نظام آخر في العالم!

من المؤكد فعلا أن الناس لا يثقون بالنظام، وهذا منبعه إحساس الناس بالظلم من ممارسات النظام التي لا تصب في صالح البسطاء، بل تهتم بمصالح الأغنياء وأصحاب السلطة والنفوذ. ألم يفقد الناس الثقة بالنظام عندما تحدث بكل فخر عن جهاز (الكفتة) الذي يعالج فيروس سي والإيدز، فإذا هي كذبة كبيرة من مدعٍ مدعوم من النظام والجيش؟! ألم يفقد الناس الثقة بالنظام الذي تحدث عن مليارات الدولارات التي ستدخل خزينة الدولة بعد افتتاح تفريعة قناة السويس الجديدة، فإذا بهم يصدمون عندما قال السيسي إنها لم تكن سوى مشروع دعائي الهدف منه رفع الروح المعنوية؟!!

وفي الوقت الذي كانت تصر فيه الحكومة على عدم وجود فيروس كورونا في مصر، كانت الكثير من دول العالم تعلن عن اكتشاف حالات إصابة بالفيروس لسياح عائدين من مصر، بل وموت بعضهم، فوفقاً لبيانات الصحة العامة وتقارير إخبارية، فإن ما لا يقل عن 97 من الرعايا الأجانب الذين زاروا مصر، منذ منتصف شباط/فبراير الماضي، تم اكتشاف إصابتهم بالفيروس عند عودتهم إلى بلادهم.

كما أن إعلان وفاة لواءات الجيش بكورونا له دلائل خطيرة، فهذا معناه أن إصابتهم كانت أول آذار/مارس، ولو اعتبرنا مدة الحضانة حوالي أسبوعين، ثم ظهور المرض وتداعياته حوالي أسبوع، فهذا يعنى أنهم أصيبوا بذلك أول آذار/مارس أو نهاية شباط/فبراير. وكانت الدولة تعلم بالتأكيد، في الوقت الذي كانت تنفي بشدة وجود حالات في مصر! مما يعني أن النظام المصري إما أنه كان يتكتم على انتشار الفيروس في مصر، أو كان في حالة سبات عميق لا يدري ما الذي يحدث في مصر!

ورغم تأكيد وزارة الصحة في البداية احتواءها للأزمة وعدم وجود داعٍ للقلق، إلا أن العديد من الدول قامت بوقف الطيران مع مصر ومنع دخول القادمين منها إلى أراضيها، مثل السعودية والكويت وعمان وقطر، في حين ظل النظام مُصراً على استمرار حركة الطيران من وإلى مصر، ولم يتخذ قرار إيقاف حركة الطيران إلا في 19 آذار/مارس. ما يعني أن الحكومة تأخرت كثيرا في الإعلان عن وجود الفيروس في مصر، كما تأخرت في اتخاذ الإجراءات الوقائية للحد من انتشاره، وكان الواجب عليها أن تتخذ إجراء مماثلا لتعليق صلاة الجماعة والجمع، بمنع التجمعات الكبيرة، وهذا ما لا نراه في المجمعات الصناعية والشركات العاملة في العاصمة الإدارية الجديدة ولا حتى في المؤتمر الصحفي الذي تكدس بالصحفيين والذي عقدته وزيرة الصحة بالاشتراك مع وزير الإعلام مؤخرا. فكيف للناس أن يصدقوا أن الحكومة جادة في إجراءاتها للحد من انتشار الفيروس، وهم يرونها متهاونة من البداية في التعامل مع هكذا وباء، ويرونها مراوغة ولا تتمتع بالشفافية والصراحة مع الناس؟!!

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

حامد عبد العزيز

#كورونا |#Covid19 # | Korona

More from null

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی - تب دنگی و مالاریا

غیاب نقش دولت در مواجهه با فاجعه بهداشتی

تب دنگی و مالاریا

در سایه گسترش وسیع تب دنگی و مالاریا در سودان، ویژگی‌های یک بحران بهداشتی حاد آشکار می‌شود که نشان‌دهنده غیاب نقش فعال وزارت بهداشت و ناتوانی دولت در مقابله با همه‌گیری است که روز به روز جان‌ها را می‌گیرد. با وجود پیشرفت علمی و فناوری در علم بیماری‌ها، حقایق آشکار می‌شود و فساد نمایان می‌گردد.

غیاب برنامه واضح:

با وجود عبور تعداد مبتلایان از هزاران نفر، و ثبت مرگ و میر به صورت عمده بر اساس برخی منابع رسانه‌ای، وزارت بهداشت برنامه واضحی برای مبارزه با این همه‌گیری اعلام نکرده است. عدم هماهنگی بین نهادهای بهداشتی و فقدان دیدگاه پیشگیرانه در برخورد با بحران‌های همه‌گیر مشاهده می‌شود.

فروپاشی زنجیره‌های تأمین پزشکی

حتی ساده‌ترین داروها مانند "بندول" در برخی مناطق کمیاب شده‌اند، که نشان‌دهنده فروپاشی در زنجیره‌های تأمین و عدم نظارت بر توزیع داروها است، در حالی که فرد به ساده‌ترین ابزارهای تسکین و حمایت نیاز دارد.

غیاب آگاهی‌رسانی اجتماعی

هیچ کمپین رسانه‌ای مؤثری برای آموزش مردم در مورد روش‌های پیشگیری از پشه یا شناسایی علائم بیماری وجود ندارد، که باعث افزایش شیوع عفونت می‌شود و توانایی جامعه در محافظت از خود را تضعیف می‌کند.

ضعف زیرساخت‌های بهداشتی

بیمارستان‌ها از کمبود شدید کادر پزشکی و تجهیزات و حتی ابزارهای تشخیصی اساسی رنج می‌برند، که پاسخ به همه‌گیری را کند و تصادفی می‌کند و زندگی هزاران نفر را به خطر می‌اندازد.

کشورهای دیگر چگونه با همه‌گیری‌ها برخورد کردند؟

 برزیل:

- کمپین‌های سمپاشی زمینی و هوایی با استفاده از سموم دفع آفات مدرن راه‌اندازی کرد.

- پشه‌بند توزیع کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی اجتماعی را فعال کرد.

- داروها را به طور فوری در مناطق آلوده فراهم کرد.

بنگلادش:

- مراکز اضطراری موقت در محله‌های فقیرنشین ایجاد کرد.

- خطوط تلفن گرم برای گزارش و تیم‌های واکنش سیار فراهم کرد.

فرانسه:

- سیستم‌های هشدار اولیه را فعال کرد.

- نظارت بر پشه‌های ناقل را تشدید کرد و کمپین‌های آگاهی‌رسانی محلی را آغاز کرد.

بهداشت از مهم‌ترین واجبات است و مسئولیت آن بر عهده کامل دولت است

سودان هنوز فاقد سازوکارهای مؤثر برای کشف و گزارش است، که باعث می‌شود آمار واقعی بسیار بالاتر از آمار اعلام شده باشد و بحران را پیچیده‌تر کند. بحران بهداشتی کنونی نتیجه مستقیم غیاب نقش فعال دولت در مراقبت‌های بهداشتی است که زندگی انسان را در اولویت قرار می‌دهد، دولتی که اسلام را اجرا می‌کند و سخن عمر بن خطاب رضی الله را به کار می‌بندد که گفت: «اگر قاطری در عراق بلغزد، خداوند در روز قیامت از من در مورد آن سؤال خواهد کرد».

راه حل‌های پیشنهادی

- ایجاد یک نظام بهداشتی که اولاً از خدا در زندگی انسان بترسد و کارآمد باشد، نه اینکه مشمول سهمیه‌بندی یا فساد شود.

- ارائه مراقبت‌های بهداشتی رایگان به عنوان یک حق اساسی برای همه رعایا. و لغو مجوز بیمارستان‌های خصوصی و منع سرمایه‌گذاری در زمینه پزشکی.

- فعال کردن نقش پیشگیری قبل از درمان، از طریق کمپین‌های آگاهی‌رسانی و مبارزه با پشه.

- بازسازی وزارت بهداشت برای اینکه مسئول زندگی مردم باشد، نه فقط یک نهاد اداری.

- اتخاذ یک نظام سیاسی که زندگی انسان را بالاتر از منافع اقتصادی و سیاسی قرار دهد.

- قطع ارتباط با سازمان‌های جنایتکار و مافیای دارو.

در تاریخ مسلمانان، بیمارستان‌ها برای خدمت رایگان به مردم برپا می‌شدند و با کفایت بالا اداره می‌شدند و از بیت المال تأمین مالی می‌شدند، نه از جیب مردم. مراقبت‌های بهداشتی بخشی از مسئولیت دولت بود، نه منتی و نه تجارتی.

آنچه امروز در سودان از شیوع همه‌گیری‌ها و غیاب دولت از صحنه رخ می‌دهد، هشداری خطرناک است که نمی‌توان آن را نادیده گرفت. خواسته اصلی فقط فراهم کردن بندول نیست، بلکه ایجاد یک دولت رفاه واقعی است که به زندگی انسان اهمیت می‌دهد و ریشه‌های بحران را درمان می‌کند، نه علائم آن را، دولتی که به ارزش انسان و زندگی او و هدفی که برای آن خلق شده است، یعنی عبادت خداوند یکتا، آگاه باشد. و دولت اسلامی تنها دولتی است که قادر به رسیدگی به مسائل مراقبت‌های بهداشتی از طریق نظام بهداشتی است که جز در سایه دولت خلافت راشده دوم بر منهاج نبوت که به زودی به اذن خدا برپا می‌شود، قابل اجرا نیست.

﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اسْتَجِیبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاکُم لِمَا یُحْیِیکُمْ﴾

نوشته شده برای رادیو دفتر رسانه‌ای مرکزی حزب التحریر

حاتم العطار - ایالت مصر

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

شرف همصحبتی با ابی اسامه، احمد بکر (هزیم) رحمه الله

در صبحگاه بیست و دوم ربیع الاول ۱۴۴۷ هجری قمری مصادف با چهاردهم سپتامبر ۲۰۲۵ میلادی، در سن نزدیک به هشتاد و هفت سالگی، احمد بکر (هزیم)، از پیشگامان حزب التحریر، به جوار پروردگارش شتافت. سالیان متمادی دعوت را حمل کرد و در راه آن زندان طولانی و شکنجه های سخت را تحمل کرد، اما به فضل و یاری خداوند، نه سست شد و نه ضعیف شد و نه تغییر کرد و نه تبدیل نمود.

در دهه هشتاد در سوریه در دوران حکومت حافظ مقبور سال های طولانی را به صورت مخفیانه سپری کرد تا اینکه به همراه جمعی از جوانان حزب التحریر در سال 1991 توسط استخبارات هوایی دستگیر شد تا زیر نظر جنایتکاران علی مملوک و جمیل حسن، سخت ترین انواع شکنجه را ببیند، به طوری که کسی که بعد از یک دور بازجویی از ابی اسامه و برخی از رفقایش وارد اتاق بازجویی شد، به من خبر داد که تکه های گوشت پراکنده و خون روی دیوارهای اتاق بازجویی را دیده است.

بعد از بیشتر از یک سال در سلول های انفرادی شعبه استخبارات هوایی در مزه، او به همراه بقیه همکارانش به زندان صیدنایا منتقل شد تا بعداً به ده سال زندان محکوم شود، که هفت سال آن را با صبر و احتساب سپری کرد و سپس خداوند به او فرج داد.

پس از خروج از زندان، مستقیماً به حمل دعوت ادامه داد و این روند تا زمانی که دستگیری جوانان حزب آغاز شد و صدها نفر را در سوریه در اواسط ماه 12 سال 1999 شامل شد، ادامه یافت، به طوری که خانه او در بیروت مورد یورش قرار گرفت و ربوده شد تا به شعبه استخبارات هوایی در فرودگاه مزه منتقل شود تا مرحله جدیدی از شکنجه های وحشتناک آغاز شود. با وجود سن بالایش به یاری خدا صبور، ثابت قدم و محتسب بود.

پس از تقریباً یک سال، دوباره به زندان صیدنایا منتقل شد تا در دادگاه امنیت دولت محاکمه شود و متعاقباً به مدت ده سال محکوم شد که خداوند مقدر کرد تقریباً هشت سال از آن را سپری کند و سپس خداوند به او فرج داد.

من سال 2001 یک سال کامل را با او در زندان صیدنایا گذراندم، بلکه در خوابگاه پنجم (الف) سمت چپ طبقه سوم کاملاً در کنارش بودم، او را عموی عزیز خطاب می کردم.

با هم غذا می خوردیم و در کنار هم می خوابیدیم و فرهنگ و افکار را مطالعه می کردیم. از او فرهنگ را به دست آوردیم و از او صبر و ثبات را آموختیم.

او بخشنده، دوستدار مردم و مشتاق جوانان بود و در آنها اعتماد به پیروزی و نزدیکی تحقق وعده خدا را می کاشت.

او حافظ کتاب خدا بود و هر شب و روز آن را می خواند و بیشتر شب را به عبادت می گذراند و چون سپیده دم نزدیک می شد، مرا تکان می داد تا برای نماز شب و سپس نماز فجر بیدار شوم.

من از زندان خارج شدم و سپس در سال 2004 دوباره به آن بازگشتم، و ما در اوایل سال 2005 دوباره به زندان صیدنایا منتقل شدیم، تا دوباره با کسانی که هنگام خروج اول ما در پایان سال 2001 در زندان باقی مانده بودند، ملاقات کنیم، و عموی عزیز ابو اسامه احمد بکر (هزیم) رحمه الله نیز در میان آنها بود.

مدت های طولانی در مقابل خوابگاه ها قدم می زدیم تا دیوارهای زندان و میله های آهنی و دوری از خانواده و عزیزان را با او فراموش کنیم، چگونه نه، در حالی که او سال های طولانی را در زندان سپری کرد و آنچه را که سپری کرد!

و با وجود نزدیکی من به او و همراهی با او در دوره های طولانی، هرگز او را ندیدم که غر بزند یا شکایت کند، انگار که در زندان نیست، بلکه در خارج از دیوارهای زندان پرواز می کند. با قرآنی که در بیشتر اوقات تلاوت می کند پرواز می کند، با دو بال اعتماد به وعده خدا و بشارت رسولش ﷺ به پیروزی و تمکین پرواز می کند.

ما در تاریک ترین شرایط و سخت ترین شرایط به روز پیروزی بزرگ چشم دوخته بودیم، روزی که بشارت رسولمان ﷺ محقق شود «سپس خلافت بر منهاج نبوت خواهد بود». مشتاق بودیم زیر سایه خلافت و پرچم عقاب گرد هم آییم. اما خداوند مقدر کرد که از سرای شقاوت به سرای جاودانگی و بقا کوچ کنی.

از خداوند می خواهیم که در فردوس اعلی باشی و کسی را نزد خدا تزکیه نمی کنیم.

عموی عزیز ما، ابا اسامه:

از خداوند می خواهیم که تو را مشمول رحمت واسعه خود قرار دهد و در بهشت ​​های وسیع خود جای دهد و تو را با صدیقان و شهدا قرار دهد و به خاطر آزاری و عذابی که دیدی، درجات عالی در بهشت ​​را به تو پاداش دهد، و از خداوند متعال می خواهیم که ما را با رسولمان ﷺ بر سر حوض و در قرارگاه رحمتش گرد هم آورد.

تسلیت ما این است که تو به نزد مهربان ترین مهربانان می روی و جز آنچه خدا را خشنود می کند نمی گوییم، ما از آن خداییم و به سوی او باز می گردیم.

نوشته شده برای رادیو دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ابو صطیف جیجو